Foto bij Secret 5

When you wish upon a star, makes no difference who you are, anything your heart desires will come to you.


•Seneca Flint•


Iedereen lag op bed en sliep, het was stil de meiden kamer, te stil. Ik had nu denk ik elke manier hoe je in een bed kon liggen gehad maar van geen een lag ik lekker, of had ik het gevoel dat ik zo lekker lag. Mijn tranen waren op, en mijn ogen waren droog toen ik na een kwartier had besloten dat ik niet kon slapen was ik in mijn jogging broek gestapt had mijn uggs aan getrokken en liep naar beneden. In de common room was het ook stil maar voelde ik niet de aanwezigheid van de andere meiden. Tot mijn verbazing was vanavond zelfs Parkinson aardig tegen me geweest, ze had me zelfs gezegd dat ze met me te doen had en dat ze het snapte dat ik me zo voelde, zelfs door het verdriet heen was ik verbaasd geweest dat ze niet had gelachen of had gezegd dat ik met niet moest aanstellen. Ook Millicent en Tracey de andere Slytherin meiden hadden me een glimlach gegund toen we de slaapzaal in liepen, terwijl we nooit een woord wisselde. Niet dat we elkaar niet mochten maar er was een ongeschreven regel hun gingen met elkaar om en ik en Zoë en eigenlijk vond iedereen Pansey maar irritant. Maar ik had liever dat iedereen me gewoon weer haten al die medelijden, ik wou geen medelijden ik wou mijn moeder terug.
'Ey.' Hoorde ik een stem achter me. Ik schrok me dood en viel nog net niet van de bank. 'Malfoy.' Begroeten ik hem terug. Ik zuchte maar ging toch in de stoel tegen over me zitten, we waren stil en dachten allebei aan onze eigen dingen. 'Nog bedankt voor net.' Zei ik doelend op het feit dat hij de eerste was die er wat van zei dat iedereen zich met zichzelf zou bemoeien, zonder hem aan te kijken. Hij mompelde wat onverstaanbaars en daarna waren we allebei weer stil.
'Gaat het wel met je? Je ziet zo bleek,' vroeg hij opeens uit het niets. 'Komt vast door het licht, het gaat prima,' ik zei het misschien een beetje bot maar ik wou rust.
'Het is heel logisch dat je, je naar voelt hoor je moeder is net...' 'Hou je kop Malfoy het gaat prima, bemoei je met jezelf.'
'Ik ben al stil, sorry dat ik een keer aardig doe.' 'Ik vroeg niet of je aardig wou doen.' Ik hoorde hem zuchten maar verder was die stil, misschien was het raar dat ik hem net nog bedankte en nu meteen weer zo uit viel maar ik kon er niet zo goed tegen dat mensen en vooral hij aardig tegen mij deed plus het verdriet het was allemaal zo veel. Ik had mijn benen op getrokken en staarde naar de haard waar het as nog in kolde. Over twee manden was het kerst wat moest ik dan doen, moest ik dan samen met papa bij het haardvuur zitten en negeren dat we nog maar met z'n tweeën waren. Ik was zo in gedachten dat ik niet door had dat ik aan het huilen was en dat Malfoy was op gestaan en me in zijn armen had getrokken. Tot mijn verbazing waren mijn tranen nog lang niet op en bleef ik huilen. Ik voelde me opeens zo eenzaam dat ik niet eens zin had om Malfoy van me af te duwen ik kroop dichter tegen hem aan en liet mijn tranen de vrije loop, ik was blij dat hij niks zei of vroeg maar gewoon stil was en me vast hield. Na een kwartier zaten we nog zo mijn tranen waren zo goed als weg en ik voelde hoe hij me door mijn jaar streek.
'Gaat het?' Vroeg hij. Ik knikte en voelde hoe hij me wou los laten. 'Nee laat me niet alleen.' Zei ik met een zachte stem, hij trok me tot mijn verbazing weer naar zich toe en zo zaten we voor mijn gevoel uren tot mijn ogen zwaar werden en ik in een droomloze slaap viel.

Een zacht gestommel en gevloek deden mijn ogen openen. Ik keek verwilderd om me heen hoewel het bed waar ik in lag verdacht veel op dat van mij leek wist ik dat ik niet in mijn eigen bed lag mijn dekbed was wit, dit was zwart.
'Sorry, ik wou je niet wakker maken maar ik struikelde over Blaise zijn schoenen.' 'Waar ben ik Malfoy?' Siste ik. Hij rolde met zijn ogen,
'doe rustig Flint je bent op mijn kamer je was in slaap gevallen vannacht en kon je moeilijk laten liggen en jullie slaapzaal kan ik niet in, bedank me liever.' Zijn woorden kwamen best ongeduldig uit zijn mond. 'Sorry nou ja bedankt.' Ik merkte dat Draco mijn jogging broek en uggs uit had gedaan en netjes op het nachtkastje gelegd.
'Ik ga naar de les, blijf jij naar hier, hier komt niemand en kun je nog wat verder slapen.' En met die woorden vertrok hij uit de jongens kamer en liet mij alleen achter, even was ik verbaasd maar besloot toch zijn advies op te volgens en viel weer in slaap.

Ik wil sorry zeggen, sorry dat jullie zo lang hebben moeten wachten. De afgelopen jaren wat ups eb downs gehad. Maar ik mis het schrijven en heb de draad weer op gepakt, ik heb ook al lekker vooruit geschreven en probeer elke week 1 hoofdstukje te plaatsen.


Maar ik wil ook even Leah feliciteren met haar verjaardag! Happy birthday to you 😘

Reacties (2)

  • Elysian

    Eindelijk ewn nieuw hoofdstuk! Love it xx

    2 jaar geleden
  • Laleah

    Yesss! Dat duurde veeeeel te lang;)dankjewel voor je lieve felicitatie-hoofdstukje! Loved it! I could use some malfoy-loving! ^^

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen