Foto bij 001

Mijn vader zei dat hij het al had zien aankomen vanaf die dag. Europa gonsde, zei hij. Ik wist niets over een gonzend Europa, ik kon alleen de blik van mijn vader zien toen hij het nieuws las. Alle kranten openden met hetzelfde nieuws die ochtend. Franz Ferdinand, de troonopvolger van Oostenrijk-Hongarije was vermoord door een jonge Serviër. Wat ik daarover moest denken, wist ik niet. Mijn vader weigerde me iets uit te leggen en vertelde me toe te leggen op het vinden van een huwelijkspartner.

Begrijp me niet verkeerd, mijn vader was altijd trots op me. Ik denk niet dat hij ook gedacht had dat ik het niet kon begrijpen of aankon wat er gebeurd was, maar het nieuws was nu eenmaal zaak van de man. Dus die avond waren het mijn twee oudere broers die met mijn vader over de moord praatten. Er was een soort enthousiasme in hun stemmen te horen, de soort gespannen afwachting die ik alleen maar herkende van de toon die mijn vriendinnen in hun stem hadden als ze het over hun aankomende huwelijk hadden. Van mijn vader kon ik het nog wel begrijpen: hij had gediend tijdens de Frans-Duitse oorlog en de vernedering van het trotse Frankrijk zat nog vers in zijn geheugen. Deze keer was het echter de buurt aan mijn oudere broers en als er een oorlog zou komen, zouden zij worden opgeroepen. Alleen mijn moeder deelde mijn zorgen.

Emile en Leon, mijn broers, waren ook nog niet getrouwd. Emile zou de goedlopende zaak van mijn vader overnemen en Leon was op school om onderwijzer te worden. Mijn vader zei dat een oorlog niet lang zou kunnen duren. Frankrijk was immers een natie met een lange militaire geschiedenis. Toen ik mijn zorgen uitte, glimlachte mijn vader en mompelde wat over gevoelige vrouwen tegen Leon. Het was waar dat ik niet wist wat oorlog inhield, maar ik wist wel dat er doden vielen.
“Wacht maar,” zei mijn vader die avond tegen mijn moeder. “Als het oorlog wordt, zijn de jongens over een paar maanden terug. Je hebt geen reden om je zorgen te maken.”

Ik onthield zijn woorden en probeerde niet te horen hoe mijn moeder huilde die nacht.

Reacties (7)

  • Grace

    Ondertussen weet je denk ik wel dat ik je schrijfstijl enorm aangenaam vind, dus hoe kan het dan ook anders dan dat ik dit verhaal ga lezen. ^^

    4 jaar geleden
  • LilsEvans

    Oké is serieus alles aan dit verhaal kippenvel bezorgend? Het idee though dat oorlog goed zou zijn... Waar haalt die vader het vandaan? :/

    4 jaar geleden
  • Croweater

    Wat een sterke afsluiter. Ik vind het sowieso een krachtig eerste hoofdstuk. Het klinkt echt een beetje alsof een oude vrouw haar belevenissen vertelt, zoals de Titanic eigenlijk begint.

    5 jaar geleden
  • Thuria

    Natuurlijk neem ik ook een abo op dit verhaal, want je schrijfstijl is leuk en het verhaal klinkt leuk en alles is leuk dus he ik neem een abo (:

    5 jaar geleden
  • Helvar

    Aaah, je helpt me een beetje met leren voor mijn geschiedenis SE, want die gaat deels over WO1 ;')
    Maar nice dat je een verhaal schrijft die over de geschiedenis gaat ^^

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen