Foto bij 15.

Kort nadat Terwyn Dain alles had verteld kwam ook Fain naar haar kamer toe en sprak met de dwergenvrouw over Erebor. Uiteindelijk vertelde Terwyn ook Fain de volledige waarheid over haar en Frerin en het kind dat ze verwachtte. Hoewel Fain eerst duidelijk geschrokken was, trok ze Terwyn toch in haar armen en beloofde haar dat ze hier veilig was. Ze begreep nu ook eindelijk waarom Dain aan koning Gror gevraagd had om Thorin en Frerin hierheen te laten komen. ‘Wat zal koning Gror zeggen als hij hier achter komt?’ vroeg Terwyn bang waarbij Fain haar schouders even vast nam. ‘Koning Gror is niet zoals zijn broer Terwyn, Jij bent veilig hier, Dain en ik geven om jou en er zal je niets overkomen!’ beloofde Fain toen. Terwyn knikte dankbaar alvorens haar te omhelzen. Normaal was Terwyn nier het soort persoon dat zomaar mensen die ze amper kende ging omhelzen, maar op deze korte tijd was Fain toch een belangrijke rol in Terwyn’s leven gaan spelen. Het leek alsof ze eindelijk een soort van familie had. Er waren zoveel zaken die Terwyn aan Fain kon vertellen en ze leken ook ergens wel op elkaar waardoor Terwyn Fain als een soort moeder was gaan zien. Sinds die dag gingen Terwyn en Fain dan ook steeds vaker met elkaar om, ook verstopte ze zich minder voor Dain nu ze wist dat ook hij haar niets kwalijk nam.
Zo begon Dain Terwyn meer en meer mee te nemen met zich door de IJzerheuvels, ze leerde langzaam het volk beter kennen, vond de mooie plekjes van dit koninkrijk en bloeide langzaam weer open. Hoevel ze elke dag bleef uitkijken naar de komst van Thorin en Frerin toch ontstond er weer een oprechte glimlach op haar gezicht en begon ze zich te ontspannen in haar nieuwe thuis.
Al had ze geen idee voor hoelang dit haar thuis zou zijn of hoe de IJzerheuvels ooit als een echte thuis zouden aanvoelen, want hoewel ze zich nooit echt welkom voelde in Erebor, toch was dat haar thuis. Als ze bij Dis, Thorin en vooral Frerin was voelde ze zich thuis. Zij waren haar familie en voor hen zou ze door het vuur gaan want dat was uiteindelijk ook hetgeen dat zij al, al die jaren voor haar hadden gedaan. Onder het nauwlettend oog van prins Thrain, het afkeurend oog van koning Thror. Altijd hadden ze haar beschermd en haar goed behandeld.
Terwijl de jonge dwergenvrouw met een mandje gevuld met drank en voedsel richting de raadkamer van koning Gror liep waar ook Dain en andere raadleden aan het vergaderen waren keek ze rond naar de dwergen die druk aan het werk waren of een praatje maakten met elkaar en de kinderen die vrolijk rond liepen. Terwyn was zo in gedachten over haar eigen kind dat ze even niet oplettend en zo niet zag hoe een kleine dwergenjongen tegen haar opliep waardoor beide bijna vielen. ‘Vrouwe Terwyn! Oh het spijt me! Ik…’begon het jongetje meteen ‘Ik keek niet uit! Mijn excuses vrouwe!’ zei deze snel waarna Terwyn snel op 1 knie ging zitten voor de jongen en zijn jasje weer recht trok. ‘Geen zorgen, ik doe je geen kwaad hoor! Het was een ongelukje, ik lette zelf niet op! Heb je ergens pijn?’ vroeg ze toen bezorgd waarna de jongen snel zijn hoofd schudde terwijl hij omkeek naar zijn vrienden die wat verder stonden met ingehouden adem. ‘Ik…Ik ben in orde hoor’ zei de jongen uiteindelijk waarna Terwyn knikte. ‘Farin? Wat heb je nou toch gedaan! Vrouwe Terwyn het spijt mij voor de last!’ zei een dwergenvrouw toen plots vanachter Terwyn waarbij deze snel opstond. ‘Geen zorgen! Ik ben in orde hoor, het was maar een ongelukje, kinderen moeten toch kunnen spelen niet?’ zei deze toen waardoor de vrouw haar meteen dankbaar aankeek. ‘Natuurlijk, bedankt vrouwe Terwyn!’ zei de vrouw toen waarna Terwyn glimlachend haar hand door de jongen zijn haar haalde alvorens die weer ging spelen. Terwyn ging dan maar verder naar koning Gror toe.
Eenmaal aangekomen klopte ze kort aan waarna twee wachters haar door lieten tot bij de koning en de raad. ‘Ah vrouwe Terwyn, goed om u te zien!’ zei koning Gror toen vrolijk. ‘Mijn heer!’ zei ik Terwyn met een buiging alvorens de mand op tafel te plaatsen. ‘Ik heb goed nieuws vrouwe! Nieuws uit Erebor!’ zei de oudere dwerg toen. Hierbij keek Terwyn meteen op ‘Uw goede vrienden komen morgen hierheen!’ zei de koning toen waardoor Terwyn vol ongeloof naar Dain keek die glimlachend knikte. ‘Oh heer! Oh dank u! Dank u! Dank u!’ riep Terwyn uit waarna ze voor de koning op haar knieën ging zitten en bijna zijn voeten zou kussen maar koning Gror zei haar al snel weer op te staan ‘Geen dank, het is een eer prins Thorin en prins Frerin hier weer te mogen verwelkomen!’ zei deze toen waardoor Terwyn dankbaar knikte. ‘Prins Dain ik geloof dat wij hier klaar zijn dus u kunt gaan!’ zei koning Gror toen zodat Dain en Terwyn weer vrij waren om te doen wat ze wilden. Al wilde Terwyn nu niets liever dan Frerin’s armen weer om zich heen voelen!

Reacties (1)

  • Croweater

    Ik moet nog even wennen aan het idee dat Dain hier helemaal geen koning is en waarschijnlijk zelfs nog jong is. :')

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen