Foto bij I fell for you ~277~

Jessica Alvarez pov.

We liepen door het dorp heen in de snijdende kou. Dikke vlokken sneeuw dwarrelde naar beneden op onze schouders neer en in mijn haar. Het was nu ongeveer half twee, tijd om wat te drinken ergens. Het was best wel druk in het dorp, vele mensen liepen zoals wij met tassen in hun handen, zoekend voor de kerst inkopen.
'Zullen we hier ergens wat gaan drinken?' vroeg ik bij het zien van het café rechts van ons. Ik knikte er naar en hij schrok verbaast op van uit zijn gedachtes die over potions gingen. Natuurlijk.
'Is goed,' zei hij en hij drukte de deur voor me open met een kleine grijns. Gelijk werd ik verwarmd door de kachels en open haard die verspreid stonden door het pand. Het was gewoon een simpel café, maar wel gezellig en warm. De deur viel achter ons dicht en meteen ritste ik mijn jas open door de warmte die ons overspoelde. Severus plaatste zijn hand op mijn onderrug en bracht ons naar een tafeltje toe ergens bij het raam. Ik kon mijn glimlach gewoon niet verbergen, ik had dit veel te erg gemist van hem. Toen hij mijn stoel naar voren geschoven had en zelf was gaan zitten, besloot ik in de tasjes te kijken die we al hadden gekocht. In een wit plastic tasje zat een magisch verkleinde kerst boom. Een andere papieren tasje er naast bevatte een hoop kerstballen en slingers en allemaal andere kerst dingen, natuurlijk ook magisch verkleind anders hadden we met heel wat tassen rond gelopen. Zo had ik al een aantal kleine cadeautjes gekocht voor iedereen, maar de moeilijkste van allemaal zou Severus zijn. Wat moest ik in hemelsnaam voor hem kopen? Een boek was geen optie, of ik moest een hele zeldzame vinden maar anders had hij zowat alles al gelezen. Potions ingrediënten? Nee, daar had hij al zijn eigen winkel zowat van op Hogwarts en bij hem thuis. Ik zuchtte zacht en legde mijn jas over de rug leuning heen. 'Wat is er?' vroeg hij zacht. Ik schudde mijn hoofd en glimlachte bemoedigend naar hem.
'Niks, ik zat me alleen af te vragen wat ik voor jou ga kopen.'
'Je hoeft niks te kopen,' zei hij met een frons op zijn gezicht. Ik haalde mijn schouders op en pakte de menu kaart.
'Ga het toch doen,' grijnsde ik. Hij rolde met zijn ogen en keek in gedachte naar buiten.
Terwijl ik de kaart las bedacht ik me wat. Misschien wist ik wel iets... Grijnzend nam ik verder de kaart door en bestelde uit eindelijk een thee en een lekker broodje. Severus nam daarin tegen koffie, helemaal zwart en niks er bij. 'Severus? Wil je echt niks er bij hebben?' Hij schudde zijn hoofd en keek grijnzend in een tas bij hem die ik niet mocht zien. 'Wat zit daar in?' Hij keek op, haalde zijn schouders omhoog en keer weer terug in de tas om mij te irriteren. Ik kon toch zo niet tegen dit soort dingen, ik was veel te ongeduldig.

Ondertussen waren we weer de straat op gegaan, opgewarmd en wel. Langzaam knipperde de lantarenpalen aan waardoor de dwarrelende sneeuwvlokken zichtbaar naar beneden vielen. We waren zelfs al niet meer in het dorp, Severus had ons naar Diagon Alley verschijnseld. Aangezien ik nog lang niet klaar was met cadeaus kopen leek het een goed plan om hier naar toe te gaan. Drukke tovenaars liepen door de straat heen met een vrolijke stemming. Winkels waren goed belicht en er straalde zo veel vrolijkheid en levendigheid uit in deze lange straat. Glimlachend keek ik op naar Severus die met een opgetrokken wenkbrauw terug keek.
'Weet je nog, Sev?' Hij fronste. 'De al zo strenge professor Snape die hier met mij mijn eerste stok ging halen en alle andere dingen,' grijnsde ik. Hij rolde met zijn ogen en zijn rechter mondhoek rees omhoog.
'Ik heb geen behoefte aan een sentimentele terug blik daar op,' sneerde hij terwijl we door liepen.
'Zo bedoel ik het niet,' lachte ik zacht en keek vol verwondering in de etalage vol met Quiddich spullen. Dure, leren handschoenen, dikke beschermende harnassen en stevige, lange houten knuppels. Als je wat beter keek zag je zelf de gouden snitch voor het raam vliegen, heen en weer. Achter in de winkel zag ik een rek staan vol stevige laarzen en een afgezet stuk voor een vel belichte broomstick. Severus' hand kwam op mijn onderrug te liggen waardoor ik meteen met hem door liep.
'Ik focus me liever op nu dan op die vage tijden.' Vaag? Hoezo nou weer vaag? Nou ja, het zal wel. Waarschijnlijk omdat we beide geen idee hadden wat te doen met de gevoelens, alles opgekropt en frustraties verstopt achter een dikke muur.
Nu liepen we langs een iets minder belicht winkeltje, eerder gezegd nauwelijks belicht. Natuurlijk, Severus stond meteen stil en keek met strenge, gefocuste ogen door het raam heen. Het leek er niet op dat deze winkel een veel bezochte plaats was en dat bleek alleen maar meer toen ik ons naar binnen sleurde. Stof vulde mijn neusgaten en de drang om te niesen was groot. Het was niet groot, in tegendeel zelfs. Klein, krap en nauw. Er stonden overal tegen de muren houten kasten gevuld met vreemde, duistere objecten en boeken waar gelige prijskaartjes aanhingen. Midden in de winkel stond een tafel met daar op nog meer voorwerpen uit gestald. Nieuwsgierig nam ik een soort masker in mijn handen. Het was net een halve schedel. Fronsend pakte ik het kaartje vast en las: Death Eater masker, 11 galjoenen. Vragend tikte ik Severus aan die afwezig achter me stond, maar al snel over mijn schouder mee keek naar wat ik vast had. Meteen voelde ik hem verstijven. 'Leg neer,' mompelde hij commanderend. Ik trok mijn wenkbrauwen op en keek achter me om naar zijn harde gezicht. Bijna automatisch legde mijn handen het terug.


Ik zal vanaf nu reageren op jullie reacties zelf, in plaats van onder aan het verhaal :p
Hopelijk is het nog interessant:D

Reacties (1)

  • Muizlet

    :O
    spannunddd

    ik spring snel naar het volgende hoofstuk!(hoera)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen