Foto bij 6. Why do I care so much?

Dit stukje was ik helemaal vergeten! IK heb er ondertussen nog 1 klaar liggen, omdat dit een kort stukje is plaats ik het volgende vandaag of 1 van de dagen ook nog!

Tom (nu):
Ik rij met Bill weer richting huis. Het is ondertussen 11u ’s avonds en ik ben blij dat het eindelijk voorbij is! ‘Tom..’ begint Bill ‘Waarom deed je zo raar?’ hij kijkt me vragend aan ‘Vond jij die Marco dan oke? Ik heb me heel de avond aan hem geërgerd.. zo’n opschepper! Alsof hij mister perfect is’ ‘Je overdrijft Tom, hij was best aardig’ verdedigd Bill hem ‘Whatever’ zeg ik bot waarna ik de muziek luider zet. We komen thuis aan en ik plof mezelf in de zetel terwijl ik de tv opzet en begin te zappen. Bill gaat in de andere zetel zitten ‘Laat nu eens iets opstaan!’ zegt Bill geïrriteerd wanneer ik blijf zappen ‘Er is niets op!’ zeg ik geïrriteerd terug en smijt de zapper op tafel. Een zucht verlaat Bill zijn mond waarna hij de zapper pakt, enkele keren zapt en dan 1 of andere film laat opstaan. Ik zit zenuwachtig heen en weer te wiegelen en kan niet stil blijven zitten. Mijn hoofd zit steeds bij Sophie.. Sophie die bij zo’n opschepper is.. zo’n irritante zak! Ik verschiet een beetje van mijn eigen gedachten.. als zei nu gelukkig is met hem? En eigenlijk ken ik hem niet eens.. maar meestal is mijn eerste indruk van mensen juist, en die van hem is niet bepaald goed! Zoals je wel al gemerkt zal hebben.. Bill daarin tegen.. zijn mensenkennis is niet bepaald wat het moet zijn, al zal hij dit zelf niet toegeven. Hij ziet altijd het goede is mensen en hij is al vaak tegen de lamp gelopen! Al siert het hem ergens wel.. Vroeger was hij ook al zo..
‘Ik ga slapen’ zeg ik waarna is rechtsta ‘slaapwel’ zegt Bill nog snel voor ik de living uitloop en de trap oploop richting mijn kamer. Mijn kamer die nog bijna dezelfde is als vroeger.. we slapen hier bijna nooit.. dus ik heb hem nooit anders kunnen inrichting. De posters heb ik wel van de muren gehaald. En bepaalde spullen van vroeger heb ik in een doos gedaan die nu onder mijn bed staat. Ik en Bill zijn opzoek naar een huis hier in Duitsland. Al weten we niet of we hier wel kunnen en willen wonen.
Ik lig al een hele tijd wakker.. ik kan de slaap niet vatten. Het rare is.. dat ik het gevoel helemaal niet kan beschrijven.. het is een raar gevoel.. geen goed gevoel.. Ik kan alleen maar aan Sophie denken, Sophie die samen is met een eikel. Maar waarom boeit het mij? Waarom geeft het me dit gevoel?

Reacties (1)

  • Iskuane

    Er is er één verliefd... en jaloers op Marco...

    snel verder gaan hoor(flower)

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen