Foto bij 84 • Een hele opluchting



De dagen daarop had Eleanor nog even last van de wonden als voorheen in de wc met Myrtle. Bij elke beweging die ze maakte met haar nek, voelde ze hoe de ketting tegen de wonden aan schuurde. Vaak dacht ze dat de wonden weer open waren gegaan en sprintte ze na elke les naar de dichtstbijzijnde toiletten om dit te controleren. Ze kon nachten lang geen slaap vatten, omdat ze maar geen goede slaaphouding wist te vinden. Vaak gaf ze het na een paar uur ook op en ging ze naar de gemeenschappelijke ruimte toe voor een kopje thee, wat er vaak toe leidde dat ze uit oververmoeidheid op de bank in slaap viel, om de volgende ochtend wakker te worden gemaakt door een van haar vrienden. Het te kort aan slaap beïnvloedde haar schoolprestaties. Het kwam maar wat vaak voor dat Eleanor onder een les in slaap viel, om vervolgens wakker te worden geschut door de professoren of een van haar klasgenootjes. Vele leerlingen maakte zich wat zorgen om haar. Jenna en Susan al helemaal. Ze bleven maar aandringen om bij Professor Sprout aan te kloppen en om hulp te vragen, maar Eleanor weigerde. Af en toe was ze wel bang dat een van hen niet meer naar haar zou luisteren en alsnog bij een professor aan zou kloppen, maar dat gebeurde gelukkig niet. Natuurlijk was het niet zo dat de professoren niks merkten. Ze vroegen haar nog wel eens of het echt wel goed met haar ging, maar dan zag ze opnieuw de professoren op de grond liggen, mors dood en in een zee van bloed en hield ze stil. Ze glimlachte naar hen en knikte; 'Alleen wat slecht geslapen, maar verder gaat het goed.'
De enige tegen wie ze niet loog, was Myrtle. Ze bezocht haar wanneer ze kon en vertelde haar over haar dag, over de pijn die ze wederom had moeten doorstaan en huilde zo nu en dan. Eleanor voelde zich verschrikkelijk, alsof ze totaal werd afgebroken door de ketting, maar nu dat ze het iemand kon vertellen, stelde het haar ook gerust. Myrtle vond het ook fijn dat Eleanor soms langs kwam, dat vertelde ze dan ook opgetogen. En hoewel ze zich Myrtle enkel kon herinneren met haar gejammer, leerde ze ook een andere kant van haar kennen; een kant voor mededogen. Myrtle was een Ravenclaw en een slimme ook, niet zo slim als Luna, maar dat maakte dat ze makkelijker over haar gevoel kon spreken en Eleanor gerust kon stellen. 'Het komt wel goed,' zei ze dan, terwijl ze Eleanor op haar schouder probeerde te kloppen, 'Ik ben rond de school gaan zweven en heb aan de andere Ravenclaw geest gevraagd of zijn nog tips had voor brandwonden.'
Het feit dat Myrtle voor haar haar veilige omgeving had verlaten, was ontroerend. Helaas had het niets opgebracht, maar dat maakte Eleanor niks uit. Myrtle deed haar uiterste best voor haar. Zelf leek ze er ook beter van te worden. Myrtle leek gelukkiger nu ze zo vaak bezoek kreeg. Ze jammerde minder dan voorheen en als Eleanor er was, wilde ze niet meer over zichzelf praten. Natuurlijk klaagde ze nog wel eens over Peeves of andere kinderen die gemeen tegen haar deden, maar daar kon Eleanor goed in mee praten. Het was apart wat er gebeurde. Hoewel de meeste mensen Myrtle als lastig zagen, begreep Eleanor nu dat die mensen niet de tijd hadden genomen om haar goed te leren kennen. Ze was vriendelijk, behulpzaam, een goed luisterend oor en was zelfs erg grappig op sommige momenten.
Soms kwam het ook voor dat Myrtle er niet was en dan zat ze daar alleen in de badkamer, genietend van de stilte en alleen met haar gedachten. Het maakte haar niets uit. En hoewel een Hufflepuff graag genoot van andermans gezelschap en zeer ongelukkig zou zijn in eenzaamheid, leek Eleanor er juist meer mee op haar gemak. Ze hoefde zich geen zorgen te maken als ze alleen was. Ze hoefde niet op te letten met wat ze zou zeggen, want niemand kon haar horen, en niemand leidde gevaar. En wanneer ze weer pijn had, kon ze schreeuwen wat ze wilde, iedereen dacht toch dat ze Myrtle was en dan ontweken ze de toiletten. Eleanor vond het allemaal wel prima. En na de ruzie met Harry, had ze minder het idee dat ze werd opgejaagd door nieuwsgierige ogen. Het was weliswaar ongemakkelijk om hem te ontwijken tijdens de gezamenlijke lessen, maar Harry was duidelijk ook niet van plan om een gesprek met haar aan te gaan. Anderen dachten daar echter anders over, want toen Eleanor op zaterdag ochtend richting de Quidditch velden liep, had Hermione haar staan opwachten. 'Luister nou, hij voelt zich ook rot, maar hij is gewoon te koppig om het toe te geven,' zei ze buiten adem terwijl ze Eleanor probeerde bij te houden, die flink doorstapte omdat ze al te laat was.
'Hermione, ik ben niet van plan mijn excuses aan te maken. Ik meende wat ik zei. Ik kan er niet tegen als iedereen zich zo met mij bemoeid.'
'Hij had me verteld wat je hebt gezegd,' zei ze toen, 'meende je wat je zei over het hele Chosen one gedoe?'
Eleanor stopte met lopen en slaakte een diepe zucht. Ze draaide zich om naar Hermione en schudde haar hoofd. 'Nee, dat meende ik niet. Ik was gewoon boos vanwege Snape. Ik ben misschien wel jaloers geweest dat hij wel over zijn familie te horen krijgt en ik niet, maar ik meende dat niet.' Eleanor kon de ketting voelen branden en probeerde haar schuldgevoelens opzij te zetten. 'Echter, over het feit dat hij en- nou ja, jullie alle drie best wel jullie neus in mijn zaken steken, dat meende ik wel.' Ze draaide zich om en liep weer richting het veld, terwijl ze hard op haar lip beet om zich af te lijden van de pijn om haar nek.
'Dat begrijp en ik beloof je dat we vanaf nu afstand zullen houden. Het is niet eerlijk tegenover jou,' zei Hermione toen ze achter Eleanor aan kwam rennen. 'Ik zal het ook tegen hem zeggen, maar wil je echt niet even met hem gaan praten?'
'Dat weet ik niet. Ik ben moe en heb nog een zware training voor de boeg, eigenlijk heb ik überhaupt geen zin om met iemand te praten,' antwoordde ze bars. Toen het tot haar doordrong hoe fel dat eigenlijk over haar lippen kwam rollen, draaide ze zich om. Hermione keek haar beledigd aan, maar de Gryffindor was zeker niet van plan om zich zomaar te laten wegduwen. 'Prima, dan laat ik je wel met rust, maar ik kwam niet naar je toe om Harry te helpen, laat ik je dat duidelijk maken. Ik kwam hier omdat ik vond dat je de laatste tijd veel te veel ruzie maakt met mensen en dat is niet hoe ik jou ken. Ik kwam hier omdat er meer mensen zich afvragen wat er in jou hoofd gaande was, maar blijkbaar maakt het jou niets uit hoe ongerust anderen zijn.'
'Noem je me nou egoïstisch?' sneerde ze. Als Eleanor ergens niet tegen kon, dan was het wel dat ze egoïstisch word genoemd. Hoewel ze wist dat ze nooit aan Hermione kon bewijzen hoe onzelfzuchtig ze juist was, was ze niet van plan dit te pikken. 'Ik hoop dat je weet waar je het over hebt, Hermione, want de enige mensen die egoïstisch bezig zijn, dat zijn jullie. Jullie arrogante Gryffindors denken alleen aan jullie zelf en jullie denken nooit na over de consequenties van jullie acties. Er zijn gelukkig nog mensen die wel denken aan de medemens hier op deze school, maar als jullie denken dat ik egoïstisch ben, dan zou ik toch nog maar even goed in de spiegel kijken.' Met een ruk draaide Eleanor zich om en liep het veld op. Ze kon haar wangen voelen gloeien van woede. En hoewel ze blij was dat ze Hermione had afgeschut, begon een leeg gevoel zich in haar hart te vormen. Was ze nu alweer een vriend kwijt geraakt? Dat was niet waar ze op uit was en ergens voelde het ook niet goed. Toen ze op het veld aankwam, stonden haar team-genoten al op haar te wachten en blijkbaar was hen niet ontgaan wat er net was gebeurd.
'Dat zag er intens uit, gaat het?' vroeg Jayden haar toen ze bij hen kwam staan.
Eleanor fronste haar voorhoofd en bromde een antwoord. 'Prima. Laten we gaan spelen.' Ze beende met wijde passen weg van de jongens en steeg op. Ze vloog naar de ringen en bleef daarboven zweven. Zacharias, de Captain, kwam naar haar toevliegen en keek haar aan. 'Ben je in staat om te spelen?'
Eleanor knikte. 'Fluit nou maar.' De gehele training richtte ze haar woede op de Quaffler en wist hem telkens weg te krijgen bij de hoepels. Keer op keer raakte ze de bal met haar bezem, waarna deze met een enorme kracht het veld weer op vloog. Nadat de training voorbij was, was ze eindelijk weer wat gekalmeerd. Ze plofte op de tribunebank neer en nam een slok water uit de veldfles die daar stond.
'Ella?' Jayden ging naast haar zitten en keek haar aan. 'Voel je je wel goed?'
Eleanor knikte. 'Prima. Ik had dit even nodig.'
'Daar had ik het niet over,' onderbrak hij haar. 'Ik bedoel die ruzie van net.'
Eleanor haalde haar schouders op. 'Ze noemde me egoïstisch. Mag ik dan niet voor mezelf opkomen?'
'Nee, natuurlijk mag dat. Ik wilde alleen zeker weten dat je er niet mee zit.'
'Jayden, alsjeblieft, het gaat prima met me.' Ze stond op van haar plaats, greep haar bezem en maakte aanstalten weg te lopen. 'Tot volgende week,' zei ze nog en liep vervolgens het veld af. Ze liep regelrecht terug naar de school en liep zonder zich eerst om te kleden naar de toiletten op de tweede verdieping.
'Myrtle, ben je hier?' vroeg ze terwijl ze haar bezem tegen de muur aan zette en haar helm in een van de wasbakken legde. Er klonk wat gerommel in de gootsteen en even later kwam Myrtle de leidingen uit gevlogen. 'Ben je daar weer?' vroeg ze lachend en ging op de rand van de wasbak zitten. 'Oh, en je stinkt.'
Eleanor grinnikte. 'Maar je kan toch helemaal niet ruiken?'
'Grapje,' zei ze lachend en vloog een keer de kamer rond. 'Ik weet al wat er is, ik hoorde die Weasley jongen praten in de Prefects badkamer. Je hebt ruzie gehad hé? Alweer.'
Eleanor knikte en ging op de grond zitten. 'Ik had het zelf liever vermeden, maar ze zat zo op mijn nek. Blijkbaar kon ze het dus niet stilhouden. Typisch Gryffindor, ze denken niet na over de consequenties en vertellen lekker alles door aan hun vrienden.'
Myrtle knikte terwijl ze erbij neuriede. 'Ja, eerst Harry en nu die krullenbol. Komt het door de ketting?'
'Ik weet het niet. Het heeft wel veel effect op me, dat wel. Ik geloof dat het mijn gevoelens overdrijft.'
Myrtle daalde neer tot de grond, zodat ze tegenover Eleanor zat en keek haar onbegrijpend aan. 'Hoe bedoel je?'
'Ik weet het niet zeker,' antwoordde Eleanor, 'maar ik was voorheen wel jaloers op Harry dat hij meer weet over zijn familie dan ik, maar ik heb het nooit als jaloezie gevoeld, maar eerder als een teleurstelling voor mezelf. Met Hermione hetzelfde, ik was boos op haar omdat ze me egoïstisch noemde, en ik eindigde met het beledigen van heel Gryffindor.' Er viel een korte stilte, waarin Eleanor nadenkend naar de vloer staarde. 'Het is niet mijn schuld dat ik zo doe, denk ik en ik weet het natuurlijk ook niet zeker. Maar het lijkt haast wel dat de ketting mij probeer te scheiden van iedereen.'
'Waarom zou een ketting dat doen?'
Eleanor haalde haar schouders op. 'Omdat de ketting mij probeert te veranderen. Bij al het goeds dat ik doe, wordt ik afgestraft en alles en iedereen die zich zorgen om mij maken, stoot ik af. Het is allemaal zo tegenstrijdig, want het afstoten doe ik alleen omdat ik ze wil beschermen, maar hen beschermen is iets goeds doen, dus daar zou ik voor moeten worden gestraft. Maar dat gebeurd niet, lijkt het wel.'
'Alleen als je iets zegt vooral toch? En honderd procent achter je daad staat, toch? Dat zei je donderdag,' vulde Myrtle haar aan en Eleanor knikte. 'Precies. Of het is enkel een middel om een doel te bereiken; eerst afstoten en daarna pas echt africhten.. Dus waar werkt de ketting naartoe?'

Reacties (5)

  • Altaria

    Waarom denk ik dat het antwoord naar Slytherin naar haar vader zal leiden? Dat is wel heel bevooroordeeld maar toch..

    4 jaar geleden
  • EvilDaughter

    Ik zeg de hele tijd wel van arme Ella maar ik weet niet wat ik nu moet zeggen...

    4 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder

    4 jaar geleden
  • Chantilly

    Ik weet niet waarom maar ik denk dat het iets te maken heeft met Slyderin of Voldie..

    4 jaar geleden
  • Histoire

    Leuk verhaal! Ik vind wel dat je haar verduisteringsproces mooi en geleidelijk neerzet! Eerst had ik echt met haar te doen, nu nog altijd, maar nu vind ik het meer irritant worden, dat ze zich zo gemeen uitwerkt op mensen die van haar houden! Snel verder!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen