Foto bij 85 • Het geheim van de Hufflepuff

Toch nog een hoofdstukje omdat ik vandaag jarig ben!! Have fun!!


Hermione Granger Pov.

Hermione liep de trap op richting de Gryffindor toren. Ze kwam net van de bibliotheek, waar ze uren had zitten leren voor Ancient Runes. Ze moest voor de aankomende week een verslag schrijven over Egyptische Hiërogliefen en hun betekenissen. Al had ze erg veel moeite met concentreren deze middag. Haar hoofd zat telkens bij de ruzie die ze met Eleanor had gehad vanochtend. Het was niet haar bedoeling geweest om Eleanor zo op stang te jagen, maar tegenwoordig wist ze niet meer hoe ze met haar om moest gaan. Ze leek te zijn veranderd en ze viel gauw tegen mensen uit, om de onbenulligste redenen. Natuurlijk was het niet haar schuld, want het kwam door haar tekort aan slaap, maar ze overdreef het wel sterk en maakte het zichzelf alleen maar moeilijk zo.
Hermione gaapte een keer en stond stil voor de ingang van de toren.
‘Ah, kom binnen,’ sprak de Fat Lady. ‘Je ziet er moe uit, kind.’ Het schilderij sloeg open, waardoor de opening naar de gemeenschappelijke ruimte werd onthuld. Hermione stapte naar binnen en liep regelrecht naar de bank voor de haard, waar Harry en Ron zaten en opkeken toen ze aan kwam lopen. Ze plofte op de bank neer en slaakte een diepe zucht.
‘Het lijkt haast wel alsof je moe bent, Hermione,’ grapte Ron en grinnikte. Hermione wierp hem een alsjeblieft-niet-nu-blik en legde haar armen over elkaar. ‘Als je het moet weten, Ronald, ik heb net de hele middag oude runen zitten vertalen en al het huiswerk van niet alleen mij, maar ook van jullie zitten maken. Dus ja, als het even mag, ik ben moe.’ Hermione had er al op gerekend dat de jongens het verslag voor transfiguration zouden vergeten, dus had ze twee extra gemaakt. En aan de gezichtsuitdrukkingen van de twee te zien, had ze het bij het goede eind. Ze greep naar haar tas en haalde er twee stukken perkament uit. ‘Hier,’ zei ze terwijl ze de verslagen overhandigde.
‘Hermione, je bent een heldin,’ lachte Ron beschaamd, terwijl hij het perkament dankbaar aannam. ‘Ik was het verslag glad vergeten.’
Hermione trok een wenkbrauw op. ‘Je meent het,’ zie ze sarcastisch. ‘Ik kijk er niet meer van op eigenlijk. Maar goed, wat hebben jullie zoal gedaan?’
De twee wisselde een blik en haalde hun schouders op. ‘Quidditch training vooral.’ Ze keken even op toen Neville langs kwam lopen en de slaapkamer in liep. ‘McLaggen afbekken, het gebruikelijke,’ antwoordde Harry.
Hermione keek hem verbaasd aan. ‘Quidditch training? Maar Hufflepuff was vanochtend toch al bezig?’
Harry knikte instemmend. ‘Klopt, wij hebben niet echt een training gehad. Vorige week was er weer ruzie, dus ik wilde nu gewoon wat oefeningen doen om het groepsverband terug te brengen,’ legde Harry uit. ‘Het was Ron’s idee eigenlijk. Ik had Oliver Wood een uil gestuurd, om te vragen of hij ideeën had en toen zijn we er wel uitgekomen.’
Hermione knikte begrijpend. Haar gedachten waren blijven hangen bij vanochtend. Harry en Eleanor hadden ook nog steeds ruzie en hoewel ze voorheen een training met twee afdelingen hadden geregeld, verwachtte ze dat dat niet meer zou gebeuren nu. Harry ontweek haar, net zoals zij hem ontweek. Eleanor ging niet graag de confrontatie aan, maar het leek alsof de enige hufflepuff kwaliteit die Harry had meegekregen, was dat hij net als Eleanor de confrontatie liever niet aanging. Niet als het een simpele ruzie was ten minste.
‘Hermione?’
Hermione keek verbaasd op. ‘Wat?’ vroeg ze verward toen ze zag dat beide jongens haar afwachtend aankeken.
‘We stelde je een vraag, hoorde je ons niet?’
Ze schudde haar hoofd.
‘Waar zit je met je gedachten?’
Hermione ging rechtovereind zitten en keek de gemeenschappelijke ruimte rond. Er waren nog maar drie vierdejaars aanwezig, de rest van de leerlingen waren al naar de slaapkamers vertrokken of zaten nog beneden.
‘Ik heb ruzie gehad met Eleanor,’ biechtte ze op.
Harry en Ron schoten direct overeind en leunde naar Hermione toe. ‘Ruzie? Waarover?’ vroeg Ron nieuwsgierig.
‘Ik wilde alleen vragen of ze nog van plan was met Harry te praten. Ik weet niet eens meer wat er precies is gezegd, maar ze dacht dat ik haar egoïstisch noemde en ze bleef maar door ratelen over de negatieve kanten van Gryffindor en hoe wij drie niet aan anderen dachten. Ze was echt heel boos.’ Ze staarde naar de grond en vouwde haar handen ongemakkelijk in elkaar. ‘Ik weet niet echt meer wat ik met haar aan moet tegenwoordig.’
‘Het enige dat ze wil is dat we afstand houden, maar ik dacht dat we vrienden waren, waarom wil ze ons dan zo wegduwen?’ Harry keek Hermione peinzend aan.
‘Nou ja, ik snap wel wat ze bedoeld,’ zei Hermione toen. ‘Wij staan er om bekend dat we ons gauw met iemand bemoeiden. Ik bedoel, kijk naar ons eerste jaar; we konden maar geen afstand houden van Snape. Ons tweede jaar ging het over de geheime kamer en zo ging het voort. Elk jaar is er wel weer iets waar wij –zoals zij het noemt- onze neus in steken.’
Ron haalde zijn schouders op. ‘En als zij iets voor ons verborgen wil houden, dan is dat toch haar keuze? Dan moeten we haar privacy respecteren, toch?’
‘Ja, maar waarom dan? Waarom en wat houd ze dan verborgen dat ze ons zo af wil stoten?’
‘Dat is dus precies wat ze wil voorkomen, Harry,’ kapte Hermione hem af. ‘Je weet toch dat ze zo bezig is met haar ouders, dat was immers ook de reden waarom ze uitviel tegen jou. Ik denk dat ze vastloopt en dat ze daarom zo weinig slaapt en ze zo jaloers reageert.’ Hermione ging achterover zitten en leunde in de zachte kussens van de bank. ‘Ik denk dat we haar maar even met rust moeten laten. Ze komt vanzelf wel weer bij zinnen, net als de vorige keer.’
Harry en Ron keken elkaar aan. Hoewel Hermione wist dat Ron het wel zou laten rusten, twijfelde ze over Harry en toen hij als laatste pas wegkeek, keek ze hem nog even doordringend aan. ‘Ik wil ook geen ruzie meer met haar, maar we moeten haar even laten afkoelen, ja, Harry?’
Harry knikte instemmend. ‘Goed dan. We wachten het wel af.’
Hermione glimlachte. ‘Dan ga ik nu maar eens mijn nest in.’ Ze stond op van de bank, maar op het moment dat ze richting de trap wilde lopen klonk er een hoge gil door de kamer heen. Ze draaide zich met een ruk om en zag dat het gegil van Ron afkwam, die geschrokken naar voren wees. Daar op de grond, vlak voor de openhaard stonden twee huiselven: Dobby en Kreacher.
‘Dobby is terug, Harry Potter,’ zei de huiself opgewekt, terwijl Kreacher naast hem wat beledigingen mompelde.
Hermione liep geschrokken terug naar de bank en keek Harry onbegrijpend aan. ‘Harry, wat is dit?’
Harry keek haar aan en glimlachte. ‘Ik heb Dobby en Kreacher gevraagd om Malfoy te bespioneren,’ legde hij uit en richtte zich op de huiselven. ‘Ze volgen hem al een week op de voet, want ik kan immers niet altijd achter hem aan jagen.’
'Dag en nacht!' riep Dobby trots.
Hermione ging weer op de bank zitten, nog een beetje verrast van de plotselinge verschijning van de huiselven. ‘Waarom weten wij hier niks van?’
Harry haalde zijn schouders op. ‘Omdat je het er toch niet mee eens zou zijn.’
Ron grinnikte. ‘Hij heeft het niet mis.’
Hermione gaf hem een harde beuk op zijn arm en keek Harry aan, terwijl hij Dobby aansprak. ‘En heb je iets van hem opgemerkt?’
Dobby knikte instemmend, zijn oren flapperend om zijn hoofd en zijn ogen groot van enthousiasme. ‘Zeker, Harry Potter, Dobby heeft hem vaak gevolgd.'
'Meester Malfoy eet in The Great hall, hij slaapt in een slaapzaal in de kerkers,' kapte Kreacher hem af. 'Meester Malfoy beweegt zo aderlijk dat het bij zijn pure bloed past.-'
'We hoeven niks te horen over jouw verliefdheid over Malfoy, Kreacher,' blafte Harry geërgerd en keek Dobby aan. 'Is hij ergens geweest waar hij niet zou moeten zijn?'
'Harry Potter, meneer,' piepte Dobby, zijn grote, bolle ogen glanzend in het licht van het haardvuur. 'Jongeheer Malfoy breekt geen regels zover Dobby weet. Maar hij besteed veel meer tijd dan andere leerlingen, op de zevende verdieping.'
Een schok ging door Hermione heen. 'Harry!’ riep ze toen, ‘Harry, daar zit de Room of Requirement!’
Even bleef het stil in de kamer, toen sprong Harry plotseling op van de bank. ‘Hoe kon ik zo stom zijn! Dat is waar hij zich al die tijd verscholen hield! Daarom kon ik hem niet zien op de Maraunders map!’ riep hij terwijl hij de torenkamer door wandelde. ‘Dat ik daar nooit aan had gedacht. Briljant gedaan, Dobby!’
De elf giechelde een keer dankbaar en knipperde trots met zijn bolle ogen.
‘Nou, dat is één mysterie opgelost,’ zei Ron, die achterover op de bank ging zitten en zijn armen over elkaar sloeg.
‘Oh, Dobby wil helpen. Dobby wil graag mysteries oplossen!’ zei de elf enthousiast.
Hermione schudde haar hoofd dankbaar. ‘Nee, dank je Dobby. Dat hoeft niet.’
‘Maar Dobby helpt graag,’ ging hij verder, terwijl hij naar Hermione toe liep en naast haar op de bank sprong. Hij keek haar aan met grote knikkers van ogen en pakte haar hand vast. ‘Wie moet Dobby volgen voor Harry Potters vriendin?’
Hermione grinnikte en trok haar hand terug. ‘Niemand, Dobby, dit gaat over Eleanor en het is niet nodig om haar te bespioneren.’
Dobby knikte. ‘Mevrouw Eleanor bezoekt Dobby vaak. Dobby wilde haar ook helpen. Dobby wilde dat ze gelukkig bleef, dus boodt Dobby aan om meer drankje te vinden.’
Hermione trok een wenkbrauw op. ‘Drankje? Waar heb je het over, Dobby?’
Dobby keek haar met grote ogen aan. Toen sprong hij plotseling van de bank af en begon zijn hoofd tegen de poot van een tafeltje te rammen. ‘Jij is een stoute elf, Dobby.’
‘Dobby stop!’ Harry rende naar hem toe en sleurde hem weg bij de bank. Kreacher kraakte luid lachend in een hoekje, totdat Ron hem een schop gaf waardoor hij omviel.
'Ron!' riep Hermione woest, terwijl ze de oude elf overeind hielp. 'Lomperik!'
'Los!' commandeerde Kreacher en trok zich los uit Hermiones greep. 'Vieze modderbloedje raakte me aan. Meesteres zou teleurgesteld zijn,' brabbelde hij terwijl hij weg liep bij de haard. Hermione keek hem na terwijl hij van hen weg liep en keek toen weer om naar Harry, die Dobby nog steeds vast had.
‘Dobby, wat voor drankje?’ vroeg hij nu wat strenger en liet de elf los.
Dobby keek schichtig de kamer rond en frutselde aan zijn stoffige kledij. Het leek haast wel alsof hij elk moment weer naar de tafelpoot kon grijpen om zichzelf weer af te tuigen.
'Dobby had beloofd het tegen niemand te zeggen. Dobby wil Mevrouw Eleanor niet verraden, meneer, Dobby is haar trouw,' hakkelde de elf en keek met grote, bedroefde ogen om zich heen. Zijn oren hingen slap in zijn nek en het leek alsof hij maar wat graag wilde verdwijnen. Hermione klom van de bank af en ging naast hem op de grond zitten. Ze glimlachte voorzichtig en keek hem aan. 'Dobby, luister,' begon ze met een zachte stem en wachtte tot de elf haar aankeek. Hij leek wat angstig, alsof hij niet wist wat hij moest verwachten en dat terwijl hij Hermione kende en wist dat zij juist zoveel voor de elven over had. 'Wij maken ons zorgen om Eleanor, er is iets mis met haar, maar we weten niet wat. Het is echt belangrijk dat je ons verteld over dat drankje, zodat we haar kunnen helpen.'
'En net zei je nog dat we ons erbuiten moesten houden,' sprak Ron haar tegen. Hermione wierp hem een boze blik en Ron hield gauw zijn mond dicht. Ze keek Dobby aan. De elf slikte een keer en richtte zijn aandacht op Harry. 'Harry Potter moet beloven dat niemand anders dit weet. En hij moet beloven dat Mevrouw Eleanor niet zal weten dat Dobby haar heeft verraden. Dobby is bang dat Mevrouw Eleanor boos wordt.'
'En terecht,' zei Ron grinnikkend. 'Eleanor is niet prettig wanneer ze boos is.'
Harry negeerde Ron. 'Natuurlijk beloof ik dat, Dobby.'
Dobby kwam dichter naar hen toe gelopen en keek even om zich heen om te checken of ze echt alleen zijn. Toen keek hij het trio een voor een aan en begon te fluisteren. 'Mevrouw Eleanor zei Dobby dat het drankje haar vrolijk maakte. Ze zei dat ze dan geen pijn meer had, want pijn had zij, ja zeker.'
'Pijn? Wat voor pijn?' vroeg Harry.
'Dobby weet niet, meneer, Mevrouw Eleanor zei ons niks. Maar Mevrouw Eleanor had heel veel pijn. Ze viel van de bank af en Dobby wilde hulp halen, maar Mevrouw Eleanor verboodt het Dobby.' De elf viel stil en wachtte de reacties af van de drie voor zich. Hermione keek Harry met bezorge ogen aan. 'Wat is er met haar aan de hand?'
Harry schudde zijn hoofd. 'Ik weet het niet, maar het klinkt serieus. Zeker na wat er de afgelopen maanden is gebeurd. Ik vertrouw de situatie niet.' Zijn ogen schoten nadenkend heen en weer. Hermione wist waar hij aan dacht en blijkbaar was ze niet de enige.
'Denk je dat Malfoy er iets mee te maken heeft?' vroeg Ron.
Harry haalde zijn schouders op. 'Ik weet het niet, het zou kunnen.' Hij staarde naar de vloer onder zijn voeten. 'Ik bedoel, kijk hoe ze zich gedraagt; ze praat normaal met Malfoy, is 's ochtends haast nooit meer in de ontbijtzaal, ze maakt met iedereen ruzie, terwijl ze voorheen niets liever dan vrede had en ze is zo stil en gesloten. Dat is niks voor haar.'
'Harry, tijdens Potions les een paar dagen terug. Ze kroop ineens ineen, ze zei dat ze buikpijn had. Zou ze hebben gelogen?'
'Eleanor en liegen, geloof je het zelf?' spotte Ron, maar toen hij zag hoe ernstig Hermione keek, gleed de grijns van zijn gezicht af.
Hermione beet aarzelend op haar lip. 'Wat wil je nu doen dan? Wil je het tegen een leraar zeggen?'
Harry schudde zijn hoofd en trok zijn aandacht weg van de vloer voor zijn voeten. 'Nee,' antwoordde hij terwijl hij haar aankeek met een doordringende blik in zijn ogen. 'Er is maar één persoon hier op school tegen wie ze alles zou vertellen, en dat is Jenna.'

Reacties (8)

  • GoCrazy

    Misschien een beetje laat, maar toch nog een gelukkige verjaardag!! (Ook ak ben je straks weeral jarig;))

    3 jaar geleden
  • Altaria

    Nee, Ella is zelfs niet meer eerlijk tegen Jenna. Sorry Hermoine maar zo diep zit ze ondertussen al in de puree

    4 jaar geleden
  • VampireMouse

    woow bijna t hele verhaal gelezen vandaag (studie ontwijken gedrag ofzo ) super goed en mooi en gaaf enenene! wauw! Nog gefeliciteerd en nu super snel verder <3

    4 jaar geleden
  • magiclove

    gelukkige verjaardag!
    snel verder!

    4 jaar geleden
  • Chantilly

    Gefeliciteerd(flower)xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen