Foto bij I fell for you ~282~

Severus Snape pov.

'Tobias, lieverd, hij is je zoon. Wees blij dat hij er weer is,' zei mijn moeder zacht, hoop in haar ogen. Hij keek haar verbaast aan, het was dus blijkbaar niet erg vanzelf sprekend dat ze iets zei of tegen hem in ging
'Hou je er buiten vrouw! Blij zijn dat dit stuk nutteloze ellende er weer is?' Hij lachte spottend en gaf haar een ruwe duw richting de keuken.
'Blijf van haar af,' siste ik duister. Teruggenomen keek hij me aan en bleef even verbaast stil staan, terwijl hij zijn ogen strak op mijn vorm liet liggen. Hij liep langzaam richting de bank waar we allebei nog steeds op zaten en ik voelde me nog meer verkrampen. Recht voor mijn neus hielden zijn voeten op met lopen, maar ik weigerde om hem aan te kijken.
'Dus er is nog wel wat lef over, hé? Volgens mij had ik dat er al lang geleden uit geslagen, die brutale mond,' klonk zijn stem zacht en gevaarlijk. Zijn armen waren over elkaar geslagen en minderwaardig keek hij op me neer, erg blij met het feit dat ik zat zodat hij dominanter was. Ik klemde mijn kaken dwars op elkaar. 'Snotaap,' spatte hij. 'Zeg eens, hoeveel betaal je haar per uur?' Mijn handen balde zich tot vuisten en werden wit door de kracht die ik er op zette. Hij moest nu echt niet te ver gaan, het duurde niet lang meer tot mijn emmer vol zou zijn... 'Kijk me aan wanneer ik tegen je praat,' gromde hij, maar ik luisterde niet. 'Kijk me aan!' Ruw pakte hij de voorkant van mijn gewaad beet en trok me omhoog. Hier had ik niet op gerekend, zijn kracht was nog net zoals het altijd geweest was. Grijnzend keek hij in mijn ogen, liet me niet los. 'Dus...' Ik rook de sterke alcohol lucht van hem af komen, maar probeerde het van me af te schuiven. 'Volgens mij ben je alles wat ik je geleerd heb vergeten, of niet soms?' Ik voelde de ader in mijn nek kloppen als een gek en richtte mijn hoofd op. Meteen rechte mijn rug en nam ik de dominante positie aan die ik wel vaker had, onbewust. Vals keek ik hem aan, ogen omhoog omdat hij boven mij uittorende en ik zorgde er voor dat hij een blik toe gestuurd kreeg waarvan de meeste gillend weg rende..
'Dat lijkt er wel op ja,' gromde ik zo laag mogelijk. Zijn wenkbrauwen vlogen omhoog, verbaast, ontevreden met de toon die ik had. Hij knikte waarna ik los gelaten werd met een ruwe duw naar achteren.
'Volgens mij zou een ouderwets pakslaag wel van pas komen,' zei hij terwijl zijn mouwen omhoog gingen, net als mijn hartslag. Het was dood stil in de kamer, ook al had ik het vermoede dat daar snel verandering in zou komen. Heel erg snel.
'Sev.' Waarschuwde Jessica me zacht, maar ik luisterde niet. Laat hem me maar slaan, nu kon ik wat terug doen. En geloof me, ik zal hem wat terug doen ook. Hij zag dat ik even niet oplette en nam daar gebruik van door me zo krachtig als hij kon beet te pakken en tegen de muur aan te smijten. Hard klapte ik tegen de muur, knipperde verbaast, maar daar was geen tijd voor. Zonder enige waarschuwing grepen de ruwe handen weer de voorkant van mijn gewaad vast en trokken me naar voren om me vervolgens weer tegen de muur aan te duwen.
'Tobias!' schreeuwde mijn moeder, maar het deed hem niks. Jessica was ondertussen gaan staan en had haar wand op ons beide gericht.
'Petrificus Totalus!' En voor ik het wist stonden we allebei bevroren, zonder de mogelijkheid om te bewegen op eigen wil. Zijn vuist was al in de lucht, klaar om mijn gezicht te slaan, maar dat ging nu niet meer. In mijn ooghoeken zag ik dat Jessica naar me toe kwam lopen en richtte haar wand recht tussen mijn ogen. In een klap kon ik weer bewegen en had ze zich op mijn vader gericht, die haar kwaad aan keek omdat hij nog steeds niet kon bewegen. 'Idioot,' gromde ze naar hem en op dat moment ontdooide ze hem. Maar toen gebeurde er iets wat ik niet verwachte, ze hief haar hand op en sloeg hem recht in zijn gezicht. Ik trok mijn wenkbrauwen op bij het zien van de kracht die haar klap had. Hij dook in een en legde zijn hand op zijn wang neer die over een paar minuten rood zou zijn.. De verbazing droop van zijn norse gezicht, pure verbazing.
'Hoe durf je,' siste hij. Ze haalde haar schouders op en zwaaide met haar wand voor zijn gezicht en hij slikte angstig.
'Had je hem maar geen pijn moeten doen,' zei ze met een argwanende blik op hem. Een warm gevoel vloeide door mijn lichaam heen bij het horen van wat ze zei, maar dat had weinig tijd om zo te blijven. Hij hief zijn vuist op, richtte op haar gezicht, maar ze weerde het af met haar hand. Helaas kwam daar een krakend geluid van af gevolgd door een hoop scheldwoorden. Er knapte iets in me, een woede die ik al die jaren onderdrukt had schoot omhoog bij het zien dat hij haar pijn deed.


Jessica Alvarez pov.

Vloekend pakte ik mijn rechter hand beet en voelde stevige steken van mijn duim tot elleboog schieten. Misschien was dat toch niet zo heel slim van me. Ik beet hard op mijn lip en raapte mijn wand op die ik had laten vallen. Onhandig hield ik hem in mijn linker hand, compleet machteloos. Ik keek toe hoe Severus zijn vader woest neer smeet en boven op hem dook, woedend. Wanhopig probeerde ik met mijn linkerhand ze te laten stoppen, maar het werkte niet.
'Severus!' riep ik. Genadeloos kwam zijn vuist in contact met de grote haviksneus van zijn vader die niks anders kon doen als weg duiken. De neus brak hoorbaar, een akelig geluid dat door merg en been schoot. 'Severus zo is het genoeg!' Probeerde ik nogmaals, maar hij luisterde niet. Mijn voeten brachten me naar Eilleen die met groten ogen toe keek naar haar man en zoon, vechtend. 'Doe wat! Verlam ze!' Haar ogen ontmoette die van mij en ze schudde haar hoofd machteloos.
'Ik heb geen stok,' zei ze zacht, handen voor haar mond geslagen. Gefrustreerd beet ik mijn tanden op elkaar en keek toe naar het schouwspel voor me. Wat moest ik doen? Wat kon ik überhaupt doen? Uit het niets schoot zijn vader op, bloedend en al sprong hij boven op Severus die dit niet had zien aankomen. Verrast door deze plotse aanval krabbelde hij onhandig omhoog en ontweek het boek die zijn vader woest naar hem toe smeet.
'Kom dan! Na al die jaren vecht je nog steeds als een watje!' schreeuwde Tobias vals, terwijl hij met de achterkant van zijn hand wat bloed van zijn gezicht af veegde.. Grimassend trok hij zich zelf omhoog aan de kast, maar Severus speelde vals, nog voordat hij helemaal recht stond raakte de zwarte voet van Severus zijn been. Kreunend greep hij er naar, maar liet zich niet omver trappen.
'Oh ja?' vroeg Severus honend bij het zien van het bloed dat uit zijn vaders neus druppelde. 'Wie is hier nou gewond?' Zwaar ademend stonden ze voor elkaar, opgefokt en agressief.


@Kaffaljidhmah: Er gaat altijd wel wat fout;)
@ashleyG: Ooooh ja zekers, hahahah

Reacties (2)

  • Histoire

    Go, go, go!!!!

    3 jaar geleden
  • ashleyG

    MEPPEN !!!! Hahaha valt mij mee dat ze geen haren trekken whahah

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen