Foto bij 023

We all are at times a little dead inside. We can only wish with the utmost belief that someone will love us enough to keep placing flowers upon the graves in our hearts. -Christopher Poindexter

Lily-Rose Harper


Ik was afwezig terwijl ik met Hannah naar de club liep, nog steeds te aangedaan en verward door Harry om te kunnen ontspannen. Ik fronste ontmoedigd toen we even later naar binnen liepen en in een helse drukte terechtkwamen, ook al was het nog maar negen uur.
Met een zucht wurmde ik me samen met Hannah door de moderne club, mijn ogen over het interieur laten glijdend. Schuchter keek ik op naar de eerste verdieping en zag hoe mensen ontspannen over de zwarte elegante balustrade van het omringende balkon hingen.
Mijn ogen hielden echter abrupt halt bij de brede zwartharige man aan mijn linkerkant, die met een intense blik al mijn bewegingen volgde, dreigend grijnsde toen hij merkte dat hij mijn aandacht had gevangen.
De manier waarop Zac over me heen torende gaf hem iets superieurs, genoeg om me te laten rillen uit afschuw. Pas nu begon ik te begrijpen waarom Harry me hier weg had willen houden, ook al wist ik niet waarom hij deed alsof hij er überhaupt om gaf.
Toen we eindelijk de bar hadden bereikt, gooide Chase zijn handdoek breed grijnzend naar Hannah, wat hem op een woeste blik opleverde.
"Kyle is in de personeelsruimte." lachte hij, voor hij haar nog een knipoog zond en mij een lieve glimlach.
"Mijn shift zit erop! Tot de volgende keer!" riep hij nog over de muziek, al weglopend, maar snel greep ik zijn pols en hield hem tegen.
"Chase?" Hij draaide zich verrast om en liet zijn mondhoeken omhoog krullen. Ik beet op mijn lip en keek verlegen naar de grond, voor ik hem losliet en een pluk haar achter mijn oor stak.
"Het spijt me van eergisteren. Ik had je niet alleen mogen laten in de keuken. Dus sorry, dat was zo gemeen van me, maar ik..."
"Rose!" onderbrak hij me lachend, mijn schouders vastgrijpend en in mijn ogen kijkend.
"Maak je niet druk, oké? Ik neem je niets kwalijk." zei hij langzaam en glimlachend, waarna hij serieuzer werd en lichtjes fronste.
"En ik weet niet wat er gebeurd is, maar ik ben niet dom. Het is duidelijk dat Harry de oorzaak was, dus let op, ja? Hij is niet te vertrouwen." Ik antwoordde niet en beet hard op mijn lip, net toen Hannah naast ons kwam staan.
"Over Harry gesproken..." sneerde ze, schamper knikkend naar de mensenmassa.
Onmiddellijk keek ik op. Ik snakte lichtjes naar adem toen ik hem tot mijn ontzetting in het midden van de mensenmassa zag, met die eeuwige frons tussen zijn bloedmooie ogen en even intimiderend als altijd.
Hij was zonder twijfel de knapste man hier aanwezig. Zijn volledige persona straalde die onweerstaanbare aantrekkingskracht uit, iedereen in de buurt betoverend en in zijn greep houdend.
Alle ogen van de vrouwen gleden zijn kant op, terwijl de mannen hun bewegingen staakten en onzeker keken naar de dreigend uitziende, prachtige man in het midden van de danszaal. Hij hoefde er niet eens moeite voor te doen het middelpunt van de aandacht te zijn, al leek hij het zelf niet eens te merken.
Gespannen en onrustig keek hij rond zich, nonchalant gekleed in een zwarte strakke jeans en een wijd wit hemd. Zijn wilde bruine krullen dansten eigenzinnig rond zijn prachtige gezicht, terwijl hij zijn hoofd van links naar rechts draaide en zijn roze volle lippen lichtjes tuitte.
De adem stokte in mijn keel, en ik kon niet anders dan naar hem staren. Net toen Chase echter een kneepje in mijn schouder gaf, vonden Harry's donkere groene ogen de mijne, zodat ik hard op mijn onderlip beet en hem bleef aanstaren.
Hij klemde zijn tanden op elkaar, eens hij zijn blik tussen mij en de jongen voor me liet dansen, voor hij ze uiteindelijk op mij vestigde en kort over me heen liet glijden.
Enkele dronken meisjes dansten al rond hem heen, maar hij schudde ze ongeïnteresseerd van zich af en kwam met een gedetermineerde blik in zijn mooie ogen naar me toe.
Hannah slaakte een diepe zucht en nam mijn tas ruw uit mijn hand.
"Geef hier, ik leg onze spullen wel in de personeelsruimte. Ik zal aan Kyle zeggen dat we gearriveerd zijn, oké? Probeer Harry zoveel mogelijk uit je buurt te houden, Rose. Ik weet niet wat er tussen jullie aan de hand is, maar hou het alsjeblieft voor na deze avond." sneerde ze, voor ze weg beende en Harry nog een verbitterde blik zond.
Hij negeerde het echter en dook naast me op, mijn bovenarm grijpend en Chase woedend aankijkend. Ik probeerde de kriebels in mijn onderbuik zo goed mogelijk te negeren, al voelde het zo goed wanneer hij me aanraakte.
"Je mag hier niet zijn. Klanten blijven voor de bar." blafte die laatste echter, hoewel ik zag dat hij toch onder de indruk was van Harry's intimiderende aura. Ik zuchtte en trok me los.
"Nog eens sorry, Chase! Ik beloof dat ik het goedmaak. Tot de volgende keer?" riep ik boven de muziek uit. Hij zuchtte diep en keek me nog een tel aan, maar knikte vervolgens, zijn vriendelijke ogen een laatste keer op Harry richtend.
Snel draaide ik me om eens mijn collega evenzeer in de richting van de privéruimte liep.
"Lily!"
"Ik heb geen tijd, Harry. Ik moet werken." zuchtte ik, over mijn schouder naar hem kijkend. Hij klemde zijn tanden op elkaar, maar snoof toen.
"Goed dan. Maar ik blijf." snauwde hij, zich woest omdraaiend en even later door de mensenmassa wurmend. Hij nam koppig plaats aan de bar en wierp de geërgerde klanten rond zich zo'n woedende blik toe, dat hij al snel met rust gelaten werd.
Niet dat ik het hen kwalijk kon nemen. Harry kon met één blik iedereen afschrikken, wie het ook mocht zijn.
Gejaagd begon ik de klanten te bedienen, terwijl ik zo goed mogelijk probeerde te negeren dat Harry zijn doordringende groene ogen op mij gericht hield.
De tijd vloog voorbij, en het was al kwart voor elf toen ik de volgende keer op de klok keek. Ik was meer dan gelukkig dat mijn shift bijna voorbij was, want ik had het gevoel dat ik elk moment kon instorten.
"Rose!" hoorde ik opeens. Verstoord keek ik op, en fronste verrast toen ik de vaag bekende jongen voor me zag staan.
"Hey." glimlachte ik, een pluk haar achter mijn oor strijkend en vervolgens een bestelling voor de neus van een andere klant plaatsend.
"Zayn, toch?" vroeg ik vriendelijk. De aantrekkelijke jongen knikte, al zag ik het amper eens ik de persoon naast hem opmerkte. Onmiddellijk werden mijn ogen groter en viel mijn mond lichtjes open.
"Zac." stootte ik geschrokken uit, maar nog voor hij iets had kunnen zeggen, was Harry al naast hem verschenen.
"Harry." grijnsde die laatste.
"Wat doe je hier, Zac? Ik dacht dat ik deze namiddag duidelijk ben geweest." siste hij, dreigend over hem heen torenend.
Ik schudde langzaam mijn hoofd, zijn bloedende knokkels nog eens kort bekijkend. Hij had toch niet met Zac gevochten?
"Je was duidelijk." daagde de andere hem enkel uit, terwijl hij ook recht ging staan.
Harry trok zijn mond al open, maar verveeld snauwde Zac: "Maak je niet druk. Ik laat haar met rust." Ademloos keek ik toe hoe de twee volledig gespannen tegenover elkaar stonden.
"Wat is hier aan de hand?" hoorde ik opeens achter me, zodat ik me met een ruk omdraaide. Ik zuchtte opgelucht toen ik Kyle zag.
"Ik wil vanavond geen problemen, Styles." snauwde mijn baas, terwijl hij de knappe jongen voor ons doordringend aankeek. Harry knarste met zijn tanden en wierp me een korte blik toe.
"Ik ben niet degene die je personeel lastigvalt." antwoordde hij koeltjes. Ik hield mijn adem in.
Onverwachts stond Zayn recht, waarna hij ons beurtelings aankeek en halt hield bij Zac.
"Het wordt hier te druk. Wij gaan achteraan gaan zitten. Kan je onze bestelling daar komen brengen, Rose? Twee biertjes." Enkel het feit dat mijn baas ons met priemende ogen bestudeerde én dat ik besefte dat ze zich beter zo ver mogelijk van Harry verwijderden, zorgde ervoor dat ik onmiddellijk akkoord ging.
"Ik breng het onmiddellijk." zei ik, hem nog een zwakke glimlach schenkend, en vervolgens met rode wangen verder werkend.
"Laat het me weten als er problemen zijn, Rose." zei Kyle discreet, eens hij zich discreet in mijn richting had gebogen. Ik knikte snel en wierp hem nog een dankbare blik toe.
Harry keek me met vlammende ogen aan, maar ik negeerde het en maakte snel Zayns bestelling klaar.
"Lily, ik..." begon hij.
Ik onderbrak hem echter onmiddellijk: "Ik heb geen tijd, Harry." Mijn stem had een licht geërgerde ondertoon, hem ermee duidelijk trachtend te maken dat ik geen zin had in zijn preek.
Toen ik klaar was, glipte ik snel weg en wurmde me door de dansende, bezwete massa.
Zayn en Zac zaten helemaal achteraan aan een ronde tafel op hoge zwarte barkrukken, gehuld in sigarettenrook en op bedaarde toon met elkaar pratend. Dat was echter tot ik arriveerde en hun glazen voor hun neus zette.
"Is je bokser er niet bij, liefje?" sneerde Zac, duidelijk doelend op Harry. Ik reageerde niet en draaide me al om, maar hij greep mijn pols en trok me ruw terug.
"Ik dacht dat je je lesje geleerd zou hebben na de eerste keer dat we gesproken hadden, Lily. Je weet dat ik er niet van hou als je het me lastig maakt."
"Zac." snauwde Zayn, terwijl ik me met vlammende ogen probeerde los te trekken.
"Laat me los." zei ik kwaad, net toen ik een sterke arm rond mijn middel voelde.
"Je hebt nog fucking gezegd dat je haar met rust zou laten." hoorde ik Harry blaffen. Hij trok me ruw uit Zacs greep en keek hem dreigend aan, zijn prachtige ogen de donkerste tint groen.
Snel ging Zayn tussen de twee jongens staan, op het moment dat Zac evenzeer uit zijn stoel rees en er tevergeefs even angstaanjagend als Harry probeerde uit te zien.
"Fucking klootzak! Ik dacht dat je klaar was met hen, Malik!" grauwde Harry, terwijl ik angstig mijn handen voor mijn mond sloeg en hoopte dat hij zich zou inhouden.
"Ik dacht hetzelfde van jou, Styles! Jij bent degene die enkele weken geleden weer contact met hen gezocht hebt! Wat ik doe, zijn mijn eigen zaken! Ik breng er verdomme Rose niet mee in gevaar!" reageerde de zwartharige jongen met een sneer, zijn houding aanvallend en waarschuwend.
Harry leek inmiddels haast te koken, en beet hem woedend toe: "Ik heb hen een paar keer gezien, dat is alles! Je had hier moeten wegblijven en je weet het! Als er iemand is die haar deze avond in gevaar heeft gebracht, ben jij het!"
"Denk je dat ik het gevaar ben? Het is niet mijn fout dat Finn weet wie ze is! Ik zou je energie sparen tot wanneer hij haar te pakken krijgt in de plaats van ik! Ik ben benieuwd in welke staat je je meisje zal vinden eens je haar uit zijn klauwen probeert te redden, Styles! Hij maakt haar kapot!"
Golven misselijkheid en angst overspoelden me, terwijl Finns gezicht voor mijn ogen danste.
"Harry." prevelde ik bang, plots zijn beschermende greep nodig hebbend, maar hij was al naar voren gestormd, klaar om Zac aan te vallen.
Zayn kon hem amper houden, en net toen ik paniekerig dacht dat het volledig uit de hand zou lopen, hoorde ik achter me: "Rose!"
Met een ruk draaide ik me om, tot mijn ontzetting doch opluchting ziend hoe Louis naar ons toe gesneld kwam, Aiden vlak achter zich aan. Vastberaden hielpen ze Zayn mee Harry achteruit te trekken, hem niet loslatend.
"Ik denk dat je beter vertrekt, Zac. Straks komt Kyle en ik wil geen problemen." zei Zayn veelbetekenend, nog steeds met moeite Harry in bedwang houdend.
Zac ademde onrustig in en uit, de knappe jongen voor hem woest aankijkend, maar gromde toen iets onverstaanbaars en gehoorzaamde, al was het niet zonder me nog een dreigende blik te zenden in het voorbijgaan.
"Kijk maar uit. Van Finn zal je minder makkelijk gered kunnen worden." siste hij, voor hij zich door de mensen in de club naar buiten worstelde, duidelijk nog steeds kwaad en zinnend op een einde van het gevecht.
Pas toen hij volledig uit het zicht verdwenen was, lieten de drie Harry los, die hen onmiddellijk razend aankeek.
"What the fuck doen jullie hier?" snauwde hij zijn twee huisgenoten toe. Aiden kromp lichtjes ineen onder zijn donkere ogen, al leek Louis onaangedaan.
"Hannah heeft ons gebeld. Gelukkig, als ik me bedenk dat je Zac bijna de keel had dichtgeknepen."
"Wat wil je? Dat ik je verdomme bedank?" Louis fronste en kruiste zijn armen.
"Wat had ik je anders moeten laten doen? Een rel ontketenen in het midden van de danszaal? Je weet even goed als ik dat je niet wilt dat Rose je zo ziet." blafte hij. Het was pas dan dat Harry zich leek te herinneren dat ik er ook nog was.
Onmiddellijk richtte hij zijn felle ogen op mij, die direct verzachtten eens ze contact maakte met die van mij, groot en lichtjes paniekerig.
Ik haatte het dat zijn foute vrienden me niet met rust konden laten, en vooral dat ze zo'n effect op me hadden. Blijkbaar was Harry's waarschuwing dan toch terecht geweest, en hoe verward ik ook was door zijn gedrag en aanwezigheid, ik kon niet ontkennen dat ik opgelucht was dat hij deze avond was gekomen.
Louis keek me aan, terwijl Aiden me een geruststellend knikje gaf.
"Ik denk dat Hannah op je aan het wachten is achter de bar, Rose. Ga maar, wij blijven bij Harry." stelde hij me terug, zijn blonde, lange haar vallend voor zijn ogen. Ik slikte eens, maar wendde mijn blik toen af van zijn blauwe ogen, en keek een laatste keer naar de bloedmooie, nog steeds kwade jongen.
"Oké." stootte ik aarzelend uit, voor ik me verward omdraaide en nog steeds aangedaan terugkeerde naar de toog.
Ik wilde hem niet op die manier zien, niet nadat ik op zeldzame momenten evenzeer die zeldzame lieve kant van hem had mogen zien, en beseffen dat die donkere, kwade Harry niet de jongen was waarvoor ik gevoelens had gekregen. Die versie van hem maakte me bang, en liet me twijfelen aan hoe hopeloos mijn affectie voor hem was.
Ik negeerde Hannahs geërgerde blik en ging onmiddellijk weer aan het werk, nadat ik haar ongemakkelijk had bedankt voor het verwittigen van Louis.
Kwart voor twaalf gebeurde echter eindelijk dat ene onvermijdelijke ding, waarvan ik waarschijnlijk al de hele avond had geweten dat het nog zou komen, al sinds het moment dat ik Harry hier had zien binnenkomen.
Ik had gehoopt dat het enkel een vermoeden, een angst was geweest.
Maar ik had slechts één indicatie nodig om onmiddellijk te weten dat die angst werkelijkheid was geworden.
Het begon met een opgewonden schreeuw van één van de klanten, terwijl hij verbluft door het raam in de deur naar buiten keek en grote gebaren begon te maken naar zijn vrienden.
Eén blik tussen mij en Hannah was genoeg om te weten wat er aan de hand was.
Harry.
Zac.
Natuurlijk was hij niet zomaar vertrokken nadat Zayn het hem bevolen had. Wat hadden we gedacht?
Het ging razendsnel nadat een deel van de aanwezigen naar buiten was gestroomd, en ik zonder na te denken volgde. Ik kon enkel denken aan wat er zich buiten met alle waarschijnlijkheid aan het afspelen was, en geen haar op mijn hoofd die eraan dacht achter die bar te blijven.
"Rose!" hoorde ik achter me, maar met gejaagde ademhaling rende ik naar buiten, haast als een impuls voelend dat er iets aan de hand was met hem.
Het eerste wat ik zag was een groep mensen op het voetpad, als een kring rond de commotie gevormd.
Paniekerig wurmde ik me er een weg doorheen, tot ik zicht kreeg op de situatie in het midden en onmiddellijk naar adem snakte.
Zac liet zijn vuist hard neerkomen in Harry's maag, die dubbel klapte maar direct erna vooruit stormde en hem op de grond tackelde.
Zonder na te denken wilde ik naar hen toe rennen, maar twee sterke handen grepen mijn middel en trokken me achteruit.
"Laat me los!" riep ik, maar ik hoorde Louis' stem mijn naam waarschuwend snauwen.
"Hou hem tegen!" protesteerde ik, tegenspartelend terwijl hij me wegtrok van de scène.
Mijn laatste hoop was Harry's aandacht zelf te trekken, en wild rond me heen schoppend probeerde ik me te bevrijden.
Ik haalde diep adem en gilde: "Harry!"
Net op het moment dat hij met een ruk opkeek en zijn wilde groene ogen de mijne vonden, stormden zowel Kyle, Aiden als Zayn naar hen toe.
Toen ze hem ruw van Zac trokken, werd het oogcontact verbroken en dwong Louis me weer naar binnen, weg van hem...

--
Sorry voor mijn veel te late update, maar het is de eerste keer in weken dat ik terug op Quizlet kom! Ik heb eindelijk nog eens een rustiger moment dit weekend, want school is echt hel! Ik vind het vreselijk vervelend, want ik had echt op meer tijd om te schrijven gerekend...
Hopelijk blijft het nu wat rustiger tot de Paasvakantie, voor ik onder die berg werk verdwijn en nooit meer terugkom. Iets wat de voorbije weken waarschijnlijk zo leek te zijn voor jullie...
Sorry voor het wat saaiere/slechtere stukje dan anders, maar ik heb het op zo'n kort mogelijke tijd proberen te schrijven, en ik heb het nog niet overlezen!
Ik moet ook nog enooooooooooooooorm veel verhalen waar ik een abo op heb bijlezen, dus ik kan niet met zekerheid zeggen wanneer het volgende stukje komt.
Maar ik reken erop dat het niet opnieuw zo lang zal duren!
En hoe gaat het met jullie? Met al mijn gezeur zou ik het nog vergeten te vragen!
Dankjewel om zoveel geduld met mij te hebben! Jullie zijn stuk voor stuk de beste en ik weet niet waaraan ik jullie verdien!
Love you!!!(H)
xxx

Reacties (23)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    9 maanden geleden
  • missanoukmalik

    Awwwwh ik mis dit verhaal nu al zo erg na drie weken:O

    3 jaar geleden
  • Kato12

    Plsss ga snel verder, het is fantastisch!

    3 jaar geleden
  • FearlessFire

    Ben echt slecht in wachten:$

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Meid, waarom stop je in godsnaam net hier?
    Ik hoop dat alles okay is met Harry?

    Pff, wat een hoofdstuk... En saai? Meid, hoe kun je dit in godsnaam zeggen? Dit was alles behalve saai.. Dit was een ontzettend interessant en leuk stukje, net als al je anders hoofdstukken! Je schrijft zo geweldig, zo beschrijvend, zo damn.. Er zijn gewoon te weinig woorden om te beschrijven hoe geweldig jij schrijft!
    En de verhaallijn... Wauwie, ik hou er echt van. Dit is echt een geweldige verhaallijn, en volgens mij kun je dit echt uitgeven! Zoals ik aan de reacties onder me zie, is iedereen enthousiast!
    Je schrijft geweldig meid! Dus zeg alsjeblieft nooit meer dat dit geen goed hoofdstuk is, want dat is het wel! Echt wel!

    In ieder geval, ik vind die Zac echt niet leuk.
    En ik ben blij dat Hannah Louis heeft gebeld. (:

    Overigens hoop ik dat je het eindelijk eens wat rustiger aan hebt op school, want dit is volgens mij niet echt goed voor je... :/
    In ieder geval, mocht er iets zijn, als je hulp nodig hebt, ik ben er voor je, en ik wil je met alle plezier ter wereld helpen!
    Oh, en ik haal je wel terug boven die berg huiswerk uit! Ik ga je niet zomaar laten verdwijnen!(H)

    En met mij gaat alles goed! Eindelijk paasvakantie (:

    Sorry voor mijn late reactie.. Ik had het ook even druk met mijn examens..

    Ik hou van je meid, en ik hou ook van je verhaal!

    xxx

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen