Foto bij 37.

Badam Tssss, sorry voor het lange wachten. Ik heb een druk leven!
Dat is niet gelogen, echt sorry!
Hier is een badass stukje om het goed te maken hehe;)

Terug in Londen probeerde ik net zoals het afgelopen jaar mijn leven weer op te pakken. Ik deed alsof ik het nieuws over Harry’s ontsnapping verschrikkelijk vond, maar vanbinnen in hoopte ik gewoon dat dit nooit zou uitkomen. De angst verteerde mij langzaam aan vanbinnen uit. Graham zag dat ik mezelf niet was, maar hij zei er niets op. Hij dacht vast dat ik gewoon bezorgd was om waar Harry was en wat er met hem zou gebeuren. Op mijn werk ging ik gewoon verder als politie agente, tijdlang heb ik nog samen met mijn collega’s Harry proberen vinden, uiteindelijk werd die zoekactie gestaakt eens men besefte dat hij al lang het land uit moest zijn. Vanaf dat moment was Harry niet langer mijn probleem. Hij was ontsnapt en had de kans om opnieuw te beginnen, ik hoopte gewoon dat hij die kans greep en niets doms deed. Ik werd uit mijn gedachten getrokken door mijn kat die op mijn schoot sprong. ‘I’m home hun’ hoorde ik Graham door het appartement roepen ‘Hey there!’ riep ik dan ook terug terwijl ik mijn kat zachtjes bleef aaien tot Graham de woonkamer inkwam en een kus op mijn lippen drukte. Ik kuste hem licht afwezig terug ‘How was your day?’ vroeg ik toch toen hij ging zitten met een glas water in de hand. ‘Quite boring, how was yours?’ antwoorde hij waarbij ik kort lachte ‘Probably better then yours, we stopped two burglars from breaking into an old ladies house. People are losing their minds these days, really breaking into a house in bright daylight.’ Vertelde ik hem waarna hij even knikte ‘Yea people are losing their minds, luckily you were on the right place at the right time’ glimlachte hij waardoor het mijn beurt was om te knikken. Zo praten we nog even over onze dag voor ik ging koken.
Tijdens het avondeten werd er niet gesproken, de tv speelde wel zachtjes in de achtergrond waardoor zowel Graham als ik opeens een nieuwsonderbreking te horen kregen. ‘For a moment we thought Harry Styles vanished from the planet, committed suicide or just fled the country to start a new life. But today two young girls were raped in Ravenna, Italy. One of the victims claims Harry Styles was the man who kidnapped them and then raped them in the storeroom of a nightshop. The other victim was killed after getting raped, the girl who was able to escape told us Mister Styles was going to kill her as well if she wasn’t so lucky to find her way out. The police still found no sign of the young man but all borders are closed. If they find him he will wish he stayed in prison months ago!’ Na dit te horen keek ik verslagen neer. Was dit hoe hij mij wou bedanken? Was dit wat hij met zijn leven wou doen? Levenslang achterna gezeten worden door de politie, andere pijn doen? Had ik hem hiervoor bevrijd? Dit was zo fout, ik moest bij hem gebleven zijn, ik heb het verpest, dit was allemaal mijn schuld! Hij kan niet voor zichzelf zorgen!
‘Crystal?’ hoorde ik Graham dan ook zachtjes vragen maar ik schudde mijn hoofd en stond op ‘Crystal wait!’ zei Graham maar ik liep al naar de gang en greep mijn jas en handtas. ‘Crystal stop! You have to stay calm and think, where are you going?’ vroeg hij waarbij ik even diep adem haalde ‘I’m just going to see Jade, I need to talk to her, she knew Harry, what if she knows where ho could possibly be? We have to stop him, this can’t go on any longer!’ zei ik terwijl ik mijn uiterste best deed op een beheerste toon en zonder mijn stem te laten trillen te praten. Graham knikte dan ook ‘Okay, you’re right, this had to stop but shouldn’t I come with you? You shouldn’t drive like this’ probeerde Graham, maar ik schudde wild mijn hoofd ‘I’m perfectly fine! I’m sorry, but I want to be alone with Jade now, she trusts me’ zei ik dan waarbij Graham gewoon knikte ‘Alright then, off you go!’ antwoorde hij waarna ik dankbaar knikte en hij een kus op mijn lippen drukte die ik kort beantwoorde voor ik de deur uitliep en in mijn auto sprong om naar Jade toe te racen.
Ik wou huilen, schreeuwen, slaan, schoppen en zoveel meer, maar al wat ik kon doen was verdoofd voor mij uitstaren tot ik bij Jade’s thuis aankwam en wild op haar deur ging kloppen tot ze open deed. ‘What have we done?’ was dan ook het eerste wat ze mij vroeg toen ze mij zag staan.

Reacties (2)

  • Fermosa

    Hier mag het niet eindigen. Het is veel te spannend ! Wat zullen ze nu gaan doen? Ze weten niet eens zeker of het Harry is...

    4 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen