Foto bij 89 • Een bemoeial rijker

Hoi hoi mensen, mega trieste mededeling, het eind van het jaar nadert en dat betekend weer toetsweek voor mij. Omdat ik dit jaar erg graag wil halen ga ik me iets meer op m'n studie concentreren, dus zal het schrijven wat vertragen. Wish me luck! i'll need it



De maandag ochtend was aangebroken. Eleanor was vroeg gaan slapen de vorige nacht, zodat ze Jenna even kon ontwijken. Ze had liggen nadenken, hopend dat ze alles een beetje op een rijtje kon krijgen. Natuurlijk wilde ze geen ruzie met haar beste vriendin. Er was ook geen minuut verstreken dat ze er niet met haar hoofd bij zat. Ze wilde Jenna niet kwijt, maar ze moest voor haar eigen bestwil afstand houden. Jenna was te nieuwsgierig. Ze gaf om haar vriendin, dat was logisch, maar dat zou Eleanor alleen maar in de problemen werken. Ze moest afstand houden, anders zou het voor beide nog slecht gaan aflopen.
Sloom van de vermoeidheid, klom ze uit bed. Ze slenterde naar de badkamer waar ze zichzelf klaarmaakte en vervolgens richting de Great Hall liep om te ontbijten. Toen ze daar aankwam, was het haar al duidelijk dat de ruzie tussen Jenna en haar niet ongehoord was gebleven. Hier en daar werd er naar haar omgekeken, zelfs vanaf de Slytherinstafel. Ze zag Harry, Ron en Hermione zitten en glimlachte voorzichtig, om zo maar te laten blijken, dat ze geen kwaad meer in de zin had. Ze wilde geen ruzie meer, maar wilde ook niet dat er opnieuw één zou ontstaan, afstand nemen was het enige dat ze kon doen. En misschien was het egoïstisch van haar om dat te doen, maar anders zou ze elke dag zoveel pijn moeten lijden en ze had er alles voor over om dat te laten stoppen. Het kon haar niet eens meer schelen dat ze egoïstisch was, ze sliep niet goed, ze at minder, ze voelde zich vreselijk en moest helse pijnen ondergaan zodra ze een keer niet aan zichzelf dacht. En hadden haar vrienden ook maar iets door? Nee, ze hadden totaal geen oog voor wat er werkelijk aan de hand was. Ze zagen wel dat er iets was en ze probeerde er ook achter te komen, maar dat bracht haar alleen maar meer in de problemen, zagen ze dat dan niet?
Verderop zag ze hen zitten, maar in plaats van bij hen te gaan zitten, schoof ze aan bij Jayden en Davon, die haar verrast aankeken. Jayden keek de tafel langs naar de jongere jaars Hufflepuffs en Eleanor zag dat Jenna haar hoofd met een ruk weg draaide toen zij omkeek.
'Ik hoorde van de ruzie,' zei Jayden subtiel genoeg en nam een slok uit zijn kelk. 'Ik vind het rot voor je.'
'Hoeft niet. Ik had het liever ook gemeden, maar het is beter zo.'
'Dat meen je niet,' protesteerde Davon, 'Jij en Jenna zijn al zo lang beste vriendinnen. Ga je dat zomaar weggooien door een kleine ruzie?'
Eleanor wierp hem een boze blik. 'Wat ik beslis gaat jou niks aan.'
Jayden nam haar verbijsterd op en legde bezorgd een hand op haar schouder. 'Ella, gaat het wel?'
'Het gaat prima met me,' antwoordde ze verbitterd en sloeg zijn hand van haar schouder af. 'Laat me gewoon eten, oké?'
De beide jongens zwegen en aten toen in stilte hun ontbijt op. Maar het duurde nog geen vijf minuten voordat Jayden zijn keel schraapte. 'Ella, ik snap dat deze ruzie zwaar valt,' begon hij en Eleanor zuchtte geërgerd. 'maar we willen alleen maar helpen. Ik ken jou en ik ken Jenna, jullie zijn allebei te koppig om er iets van te zeggen, maar ik weet net zo goed als jijzelf dat je haar niet kwijt wil.'
Er ontstond een brok in haar keel, die ze uit alle macht probeerde weg te slikken. Ze voelde een golf van hitte door haar lichaam vloeien, alsof ze plotseling naast een kachel stond. Met een doodse klank in haar stem begon ze te spreken. 'Ik dacht, dat van al die bemoeials hier, jullie misschien de enige waren die konden bedenken dat ik misschien met rust wil worden gelaten. Blijkbaar had ik het mis.' Ze stond op van de tafel en liep zonder nog om te kijken de eetzaal uit.

Toen ze die middag naar de derde verdieping liep, om haar Defence of The Dark arts les te volgen, kwam ze Draco onderweg tegen. Ze probeerde een blos te onderdrukken. Ze schaamde zich ervoor hoe hij haar gisteren had aangetroffen in de toiletten. Hij haar had betrapt. Degene die ze in alles verachtte en wiens hulp ver buiten de kansen lag. Op hem kon ze niet rekenen, maar ze kon niet ontkennen dat het haar niet veel uitmaakte als de ketting hem zou straffen als hij wist wat er met haar gaande was. Het was een vreselijke gedachte, maar hij was immers niet zo belangrijk voor haar. Toch voelde ze er iets voor om hem nog voor te liegen. Hij was ook maar een mens. En geen mensen leven was het waard verloren te gaan om haar gevoelens.
Zoals hij wel vaker was, verwachtte ze hem op de hoogte van elk feitje en elke roddel. Gek genoeg, leek hij geen opmerking te maken over haar ruzie met Jenna, terwijl hij dit soort leedvermaak vaak onder iemands neus wreef. Ze liep voor hem langs de trap op en begon wat sneller te lopen. Achtervolgd worden op de trap gaf haar altijd een akelig gevoel en nu die persoon Draco was al helemaal. Toen hij gek genoeg weer in stilte naast haar ging lopen toen ze de gang in liep, keek ze hem verontwaardigd aan. 'Ik heb nog geen snuggere opmerking gehoord,' zei ze.
Draco trok zijn wenkbrauw op. 'Moet dat dan?' bromde hij ongeïnteresseerd.
Eleanor keek hem beduusd aan en stond even stil. Dat was apart, alsof het hem niks kon schelen. Was hij soms vergeten wat er gisteren was gebeurd?
Ze keek toe hoe hij het lokaal in liep en rende achter hem aan, waarna ze plaats nam achter het schoolbankje en keek geïnteresseerd naar hem op. Het voelde opeens minder benauwd om naast hem te zitten, maar waarom was haar een raadsel. Linksom of rechtsom had ze het idee al dat die angst en ongemak was geëbd in die weken. Er was natuurlijk nog het feit dat hij een bedreiging was op elk niveau, maar andersom was dat ook zo. Ze vroeg zich af of er een zekere vorm van angst in hem school, een angst voor haar. Misschien dat hij die zou uiten, nu hij wist van al die ruzies die zij had veroorzaakt bij anderen en dat hij verwachtte dat hij ook op het lijstje stond. Een belachelijke gedachte, dacht ze. Draco was net zo min bang voor haar als een van haar vrienden. Toch was er een onbeschrijflijke aantrekking die haar een boel vraagtekens bezorgde bij hem in de buurt. Ze was gretig om uit te vinden wat dit gevoel betekende en waar het vandaan kwam.
'Ik hoorde dat je ruzie hebt met Owen,' zei hij opeens en even schrok ze van zijn stem. Ze keek hem onverschillig aan en ergens had ze zin om hem uit te dagen. 'En dat maakt jou iets uit?' antwoordde ze snibbig.
Draco keek plotseling naar haar om. Zijn gezicht was emotieloos en zijn ogen miste de koelte die hij meestal uitstraalde. Voor het eerst in haar leven kon ze niet aan hem niet te kunnen peilen. Ergens gaf het haar nog meer rillingen dan wanneer hij boos op haar was. Ze wende gauw haar blik af en staarde naar de tafel, om het kippenvel dat zich over haar lichaam verspreidde maar kwijt te raken.
'Zat je daarom te janken?'
Met grote ogen keek ze hem weer aan. Ze was niet eens boos op hem dat hij vragen stelde, ze stond versteld dat hij überhaupt interesse in haar toonde. In al die jaren had hij haar nog nooit een vraag gesteld, niet zonder dat er een achterliggende belediging in verschool. Een verlangen naar antwoordden op zijn plotselinge interesse woede in haar op. Ze was niet eens van plan hem te vertellen dat hij zich erbuiten moest houden, zoals ze dat bij haar vrienden wel had gedaan. Draco was een gevaar en misschien zelfs wel een vijand, maar toch leek het haar niet veel uit te maken. Het was haar nieuwsgierigheid die haar vooruit trok.
'Nou?' drong hij aan en oogde even op Snape, die onwetend doorging met zijn uitleg.
'Waarom die plotselinge interesse in mij, Draco?' vroeg ze om onder de vraag uit te komen.
Draco haalde echter alleen zijn schouders op en zei niks.
Ze trok haar aandacht van hem af, maar het lukte haar maar voor even. Want zodra Snape langs hun tafel was gelopen en weer terug liep naar de voorkant van de klas terwijl hij door bleef keuvelen over de les, wierp Draco haar nog een vraag toe. 'Waarom weten je vrienden het niet?'
Eleanor fronste haar voorhoofd diep en keek hem onbegrijpend aan. 'Waar heb je het over?'
'Dat weet je best. Wat ik niet begrijp is dat je die o-zo loyale grondgravers niks verteld.' Even gleed de donkere gloed weer over zijn ogen alsof hij een vorm van woede toonde, al kon Eleanor niet begrijpen waar hij boos over was. 'Waarom houd je het geheim?'
Een schok ging door haar heen. Hitte oversteeg haar lichaam en haar hart bonsde in haar keel. Koortsachtig keek ze om zich heen om te zie of niemand iets had gehoord en toen keek ze Draco weer aan. Haar lippen vormden woorden maar ze leek er geen klank aan toe te voegen, zo verstomd was ze dat hij over haar geheim wist. Maar hoe? Hoe kon hij het weten?
'Bij Merlins baard,' bromde hij grimmig en reikte naar haar hals. Als in slow-motion kwamen zijn ranke vingers dichter naar haar toe en raakte de donkere lokken aan.
'Nee!' Met een schok schoot ze opzij van haar plaats en viel met een harde klap op de grond. Het gekraak van de opzij schuivende tafel echode door het lokaal. Leerlingen draaiden zich geschrokken naar haar om en keken haar met grote ogen aan. Een paar seconde lang bleven ze zwijgzaam, tot het geluid van Snape's voetstappen de stilte overstemde. Hij struinde op haar af en bleef vlak naast haar staan, terwijl hij veroordelend op haar neer keek. 'Mag ik vragen waarom u van uw plaats bent, Mevrouw Whelan?'
Eleanor wierp een gejaagde blik op Draco en kwam toen haastig overeind toen hij zijn blik afwende. 'I-ik weet het niet,' hakkelde ze en schraapte haar keel.
Snape keek haar met opgetrokken lip aan, keek Draco met een schuin oog aan en wees naar haar stoel. 'Zitten, en ik wil de rest van de les geen kik meer horen. Ik trek tien punten van je afdeling af voor het verstoren van mijn les.'
Eleanor knikte en ging weer op haar plaats zitten, waarna ze beschaamd naar haar bureau bleef staren, de nieuwsgierige ogen uit het lokaal ontwijkend. Ze hoorde gegniffel naast zich, maar keek niet om. Ze voelde zich zeer beledigd dat hij haar probeerde te openbaren in bijzijn van anderen. Als hij echt wist wat er aan de hand was, dan had hij begrepen dat hij een actie als dat moest laten.
'Al klaar om op te biechten?' begon Draco toen weer.
Eleanor snoof een keer geërgerd. 'Blijf voortaan met je gore poten van mij af!' beet ze hem woedend toe. Ze voelde de hitte naar haar hoofd stijgen en probeerde de blos op haar wangen weg te slikken.
'Onder andere omstandigheden had je er heel anders over mijn handen gedacht.' Hij wreef met zijn duim langs zijn onderlip en ze kon een speelse twinkeling in zijn ogen zien. Eleanor keek hem walgend aan, maar toen ze de grijns op zijn gezicht zag, wist ze dat er niets was dat ze kon zeggen om die grijns weg te halen. Ze wende zich van hem af en concentreerde zich op de les, maar zijn blik liet haar niet los. Ze keek naar hem om en ze zag dat hij haar doordringend aankeek. Er was echter iets aparts aan zijn blik, alsof hij dwars door haar heen probeerde te kijken. Hij leek niet eens te reageren toen ze hem aankeek. Ze draaide haar hoofd weer weg en richtte zich wanhopig op haar werk. Toen de les eindelijk ten einde was gelopen, liep ze zo gauw ze kon weg van haar tafel. Met wijde passen liep ze de gang door en rende met twee treden te gelijkertijd van de trap af tot ze op de tweede verdieping uit kwam en daar de meisjestoiletten in liep. Ze sloot voor het eerst de deur af met een spreuk en riep om Myrtle, die per direct uit de leidingen tevoorschijn kwam.
'Eleanor, wat fijn dat je weer langs komt. Ik voelde me toch zo alleen deze week.' Ze nam plaats boven een van de kapotte wasbakken en keek haar aan door de grote ronde bril op haar neus.
'Ik heb geen zin in gejammer, Myrtle, daar ben ik veel te boos voor.'
'Dat zie ik,' grinnikte ze, blikkend op haar rode wangen. 'je bent niet zo goed in het verbergen van je woede, anders dan je andere emoties.'
Eleanor zuchtte en ging in kleermakerszit op de grond zitten. 'Een jongen uit mijn klas probeerde vandaag aan mijn hals te komen.'
Myrtle ging direct rechtop zitten. 'En? Heeft hij iets gezien?'
Eleanor schudde haar hoofd. 'Nee, ik gilde en viel van mijn stoel af.' Myrtle giechelde, maar hield direct haar mond dicht toen ze zag dat Eleanor er niet om kon lachen. 'Waar ik voor vrees is dat hij weet over de ketting.'
'Waarom denk je dat?'
Eleanor haalde haar schouders op. 'Hij stelde heel veel aparte vragen deze les. Ik heb niet toegegeven, want ik wist niet zeker of hij het echt wist, maar misschien had hij het gezien toen ik hier was laatst.'
'Hier? Maar hier komt niemand,' zei Myrtle verbluft. 'Alleen jij en..-' Ze onderbrak haar zin en keek Eleanor geschokt aan.
'Alleen ik en wie, Myrtle?' Eleanor keek de jonge geest doordringend aan. Ze had haar wel vaker horen praten over een andere bezoeker, maar anders dan Harry kon ze niemand bedenken.
Myrtle keek schichtig de kamer rond en leek zich uiterst ongemakkelijk te voelen. 'Niemand. Helemaal niemand. Het is al laat, ik moet gaan.' Myrtle schoot de lucht in, vloog een keer gillend de kamer door en verdween in één van de toiletten.
'Myrtle, kom terug!' riep Eleanor, maar het had geen zin meer; de geest was al verdwenen. Eleanor liet zuchtend haar armen langs haar lichaam hangen. Hier schoot ze totaal niets mee op. Ze staarde naar de vloer en zag daar in de groeven van de tegels nog wat opgedroogd bloed liggen. Draco wist het misschien wel. Hij wist misschien over de ketting en de vloek, maar hoe? Had hij de ketting om haar gezien? Maar van een simpele ketting kon hij toch geen conclusies trekken? Er was geen kans dat hij van enkel haar gedrag en de ketting kon weten wat er gaande was. Dat kon gewoon niet! Gewoon negeren, dacht ze, ze moest het gewoon negeren en doen alsof haar neus bloedt, dan zou hij er wel over op houden. Er was geen kans dat hij iets kon weten, ze hield het te goed verborgen. Draco kende haar niet, hij wist niks over haar en dat zal ook nooit gebeuren. En zeker dit geheim zou hij nooit te weten komen.

Reacties (8)

  • Altaria

    Succeessss

    4 jaar geleden
  • EvilDaughter

    Nou moet Draco ook in de badkamer komen en haar dwingen het te vertellen!!!!
    Dat vind ik wel aardig
    Succes met je toetsweek! Ik was er net vanaf:)
    Gewoon voorbereiding op examens voor over twee jaar:P

    4 jaar geleden
  • Chantilly

    Draco, cutie(flower)

    4 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder!!
    en veel succes!

    4 jaar geleden
  • Tribbiany

    Supermooi!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen