Foto bij Hoofdstuk 18

Toen ik via de rotsen uit het water kroop, werd ik gehuld in een jas van koude lucht. Ja, het stond vast: ik had een rottige verkoudheid te pakken doordat ik daarnet een fris bad had genomen midden in de nacht. Het mocht dan wel zomer zijn, de nacht kende geen genade voor natte zielen als ik.
‘Jesse!’ Voordat ik goed en wel terug aan land was, voelde ik Steveys armen rond mijn nek. Ze omhelsde me zo stevig, dat ik vreesde voor het ergste; straks werd ze nog verliefd. Was het normaal voor een meisje om zich zo snel aan een vreemde jongen te hechten? Dit leek wel een cliché liefdesromannetje. ‘Ik dacht dat je dood was!’ zei Stevey, met trillende lippen.
‘Wat heb je in godsnaam gedaan?’ Dat was Pim die het zich gemakkelijk had gemaakt in een slaapzak in een tent die er ineens verschenen was – waarschijnlijk Noëls doen. ‘Je was zeker een half uur weg en ik wil de pret niet verpesten, maar geen enkel normaal mens kan zijn adem zo lang inhouden.’
‘Laten we gewoon blij zijn dat Jesse terug is,’ zei Stevey, die Pim een afkeurende blik schonk. ‘Het maakt toch helemaal niet uit wat…’
‘Waar heb je uitgehangen?’ Dit keer kwam de vraag van Noël. Hoewel ze er niet ouder uitzag dan een tiener, straalde ze toch enige autoriteit uit sinds we wisten dat ze even goed onze moeder had kunnen zijn. En over een moeder gesproken… Dat was precies hoe Noël zich nu gedroeg.
‘Volgens mij heb ik een vriendschap gesloten met een zeemeerman,’ glimlachte ik onzeker. Alluka had duidelijk gemaakt dat hij Noël niet vertrouwde. Was het wel zo slim om eerlijk te zijn tegen haar? Maar wat als ik had gelogen? Zou ze zoiets niet meteen merken door haar magische krachten? Het zou me in ieder geval niet verbazen.
‘Wat heeft hij gezegd?’
‘Maakt dat dan uit?’
‘Luister, meermensen hebben slechts één doel; indringers vermoorden. In de eerste plaats doen ze dat door mensen in het meer te sleuren en ervoor te zorgen dat ze verdrinken. Maar vergeet niet dat ze ook een plan B hebben. Als ze zien dat er een groep mensen is, proberen ze onrust te zaaien binnen die groep, argwaan te wekken tussen de leden. En weet je met welke intentie ze dat doen? Ze proberen ervoor te zorgen dat we elkaar uitmoorden. Meermensen zijn enorm goede manipulatoren. Als hij ook maar iets gezegd heeft wat één van ons doet overkomen als een verrader, zou ik dat graag nu weten.’
Wie moest ik in godsnaam geloven? Mijn verstand zei dat ik Noël kon vertrouwen, maar mijn gevoel stuurde me de andere richting uit. Ik wilde haar geloven, echt waar, maar ik kon het gewoon niet.
Dus vertelde ik een leugen. ‘Hij zei bijna niks. Had het niet specifiek over één persoon, hij zei gewoon dat ik niet zo snel mensen moesten vertrouwen.’ Ik lachte wankel. ‘Meer niet.’
Noëls dode ogen priemden zich in de mijne. Heel haar gezichtsuitdrukking leek te willen schreeuwen dat ze me wel doorhad. Je liegt, leek ze te denken. Maar dat zei ze niet. Natuurlijk niet, als het echt haar doel was om de rust binnen onze groep te bewaren, kon ze haar vermoeden beter voor zichzelf houden. En misschien, heel misschien was dat mijn redding geweest.
‘Oké,’ zei Noël kort. Ze knikte naar de tent waarin Pim lag. ‘Je deelt een tent met Pim. Niet klagen, alsjeblieft. Ik weet dat het oneerlijk is, maar ik wil niet riskeren dat iemand toevallig verliefd wordt, dus we houden jongens en meisjes gescheiden.’
‘Maar Pim heeft geen voorkeur,’ zeurde ik.
‘Geen commentaar. Wees blij dat je überhaupt een tent hebt.’ Noël wees naar de tent. ‘Hup, hup, naar de tent. Er liggen trouwens ook droge kleren voor je klaar.’
Ik rolde met mijn ogen en slenterde naar de tent. Pim knipoogde naar me zodra ik naar binnen stapte en deed niet eens moeite om er een rustige nacht van te maken. ‘Ik ben naakt onder deze slaapzak,’ zei hij met een vettige glimlach.
‘Fijn voor jou,’ zuchtte ik. Ik had echt zo geen zin om me om te kleden in zijn buurt. Nee, ik kon me gewoon niet omkleden in zijn buurt, dan zou hij me gegarandeerd verkrachten. God, ik zou geen oog durven dicht doen als ik langs deze gozer moest slapen. Was Noël vergeten dat Pim er alles aan deed om me in verlegenheid te brengen, of genoot ze er stiekem gewoon van wanneer ik me ongemakkelijk voelde?
‘Mijn aanbod geld nog altijd,’ zei Pim.
‘Dat dacht ik al,’ antwoordde ik koel. ‘Ik ga even terug naar buiten,’ vervolgde ik. ‘Om me om te kleden.’
‘Dat kun je toch ook gewoon hier doen?’ stelde Pim voor.
Nooit, dacht ik, maar ik besloot om het gewoon voor mezelf te houden. Ik glimlachte onschuldig naar Pim en vertrok naar buiten. Daar zag ik dat de meisjes zich al hadden ingesloten in hun tent en hevig aan het praten waren. Blijkbaar konden die twee het wel goed vinden met elkaar.
Ik schudde mijn hoofd en liep langs de rotsen naar een struikje. Voordat ik mezelf achter de bladeren kon verstoppen, zag ik hoe Alluka’s vreemde ogen me vanuit het water begluurden.
‘Wat is er?’ vroeg ik met een gedempte stem, zodat Stevey – en vooral Noël – me niet zouden horen.
‘Waar ga je naartoe?’ hoorde ik Alluka zeggen.
‘Ik ga andere kleren aantrekken in de bosjes.’
‘Ik voel een intentie om weg te lopen,’ zei Alluka in mijn gedachten. Zijn stem klonk beschuldigend, alsof hij degene werd die achtergelaten zou worden en niet mijn collega’s in de tenten.
‘Misschien wil ik ook even op zoek gaan naar iemand.’ Ik slikte. ‘Maar misschien is hij al dood.’ Het plan om Erin te zoeken nu de anderen aan het slapen waren, was een paar seconden geleden mijn gedachten binnen gesijpeld. Hoe sneller ik hem vond, hoe eerder ik hier weg kon. Als ik hem überhaupt kon vinden…
‘Kun je hem beschrijven?’ vroeg Alluka. ‘Ik weet misschien meer.’
Ik schudde mijn hoofd. ‘Als hij dood is, weet ik dat liever niet.’
‘Dus je koestert liever valse hoop?’
Mijn mondhoeken krulden naar beneden. ‘Ja, eigenlijk wel.’

Reacties (5)

  • SonOfGondor

    Nou.. ik weet echt niet meer wie te vertrouwen

    3 jaar geleden
  • LilsEvans

    Wtf, Noël waarom stop je Jesse in een tent met iemand die hem kinda wil verkrachten. Je had ieder ander beter in een tent kunnen stoppen met Pim. Als je zo volwassen was als je claimt te zijn, was je zelf bij Pim gaan liggen. Tssss. The fuck. Ik mag Noël echt niet. Waarom heeft zij magie? Ze verdient het niet.

    3 jaar geleden
  • Grace

    Ik denk eigenlijk dat Alluka net niet te vertrouwen is! Hij lijkt me té aardig, maar Noël begin ik ook een beetje minder te vertrouwen. Ik heb zo het gevoel dat Pim één van de weinige is waarvan je gewoon weet wie hij echt is.
    Wel ik ben aan een inhaalsessie bezig, dus ik zal het misschien in één van de volgende stukken te weten komen!

    3 jaar geleden
  • Altaria

    Ik denk dat je Alluka wel kan vertrouwen. Ik hoop het, hij is best cool

    3 jaar geleden
  • ProngsPotter

    Hij is te vertrouwen. Hij moet te vertrouwen zijn. Ja toch!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen