Foto bij 1. Sol

The sun will come out tomorrow
Bet your bottom dollar that tomorrow
There'll be sun
Just thinkin' about tomorrow
Clears away the cobwebs and the sorrow
'til there's none

- Annie

Hij glimlachte; zijn hart ging nog steeds tekeer in zijn borst toen hij dacht aan morgen. Harry keek op naar de donkere nacht die boven hem hing. Hij haalde diep adem. Hij zou een deel van het orkest zijn voor de volgende vijf maand. Hij wist dat hij binnen enkele dagen zou terugdenken aan dit moment en terug zou voelen wat hij nu voelt.
Harry draaide zich om en slenterde richting het Barbican, richting de grote glasramen. Het zou over een uur sluiten, maar hij ging toch niet binnen. Hij bekeek het vanop een afstand, de grote banners aan de ingang van de Barbican Concert Hall. Op elke banner stond een foto van een bekend persoon die nog bij het LSO gespeeld of gedirigeerd had. Harry staarde maar naar één enkele persoon, die dichtst bij hem. Het was een recente zwart-wit foto van Valery Gergiev.
Gergiev bevond zich vooraan en was het orkest aan het dirigeren, zijn zout en peper kleurig haar was netjes naar achter gekamd. Hij leek wel een muzikaal genie. Net langs Valery, een beetje meer naar achter, maar toch nog goed te zien, stond Louis Tomlinson met zijn viool. De jongeman leek absoluut 100% controle te hebben over zijn instrument. Zijn schrille aanwezigheid op de foto werd bijna meer gevoeld dan die van Gergiev.

"Maak je maar niet druk om Louis, maat." Had Niall hem eerder nog gezegd voor hij van zijn biertje dronk. "Ik ken Lou. Hij blaft wel, maar hij bijt niet. Jullie zullen wel overeenkomen."
"Hij bijt niet," had Harry fluisterend herhaalt met een spottend lachje.

Harry's handen begonnen te zweten in zijn handschoenen. Hij zuchtte trillerig.
"Je bent geen vijftien jaar oud meer, idioot." fluisterde hij tegen zichzelf. Hij zette even druk op de brug van zijn neus met zijn vingers en sloot zijn ogen. Zo, probeerde hij het plotse gevoel van angst te verdrijven. Het was niet dat hij geen talent of ervaring had voor deze job. Diep in zijn hart wist hij dat dit absoluut geweldig kon worden en dat hij geweldig zou zijn. Hij opende zijn ogen en keek nog een laatste keer naar de violist. "Je kunt het," fluisterde hij.

Hij wandelde terug naar het metrostation van Long en Aldersgate. Het was ongeveer veertig minuten naar zijn flat in Hampstead. Morgenvroeg om zeven uur moest hij hier terug zijn om zijn kantoor te bekijken en de andere faciliteiten. Hij zou waarschijnlijk ook een onmenselijk aantal handtekeningen moeten zetten op een nog onmenselijker aantal papieren. Dat moest allemaal gebeuren voor zijn eerste repetitie met het orkest in de namiddag.
Je kunt het. Herhaalde hij in zijn hoofd terwijl hij stond te wachten op de metro. Je wilt dit doen. Hij had orkesten gedirigeerd over de hele wereld. Hij haalde geweldige resultaten met zijn vertoningen met orkesten met veel minder talent dan de muzikanten van het LSO. Hij had de handschoenen aan van een volwassen man! Alles zou goed komen. Toch?


Afspeellijst.
+ Tomorrow - Annie (Andrea McArdle)

Wat denken jullie er al van tot nu toe? Tips en commentaar zijn altijd welkom!

Hoe denken jullie dat Harry's eerste repetitie zal verlopen?

Greetz Translator

Reacties (2)

  • Niallerslove

    Die 'toch?' aan het einde heeft altijd wat onheilspellends.

    Over de repetitie, er kunnen natuurlijk verschillende dingen gebeuren. 1) Hij heeft heel veel last van zenuwen en daardoor gaat het niet fantastisch, 2) Louis leidt Harry op een of andere manier af, of andersom, waardoor het niet goed gaat, 3) Harry is zijn zenuwen de baas en het gaat heel erg goed. Stiekem hoop ik op optie 1 of 2, maar het Harry-personage oogt tot nu toe heel vriendelijk, dus misschien toch maar meer in de richting van optie 3 ...

    2 weken geleden
  • Assietje

    Ik kreeg gelijk weer een glimlach op mijn gezicht toen ik je berichtje las. Ik word altijd zo blij van een nieuw hoofdstukje!!!!!

    XxAssie

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen