Foto bij I fell for you ~289~

Jessica Alvarez pov.

Ik hielp Michel met het naar beneden halen van het matras uit een van de kamers die niet gebruik waren. Hard lachte ik, kramp in mijn buikspieren en tranen in mijn ogen terwijl we nog steeds op de trap stonden met het tweepersoons matras in onze handen. Weken heb ik niet meer zo gelachen en het voelde weer net zoals vroeger, de tijd voordat alles berg afwaarts ging.
'Michel! Stop, straks hou ik het niet meer,' lachte ik, terwijl hij meer naar onderen aan de trap stond, het matras op zijn schouder leunend. Hij klapte gierend van het lachen op zijn bovenbeen en zijn hoofd was rood aan gelopen.
'Dat gezicht van meneer Jachters! Hij had geen enkel idee!' Alweer voelde ik mijn lach op borrelen bij de gedachte van meneer Jachters. Arme man, Michel en ik deden er een hoop aan om het hem moeilijk te maken in onze schooltijd, maar het was het waard. De man zelfs was verbitterd en zag nergens plezier in, dus bedachten wij dat het wel goed voor hem zou zijn. Ja, economie was altijd een feest. Ik zie zijn half kale hoofd nog voor me en zijn rode bollige wangen die op en neer hopte wanneer hij boos was.
'S-stop!' Ik veegde buitenadem in mijn waterige ogen. Langzamer hand, stapje voor stapje kwamen we beneden aan en sjouwde het matras de woonkamer in. Het plan was om vannacht samen voor het raam te gaan slapen, net zoals we vroeger altijd deden. Het was tijd om weer zo iets te gaan doen en vooral nu we zulk mooi uitzicht voor ons hadden. We legde alles op zijn plaats, kussens, heel veel kussens en dikke warme dekens. Grijnzend keek ik naar Michel die voorover gebukt stond om zijn kussen op te schudden, maar niet door had wat ik van plan was. Ik gaf hem een klein zetje, waardoor hij voor over in de dekens viel. Zuchtend keek hij me aan en haalde zijn hand door zijn warrige haar heen. Mijn grijns bleef tevreden op mijn gezicht en wachtte tot hij zou reageren.
'Echt waar, Jess? Je wilt dit echt doen?' lachte hij en ik knikte uitdagend. 'Ik heb je gewaarschuwd,' mompelde hij terwijl mijn grijns breder en breder werd. In een keer gooide hij zich zelf naar mijn benen toe om me zo onderuit te halen, maar ik was sneller dan dat. Luid lachend rende ik de keuken binnen en ging bij het aanrecht staan, mijn ogen peilend gericht op Michel die me achterna volgde. 'Je bent echt geen haar veranderd op dit gebied,' zei hij met een glimlach op zijn gezicht. Ik gaf hem een heilig glimlachje en haalde de frituurpan uit de kast vandaan. Ik had zin in wat snacks ook al was het elf uur 's avonds en hadden we al lang gegeten.
'Ook trek?' vroeg ik wijzend naar het pak met bevroren snacks in mijn handen. Bitterballen, frikandel, kaassoufflé. Heerlijk. Hij zette zijn ellebogen op het aanrecht, kin op zijn hand en ogen gericht op de doos in mijn handen.
'Ook al is het zo slecht voor me, doe maar. Vanavond kan alles,' zei hij grijnzend. De snacks waren nog bevroren, maar dat gaf toch niet. Het vet begon op te warmen en ik haalde een groot bord te voorschijn. Lust Severus dit ook? Het zijn Muggle snacks dus ik betwijfel het dat hij het vaak gegeten heeft.
'Severus, kom eens!' riep ik, uitkijkend naar de opening die naar beneden in de bibliotheek uitliep. De plek waar hij altijd was, dag en nacht. Al snel kwam hij brommend omhoog de trap op gelopen met een boek in zijn handen, zoals altijd. Ik denk echt dat ik de bibliotheek ga afsluiten op bepaalde uren. Zijn lees verslaving gaat wel heel ver. 'Lust je ook wat snacks?' vroeg ik wijzend naar de ontdooiende snacks op het bord. Hij keek vaag op, trok zijn wenkbrauwen samen en schudde zijn hoofd. Meteen keek hij weer terug in zijn boek en draaide zich langzaam om richting de bibliotheek.
'Nee, dank je,' mompelde hij met nog steeds samen getrokken wenkbrauwen. Zuchtend legde ik mijn hand op zijn schouder en kwam voor hem staan, de weg blokkerend. Met mijn vingers drukte ik het boek wat naar beneden en draaide mijn hoofd zodat ik de pagina inhoud zag. De meest gevaarlijke brouwsels, voor al uw vijanden. Verminken, verdoven, tijdelijk uitschakelen, paralyseren, hier vind uw alle oplossingen. Mijn wenkbrauw rees de lucht in, was hij van plan iemand uit te gaan schakelen? Michel moet vluchten in dat geval.
Ik zette rustig een stap naar voren totdat ik het boek plat tegen zijn borst had aan geduwd met mijn lichaam en liet mijn lippen over de van hem heen gaan. Zo zacht en zo teder, waarom kunnen we niet voor altijd zo staan? 'Ga slapen, Sev, of ga iets anders doen, maar al dat lezen is ook niet goed,' zei ik terwijl ik het boek uit zijn handen nam. 'Vooral niet dit soort boeken.' Hij trok sarcastisch zijn mondhoek op en nam het boek weer terug in zijn handen.
'Het verdrijft de tijd,' zei hij en onbewust zorgde hij voor een vlaag van kippenvel over mijn lichaam.
'Boeken die niet over dit soort lugubere dingen gaan ook.' Hij zuchtte en keek ongeduldig langs me heen, klaar om weg te lopen, maar dat liet ik niet gebeuren. Dwars stapte ik opzij, recht voor zijn neus en grijnsde lichtjes. 'We gaan een spelletje doen met ze drieën, dat verdrijft de tijd nog beter.' Zijn ogen snakte op naar mijn gezicht en gelijk zag ik dat hij in twee strijd was. Mij negeren en een ruzie veroorzaken of lief doen wat ik zei, dat was de keus. Hij zuchtte hard en liet zijn armen langs zijn lichaam vallen in een smekend gebaar.
'Ik lees toch veel liever,' zei hij en deed nog een poging om langs me heen te komen. Dat dacht ik dus niet, het is een wonder dat zijn hersenen nog functioneren na al die informatie die hij er in stopt.
'Dat is dan jammer,' zei ik en met dat sleurde ik hem in een gepassioneerde zoen, die hij verbazing wekkend aannam. De laatste tijd had hij zelfs geen zin meer in een aantal goeie zoenen, maar zijn vurigheid leek weer enig sinds terug te zijn gekeerd. Maar goed ook, dacht ik glimlachend.

Reacties (1)

  • Muizlet

    Hihi, ben benieuwd wat voor spel ze in gedachten heeft! ;-)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen