Foto bij 015

Voor het eerst in een lange tijd was mijn vader weer nuchter. Hij had een belangrijke cliënt vandaag, zei hij. Voor het gemak vergat hij hoe hij zich de afgelopen maand had gedragen. Maar nu de lente begon, zag ik nieuwe hoop. Mijn moeder was aan de beterende hand en mijn vader had al twee dagen geen alcohol aangeraakt. De pastoor had met hem gepraat en hoewel ik me diep geschaamd had, was hij ontzettend behulpzaam geweest. We hadden mijn vaders inkomen nodig, zei hij. Hij moest voor zijn gezin zorgen, zoals een echte man betaamd. Blijkbaar had het gewerkt om op zijn trots in te spelen.

Mijn vader en ik wisselden niet meer woorden dan nodig was. Ik wist niet of hij zich herinnerde dat hij me geslagen had, maar ik was nog steeds bang voor hem. Hij vroeg naar mijn moeders gezondheid en ik vertelde hem dat ik verwachtte dat ze zou genezen. Ik vertelde hem ook hoe weinig geld we nog hadden en hij beloofde alles in orde te maken. Ik wilde hopen, maar ik wist niet of ik hem kon geloven. Natuurlijk hield ik nog steeds van hem, maar niet van de man die hij had laten zien die hij kon zijn.

Toch waren de komende dagen gevuld met meer vreugde dan normaal. Mijn moeder was aanzienlijk aan de beterende hand en mijn vader wist de nieuwe cliënt binnen te halen. Ik wachtte er nog mee om het ziekenhuis te bezoeken, maar het leek erop dat ik binnenkort weer aan het werk kon. Alles zou beter worden. We zouden weer geld hebben, mijn moeder zou beter zijn en mijn vader zou nuchter zijn. Misschien kwam Leon zelfs weer snel terug, hoewel het erop leek dat de oorlog nog wel even zou duren. Toch zouden we weer een gezin kunnen zijn, hoewel ik Emile voor eeuwig zou missen.

Ik schreef Leon al dit en hij was verheugd. Het leven aan het front was er natuurlijk niet beter door geworden, maar toch bracht dit nieuws hem opluchting. Hij sprak niet meer over dood en kou, maar zei dat het langzaam wat warmer begon te worden. God had mijn gebeden verhoort, bedacht ik. Er was hoop voor ons.

Reacties (5)

  • LilsEvans

    En toen ging Leon dood. Althans, zo voelt het toch een beetje haha.
    Gelukkig heeft die vader wel een schop onder zijn kont gehad. Dat was hoog nodig. Go pastoor *O*

    4 jaar geleden
  • Croweater

    Toffe banner trouwens :3

    5 jaar geleden
  • Croweater

    Dit hele hoofdstuk ruikt naar een ommekeer van die hoop. :/

    5 jaar geleden
  • Helvar

    Ah, en nu hopen dat het nog even zo blijft :') Don't get anyone killed, please :'P

    5 jaar geleden
  • Heronwhale

    Hoop! Bam niks front, ze blijft gewoon lekker veilig thuis en leon komt ook terug! (Hoop ik)_O_

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen