Foto bij I fell for you ~290~

Jessica Alvarez pov.

Voorzichtig nam ik plaats op het matras op de grond en zette het bord met snacks er midden op, terwijl Michel het spelbord een plaats gaf. Duidelijk niet willend stond Severus met zijn armen gekruist tegen het raam aan, fronsend en al. Ongelofelijk dit... Hier komt het, zijn gedachtes begonnen weer af te dwalen. Het leek als of hij dag en nacht alles er aan deed om niks te denken, of nou ja, niks interessants. Allemaal hersenspinsels over Potions dit, Potions dat. Als hij daar niet aan dacht hoorde ik hem piekeren over wat er gebeurd was bij hem thuis, of hoe kerst zal worden, en wat Albus zal uit vinden, alleen maar gepieker. Zorgen om niks, totaal onnodig. Maar nu leek hij eindelijk eens ergens anders aan te denken, gelukkig. Zich zo veel zogen om alles maken is ook niet goed, niemand word daar gelukkig van.
'Kom op vrolijke, we gaan beginnen,' zei Michel tegen Severus die hem een dodelijke blik toe wierp. Ik lachte zacht en schoof en ging recht op zitten zodat hij er bij kon zitten. Brommend nam hij plaats tegen over me, terwijl Michel naast me zat, benen gestekt en een kleine frikandel in zijn handen. 'Oké, het idee is dat iedereen met de dobbelsteen gooit en het nummer loopt dat er op staat. Kom je hier op,' hij wees naar een vakje met een glas bier er op, 'Drink je een shotje, hier op drink je er twee, hier op drie. Ook kan je hier op komen en als je daar op komt krijg je een kaartje waar of een vraag op staat die je eerlijk moet beantwoorden of een opdracht die je moet uitvoeren. Duidelijk?' Severus had dwars zijn armen over zijn borst heen geslagen en keek hem spottend aan.
'En wat als je niks wilt drinken, of achterlijke vragen beantwoorden?'
'Dan heb je pech, het moet,' grijnsde Michel mysterieus. Er kwam een fles met een bepaald soort drank op het bord, drie shot glaasjes en een stapel kaarten. Dit kan nog heel erg leuk gaan uitpakken.


Severus Snape pov.

Jessica pakte de witte dobbelsteen op en liet het over het bord heen rollen. Vier. Het pinnetje kwam op een kaart terecht die ze enthousiast beet nam.
'Wat was je eerste baan?' las ze voor en legde het kaartje terug. Ik zuchtte en keek geïrriteerd naar het bord toe, waarom moet ik hier aan mee doen? Het punt hier van is stom dronken worden terwijl je achterlijke vragen stelt, maar doordat je stom dronken bent zullen die vragen nooit goed aflopen. Mijn sluike, zwarte haar hing langs mijn gezicht, mijn armen voor mijn borst gekruist en de zelfde geïrriteerde trek rond mijn mond zoals altijd.
'Jouw beurt,' zei Michel en zonder te wachten op een antwoord drukte hij de dobbelsteen in mijn handen. Wat verwachten ze nou? Dat ik hier echt aan ga mee doen? Het enigste wat ik wil is terug keren naar de bibliotheek en veder gaan met het bestuderen van de Potions. Meer niet. Maar nee, in plaats van dat doen we dit nutteloze spel! Nors liet ik de steen rollen, zag dat het op zes neer kwam en zocht het vakje waar ik op kwam te staan. Drie shotjes... Zuchtend stond ik op en liep naar de deur toe terwijl ik zei dat ik ging slapen. De laatste keer dat ik erg dronken was had niet goed uitgepakt, bijna, maar dan ook bijna had ik de controle verloren. Nog wel bij Jessica en dat gaat niet gebeuren. Ik ga niet de voetsporen van mijn vader volgen, ik heb nog liever een week vol martelingen van the Dark Lord.

Vier uur later om drie uur s'nachts zat ik aan de keuken tafel, hand tegen mijn hoofd. Nat in mijn eigen zweet was ik wakker geworden, niet door een nachtmerrie, nee door deze hoofdpijn. Deze verschrikkelijke hoofdpijn. Zacht wreef ik over mijn slaap heen en sloot mijn ogen. Dit was waarschijnlijk een nadeel van te veel lezen, te weinig slaap of eten en te veel slaappillen. Ik kreunde zacht en balde mijn hand op tafel lag tot een vuist. De koele lucht van de keuken deed wel goed, maar de stekende pijn weigerde om weg te gaan. Natuurlijk ook nog het feit dat Jessica niet bij me sliep er boven op, dan slaap ik bijna nooit goed.
Ik hoorde wat zacht rommelen in de woonkamer, waarna het over ging in voetstappen die zich slaperig over de grond heen sleepte. Grimassend opende ik mijn ogen weer en keek recht in Michels slaperige gezicht. Hij was de laatste persoon die ik nu wilde zien... Hij gaat ongetwijfeld de hoofdpijn erger maken, als dat kan dan.
'Wat doe jij op?' vroeg hij verbaast, maar fluisterend. Geïrriteerd keek ik hem aan maar bleef zacht mijn slaap masseren.
'Ik kan het zelfde aan jou vragen,' bromde ik. Mijn eigen stem deed zelfs pijn aan mijn hoofd. Hij slofte gapend naar de wasbak toe en dronk uit de kraan zonder een beker. Als ik geweten had dat ik hem zou tegen komen had ik iets anders aan gedaan dan deze pyjama broek en dit shirt met korte mouwen. Ik voelde gewoon zijn nieuwsgierige ogen op mijn arm branden, maar het boeide me vrij weinig. De druk in mijn hoofd was erger.
'Ik had dorst,' zei hij zacht en keek me voorzichtig aan, bang dat ik weer een of andere rot opmerking zou maken. Maar er kwam geen opmerking, deze keer niet. Een zachte kreun rolde over mijn lippen heen en ik sloot mijn ogen weer. Het was net als of ik heel erg diep onderwater was, de druk was zo hoog dat het begon te steken. 'Gaat alles goed?' Ik sloeg mijn ogen naar hem op en klemde zuchtend mijn kaken op elkaar.
'Alles gaat geweldig,' bromde ik sarcastisch, maar deze keer klonk het niet zo snijdend en hard als dat het altijd had gedaan. Ik zuchtte zacht, als hij maar geen gebruik van mijn verzwakte staat gaat maken. Ik hoorde dat hij een glas pakte en het vulde met water, waarna het voor me op tafel werd gezet. Vragend heropende ik mijn brandende ogen weer en zag dat hij op de stoel naast me was gaan zitten en naar het glas knikte.
'Zo ziet het er niet naar uit. Hier, drink wat, dat helpt vast,' zei hij. Achterdochtig liet ik de hand die mijn slaap masseerde vallen en pakte het glas beet. Voorzichtig nam ik een paar slokken, maar gelijk sprong de stekende pijn weer in. Grimassend zette ik het glas terug en beschermde mijn ogen van het zwakke licht. Hij zuchtte zacht en keek in gedachte voor zich.
'Een nachtmerrie gehad?' begon hij voorzichtig, bijna als of hij bang was dat ik hem zou verslinden. Ik schudde mijn hoofd.
'Nee, gewoon hoofdpijn, uit het niets,' mompelde ik. Hij knikte en liep weer richtig het aanrecht waar hij twee sneetjes bruinbrood op neer legde.
'Je moet eten,' zei hij terwijl hij de koelkast aandachtig door zocht.
'Geen honger.' Maar hij luisterde niet. Vragend keek ik over mijn schouder heen naar wat hij aan het doen was, eten klaar maken. Op een snee bruin brood smeerde hij een laag boter en legde er twee plakken kaas op. Op het andere sneetje kipfilet. Ik fronste, maar draaide me weer terug om en kneep mijn ogen samen bij het voelen van de zeurende pijn. Het is 3 uur s'nachts en hij gaat me eten geven?
'Je eet al heel wat dagen niet of nauwelijks, dit is een teken van je lichaam. Je moet eten,' zei hij en zacht zette hij een bord met twee sneetjes brood en tot mijn verbazing een donut met suiker voor me neer. Nogmaals nam hij plaats, maar deze keer wat zekerder. Hij had dus door dat ik niet in staat was om hem wat aan te doen. Hmm. 'De donut is voor je suikerspiegel, anders val je flauw.' Met een enkele opgetrokken wenkbrauw keek ik hem aan, waardoor zijn mond hoek lichtelijk omhoog rees. 'Ik ben niet voor niets een succesvolle eigenaar van een sportzaak.' Ohja... Ik wende mijn blik weer terug naar het bord, begon er stil van te eten en ontdekte dat ik het toch best lekker vond. Misschien moet ik wat vaker er echt voor gaan zitten, gewoon rustig aan doen in plaats van snel een droge boterham naar binnen te douwen terwijl ik haastige aantekeningen maak.


Hoi hoi iedereen!
Ik wens iedereen fijne feestdagen een een gelukkig nieuwjaar!:D
De laatste tijd zet ik ontzettend weinig hoofdstukjes online en dat komt doordat mijn laptop alweer stuk is. Ongeveer 4 maanden geleden was mijn vorige laptoo stuk gegaan, had meteen een nieuwe gekocht van al het geld dat ik gespaard had. Nu is deze laptop dus laatst ook stuk gegaan, maar heb ik geen geld voor een nieuwe.. :x ik baal er dus ontzettend van dat het stuk is, ten eerste het wad hartstikke veel geld en ten tweede ik kan nauwelijk meer schrijven! Ik kan gelukkig af en toe de laptop van mijn zusje gebruiken:)
Het spijt me dus ontzettend erg dat het telkens zo lang duurt en ik hoop echt dat jullie het nog leuk en spannend vinden.

Ik wil weer even een soort check-up doen, gewoon om te kijken of er dingen zijn die ik zou kunnen veranderen etc.
Hoe vinden jullie het verhaal, de schrijfstijl en dat soort dingen op dit moment? Nog enige suggesties?
Ik hoor het graag!(flower)

Reacties (2)

  • Muizlet

    zoooooo spannend! ik ben echt heel lang niet meer op quizlet geweest, maar ik ga nu meteen alle hoofdstukken lezen!


    geen op- of aanmerkingen op je verhaal. ik vind het hartstikke leuk zo!

    3 jaar geleden
  • ashleyG

    Fijne feestdagen:)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen