Foto bij I fell for you ~291~

Jessica Alvarez pov.

Ik zuchtte hard en sloeg mijn armen boven mijn hoofd, waardoor mijn rugwervels los knakte. Warme zonnen stralen verwarmde mijn gezicht en lichaam en er gleed nog een kreun over mijn lippen heen Wat had ik toch heerlijk geslapen, dit moeten we zeker vaker doen. Mijn lichaam voelde goed uitgerust en energiek, klaar om een lekker dagje te starten. Ik glimlachte, opende mijn ogen en ging langzaam recht op zitten in bed.
Het gordijn dat überhaupt al een hoop licht binnen liet, was deels open geschoven, waardoor het grote matras in de warme zonestralen baden. Dit was Michels werk, hij wist dat ik dit heerlijk vond om bij wakker te worden.
Ontspannen liet ik mijn ogen over het besneeuwde dal gaan en legde mijn hand in mijn nek. Het is prachtig weer, perfect voor een wandeling. Bedenkelijk bleef ik naar buiten kijken en besloot dat dat precies het ding zou zijn wat ik vandaag ging doen, een wandeling maken. De laatste tijd had ik een hoop aan mijn hoofd en dat heeft ruimte nodig, stilte om er over na te denken. En aangezien het vanavond kerstavond is, is dat een erg goed idee.
'Goedemorgen schoonheid.' Verbaast draaide ik me om en zag dat Michel grijnzend op me af kwam lopen met een glas jus d'orange. Hij plofte naast me neer op het matras en gaf met het glas. 'Lekker geslapen?' Ik nam een slok en knikte snel.
'Heerlijk, ik...' Maar zodra mijn ogen op Severus kwamen die op de bank een boek zat te lezen, stierf mijn stem langzaam af. Hij is niet in de bibliotheek? Mijn verbazing werd alleen maar groter toen ik zag dat er een bord voor hem op tafel stond, samen met een leeg gedronken glas.
'Je ziet het goed ja. Ik heb ontbijt gemaakt voor hem,' zei hij bij het zien van mijn verbaasde blik. Wacht wat? Mijn ogen schoten weer op naar Michels gezicht en zag de trotse glinsteringen. Michel heeft wat voor elkaar gekregen? Mijn wenkbrauwen vlogen omhoog, het is een wonder dat Severus het überhaupt aan heeft genomen, laat staan echt gegeten.
'Hoe?' vroeg ik zacht. Hij haalde zijn schouders op en wierp een peilende blik op mijn duistere, maar lieve love.
'Leg ik je later nog wel uit,' zei hij met een snelle knipoog er achter aan, waarna hij energiek opstond. Ik volgde zuchtend zijn voorbeeld en nam nog een slok van de vers geperste sinaasappelen. Rustig nam ik plaats naast Severus en drukte een warme kus op zijn wang.
'Goeiemorge,' zei ik heilig en legde mijn armen rond zijn nek, waardoor zijn ogen meteen naar die van mij schoten.
'Goedemorgen,' zei hij en trok mondhoek lichtjes op. 'Vanwaar deze enthousiaste begroeting?' vroeg hij speels. Ik lachte zacht en wreef zacht met mijn duim over de vervagende blauwe plek rond zijn oog. Zijn vader had hem zeker wel goed geraakt zeg...
'Gewoon, ik ben vrolijk. Het is kerstavond vanavond, morgen kerst, genoeg reden voor een enthousiaste begroeting.' Hij trok zijn wenkbrauwen op, klaar voor een sarcastische opmerking, maar daar gaf ik hem geen tijd voor. 'Ik ga zo even naar buiten, een wandeling maken... Is het goed als ik je voor een uurtje of twee bij Michel achterlaat?' Hij legde zijn handen op mijn heupen en drukte een aantal zachte kusjes in mijn nek.
'Hoe ver ben je wel niet van plan te gaan lopen?' vroeg hij tussen de kusjes door, maar ik stopte hem door zijn gezicht met beide handen vast te pakken. Met een kleine grijns keek hij me aan, zijn ogen lief en zacht, voor het eerst weer.
'Bewaar dat maar voor vanavond,' zei ik zacht zodat Michel niks hoorde en drukte mijn lippen teder op die van hem voordat ik weer op normaal volume door ging. 'Ik moet wat tijd hebben om een aantal dingen op een rijtje te zetten, dat gaat het beste als ik naar buiten ga.' Hij knikte begrijpend en wreef met zijn grote, warme hand over mijn rug heen.
'Begrijp ik,' zei hij zacht.
'En ik ga gelijk boodschappen voor vanavond doen.' Bij dat fronste hij diep. Ik stond op van de bank en liep de keuken in waar ik een appel uit de fruitmand pakte.
'Waarom dat?' vroeg hij vaag toen hij zag dat de koelkast gewoon nog vol was. Natuurlijk, hij vierde nooit kerst dus laat staan een kerstdiner. Op Hogwarts hadden ze dat toch ook altijd? Ja, maar waarschijnlijk zat hij dan al die tijd in de dungeons aan zijn potions te werken. Ik nam een hap uit de groene appel en sloot de koelkast weer.
'Het is kerstavond...' zei Michel met opgetrokken wenkbrauwen. Gelijk sloeg Severus zijn ogen naar het plafond en zuchtte diep, terwijl hij in zijn neusbrug kneep.
'Dat snap ik ook wel,' bromde hij. Ik grinnikte en ging op zoek naar het notitieboekje dat hier ooit lag. Hij is zo lekker sarcastisch, heerlijk. Nou ja, als hij het maar vriendelijk houd dan, anders is het niet zo heerlijk. Etend van mijn appel trok ik alle laatjes open op zoek naar het kladblok, maar ik kon het niet zo een, twee, drie vinden. Hmm, hij lag toch echt hier gisteren? Of niet? Ach ja, het zal wel.
'Nou dan, kerstdiner! Heerlijk eten, wijntje er bij, open haard aan, lekker!' Michel waaide met zijn handen voor zijn lichaam en keek hem verbaast aan.
'Oh ja,' hoorde ik Severus zacht mompelen. Michel zuchtte hard en schudde zijn hoofd.
'Ongelofelijk, de beste tijd van het jaar en hij vergat het,' zei hij in zichzelf terwijl hij de keuken uit liep.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here