Foto bij Chapter 4: Engelen, waterballonnen en een I'M-ABOUT-TO-GET-MURDERED-BY-AN-MASTER-ASSASSIN-FACE

HAPPY APRIL FOOL'S DAY, ASSBUTT.
Een hoofdstuk met SUPERNATURAL FLASHBACKS!!!
Veel lees plezier!!!
Hoe zit het met Agent Holeman?
Volgens mij heb ik je nu wel ingehaald!!! (GNAGNAGNA)










CLIFFHANGER... well sort of.
Enjoy Reading!

FLASHBACK

Ik zat diep in het gras verscholen achter een paar struiken. Mijn sniper gericht op de boederij, 50 meter beneden mij en een kwart kilometer hiervandaan. Ik zie een bepantserde wagen aan komen rijden met daarachter een normale auto en daar achter nog een bepantserde wagen.
'Subject one has arrived. Over' fluister ik
Via dat oortje hoorde ik mijn supervisor Agent John Allen Adams antwoorden. 'Thank you agent. Blijf in je positie. Over' zei hij.
'Dat zit ik totaal niet al een halve dag. Over' mompel ik zachtjes, maar helaas hoorde hij me. Drie, twee, een... Sarcastische opmerking.
'Inderdaad, dus blijf nog maar zitten. Over' Ik draai mijn ogen.
In de tussen tijd waren de wagens aangekomen bij de boerderij. Ze kwamen daar met de gedachte wapens te krijgen in ruil voor drugs, maar dat zou voor hen helaas niet het geval zijn. Binnen zat een team S.H.I.E.L.D.-Agenten.
'Subject One komt naar binnen met zes man. Over' fluister ik in het oortje. Nog geen twee minuten later zie ik het S.H.I.E.L.D.-team naar buiten komen met de zeven mannen gehandboeid.
'Subjects have been taken care off.' hoor ik een van de agenten zeggen. Volgens mij heet ze Jaimy, maar dat weet ik niet zeker. Ik heb haar nooit echt gesproken.
Ze worden naar de auto's gebracht die we om het hoekje hadden neer gezet. Die criminelen zijn soms zo dom. Als ik een crimineel was zou ik eerst de omgeving verkennen en het terrein doorzoeken, maar goed ik ben geen crimineel. Zou ik ook niet willen. Hoewel ik zou een zeker persoon kunnen terugpakken. (GNIFFEL GNIFFEL GNIFFEL)

Als ze allemaal zijn ingestapt en wegrijden blijf ik nog zitten totdat ze echt weg zijn en om te checken voor als er nog iemand langs komt. Maar als dat gebeurt dan heb ik altijd Sam nog. En met Sam bedoel ik mijn Sniper.
Ja ik weet dat het raar klinkt. Iemand die zijn Sniper een naam geeft? Die moet phsychisch gestoord zijn. I know, waarschijnlijk ben ik dat ook. Ik heb hem vernoemd naar iemand die als een broer voor mij was. Maar helaas ben ik contact met hem verloren. Hij heette Sam WInchester. Ik weet nog dat hij een keer binnenkwam, nadat ik hem dagen niet had gezien, en het eerste wat hij zij "Ik ben mijn schoen verloren". Te hilarisch. Kan je het je voorstellen? Een volwassen man, nou ja daar valt nog over te discussiëren, die zijn schoen verliest en het dan komt zeggen op de manier van een klein kind.


2:19 PM, 4 JANUARY, 368 3rd Ave, NY 10016, New York City, NY, U.S.A.



'Fuck that hurts.' Roep ik terwijl ik naar mijn schouder kijk. Er zat een gat in van een Kogel die er in was geschoten en er helaas niet aan de andere kant uit is gekomen. Ik lig op de grond en langzaam aan komen er steeds meer mensen binnen. Ik probeer naar Steve toe te kruipen (hij heeft een heel handig schild), maar halverwege is mijn energie op. Dus verschuil ik me achter een van de tafels. Ik probeer met mijn rechterhand mijn mobiel te activeren zodat ik via mijn oor met HQ kan praten. Eerst lukt het me niet en laat ik mijn mobiel vallen, maar daarna lukt het me om mijn mobiel aan te zetten en de Commanding Center van S.H.I.E.L.D. te bellen
'Agent Braveheart to commanding center. Over' zeg ik zodra ik hoor dat er "opgenomen" word.
'Commanding center to Agent Braveheart, we Copy over.' hoor ik de stem van Coulson zeggen.
'Schoten gelost in een burger café. Over' mompel ik. 'We zullen een team sturen. Hoeveel man zijn er? Over' vraagt Coulson.
'The Captain, Wanda, Barton en Ik. Tegen ons zijn er een stuk of dertig, misschien veertig man. Over' Ik begin langzaam af te zakken. Alles begon een beetje wazig te worden. De mensen begonnen rare vormen aan te nemen. Eentje begon op een cheeseburger te lijken.

'Agent Braveheart, Kan je me horen? Agent Braveheart? Het team is onderweg. Ze zijn er bijna.' Hoor ik herhalend in mijn oor. Oh ja, Coulson.... Hulp.... Antwoorden.
'Ja... Ik hoor... Je. Over' zeg ik happerend tegen hem. Man nooit gedacht dat neergeschoten worden zoveel pijn kon doen. Jeez...
'Zijn jullie gewond? Over' vraagt Coulson. Ik kijk rond, maar mijn ogen zijn zo irritant dat ik het niet goed kan zien. 'Minstens.... twee gewonden. Over' Mompel ik zachtjes.
'Wie zijn de gewonden, agent Braveheart? Over' vraagt Coulson. Stopt hij ooit met vragen stellen. Serieus man, normaal is hij altijd zo stil en nu niet. Wacht waarom zit de Director achter de Intercom? Who cares. 'Wanda is geraakt... in haar... buik.' Ik hap even naar adem. 'Clint heeft... alleen... een paar schaafwondjes... The captain... heeft... niks. Over' zucht ik. 'En jezelf? 'Oh... ik heb een mooi gat in... mijn linkerschouder laten... zetten.' grap ik. Terwijl ik mijn ogen even dicht knijp en op mijn lip bijt tegen de pijn. 'Er zit... zelfs een kleurtje bij..., Coulson. Misschien moet je... je ook... eens laten neerschieten... It's fun.' grap ik nogmaals
'Ik blijf liever buiten schot als je er geen problemen mee hebt.' Zegt Coulson zeer serieus terug.
'Coulson ken je het verhaal van Jonah?' vraag ik aan hem.
'Ik zou hem niet als een voorbeeld zien, Agent Braveheart. Blijf gewoon wachten en probeer niks raars te doen.' commandeert Coulson
Ik moet bekennen. Hij heeft een punt. Dus blijf ik maar zitten waar ik zit. Nou ja soort van zit

Het valt me op dat de grond steeds dichter bij komt. Dat is raar. New York ligt niet op een plaat breuk. Dus het kan geen aardbeving zijn. Ik voel hoe mijn hoofd de grond raakt. Hmm wist niet dat die al zo dichtbij was.
'Homeland Security. You're under arrest.' Hoor ik iemand zeggen. Meestal als S.H.I.E.L.D. niet in het open baar herkent willen worden doen ze alsof ze Homeland Security zijn. Ik zie iemand op me afrennen. De iemand lijkt verrekt veel op ene Steve Rogers. Snel pakt hij me op en tilt hij me het gebouw uit.
Nog geen vijf seconden daarna word alles zwart.

DREAM
Ik keek in het rond. Ik zag grond, misschien dat het gras is, maar het was in ieder geval niet groen of grijs-zwart. Het was roze. Eigenlijk leek het heel erg op roze wolken met hier en daar wat grasprieten die geel, blauw of paars waren. Ik hoor voetstappen achter me. Net zoals een S.H.I.E.L.D.-Agent zou reageren reageer ik door me om te draaien en in de tussen tijd mijn wapen te pakken. Ik richt het op wat er achter me stond.
Ik schrik
Ik knipper met mijn ogen. Zie ik echt wat ik denk te zien.
Voor me staan twee paarden. Nou ja paarden? Eerder eenhoornen, aangezien ze een hoorn hadden. En ze hadden ook niet echt de kleur van een paard. De een was cyaan blauw en de andere was heel licht roze. Ehm okay. Ik kijk naar mijn wapen, maar dat bleek geen wapen te zijn. Het was een puntpaprika. 'Hoe moet ik hier nou weer mee schieten.' mompel ik zachtjes er vanuit gaand dat er geen mensen zijn.
'Don't drop the pointy pepper!' roept ineens iemand. 'Why not?' roep ik terug. 'Good source of pottasium.' roept dezelfde stem.

Ik draai me om en zie dezelfde man als in San Fransisco. Kort gezegd The Doctor. Achter hem zie ik Sam staan. En Agent Carter en nog een aantal mensen die ik ooit heb ontmoet, waarvan ik nu geen zin heb om ze te ontmoeten en te benoemen. Ik draai me om en ren weg


5:34 PM, 4 JANUARY, Stark Tower, 200 Park Avenue, New York City, NY, , U.S.A.

Ik schiet overeind. Overeind uit het bed waar ik in lig. 'AAAAAAH!!!' Er schoot een schok door mijn linker schouder. Oh ja, Shoarma. Ik kijk voorzichtig rond, proberend niet meer onverwachte bewegingen te maken, en zie dat ik me in een kamer vind. Dat is in ieder geval niet een creepy steegje ergens in the middle of nowhere in New York en gelukkig al helemaal niet een falende wereld met verkeerde kleuren en eenhoorns. De kamer is nogal wit. De muur, de deur, het bed, de dekens, de tafel, het papiertje OP de tafel, de stoel, het plafond, de lamp... WACHT??? PAPIERTJE OP DE TAFEL???
Ik draai voorzichtig mijn hoofd om naar de tafel naast mijn bed. Ik probeer het te pakken door mijn hele lichaam die kant op te draaien. Gelukkig kom ik er net bij en weet het te paken. Ik draai mezelf weer op mijn rug en zucht.
'Genoeg beweging voor vandaag.' zeg ik terwijl ik nog een keer zucht.
Ik lees wat er op het briefje staat:

'Veel beterschap, Celeste!'
Daarna komen er een aantal persoonlijke berichten. Tenminste daar lijkt het op.
'Waarom ben je zonder mij naar de Shoarma tent gegaan? Dan hadden we de tent samen kunnen vernietigen. Greets Tony' Duidelijk, maar niet grappig Tony. Niet grappig
'Word snel beter! Nu heb ik niemand meer om te plagen. Tenzij je graag hebt dat ik onthoofd word of een hoopje as. Veel missende groeten van de 'supersonische-geniale Hawkeye' Graag Clint, Graag heb ik dat je daarin veranderd.
'jeg håper du blir bra snart. Thor' die was ook wel duidelijk. Misschien dat hij er alleen aan moet denken dat Noors een van de talen is die ik NIET spreek. OF LEES!!!
'We missen je, word snel beter. Greets Tasha' Kijk die weet tenminste een normaal berichtje achter te laten in een "normale" taal. Blijkbaar leefde Nat nog, want anders had ze dit niet kunnen schrijven of ze had een geest moeten zijn.
'I miss you. Steve' kort maar krachtig. Echt iets voor onze super soldier
'poskoreye popravlyaysya. Nam ne khvatayet vas. ya nadeyus' pogovorit' s vami v blizhaysheye vremya. privet Bucky Barnes' 'WHO THE HELL IS BUCKY!!! WHO THE HECK IS THIS DUDE AND WHY DOES HE WRITE ON A CARD FOR SOMEONE HE DOESN'T KNOW.
REALLY
DAFUQ??? SOMEONE EXPLAIN THIS!!!

Er gaat een schuif deur open en er klinken voetstappen. Ik draai mijn hoofd er voorzichtig naar toe, maar toch weet ik iets aan te spannen. Ik draai me voorzichtig weer terug en trek een pijnlijk gezicht. De voetstappen komen dichterbij en er verschijnt een vrouw in een labjas, gevolgd door dr. Banner.
'Morning miss Braveheart. Hoe voel je je?' vraagt de vrouw-die-waarschijnlijk-banner's-assistente-is.
'Beter dan ik dacht. Hoewel ik eerder ben neergeschoten in mijn schouder en dat soort shit. Oh en ik heb nogal moeite met mezelf te bewegen, wat volgens mij een van de belangrijkste dingen is voor een mens. Dus NEE!!! NATUURLIJK GAAT HET NIET GOED. WAT DENK JE ZELF??? DAT IK ME GOED VOEL? NO WAY!!
'Rustig Celeste. Het komt allemaal goed.' zegt dr. Banner met een kalmerende stem.
Hij heeft waarschijnlijk gelijk.

'Celeste, waarom stond je op om te kijken hoe het met de anderen gaat terwijl er meer mensen binnenkomen? Waarom zou je dat doen? Dat is gewoon idioot en stom.' vraagt dr. Banner met een veel te serieuze stem.
'Ja als je het zo zegt klinkt het inderdaad stom en idioot.' grap ik. 'En als antwoord op je vraag. Ik wilde weten of ze het gingen overleven. Wanda was ergens door geraakt en...' Ineens drinkt het tot me door. 'dr. Banner, hoe is het met Wanda? Waar is ze? Leeft ze?' vraag ik met een geschokt gezicht.
'Ze leeft en op de rest komen we later wel op terug.' Hij word onderbroken door zijn mobiel die afging.
Het klonk zo:

In radio c'è anche un toro, in radio c'è anche un toro...
e il toro muu e la mucca moo
l'agnello bee e la capra meee
e il cane bau bau, il gatto miao,
e il piccione tru e il tacchino glu glu glu
e il gallo corococò e la gallina cò
e il pulcino pio, e il pulcino pio,
e il pulcino pio, e il pulcino pio...


'Banner? Why?' grinnik ik.
'Geen idee. Tony dacht dat het tijd was dat ik een modernere mobiel zou nemen. Blijkbaar heeft hij er iets meegedaan. Want nu komt standaar dit deuntje als ik gebeld word.' zegt dr. Banner zuchtend.
'Heb je geprobeerd het te veranderen? Te verwijderen?' vraag ik.
'Ja, ik heb JARVIS om hulp gevraagd en hij zei dat ik daar geen toegang tot heb.' mompelt hij.
'JARVIS? Wie heeft er wel toegang tot de ringtones van dr. Banner?' vraag ik aan de A.I.
'Dat zal Mister Stark zelf zijn, Miss Braveheart.' antwoord de A.I.
'JARVIS, noem mij nog een keer Miss Braveheart en ook al weet ik niet waar je bent, Ik zal je vinden en ik zal je vermoorden!' Als blikken konden doden was JARVIS al dood. Zou eigenlijk wel handig zijn. Dan hoef ik hem namelijk ook niet meer te zoeken, is alles meteen opgelost.
'Waarom ben je niet boos op Stark dat hij dit doet?' mompel ik richting Dr. Banner.
'Dat is mijn geheim Celeste. Ik ben altijd kwaad, op hem.' beantwoord hij me. Even lijkt het erop dat zijn ogen groen kleuren, maar voordat ik goed heb kunnen kijken is het al verdwenen en zijn zijn ogen weer als ze normaal zijn.
Snel draait hij zich om.

'Nou goed, ik moet maar eens gaan. Het kan zijn dat een van de andere zo binnenkomt om iets te vragen, maar voor de rest zou ik als ik jou was gewoon gaan slapen. Truste.' zegt Dr. Banner terwijl hij al richting de deur aan het lopen is.
'Dr. Banner, mag ik nog een ding vragen?'
'Hangt ervan af wat, maar ga je gang.'
'Wie the heck is Bucky Barnes? Hij heeft ook iets opgeschreven, maar ik heb geen idee wie hij is. Heb jij een idee? Weet jij wie hij is?' vraag ik vol verwachting aan hem.
'Ik weet dat het een vriend van Steve is, maar voor de rest moet je er zelf maar achter zien te komen, Celeste.' antwoord hij.
'Dr. Banner, zie ik eruit alsof ik even mijn bed uit kan springen en het kan onderzoeken? Nee, dat dacht ik dus ook.' zeg ik met een beetje aggresiviteit in mijn stem.
'Heb geduld.' En met dat loopt hij de schuifdeuren deur (die opengegaan waren tijdens ons gesprek) en is hij verdwenen.

Fantastic! Hier heb ik echt iets aan.
Ik leg mijn hoofd voorzichtig terug op het kussen en sluit mijn ogen.

-1 SECOND LATER-

'GOEDENAVOND!!! HOE IS HET MET ONZE ACCIDENT PRONE???' roept een maar al te bekende stem.
'Tony, shut off. Ik wil slapen.' roep ik. Maar de helft van het geluid verdwijnt in het kussen waar ik op lig.
'Dat heb je al genoeg gedaan. En ik hoef geen preek te horen. Ik krijg er geheid toch al een van Director Coulson en anders wel een van Steve. SO PLEASE SHUT UP!!!' Je kan Tony zien schrikken. Zijn gezicht ging van plagend en glimlachend naar een I'M-ABOUT-TO-GET-MURDERED-BY-AN-MASTER-ASSASSIN-FACE.
Hij verdiende het. En ik ben nog steeds kwaad.
'Celeste?' vraagt Tony met een twijfelachtige stem. Nog steeds bang.
'Celeste, ik kwam langs om te zeggen dat er iemand beneden is die zegt je te kennen.' Ik knik. 'Zegt de naam Castiel je iets? Hij zei dat hij zo heet. Hij zei geen achternaam.'
Ik begin te glimlachen. Castiel? Hier? Wow. Die zag ik niet aankomen.

'Laat hem maar naar binnen, maar zeg dat ik eerst even wil slapen.'


8:42 PM, 4 JANUARY, Stark Tower, 200 Park Avenue, New York City, NY, , U.S.A.


Ik open mijn ogen om meteen overeind te schieten. Wat leidde tot een kopstoot tegen een engel.
'Castiel? Ben je dat echt?' zeg ik verbaasd terwijl ik met mijn hand aan mijn hoofd voel. Yep. Een bult. Kon er nog wel bij. Heb ik eindelijk minder pijn. Kan ik me eindelijk normaler bewegen, krijg ik dit. Ik zucht diep
Hij knikt als antwoord en glimlacht. 'You didn't see that coming, did you?' grapte hij.
Hij is er echt. De multidimensional wavelength of celestial intent staat serieus naast mijn bed. Als hij hier is moet Sam er ook zijn.
'Waar is Sam? Heeft hij zijn schoen al terug?' vraag ik. Wow, van alles wat ik kan vragen vraag ik om Sam zijn schoen. Wow. Je hebt echt een hoog IQ.
'Geen idee. Hij hoorde hier al lang te zijn. Maar ik weet niet of hij je nog durft te zien na... Hoe noem je dat ook alweer? Oh ja, April Fool's day.

FLASHBACK: 1 APRIL 2006

Je was extra vroeg opgestaan zodat je ervoor kon zorgen dat Sam's begin van de dag verschrikkelijk zal worden. Tenminste voor hem.
De deur die naar zijn plek leidde stond op een kier. Bovenop stond een volle emmer water met ijsblokjes.
Ik weet het. Een ouwe grap. Ik weet dat hij al snel daarna "kwaad" zou worden dus had een leger voor waterballonnen aangemaakt.
Naast de deur naar buiten stond een mand vol waterballonnen voor hem. Ik had mezelf verscholen achter een van de heggen buiten met mijn lading belonen.
Wat er totaal niet meer waren.

Ik zag hoe Sam uit zijn bed kwam en opstond om te gaan ontbijten. Hij verdween uit beeld en nog geen drie seconden later hoorde ik gevloek.
YES, Mission Accomplished.

'CASEY!!!! YOU'RE DEAD!!! I'LL BRING YOU TO HELL!!!!'
Ik grinnikte en antwoordde hem. 'Probeer me eerst maar eens te vangen.'

Iets daarna vloog er een balon door de lucht die twee meter van mij vandaan uit elkaar splashte.
Ik beantwoordde dit door terug te gooien.
Ik hoorde nog een keer gevloek. 'Yes raak!'
Dit had ik niet hardop moeten roepen, want nu wist hij waar ik zat.
Een paar seconden later voelde ik een ballon boven me uit elkaar spatten.

Dit gevecht ging nog even door. Totdat Castiel eraan kwam. Sam en ik hadden hem alle twee niet gezien.
Dit zorgde ervoor dat we beidde een ballon boven op Castiel gooide.'

'Fuck' klonk het aan beide kanten van Castiel.
Geen van ons twee had een idee hoe hij zou gaan reageren. Waarschijnlijk had hij geen idee wat dit was of hoe het überhaupt heet.
In plaats van kwaad te worden glimlachtte hij.
Dit nam ik aan als een sein om door te gaan. Sam had dit te laat door en voor hij het wist had ik alle ballonnen tegen hem aan gegooid.
Voordat hij iets terug kon doen gaf ik Castiel een knuffel en rende weg.

END FLASHBACK

Ik glimlach. Dat was een leuke tijd.

Ik hoor mijn telefoon trillen. Beide kijken we ernaar. Ik pak hem op en lees het berichtje.

BIRD BOY: Hey Fishlet, Ben je al bijna beter? Ik heb je hulp nodig met een project en Natasha wil je spreken.
CELESTE: Misschien. Hoezo?
BIRD BOY: ALIENS
BIRD BOY: ENGELS
BIRD BOY: IK HEB ER EEN AANTAL GEZIEN
CELESTE: Zeker weten dat je niet gek aan het worden bent? Als je dat niet al was
CELESTE: Ik kom je morgen helpen als ik van Dr. Banner weg mag

Ik leg mijn mobiel weg en kijk terug naar Castiel.
Nou ja meer naar de plek waar Castiel zich eerder had bevonden.
Waarom verdwijnt hij nou altijd. Ik zucht weer diep.

Ik ga weer liggen en sluit mijn ogen.
Maar nu voor hopelijk een langere tijd.

Maar helaas was dat niet zo.

Reacties (1)

  • Hyacintho

    Een deel van mijn brein: SAM SAM SAM SAM
    Een ander deel van mijn brein: CASTIEL CASTIEL CASTIEL

    Wéér een ander deel van mijn brein: weer fantastisch gedaan Rivvv. Helaas moet ik toegeven dat je me hebt ingehaald, maar niet voor lang meer...

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Data too long for column 'uri' at row 1