Foto bij I fell for you ~293~

Jessica Alvarez pov.

De muziek van de platenspeler galmde door het hele huis heen, terwijl ik bezig was met het eten.
'Wat is die herrie?' glimlachend keek ik over mijn schouder naar Severus die fronsend de kamer rond keek, op zoek naar de bron van het geluid. Hij had zijn Slytherin trui aan getrokken, alleen omdat ik het smekend vroeg.
'Dit is geen herrie, Severus. Dit is Phil Collins,' mijn glimlach werd alleen maar groter bij het zien van de minachtende trek rond zijn mond. Verveeld kwam hij achter me staan en leunde tegen het kookeiland aan waar een aantal nog ongesneden groentes op lagen. Ik begon de groentes schoon te spoelen onder de kraan, pakte een mes en begon het in stukjes te snijden.
Toen het liedje veranderde van rustige Phil Collins naar een snellere, drukke I'm gonna be van the Proclaimers, kwam er een grote grijns op mijn gezicht en schoof de gesneden paprika in een vergiet. Dit lied is volgens mij het omgekeerde van wat Severus zou kunnen accepteren, en ja hoor. Toen hij eenmaal door had welk lied dit was, zuchtte hij hard en kneep in zijn neus brug. Ook al probeerde hij te doen als of het hem irriteerde, zag ik toch een glimlach op zijn lippen komen.
'Van alle muziek die de afgelopen jaren gemaakt is, kom jij met dit aan?' Ik trok mijn wenkbrauw op, pakte mijn wand beet en gaf het een zwiep. De muziek veranderde naar de volgende en hij moest steeds beter zijn best doen om zijn grijns te onderdrukken. Dit is wel wat voor Severus, vind ik. Hij luisterde even en liet verslagen zijn mondhoek op rijzen, het teken dat hij het toch niet zo erg vond als dat hij voor deed. Aerosmith, dude looks like a lady. Dus hij is zo'n oude rocker hé? Ik lachte zacht en schudde mijn hoofd.
'Severus toch, dit had ik niet van jou verwacht,' grijnsde ik schaapachtig. Hij haalde zijn schouders op, pakte het mes voorzichtig uit mijn handen terwijl hij me kuste. Hij begon rustig veder waar ik verbaast was gestopt, maar nogmaals sloeg de verbazing toe. De laatste keer dat ik hem had laten koken was het half aangebrand, en hij dacht dat dit een slim idee is? Maar raar genoeg, sneed hij het perfect en gecontroleerd in even groten reepjes. 'Sinds wanneer kan jij koken?'
'Sinds altijd al,' zei hij honend. 'Het gaat alleen fout bij de muggle apparaten, geen idee hoe die werken.' Stil keek ik naar zijn handen die er net zo elegant er uit zagen als dat hij met zijn potions bezig was. Net zo sierlijk en gecontroleerd.
Toen schoot me wat te binnen, natuurlijk kon hij koken! Hoe stom ben ik dat ik dit nu pas besef na een jaar! Hij is een van de beste potions masters die er rond lopen, brouwen is net zoals koken.
'Dus jij heb mij al die tijd laten koken, terwijl ik van mening was dat je niet eens een ei kon bakken?' Zijn grijns beantwoorden mij vraag en ik keek hem zuchtend aan.
'Je kookt gewoon erg lekker.' Rollend met mijn ogen gaf ik hem een speelse duw en waste mijn handen.
'Het komt wel goed uit dat ik nu weet dat jij wel degelijk kan koken, dan kan ik Michel snel gaan helpen met alle cadeautjes onder de boom neer leggen en nog de laatste dingen klaar maken,' zei ik. Hij ging instemmend door met het snipperen van de ingrediënten en het marineren van de champignons, terwijl ik de woonkamer in liep.

Glimlachend liep ik de slaapkamer binnen, kwam achter Severus op het bed zitten op mijn knieën en wikkelde mijn armen rond zijn nek.
'Zin in morgen?' vroeg ik. Zijn lippen verdraaide tot een kleine glimlach en hij duwde ons met z'n tweeën naar achteren, plat op het bed. Ik lag op mijn rug, terwijl hij op zijn rug tussen mijn benen lag. Mijn handen gingen langzaam door zijn haar heen en ik besefte me plots wat; het was niet meer zo heel erg vettig. Eigenlijk was het nooit echt vettig, het oogde alleen zo.
'Ja hoor.' Hij zuchtte genietend toen mijn vingers zijn hoofdhuid masseerde.
'Mooi zo,' glimlachte ik en ging voorzichtig recht op zitten, zodat we het bed in konden gaan. Het was ijskoud, buiten sneeuwde en waaide het erg hard. Op het begin van de dag was het nog lekker weer, de zon scheen vel en de wind lag stil, ondanks de sneeuw was het als nog koud, maar niet zoals nu. Rillend gleden mijn blote benen onder de dekens en ik pakte het zachte, dons dekentje van de hoek van het bed af en legde het er ook nog boven op. Al snel lagen we allebei comfortabel en warm in bed, mijn lichaam tegen die van hem gedrukt. Vandaag was hij zo anders, in de goede manier dan, maar het viel me op. Hij hielp met koken, snauwde de muziek niet af en alles ging goed tussen hem en Michel. Een tevreden glimlach verspreide zich op mijn mond en ik zuchtte genietend. Ik had echt zin in morgen.
Zijn hand gleed op een neer over mijn rug, waardoor het moeilijk werd om mijn ogen open te houden, ook al wilde ik met hem mee lezen. Severus had weer een boek in zijn handen dat ging over potions, natuurlijk, maar ik was benieuwd naar wat voor soort potions. Toch liet ik mijn ogen dicht vallen en liet me weg dragen naar een rustige, dromerige plek.

Reacties (1)

  • Histoire

    Ik vond dit wel een grappig hoofdstuk. (;

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen