Vandaag is de finale. Een beetje ongemakkelijk zit ik tussen de andere managers op de bank, terwijl de spelers zich opwarmen. Cassi zit te mokken, nog steeds boos dat ze niet mee mag spelen. Ik kijk naar Axel. Gisteren was geweldig. Ik heb eigenlijk geen idee waar we het allemaal over gehad hebben, ik weet alleen maar dat ik hem echt heel erg leuk vind. Ik krijg hem niet uit mijn gedachten, er gaat geen minuut voorbij waarin ik niet aan hem denk, waarin ik niet fantaseer over hoe het zou zijn als hij mij ook leuk zou vinden.

Het startsein schrikt me op uit mijn gedachten. Ik schrik er zo van, dat ik van de bank af flikker. Goed bezig, Fay. Echt heel charmant dit. Met een kop als vuur ga ik weer zitten. En nou maar hopen dat Axel dat niet gezien heeft.

"God Weet!" Huh? Wat? Wat gebeurt er? Wat is er aan de hand? HOE KAN HET NU AL 0-1 STAAN???!!!

Axel en die andere gast -Kevin Dragonfly, volgens mij- gaan in de aanval. Ik spring overeind. Ze schieten hun Draken Tornado op de goal van Zeus af. Wat is dat toch een geweldig schot... Die vlammen, dat vuur... Axel...

Maar dan komt de Keeper in beweging. Met gemak weet zijn Tsunami Muur Axels geweldige aanval te stoppen. Ik vloek. Ik mag die keeper van Zeus niet. Ik mag al die spelers van Zeus niet. Ze verpesten Axels moment. Ik haat ze. En als ze daarna ook nog Keizerpinguïn #2 en de Feniks stoppen, is mijn humeur helemaal verpest.

Vervolgens komt Zeus in actie. Flitsstorm smijt Nathan, Jack en Timmy keihard tegen de grond, en Ketsknaller zorgt voor een tweede goal van Zeus. Timmy staat niet meer op. "Dit is niet goed." Mompel ik.

"We kunnen niet anders dan Timmy wisselen." Zegt de coach.

We helpen Timmy naar de kant, Steve vervangt hem. Als ik weer naar het veld kijk zie ik hoe Flitsstorm ook Bobby, Max en Tod wegvaagt. Goddelijke Pijl doorbreekt moeiteloos Marks Turbo Knokkel, waardoor we nu al met drie punten achterstaan.

Bobby staat op, maar Tod en Max niet. Weer twee wissels. En de eerste helft is nog niet eens om. Alleen Willy is nog over als reservespeler, maar zover ik weet is Willy zo'n beetje de meest waardeloze voetballer ooit. Maar als ook Kevin tegen de grond gaat, moet hij toch het veld op. Dit is wat je noemt een regelrechte ramp.

Ik ontferm me over de gewonde spelers, een van mijn taken als manager. Opeens hoor ik een knal. Als ik omkijk zie ik dat Willy bewusteloos op het veld ligt. Ik kijk op mijn horloge. Dat duurde ongeveer een minuut. Dat is langer dan ik van tevoren had gedacht. Op een brancard wordt hij van het veld afgedragen. Ik bijt op mijn lip. We hebben geen reserves meer. En met z'n tienen gaan we het niet halen. Dan valt mijn oog op mijn zusje, die gefrustreerd naar het veld staart. En dan gaat er een enorm lampje branden.

"Coach Hillman, laat Cassi spelen!" Zeg ik. Het hele team, inclusief Cassi, kijkt me verbaasd aan.

"Dat kan niet, dat weet je best." Antwoordt de coach.

Ik bijt op mijn lip. "Het kan wel, als de tegenstander akkoord gaat! Toe, laat haar spelen! Ik weet dat ze het kan! Geef haar een kans!"

De coach kijkt even van mij naar Cassi, knikt dan en loopt richting de scheidsrechter. Na een kort overleg komt hij terug. "Omdat er zoveel geblesseerden zijn, mag Cassiane Bianchi bij hoge uitzondering de plaats van Willy innemen."

"Yes!" Juichen Cass en ik in koor. Zo snel als ze kan -en dat is heel snel- trekt ze haar trainingspak uit en doet ze haar voetbalschoenen aan. Blij rent ze het veld op.

Maar zodra de wedstrijd wordt hervat, heb ik spijt van wat ik gedaan heb. Binnen een halve minuut ligt ze plat op de grond, net als alle andere spelers. Wat heb ik gedaan? Dit is allemaal mijn schuld! Dankzij mij raakt Cassi straks ook geblesseerd! Ik had beloofd dat ik haar zou beschermen! Tranen vullen mijn ogen.

Dan hoor ik opeens Axels stem, die als een betovering tot me doordringt. Ik hef mijn hoofd op, zodat ik kan zien wat er gebeurt. Mark ligt op de grond, Axel staat erbij. "W-waarom lig je daar Mark?" Zegt hij. Zijn stem trilt. Maar zelfs dan klinkt het nog prachtig. "Ik blijf vechten. Ik hou me aan mijn belofte."

"Ik ook, Axel." Hoor ik Nathan zeggen. Ik zie hoe hij met grote moeite overeind probeert te komen. Maar het lukt hem. "Als je denkt dat we verslagen zijn, dan heb je het goed mis. Want we geven echt niet op!"

"Jij hebt ons geleerd nooit op te geven, om door te gaan tot het bittere eind!" Zegt Jude, die ook opstaat.

"Deze wedstrijd is alles waar ik voor leef. Ik vecht door." Zegt Erik strijdlustig.

En dan... Lijkt het tot Mark door te dringen. Hij staat op. Het spel gaat door. Axel, Cassi, Erik en Jude schieten naar voren, maar zijn binnen de kortste keren de bal alweer kwijt en worden door Mega Beving tegen de grond geslagen. Flitsstorm gooit onze verdediging weer omver en Goddelijke Pijl vliegt op Mark af... Ik hoor geen fluitje, dus er is niet gescoord, maar hoe Mark dat schot stopte, weet ik niet. Zeus gaat door met hun aanval. Volgens mij mikken ze niet eens meer op het net. Ze mikken op Mark. Ze willen hem breken. En op deze manier gaat hen dat nog lukken ook.

Byron trapt de bal uit en loopt met zijn team naar de zijlijn. Ze pakken allemaal een glas met water en drinken het in een keer leeg. Oké. Apart. De wedstrijd gaat door, maar zeker vijf van de elf spelers die nog op het veld staan, zijn bewusteloos. De scheidsrechter wil de wedstrijd afblazen door de kritieke toestand van ons team, maar dan staat Mark weer op. En Axel. En Cassi. En Jude. En Erik. Een voor een staan ze op, allemaal. En dan springt Byron hoog de lucht in, dat wordt weer een God Weet. Maar net als hij wil schieten, klinkt het rustsignaal. Gered door het fluitje. Ik slaak een zucht van verlichting. Maar wat gaan we nu doen? Iedereen is er slecht aan toe. Hoe moet het nu verder?

Reacties (2)

  • Effy_Stonem

    Cassi zit te mokken, nog steeds boos dat ze niet mee mag spelen

    Had nou maar spandoeken gemaakt...

    Ik krijg hem niet uit mijn gedachten, er gaat geen minuut voorbij waarin ik niet aan hem denk, waarin ik niet fantaseer over hoe het zou zijn als hij mij ook leuk zou vinden.

    Het is zo cuteeee, normaal haat ik het als de ik-persoon zo verliefd is op iemand, maar jullie gemene kinders en dan vooral jij Sam hebt het extreem cute gemaakt zodat ik het wel moet shippen en dat is gewoon gemeen, stommerds )':

    Het startsein schrikt me op uit mijn gedachten. Ik schrik er zo van, dat ik van de bank af flikker. Goed bezig, Fay. Echt heel charmant dit. Met een kop als vuur ga ik weer zitten. En nou maar hopen dat Axel dat niet gezien heeft.

    Nee dat is juist heel mooi en typerend, en lachwekkend, niks om je voor te schamen Fayline:Y)

    "God Weet!" Huh? Wat? Wat gebeurt er? Wat is er aan de hand? HOE KAN HET NU AL 0-1 STAAN???!!!

    DIT IS ONEERLIJK, ONACCEPTABEL!

    Wat is dat toch een geweldig schot... Die vlammen, dat vuur... Axel...

    LET OP FAYLINE, KIND KIJK MET JE OGEN DIT IS VALS SPEL DIT IS NIET EERLIJK LET NOU OP

    Na een kort overleg komt hij terug. "Omdat er zoveel geblesseerden zijn

    Ja al die blessures, dat kan toch nooit eerlijk zijn!

    mag Cassiane Bianchi bij hoge uitzondering de plaats van Willy innemen."

    YES MAAR GOED DAT ZE TOCH GEEN SPANDOEKEN HAD GEMAAKT



    HUP JULLIE KUNNEN HET WEL, IK HEB VERTROUWEN IN HET TEAM


    2 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    Waarschijnlijk komt Mark met een oplossing, want dat doet hij altijd.:Y)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen