Foto bij The dead mark

Luca staat weer op. Ik kijk nog steeds naar het kleine figuurtje op me enkel in de vorm van een puntig Keltisch zwaard. Met mijn vingers wrijf ik er over heen. "Wat is dit" vraag ik aan Luca met een iets te bange stem. "Het is de dead soul mark" zegt Luca met een graf stem en een droevig gezicht.
"Wat betekend het? Je bent gemarkt aan de dood Skyler............

Ik schrik van zijn antwoord. "Maar.... Maar... Ik ben toch al dood? Het ongeluk" mijn stem klinkt droevig en smekend. Luca schud zijn hoofd. "Zo werkt het niet Skyler..." zucht hij. "Hoe weet je dit allemaal? En wat houd het precies in? je zei tegen mij dat ik als dood was. Dan kan ik toch niet nog een keer dood gaan? Geez Skyler kalm down!" zegt Luca behoorlijk geïrriteerd. Ik zucht diep en sluit me ogen heel even om mezelf tot rust te krijgen. Wanneer ik me ogen open doe ijsbeert Luca alweer door de entree hall heen. "Luister goed Skyler ik ga het je kort vertellen want we hebben geen tijd!." Ik geef hem een klein knikje als bevestiging dat ik zijn duidelijke boodschap heb begrepen.

"Een tijd geleden had ik goeie vriend genaamd Harvey. Hij was de neef van Rowena en net als mij een vampier. We kenden elkaar al sinds toen we klein waren. We zijn samen opgegroeid en samen dood gegaan. Tot de dag die ons scheidde..... Hij was net zoals jouw gemarkt door de dead souls. We waren in paniek vanwege de verhalen die opa vroeger vertelde over de dead souls. Er was een 1 uitweg om Harvey te redden. We moesten een soort genezing vinden in het spook dorp. Dus daar gingen we ook naar toe. Het was nacht en de tijd dat de dead souls wakker werden. We hadden tegen ze gevochten maar niets hielp de dead souls konden niet dood of beschadigd worden. Ze zaten ons in de weg om de genezing te zoeken. En uiteindelijk hebben we die nooit gevonden.....

Bij zonsopgang was Harvey verloren.... Het symbool lekte als een inktvlek over zijn been uit. Zijn hele lichaam werd bedenkt met de zwarte inkt van de tattoo. En hij.... werd ook een dead soul. Een verloren ziel dat niet meer te redden is. Mijn beste vriend voor duizenden jaren was 1 van de monsters geworden die alleen s 'nachts tot leven kwamen." De tranen springen in de ogen van Luca terwijl ik hopeloos toe kijk. Hij balt zijn vuist en ik zie pure woede in zijn blik verschijnen. "Ik laat jou niet hetzelfde overkomen Skyler!! Ik weet dat de genezing bestaat en we zullen het vinden ook!!" schreeuwt Luca.

Luca loopt stampend naar zijn kantoor en smijt de deur dicht terwijl ik daar roekeloos blijf stil staan. Zou dit mijn lot zijn? Hetzelfde lot als Harvey..... Luca komt kalm zijn kantoor weer uit. Hij heeft zijn jas al aan getrokken. "We gaan naar het spookdorp Skyler....."

Ik kijk naar de grond. "Luca...." zucht ik. Hij loopt naar me toe en staat stil vlak voor me voeten. Hij pakt me hand en legt er iets op. Het is een prachtig zwaard met een donker rood handvat met sierlijke figuurtjes erop. Het zwaard is erg scherp en blinkt. Het is veel lichter dan je zult denken. Luca's ogen glinsteren alsof hij mij wat wilt vertellen. "Gebruik het Skyler.... Het is om jezelf te beschermen. Niet twijfelen gewoon gebruiken. Dead souls hebben geen gevoelens meer en ze kunnen geen pijn meer voelen. Het zal niet genoeg zijn om ze te doden maar wel om je er zelf ermee te beschermen." Ik kijk naar het glimmende zwaard in mijn hand. "En jij dan?" Luca tikt met zijn hand op de riem die hij om heeft waar een andere zwaard in zit. "Laten we gaan..." fluisterd hij.... Sjokkend loop ik achter hem aan.

"Is het erg om nog steeds bang te zijn voor dingen? Of is dat het gene dat ons in leven houd? Angst..... Een reactie op een bepaalde gebeurtenis.. Ook al kun je niets aan Luca's emoties merken hij heeft ze wel. En ook ik weet dat hij nu op dit moment bang is. Hoe stoer zijn loopje op dit moment ook is. Ook hij is gevreesd voor de dood die ons allemaal achtervolgd............

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen