Foto bij Hoofdstuk 25

Emiel liep langs me als een braaf schoothondje. Op dat moment had hij eigenlijk ook de grootte van een schoothondje, tot groot ongenoegen van Pim, die de afstand tussen zichzelf en Emiel zo groot mogelijk probeerde te maken. ‘Dus,’ zei hij aarzelend. ‘We houden hem?’
‘Alsof Jesse naar ons zou luisteren als we zouden zeggen dat we hem niet houden,’ verzuchtte Noël. ‘Die jongen doet toch gewoon zijn eigen zin. Hij is een hopeloos geval.’
‘Eh,’ zei ik. ‘Ik kan jullie horen, hoor… En wat bedoel je met een hopeloos geval? Emiel is mega handig. Hij kan ons beschermen als zo’n vreemd beest ons aanvalt, denk ik…’
‘Denk je?’ zei Pim. ‘Ik denk dat die spin er gewoon vandoor zal trippelen en ons aan ons lot over zal laten.’ Pim schudde zijn hoofd en meed mijn blik tactisch.
‘Dat weet je niet zeker!’ ging ik in de aanval.
‘Net zoals jij niet zeker weet dat je spin ons zal komen helpen en ons niet zal opeten zodra hij honger krijgt.’
Ik had willen schreeuwen dat hij ongelijk had, maar ik kon Pims argument niet weerleggen. Ik wist inderdaad niet zeker of Emiel ongevaarlijk was. Het was slechts een gevoel, al zat mijn intuïtie er niet vaak naast. Op dit soort momenten begon ik te wensen dat ik alleen naar dit bos was gekomen, dan bracht ik tenminste niemand anders dan mezelf in gevaar door Emiel te promoveren tot huisdier.
‘Weet je,’ zei Pim. ‘Laat maar.’ Hij keek me even vlug aan, maar richtte zijn blik daarna op de dichtstbijzijnde boom. ‘Hou die spin maar, zolang hij maar niet in mijn buurt komt. Hoe weet je trouwens zo zeker dat het een mannelijke spin is?’
‘Dat zegt mijn gevoel,’ zei ik, en meteen daarna krulden mijn lippen omlaag, omdat ik besefte dat mijn argument redelijk zwak was.
‘Volgens mij is het een vrouwelijke spin,’ zei Pim. ‘Ik ben er bijna zeker van. Zorg maar dat ze geen eitjes legt.’
‘Emiel is een mannelijke spin,’ zei ik koppig.
‘Wedden dat het een vrouwelijke spin is?’ vroeg Pim.
‘Wedden voor wat?’
‘Jouw maagdelijkheid?’
‘Val dood.’
‘Ga nu geen ruzie maken over het geslacht van een spin,’ waarschuwde Noël. ‘Of jullie vallen allebei nogal letterlijk dood als jullie zo onoplettend verder blijven gaan. Let altijd op je omgeving, dat is een van de voorwaarden om te overleven in dit bos.’ Noël bleef strak voor zich uit staren, ook al kon ze niks zien. Ik haatte het dat we achter haar liepen. Ik had graag haar gezichtsuitdrukking willen zien, zodat ik toch een beetje wist wat er omging in dat hoofd van haar.
‘En toch is Emiel een mannelijke spin,’ mompelde ik.
‘Tuurlijk,’ snauwde Pim.
‘Nog één woord over het geslacht van die spin en ik sla jullie allebei knock-out,’ brieste Stevey. ‘Het maakt niet uit over Emi een mannelijke of een vrouwelijke spin is.’
‘Emi?’ Ik glimlachte. ‘Heb je hem al een bijnaam gegeven?’
Stevey haalde haar schouder op en net op dat moment hoorde ik het neerslaan van water. Ergens in de buurt was er een waterval, een grote zo te horen. Ik keek even op naar Noël in de hoop dat zij ons in zou lichten over de waterval, maar ze hield haar lippen op elkaar geklemd.
‘Noël…’ begon ik, maar voordat ik mijn vraag kon stellen, draaide Noël zich met een ruk om en keek ze ons angstig aan.
‘Hou jullie adem in,’ beval ze. ‘De lucht is hier giftig.’ Om haar bevel kracht bij te zetten, sloeg ze haar hand voor haar mond en neus en stopte ze zelf met ademen. Ik keek om me heen en zag dat Stevey en Pim Noëls voorbeeld volgden, maar zodra ik mijn adem in wilde houden, zag ik in mijn ooghoek een vaag gestalte verschijnen. In iedere andere situatie zou ik hem genegeerd hebben, of misschien Noël gewaarschuwd hebben, maar dit keer was er iets wat mijn aandacht trok: het figuur had witte haren.
Erin…
Zonder te denken aan Noëls waarschuwing verplaatste ik me naar de figuur die zich een paar meter verder bevond. ‘Erin!’ riep ik, ik stak mijn hand naar hem uit en probeerde de persoon bij zijn pols te grijpen. De afstand tussen ons was echter te groot en ik greep enkel in de lucht. Ik versnelde mijn pas om dichter bij de persoon te komen. ‘Erin!’ riep ik nogmaals. Op dat moment draaide de persoon zich om, en ik kon mijn ogen niet geloven toen ik zijn gezicht eindelijk zag.
Erin…
Het was echt hem. Ik had het me niet ingebeeld. Erin was echt daar. Na al die tijd stond hij daar gewoon, goed en wel. Helemaal in orde. En bovenal: nog steeds in leven. ‘Sukkel,’ piepte ik. ‘Waarom ben je hierheen gekomen?’ Ik had het gevoel dat ik in tranen uit zou barsten. ‘Ik dacht dat je dood was.’
‘Jesse!’ glimlachte Erin. Hij spreidde zijn armen, klaar voor een omhelzing – en serieus, een knuffel kon ik op dit moment wel even gebruiken. ‘Je bent nog steeds even soft,’ zei hij met ogen die schitterden in het zonlicht alsof ze ook daadwerkelijk konden kijken.
Ik was klaar om me in Erins armen te storten, maar toen haakte Emiel zijn poot rond mijn been. Zijn acht ogen keken me boos aan. Was dat dier nu serieus jaloers op Erin? Ik schudde mijn hoofd afkeurend en zwaaide met mijn been zodat Emiel me wel los moest laten. Zodra ik mezelf bevrijd had, trok ik een klein sprintje naar Erin, om hem vervolgens te omhelzen.
Het was perfect: ik had Erin gevonden en ik kon terug naar huis. Of… Dat dacht ik. Zodra ik Erin aanraakte, loste hij op in mijn armen. De tijd leek even stil te staan; ik zag hoe mijn omgeving zich vervormde. Wat eens het groende gras was waar ik op stond, was nu ijle luchtvlak boven een poel waarin de waterval uitmondde. Puntige rotsen die uit het wateroppervlak omhoog kwamen keken me uitdagend aan, wachtend tot ik te pletter zou storten.
Voor een kort moment zweefde ik in de lucht, en toen tuimelde ik zeker vijftien meter naar beneden.

Reacties (6)

  • Slughorn

    Emi is vet(cool)

    3 jaar geleden
  • LilsEvans

    Vergis ik mij nou of hebben Zafron en Erin allebei wit haar en zijn blind. Ik dacht dat ik mij vergist had toen Tobio iemand met wit haar zag en ik heel vrolijk Erin dacht maar er opeens nog iemand met wit haar was, maar ze hebben echt allebei wit haar. Alsof Erin Zafron is maar dat is misschien wel heel ver gezocht. Maar toevallig twee personages met witte haren is ook onlogisch. Hmmmm... Je verhaal is in ieder geval echt ontzettend boeiend en zorgt voor allerlei complot theorieën in mijn hoofd haha.

    3 jaar geleden
  • Altaria

    Emi beschermt wel mensen

    3 jaar geleden
  • Croweater

    Emi is wel cool c;
    En inderdaad... dat zagen we wel aankomen. Hoewel ik heel goed begreep waarom Jesse dat niet deed. ^^

    3 jaar geleden
  • Grace

    Oh god! Ik had al zo'n gevoel dat er iets niet klopte toen Erin plots verscheen! Wel lief dat Emiel (wat een gave spinnennaam) Jesse wilde redden. Hopelijk zorgt Noël ervoor dat hij niet te pletter valt!
    ik wilde je nog een kudo geven, maar ik heb er al een gegeven ):

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen