Ik krijg het benauwd. Een paniekaanval. Ik... Ik moet rustig blijven. Misschien is het medaillon gewoon afgevallen. Argh! Wie hou ik voor de gek? Ze zou het nooit, maar dan ook echt nooit laten slingeren. Het was een cadeau van Paolo, toen we te horen kregen dan we naar de andere kant van de wereld zouden verhuizen. Ik had haar nooit alleen moeten laten! Er kan van alles gebeurd zijn, het ene nog verschrikkelijker dan het andere. Ik probeer me wanhopig te herinneren hoe ik moet ademhalen. De wereld om me heen is wazig en draait.

Adem in, adem uit. Vanuit mijn ooghoeken zie ik dat Willy weer aan komt rennen. Goed. En dan nu doen of er niets aan de hand is. Ik weet mijn ademhaling enigszins onder controle te krijgen, maar dat geldt zeker niet voor alle gedachtes over wat er met mijn zusje gebeurd kan zijn.

"Ik heb mijn stripboek! We kunnen terug!" Roept Willy. Ik knik en hang het medaillon om mijn nek. Dan ren ik achter hem aan naar de bus. Ik stap im en plof weer naast Jude op de bank.

"Heb je Cassi gevonden?" Vraagt Jude. Hij kijkt me indringend aan vanachter zijn bril. Ik wordt er zenuwachtig van. Bijna alsof hij kan zien dat ik gek wordt van paniek. Oh. Wacht. Misschien is dat een teken dat ik beter mijn best moet gaan doen het te verstoppen.

Ik schud mijn hoofd. "Nee, ik denk dat ze al naar huis is." Ik richt me tot de coach. "Is het erg als ik niet mee ga naar school? Ik wil kijken of Cassi thuis is en ik wil mijn broer vertellen over de wedstrijd. En ja, ik heb een broer." Voeg ik er aan toe als ik de verbaasde gezichten van het team zie.

De coach knikt. "Dan lijkt het me het beste als je hier uitstapt. We zien je morgen weer bij de training."

Ik knik. "Bedankt, coach." Ik sta op en loop de bus uit.

"Wat een waardeloze manager, als ze niet eens bij het team blijft." Hoor ik Nelly mompelen. Ik draai me met een ruk om en schenk haar een dodelijke blik. Ze wordt bleek. Dan schuiven de deuren dicht en rijdt de bus weg.

Ze heeft gelijk. Ik ben een manager van niets. Maar dat is oud nieuws. Ik heb nooit manager willen worden. Ik moest bij een club. En dit was de enige optie waarbij ik ongestoord naar A... Ik bedoel voetbal kon kijken.

Ik loop naar huis. Maar na een paar passen wordt dat snelwandelen en voor ik de hoek om ben, ben ik aan het rennen. Zodra ik thuis kom schop ik mijn schoenen uit en ren de trap op. Het is doodstil, in het hele huis. De lichten zijn uit. Ze is niet hier. En mijn moeder ook niet. Ik loop weer naar beneden, en mijn blik valt op een briefje op de keukentafel. In mijn haast is het me net niet opgevallen.

Ik ben nog wat regelen met jullie vader. Ben over een paar dagen terug. Er ligt geld op het aanrecht, dus jullie redden je wel even in je eentje. Ik bel wel als ik er ben.
Groetjes, mama.


Ik zucht. Nou hoef ik haar in ieder ga al niet uit te leggen dat ik mijn zusje ben kwijtgeraakt. Ik zag me daar al zo staan: "Oh? Waar Cassi is? Eh, nou sorry mam, maar die ben ik kwijtgeraakt. Maar wat kan er nou gebeuren? Ze kan alleen maar verdwalen en verhongeren. Of ontvoerd worden. Of vermoord. Nou, je vindt haar wel, hè? Ik ga huiswerk maken." Ik huiver. Dat zou geen prettig gesprek geweest zijn.

De telefoon gaat, en ik val bijna flauw van de schrik. Dadelijk is Cassi echt ontvoerd. En bellen de ontvoerders me om losgeld te vragen. Ofzo. Zo gaat dat toch altijd in die cliché tv-programma's? Met trillende handen pak ik de telefoon.

"Met Fayline Bianchi." Zeg ik. Mijn stem trilt al net zo erg als mijn handen.

"Hoi Fay, met mij." Klinkt de stem van mijn broer door de telefoon.

"Paolo!" Ik ben zo opgelucht. Ik kijk naar het scherm. Het valt me nu pas op dat de naam van mijn broer in gigantische letters op het scherm staat. Paniek doet rare dingen met een mens.

"Ja, wie anders? De kerstman? Zeg, is Cassi er ook? Mag ik haar even aan de lijn?"

Ik slik onhoorbaar. "Eh, nee, sorry. Ze is er niet. Ze is nog aan het trainen met haar nieuwe team. Ze hebben net de landelijke finale gewonnen! Ze spelen op nationaal niveau, net als jullie. Maar jullie zijn nog altijd honderd keer beter. Trouwens, ik moet zo ook maar eens gaan kijken, want ik ben de manager."

Paolo lacht. "Manager?! JIJ?!"

"Ja, wie anders? De Kerstman?" Kaats ik terug. "Ik moet echt gaan, sorry Paolo."

"Wacht even! Niet zo snel! Vertel nou eens... Hoe heet hij?"

Een dromerige glimlach speelt om mijn lippen. "Axel..." Mompel ik. Dan kom ik weer bij mijn positieven. "Huh? Wat?! Wie heeft je dat vertelt? Was het Cassi? Laat ook maar. Vergeet wat ik net gezegd heb, oké?"

Hij lacht. "Nee, lief zusje. Dat zal ik dus echt nooit meer vergeten. Kun je het niet nog een keer zeggen? Dan neem ik het op."

"Wat?! Paolo! Echt niet!"

Hij lacht nog harder. "Laat me raden, je bent nu knalrood, nietwaar? Kom op, ik wil meer details!"

Ik kijk in de spiegel aan de wand en zie dat hij gelijk heeft. Ik ben inderdaad knalrood. Oké. Tijd voor plan B. Niet dat ik een plan A had. Wat maakt het ook uit. "Eh... Sorry, Paolo, de verbinding valt weg, ik versta je niet." Zeg ik, terwijl ik kraakgeluiden maak. "Ik spreek je later, doei!" En ik hang op. Ik loop naar de bank en laat me languit vallen, niet van plan de komende drie dagen op te staan.

De telefoon verpest dat weer. Ik vlieg bijna tegen het plafond aan van schrik. Eerst ben ik bang dat het Paolo weer is. Dan ben ik bang dat het Mark of Nelly is. En dan bedenk ik me dat er nog steeds een kans is dat Cassi daadwerkelijk ontvoerd is. Doodsbang loop ik naar mijn telefoon. Het is een bekend nummer, dus gelukkig vallen de ontvoerders af. Tenzij de ontvoerder iemand is die ik ken.

Nee. Een ontvoerder zou nooit zoveel hartjes achter zijn naam hebben in mijn contactenlijst. Dit is erger dan Paolo, Mark, Nelly of een ontvoerder. Met bevende handen neem ik op. "Hoi Axel. Met Fay." Mijn stem is zacht en verlegen. Heel erg verlegen.

"Hey." Zegt hij. Zijn stem klinkt serieus, zodat ik zo mogelijk nog zenuwachtiger en banger wordt dan ik al was. "Er is iets gebeurd. Ik leg het straks wel uit. Trek je jas aan, ik kom je nu ophalen. En verlies Cassi geen moment uit het oog, tenzij je haar in groot gevaar wil brengen."

Verlies Cassi geen moment uit het oog, tenzij je haar in groot gevaar wil brengen.

Ik hap naar adem. Mijn grootste nachtmerrie wordt werkelijkheid.

Reacties (5)

  • KvotheEdemaRuh

    nu is ze ook nog alleen thuis:(

    2 jaar geleden
  • Effy_Stonem

    "Ik heb mijn stripboek! We kunnen terug!" Roept Willy.

    STOM KLEIN AARDAPPELHOOFD <dat is echt een woord hé STOMME IDIOOT HEB JE DAN NIET DOOR DAT FAYLINE GESPANNEN IS?
    GEBRUIK JE OGEN WOW

    "Heb je Cassi gevonden?" Vraagt Jude.

    ONTACTVOL ALARM
    Ugh stelletje idioten, zie je dan niet dat dat meisje in paniek is?

    "Is het erg als ik niet mee ga naar school? Ik wil kijken of Cassi thuis is en ik wil mijn broer vertellen over de wedstrijd. En ja, ik heb een broer." Voeg ik er aan toe als ik de verbaasde gezichten van het team zie.

    Of naar de supermarkt om te kijken of daar Cassis staat
    SORRY SERIEUS
    NIET DROOG

    *kucht*
    Dus, Fayline, denk goed na, waar kan ze Ilse nou zijn? Heeft ze zich misschien verstopt in het schap met frisdranken of is ze toch stiekem geglipt naar de schappen met alle producten die barsten van de suiker zodat ze daar een paarse alien kan zijn met andere kinderkes van haar leeftijd (zo rond de acht jaar)? Of heeft ze zich toch begeven bij de klantenservies om door te geven dat haar naam toch echt Ilse Cassiane is en niet 'Ik ben geen Cassiane'?

    "Wat een waardeloze manager, als ze niet eens bij het team blijft." Hoor ik Nelly mompelen.

    Stomme idioot pff waardeloos kind

    Ik draai me met een ruk om en schenk haar een dodelijke blik. Ze wordt bleek

    HAHA JA GOED ZO FAYLINE, LAAT MAAR EVEN ZIEN DAT ZE NIET ZO OVER JE MOGEN OORDELEN

    Ik mag dat kind wel hoor, die Fayline, Nelly mag weggaan

    Ik ben een manager van niets.

    Nawh nee Fayline dat moet je niet denken, Cassiane is veel belangrijker dan een goede manager zijn, en hé ze moeten blij zijn met zo'n coole persoon in hun midden hé. Nelly is gewoon een jaloerse aardappelzak

    En dit was de enige optie waarbij ik ongestoord naar A... Ik bedoel voetbal kon kijken.

    Volkomen logisch hoor, schat, zolang jij daar bent om je Axeltje te stalken moet men je wel vergeven(krul)Iedereen moet die jullie shippen:Y)

    Ik ben nog wat regelen met jullie vader. Ben over een paar dagen terug. Er ligt geld op het aanrecht, dus jullie redden je wel even in je eentje. Ik bel wel als ik er ben.
    Groetjes, mama.

    Oh nee dit is niet goed... Nu kan Fayline gaan zoeken zonder zich te hoeven verantwoorden tegenover iemand en dat kan nooit goed aflopen...

    "Oh? Waar Cassi is? Eh, nou sorry mam, maar die ben ik kwijtgeraakt. Maar wat kan er nou gebeuren? Ze kan alleen maar verdwalen en verhongeren. Of ontvoerd worden. Of vermoord. Nou, je vindt haar wel, hè? Ik ga huiswerk maken."

    N'awh Fayline, doe alsjeblieft een beetje voorzichtig, als jij ook ontvoerd wordt, wie moet de tweeling dan redden? Axel kan het nooit in zijn eentje aan :0

    "Ja, wie anders? De kerstman? Zeg, is Cassi er ook? Mag ik haar even aan de lijn?"

    Nou hij weet ook wel echt precies het verkeerde te vragen...

    Ik kijk in de spiegel aan de wand en zie dat hij gelijk heeft. Ik ben inderdaad knalrood.

    Nahwww de schattigheid, VERDORIE WAT DOET DIE STOMME VERHAAL MET ME IK HOOR LIEFDES AF TE KRAKEN EN NIET AAN TE MOEDIGEN

    "Hey." Zegt hij. Zijn stem klinkt serieus, zodat ik zo mogelijk nog zenuwachtiger en banger wordt dan ik al was. "Er is iets gebeurd. Ik leg het straks wel uit. Trek je jas aan, ik kom je nu ophalen. En verlies Cassi geen moment uit het oog, tenzij je haar in groot gevaar wil brengen."

    Wat... DAT KAN NOOIT GOED ZIJN MENSEN DIT KAN NOOIT GOED ZIJN of er is natuurlijk ook nog een kans dat Axel haar ten huwelijk gaat vragen... Misschien is dat het wel en wil hij dat Cassiane toestemming geeft omdat hij het anders niet durft!
    Jullie verhaal is veel te voorspelbaar

    Verlies Cassi geen moment uit het oog, tenzij je haar in groot gevaar wil brengen.

    Oh nee ja ik dacht ik negeer die zin gewoon want anders wordt het huwelijk verhaal verpest, maar nee dat kind moet het herhalen
    Hmm ehmm AXEL IS DAT NOU EEN STIEKEME BEDREIGING VOOR ALS CASSIANE NEE ZEGT?

    Ik hap naar adem. Mijn grootste nachtmerrie wordt werkelijkheid.

    Nee Fayline het is goed, misschien wil hij alleen maar trouwen...

    2 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    CASSI IS AL GONE YOU BASTERD D:

    3 jaar geleden
  • KidouYuuto

    Verdeeeeeeer pleaseeeeee

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Spannend..........

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen