'Eh... Hoi?' zeg ik onschuldig. De telefoon heb ik achter mijn rug verstopt. 'Cassiane!' de woede in Xavier zijn stem is duidelijk te horen. Hij ziet eruit alsof hij me gaat slaan als hij naar me toe loopt, maar vader steekt zijn hand uit om hem tegen te houden. 'Maar vader! Wie weet wat ze allemaal heeft doorvertelt! Misschien heeft ze alles verpest!'
Ik krimp onbewust ineen onder zijn woorden. Heel even voel ik me schuldig, maar ik herinner me mezelf eraan dat zij mij ontvoert hebben. Ik heb het recht om Fay te bellen!
'Geef die telefoon hier, Cassiane,' zegt vader vriendelijk.
'N-nee!' zeg ik koppig. Xavier zucht diep en loopt met snel passen naar me toe. Hij trekt de telefoon in één beweging uit mijn handen. Nog voordat ik mijn verontwaardigd protest kon laten horen had Xavier de telefoon al aan vader gegeven.
'Ga nu naar je kamer, Cassiane. Xavier, jij loopt even met haar mee. Ze moet gewoon wennen. Daarom is het je nu vergeven, Cassiane. Maar ik verwacht dit soort gedrag niet meer van jou, Cassiane!'
Met tegenzin knik ik zo braaf mogelijk.
Met grote stappen beent Xavier voor me uit richting mijn kamer. 'Xavier? Wat gebeurt er met Fay als...? Je weet wel,'
Xavier glimlacht, 'Ach, misschien wordt ze ergens opgesloten of mishandeld, daar zijn we nog niet uit.'
Ik voel de paniek opborrelen. 'Xavier, dat meen je toch niet?' ik voel dat ik bijna huil.
Xavier ziet het en schrikt. 'Nee, niet huilen! Dat van het mishandelen was maar gebluf!'
'Ik huilde niet!' mompel ik, de brok in mijn keel proberend weg te slikken. Xavier glimlacht vaag. 'Welterusten, Cassi,' glimlacht hij.
Ik kan niet goed slapen. Gewoonlijk ben ik voor het slapen altijd nog met Paolo. Mijn hand glijdt naar mijn hals, waar het amulet van Paolo hangt. Of beter, hoort te hangen. Hij is weg! In blinde paniek vlieg ik uit bed. Ik moet hem ergens verloren zijn, misschien ligt hij wel ergens op de grond. Ik storm de deur uit en loop snel door de gangen. Mijn blik is op de grond gericht, hopend dat ik mijn ketting zie liggen. Ik mag hem niet verloren zijn, echt niet! Ik heb hem van Paolo gekregen toen we hoorden dat we gingen verhuizen naar Japan, zowat de andere kant van de wereld. Hij is belangrijk. Mijn hand glijdt weer naar mijn hals, die leeg voelt zonder mijn ketting. Mijn ademhaling wordt sneller en paniekerig naarmate ik de ketting niet vind. Hij ligt er niet; straks is hij echt weg!
De grond afspeurend zie ik de jongen die aan komt lopen niet. Ik loop zo tegen hem aan. Verbaasd kijkt hij op, en dan glimlacht hij. 'Je bent nog niet eens een dag bij bewustzijn, en je bent al twee keer tegen me opgelopen, en dat terwijl ze zeggen: een ezel stoot zich in het algemeen, niet tweemaal aan dezelfde steen,' lacht hij. 'Goed bezig, Cassi. Maar wat doe je hier midden in de nacht?'
Zonder erbij na te denken antwoord ik eerst al. 'Vergelijk je mij nou net met een ezel en jezelf met een steen? Nou, bedankt,'
Ik glimlach zwak naar de jongen en speur ondertussen de grond af naar mijn ketting.
'Ik ben mijn ketting kwijt, en die ketting is erg belangrijk voor me.' alleen erover praten doet bijna pijn.
'Ik denk niet dat je die vanavond nog gaat vinden, het is veel te donker,' zegt de jongen voorzichtig. 'Ik had me trouwens nog niet fatsoenlijk voorgesteld, mijn naam is Jordan Greenway,'
Ik weet dat de jongen me probeert af te leiden, maar ik ben hem er wel dankbaar voor. Misschien omdat ik weet dat hij wel gelijk heeft, het is te donker. 'Ga maar naar bed, Cass, morgen help ik je wel zoeken.'
Ik glimlach dankbaar en onderdruk een gaap. 'Welterusten, Jordan Greenway,' glimlach ik slaperig. Daarna stommel ik naar mijn kamer. Ik val meteen in een diepe, donkere slaap.

'Wakker worden! Anders mis je het ontbijt. En laat je enkel eens zien, met een beetje geluk is hij al genoeg genezen om vandaag je test te doen.'
Slaperig trek ik de deken over mijn hoofd. 'Laat me slapen, Fay,' mompel ik. Dan realiseer ik me wat ik gezegd heb en ben ik klaar wakker. Ik ga rechtop zitten. Xavier kijkt me verbaasd aan.
'Sorry, ik eh... Ik mis Fay gewoon, niet dat je precies klonk als zij hoor! Wat voor test? En mijn enkel?' ik stel er snel vragen achteraan om het onderwerp te veranderen. Ik ga Xavier dus echt nooit iets over Fay vertellen!
'Een test om te kijken in welk team je gaat spelen, en volgens onze data genees je uitzonderlijk snel, dus ik dacht dat je enkel misschien al genoeg genezen is.'
'Data?' stoot ik verbaasd uit.
'Oh ja, we houden je al een tijdje in de gaten,' zegt Xavier nonchalant. Alsof het heel normaal is om iemand te stalken. 'Laten we nu eerst gaan ontbijten.'
En daar ben ik het volkomen mee eens.

'Je loopt alweer vrij goed,' merkt Xavier op terwijl we naar de eetzaal lopen. Ik glimlach afwezig en kijk ondertussen naar de grond. 'Xavier, heb je mijn ketting toevallig gezien?'
'Ketting?' Xavier klinkt verbaasd. 'Volgens mij had je geen ketting om toen we je hier brachten.'
Ik probeer te verbergen dat ik heel erg schrik. Geen ketting? Waar is hij dan?
Ik ga aan een lege tafel zitten. Xavier en de rest zitten allemaal bij hun eigen team, maar ik vind het alleen ongemakkelijk om bij ze te zitten. Ze staren me allemaal zo aan.
Een klein meisje, jonger dan de meesten die ik heb gezien gaat aan dezelfde tafel zitten als ik. Ze kijkt angstig om zich heen en richt haar donkerbruine ogen daarna bang op mij. Haar handen trillen als ze haar lepel pakt.
Ik sta op en ga naast haar zitten. Ze kijkt bang, maar in haar ogen zie ik ook woede. Wat zou ze hier doen?
Met trillende handen probeert ze een hap te nemen, maar het lukt niet omdat het eten eraf valt. 'Gaat het wel?' bezorgd leg ik mijn hand op haar schouder. Ze vliegt achteruit en kijkt me aan met een combinatie van angst en woede. 'Blijf van me af, alien! Laat me met rust! Ik wil mijn broer!'
'Hè, rustig maar,' sus ik haar. 'Ik ben geen alien, ik ben gewoon Cassi en ik mis mijn broer ook.'
Het meisje kalmeert en kijkt me met grote, verbaasde ogen aan. 'Jij bent geen alien? Dan is het goed. Ik ben Julia, Julia Blaze.'

Reacties (3)

  • Effy_Stonem

    'Eh... Hoi?' zeg ik onschuldig.

    Echt heel nonchalant en tactvol, complimenten, complimenten

    'Cassiane!' de woede in Xavier zijn stem is duidelijk te horen.

    Ze heeft zichzelf echt in de problemen gewerkt zeg... Sowieso, erg slim was ze niet bezig, ik zal ophouden over haar tactvolheid, maar als Godin had ze toch wel andere wegen van communicatie kunnen zoeken? Via Cassisblikjes? Of misschien via een regenpijp? Of ehmm.... door een andere God te roepen? Hermes misschien?

    'N-nee!' zeg ik koppig.

    Liefste Cassiane, wees nou niet zo dom en bang maar onderneem actie! Pak de telefoon, gooi hem in de lucht, schop hem weg en laat hem met je superkrachten recht in het gezicht komen van 'Vader'!

    WOW WACHT NEE NEE WAAROM KOM IK HIER NU PAS ACHTER
    VADER
    IS HET ZEUS?

    'Ga nu naar je kamer, Cassiane. Xavier, jij loopt even met haar mee. Ze moet gewoon wennen. Daarom is het je nu vergeven, Cassiane. Maar ik verwacht dit soort gedrag niet meer van jou, Cassiane!'

    Cassiane dit, Cassiane dat. Overal haar naam achter! Het is wel alsof... WOW WOW WOW WACHT, IK SNAP HET! ER ZIT EEN STIEKEME VLOEK OF CONNECTIE OF SPREUK OF IETS DERGELIJKS OP HAAR NAAM...

    WAT PRECIES DAAR BEN IK NOG NIET UIT MAAR IK ZAL EN MOET HET ONTRAADSELEN

    Ik kan niet goed slapen.

    Ik weet vrijwel zeker dat het iets te maken heeft met haar naam. Ook dat Xavier 'welterusten Cassi' zegt met een glimlach terwijl hij net nog boos was... een vreemde verandering van gedrag...

    'Goed bezig, Cassi.

    Cassi, Cassiane, er zit een verschil tussen. Een patroon van gedrag, motieven... Hmmm dit is een lastig raadsel meiden

    'Ga maar naar bed, Cass,

    Cass is er dus ook nog...

    Drie namen... Drie gevolgen, drie manieren van communicatie, of in ieder geval drie namen passend bij drie verschillende gemoedstoestanden

    'Ik ben geen alien, ik ben gewoon Cassi en ik mis mijn broer ook.'

    Maar ze stelt zich gewoon voor met Cassi, hmmm

    'Jij bent geen alien? Dan is het goed. Ik ben Julia, Julia Blaze.'

    Niet te snel vertrouwen Julia.... MAAR AXELS ZUSJE DAT IS AWESOME EN SNEU OMDAT ZE DAAR IS MAAR AWESOME:Y)

    2 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    Oh my god, dat is gewoon Axels kleine zusje. WAT ZIELIG. WIE DENKEN ZE WEL DAT ZE ZIJN. D:

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Cassi lijkt in best wel veel op mij!!!:D

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen