Na het ontbijt heeft Xavier me meegenomen naar één of andere kamer. Het zag eruit als een hypermodern ruimteschip om te voetballen. In andere woorden: het leek me geweldig.
Xavier duwde me sportkleding in mijn hand en wees me een kleedkamer. Nu ben ik me aan het omkleden.

Een voetbalbroek, een donkerblauw tenue met korte mouwen, donkerblauwe sokken, scheenbeschermers en rode voetbalschoenen. Ja, de schoenen vallen een beetje uit toon. Ik grinnik en loop de ruimteschip-zaal in. Xavier staat te wachten.
'Warm jezelf eerst maar even op,'
Voor het eerst doe ik zonder te protesteren wat hij zegt, maar alleen omdat ik het zelf ook van plan was.
Na de warming-up vertelt Xavier wat het eerste deel van de test is. Conditie.
Ik ga op de loopband staan. Het is geen gewone loopband, maar een brede met obstakels die uit het niets opduiken.
De eerste drie levels lukken moeiteloos, maar daarna wordt het pas echt leuk. Bij level dertien struikel ik over een obstakel dat net te hoog was om overheen te springen en ik rol van de loopband af.
Level dertien is volgens mij best goed! Een beetje triomfantelijk kijk ik naar Xavier, maar tot mijn teleurstelling kan ik niets aan zijn gezicht aflezen.
'Nu techniek. Zorg dat deze robots de bal niet afpakken.'
Xavier gooit me een bal toe.
Direct komen er twee robots op me af.
Het lukt me aardig om de bal te verdedigen, maar er komen steeds meer robots bij. Met vijf robots lukt het ze om de bal af te pakken.
'Ik wil revanche!' roep ik meteen.
Xavier glimlacht maar schudt zijn hoofd. 'Nog een twee delen en dan weten we in welk team je komt,' zegt hij terwijl hij iets invoert op de computer. Ik probeer over zijn schouder mee te lezen, maar hij gaat er opzettelijk voor zitten.
'Het derde deel, afwerken op goal. Probeer maar eens te scoren, Cassiane!'
'Zeker weten,' grijns ik. Vanuit de muur is een doel geschoven en in dat doel staat een robot. Zonder na te denken begin ik te schieten. Eerst rustig, maar als die stomme robot alles tegenhoudt steeds fanatieker. 'Ik niet scoren,' grom ik terwijl ik weer een bal richting het doel laat vliegen. De robot houdt hem tegen en de bal stuitert terug.
'Argh!' ik spring met de bal in de lucht en gebruik dezelfde techniek als tegen Zeus Jr. 'Morgenster!'
De bal vliegt als een vallende komeet op het doel af, en vliegt er met keeper en al in. 'Yes! Eindelijk!' hijg ik tevreden.
'Nu het laatste deel,' terwijl Xavier het zegt lijkt de kamer te veranderen in een voetbalveld. 'Wedstrijdsimulatie. Speel net zo als je in de wedstrijd zou doen!'
Het is een simulatie van de wedstrijd tegen Zeus. Ik sta met Raimon op het veld, met de jongens van Zeus als tegenstanders. Ik dribbel naar voren en speel de bal. Na een tijdje vergeet ik gewoon dat het niet echt is. Totdat ik scoor met Morgenster en ik Fay's stem hoor. 'Goed gedaan, Cassi! Ik wist dat je het kon!' roept ze vanaf de kant. Ik val op mijn knieën en veeg woest de tranen uit mijn ogen. 'Fay...'
De simulatie verdwijnt en Xavier staat naast me, hij legt zijn hand op mijn schouder. 'Is alles oké, Cassi?' vraagt hij bezorgd. Ik schud zijn hand van mijn schouder. 'Alles is goed, niets aan de hand.'
'Ik... Ik kon je de uitslag vertellen als we die hebben, ga jij maar naar de kamer.'
Ik knik stil en loop weg.
Julia staat buiten de deur te wachten. 'Hoi Cassi!' lacht ze. 'Ik heb op je gewacht! Wil je met me spelen?'
Ik glimlach vermoeid, 'Natuurlijk, Juul. Kom, dan gaan we naar mijn kamer.'

Ik zit op mijn bed en probeer ondertussen de bal hoog te houden. Julia zit aan mijn bureau te tekenen.
'Mijn broer is heel goed in voetbal,' vertelt ze ondertussen. 'Hij heet Axel.'
'Wacht, bedoel je nou Axel?! Axel, die op Raimon zit?'
'Volgens mij wel,' glimlacht Julia. 'Kijk, dit is hem!' ze houdt haar tekening omhoog en hoewel de tekening kinderlijk is kan ik Axels vlammende haren duidelijk herkennen. Ik kan me niet inhouden en barst in lachen uit.
'Wat is er, Cassi?' vraagt Julia verbaasd.
'Nou, ik heb een tweelingzus, Fay, en zij is smoorverliefd op Axel,' hik ik lachend. 'Echt waar?' giechelt Julia.
'Ja,' lach ik.
'Als ze dan gaan trouwen, dan worden wij familie!' zegt Julia blij. Ik glimlach vertederd. Axel heeft echt geluk met z'n lief zusje. 'Mag ik bij jou slapen, Cassi? Ik vind het eng alleen, er komen soms zomaar aliens binnen,' zegt Julia dan serieus, met haar grote, donkere ogen. Ze lijkt eigenlijk best op Axel.
'Natuurlijk, Juul!' antwoord ik meteen. Dan gaat de deur open, het meisje met de blauwe haren en witte plukken staat in de deuropening. 'Cassiane, je moet bij vader komen. Deze gang uitlopen, dan naar rechts, en dan tweede deur links. Julia, jij moet met mij meekomen,'
'Nee!' piept Julia bang. 'Ik blijf bij Cassi! Ik wil niet bij aliens zijn.'
Het meisje kijkt me vragend aan en ik haal mijn schouders onschuldig op.
'Ga maar met haar mee, Juul. Ik haal je zo wel op!'
Twijfelend loopt Julia naar het meisje toe. Het meisje zakt een beetje door haar knieën en glimlacht, 'Kom, dan gaan we wat leuks doen.' ze steekt haar hand uit naar Julia en zegt tegen ons beiden: 'Ik had me nog niet voorgesteld. Isabelle, maar in de wedstrijd heet ik Bellatrix. In de wedstrijden gebruiken wel aliennamen,' grinnikt ze.
Julia pakt haar hand vast en loopt mee. Ze werpt nog een blik over haar schouder en k glimlach haar toe.
Dan loop ik naar de kamer van vader.
Daarbinnen zijn vader, Xavier, en nog een enge man die ik wel vaker rond vader heb zien plakken. Vervelende man, lijkt het. Ik ga op het kussen aan tafel zitten, tegenover vader.
'Wat is... Ik bedoel: u wilde me spreken?'
Vader glimlacht tevreden. 'Inderdaad, Cassiane, de uitkomsten van je test zijn binnen.'
Nieuwsgierig leun ik voorover. 'Je hebt het uitzonderlijk goed gedaan!'
Hierna neemt Xavier het woord over. 'Je word in het masterrang team van de Alius Academie geplaats. Het team met de titel de Genesis. Ik ben de aanvoerder. Hier is je tenue, Cassiane.' hij overhandigt me een tas. 'En hier is het trainingsschema.'
Ik prop het zonder te kijken in mijn tas. 'Oké,' glimlach ik, niet wetend wat ze nou precies van mee verwachten.
'De eerstvolgende training is vanmiddag om 3 uur, kom op tijd!'
Ik knik braaf, 'Mag ik gaan?'
Vader knikt en ik loop energiek weg. 'Het is een bijzonder meisje, het is goed om haar hier te hebben,' hoor ik vader nog zeggen.
Hij zal eens moeten weten, zodra het kan neem ik Julia mee en ben ik hier weg.

Reacties (3)

  • MrsNeymessi

    Genesis o.O
    She crazy ofzo

    3 jaar geleden
  • KidouYuuto

    super snel verder het is echt leuk =D

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Julia is echt cutee!!
    Snel verder ben benieuwd!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen