De deur vliegt open en Cassi stormt naar binnen. "Fay! Moet je horen wat-"

Ik laat haar niet uitpraten. "Jemig, Cass, is er storm op komst ofzo? Ga eerst even zitten."

Ze ploft op het bed. "Nou, Xavier kwam na de training naar me toe en vertelde me dat de kinderen van Alius Academie geen aliens zijn maar gewoon kinderen die kracht krijgen van het Alius kristal, een meteoriet die een paar jaar geleden hier op de berg neerstortte! Het zijn gewoon kinderen, Fay! Is dat geen geweldig nieuws?" Ratelt ze. Ik kijk haar verward aan, terwijl ik wat ik zojuist gehoord heb probeer te verwerken.

"Oké. Vertel het nu nog eens, maar dan vijf keer langzamer. Misschien dat ik het dan enigszins kan volgen." Zeg ik.

"Goed. Xavier riep me na de training bij zich. Hij vertelde dat hij en zijn vrienden geen aliens zijn, maar gewoon weeskinderen, die door vader geadopteerd zijn. Het ging een hele tijd goed, totdat een meteoriet op mount Fuji neerstortte. De meteoriet bleek vreemde krachten te bezitten, die de menselijke snelheid en kracht enorm laten toenemen. Eerst wilde vader samen met de president een leger van supersoldaten maken, maar de president krabbelde terug. Vader was woedend. Hij bedacht het Alius project om wraak te nemen op de president, maar ook om wraak te kunnen nemen op de mensen die hij verantwoordelijk houdt voor de dood van zijn zoon." Ze is zo opgewonden dat ze nog steeds enorm snel praat.

"Dus... Je punt is... Dat het eigenlijk gewoon kinderen zijn? En dat ze door die meteoriet zo belachelijk goed voetballen?" Vraag ik langzaam.

Ze knikt. "Ja, maar niet alle teams. Alleen Gemini en Epsilon. Dat zijn volgens Xavier de 'lagere' teams."

"En was dat het?" Vraag ik.

Ze schudt enthousiast haar hoofd. "Nee, het beste moet nog komen! Ik heb een aliennaam gekregen, dus kijk niet raar op als ze je met Cele aanspreken."

"Cele? Dat valt echt heel erg mee vergeleken met Janus." Ik grijns, maar Cassi wordt een beetje bleek.

"Je wist al van die aliennamen?" Vraagt ze.

"Ja, jij toch ook?"

"Ik denk dat we echt wat beter moeten overleggen..." Mompelt ze, en ik knik.

"Trouwens, ik heb gisteren Dave ontmoet, de aanvoerder van Epsilon." Ik huiver bij de gedachte aan de jongen. "En hij is een creep."

"Je was niet echt aardig tegen hem, of wel?"

Ik schud mijn hoofd. "Dus jij moet ook niet aardig tegen hem gaan doen, anders valt het teveel op. Al verwacht ik niet dat je hem wel aardig vindt."

Ze knikt. "Oh, trouwens, ik ga nog een keer met Prominence trainen."

Ik zucht diep. "Cassi, je-"

"Het zijn geen aliens, Fay! Het zijn gewoon mensen, dus mag ik gewoon met ze trainen."

"Ze hebben je ontvoerd, Cass."

"Ze hadden geen keuze!"

"Je hebt altijd een keuze!"

"Nee, niet waar, Fay. Hier binnen Alius Academie heb je nou eenmaal geen keuzes. Dat is hoe het werkt."

Ik zucht. "Prominence... Dat is het team van Axel, toch?" Ze knikt. "Vooruit dan maar. Maar alsjeblieft, doe geen domme dingen, Cass."

"Dat doe ik toch nooit?"

"Tuurlijk niet. Zo ben jij niet." Zeg ik sarcastisch. "Maar even serieus, Cassi. Het zijn dan misschien geen aliens, ze houden je hier wel nog steeds gevangen."

"Dat is niet waar, Fay."

"O nee? Dus je kunt nu gewoon naar buiten lopen, als je dat zou willen?"

Ze wordt een beetje rood en schudt bedeesd haar hoofd. "Nee." Mompelt ze.

"Precies. Doe voorzichtig, Cassi."

"Dat zal ik doen, Fay. Dat beloof ik."

Er wordt op de deur geklopt. Cassi en ik kijken elkaar geschrokken aan. "Verstop je." Sist ze in mijn oor.

Ik knik en zoek zo snel mogelijk mijn verstopplek op. Cassi staat op en opent de deur. Ik kan niet zien wie het is, maar ik hoor zijn stem. Mijn hart smelt.

"Cassi?" Zegt hij vragend.

"Ja, ik ben het." Antwoordt ze.

"Is Fay hier?"

Ik kom overeind. "Hoi Axel." Mompel ik verlegen.

"Hoi Fay. Kan ik even met je praten?"

"Ja, maar niet hier." Zeg ik, met een schuin oog op Cassi. Ze kijkt me beledigd aan.

"Hé! Jullie kunnen me niet zomaar mijn eigen kamer uit zetten!"

"Best, dan gaan wij wel ergens anders heen." Zeg ik. "Tot straks, Cassi!" En ik loop naar buiten. Axel loopt achter me aan. "Goed, wat wilde je me vertellen?" Zeg ik, als we op de gang staan.

Hij doet zijn mond al open om iets te zeggen, maar dan komt Isabelle de hoek om. "Hoi Cassi, hoi Axel!" Zegt ze vrolijk. Té vrolijk.

"Hoi Izzy." Zeg ik, een beetje geïrriteerd door het feit dat ze Axel onderbrak. Volgens mij wilde hij echt iets belangrijks gaan zeggen. Axel zegt niets, maar knikt alleen maar.

"Wat een mooie dag is het vandaag, vinden jullie ook niet?"

Ik kijk haar wantrouwend aan. Wat is ze nou precies van plan? Ik vertrouw het voor geen cent. "Eh ja, prachtig." Mompel ik.

Ze gaat naast me staan. "Weet je, ik zat vandaag te denken... Vandaag zou echt een perfecte dag zijn voor een romantische wandeling, als ik een vriendje had..."

"Het regent, Isabelle." Zegt Axel droog, en ik giechel.

Maar Isabelle negeert het en gaat vrolijk door. "Heb jij eigenlijk iemand die je leuk vindt, Cassi?"

Ik word knalrood. "Ik eh... Nou... Ik..." Stotter ik. Opeens geeft ze me een duw, waardoor ik voorover val. Niet op de grond, maar recht in Axels armen. Ik word nog roder en ik kijk Axel verlegen aan. Hij laat me niet los. In plaats daarvan buigt hij naar voren en geeft me een zoen op mijn wang. De wereld om me heen vervaagd. Het is alleen hij en ik, en ik zou zweren dat ik het vuurwerk op de achtergrond kan horen. Ik kan het haast niet geloven. Heel even vergeet ik waar ik ben. Waarom ik hier ben. Dat mijn zusje ontvoerd is en mijn reddingsmissie niet echt opschiet. Dat Isabelle ons waarschijnlijk met open mond aanstaart. Dat er een grote kans is dat Cassi door het sleutelgat meekijkt. Heel even is alles perfect...

Reacties (3)

  • MrsNeymessi

    Nu denkt Isabelle dat Cassi op Axel is.. :/

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    oooooooooooooooooooooooooooh..... te cuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuute I LOVE IT. hun shipnaam word... axay of faxel... ja faxel XD

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Axel en Fay zijn echt cute!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen