'Claude? Is het goed als ik meedoe?'
Een beetje verbaasd kijkt hij me aan. 'Oh, natuurlijk Cassi! Heb je sportkleding bij je?'
'Uhm... Nee,' lach ik schaapachtig.
'Geen zorgen! We hebben wel een oplossing!' grijnst Claude. 'Rean!'
Een meisje met lichtrood haar komt aanlopen. 'Wat is er, Torch?'
'Neem Cassiane even mee naar de kleedkamers en regel tijdelijke sportkleding voor haar.'
Rean knikt. 'Loop je mee, Cassiane?' glimlacht ze.
Ik loop achter haar aan.
'Pas je dit?' Rean gooit me een rood met wit tenue toe. Ik trek hem over mijn hoofd.
'Ja, dat is prima,' zeg ik bedenkelijk. Rean gooit me ook een zwarte broek, zwarte voetbalschoenen en rode sokken toe. Scheenbeschermers lagen er al.
Ik kleed me snel om.
'Het staat je goed!' lacht Rean. Samen lopen we naar het veld.
Rean lijkt me best aardig, ze praat in ieder geval makkelijk.
Als we terugkomen op het veld zijn alle spelers er al. Axel staat er ook bij. Hij glimlacht even, maar kijkt me daarna vragend aan. Hij heeft volgens mij door dat ik Fay niet ben. De spelers staan in een halve cirkel om Claude heen. Claude staat in het midden met zijn voet op een bal.
'Cassiane traint vandaag met ons mee. Wees aardig, en maak het haar niet te lastig,' grijnst hij plagend.
Dat vat ik op als een uitdaging. Ik stap ineens naar voren en pak de bal af.
'Wees maar niet bang,' ik schiet de bal hard op het doel af, en hij zit. 'Ik red me wel, denk ik.'

Onder de warming-up praat ik even met Axel. 'Sorry dat ik Fay niet ben, maar Fay voetbalt nogal anders dan ik, het zou opvallen,'
Met tegenzin knikt Axel. 'Dat klopt,'
'Cass!'
Ik kijk naar de zijkant, waar iemand mijn naam roept. Het is Isabelle.
De warming-up is voorbij en vlak voordat de gewone training begint ren ik naar de zijlijn.
'Hey Izzy, wat doe jij hier?'
'Oh, gewoon. Even kijken hoe gezellig jij en Axel het hebben,' zegt ze.
Ik blijf even stil. 'Je bent onverbeterlijk, Isabelle,' zucht ik. Ik ren terug naar het veld.
'Iedereen weet wat je kan doen! Axel, jij doet met Heat en Nepton mee. Cassiane, zonet kon je die bal gemakkelijk afpakken, maar probeer het nu nog maar eens!'
Claude rent weg met de bal en ik grijns. Hij kan dus echt niet tegen zijn verlies, zelfs voor dat tikje wil hij revanche.
Ik zet de achtervolging in. Oké, ik geef alvast toe. Ik heb Claude onderschat.
Hij is iets sneller en flink wat sterker dan ik had gedacht.
Voor de zoveelste keer vlieg ik recht op de bal af. Ik probeer de bal te pakken, maar Claude draait zich weg. Ik probeer hem met mijn schouder aan de kant te duwen. Hij duwt meteen terug en ik val bijna op de grond.
Dit gaat niet werken. Ik probeer het nog eens met een schijnbeweging. Deze keer weet ik de bal weg te tikken. Snel sprint ik erheen. Ik ben eerder bij de bal dan Claude en ik dribbel snel weg. Claude trapt naar voren om de bal weg te tikken, maar in plaats daarvan haakt hij zijn voet voor de mijne.
De grond komt ineens dichterbij. Ik knijp mijn ogen dicht en probeer me op te vangen met mijn handen, maar het is niet nodig.
Claude's sterke armen zijn ineens rond mijn lichaam en vangen me op. Verbaasd open ik mijn ogen. 'Huh?' stoot ik verbaasd uit. Claude grijnst en trekt me overeind. 'Alles goed?'
'Eh... Ja, denk ik,' ik wiebel even met mijn voet en glimlach dan naar Claude.
'Alles doet het nog,'
Ineens realiseer ik me dat hij me nog steeds vast heeft.
'Je eh... Je mag me nu wel loslaten, ik blijf wel staan,' hakkel ik, tot mijn eigen frustratie voel ik een rode blos over mijn wangen trekken.
'Oh, natuurlijk!' Claude laat me meteen los en grijnst schaapachtig.
Ik kijk opzij en zie dat Axel me vragend aankijkt.
'Hij is je vriendje, niet?' zegt Claude ineens.
'Nee! Hij is Fa... Hij is een gewoon een vriend!' net op tijd... Een verspreking kan ik niet gebruiken.
'Isabelle probeert ons alleen te koppelen,' ik rol met mijn ogen.
Claude grijnst weer. 'Typisch Isabelle,'

Aan het eind van de training komt Axel naar me toe.
'Cassi, wat was dat?' zijn blik staat enorm serieus.
'Niets, ik viel gewoon,' zeg ik meteen.
Axel trekt een wenkbrauw op en kijkt me sarcastisch aan.
'Echt! Het was niets!'
'Dat hoop ik maar, Cassiane. Vrienden worden met aliens... Ik bedoel dit soort mensen is al erg genoeg,'
'Axel!' zeg ik verontwaardigd. 'Wat denk je wel niet! En daarbij, het gaat jou ook niets aan met wie ik om ga... Je bent mijn broer niet!'
Axel kijkt me alleen maar aan met die donkere ogen van hem.
Ik zucht en laat mijn hoofd hangen. 'Sorry, Axel. Maar het was echt niets!'
Hij legt zijn hand op mijn schouder en ik kijk op. 'Het is oké, Cassi. Ik geloof je,' hij glimlacht zoals ik hem ook wel eens naar Julia zie glimlachen. 'Ga je nu maar omkleden, dan zie ik jullie zo op je kamer.'
'Bedankt, Axel,' glimlach ik opgelucht.
In de kleedkamer zat alleen Rean nog.
'Is de rest al weg?' vraag ik verbaasd.
Rean kijkt verbaasd op. 'Ja, ze zijn altijd snel weg. Ik dacht dat jij ook al weg was!' lacht ze.
Ik ga naast haar zitten en trek de geleende sportkleding uit.
'Heb je zo nog training met je andere team?' Rean kijkt me nieuwsgierig aan. 'En in welk team ben je eigenlijk geplaatst?'
'Ja, ik heb vanavond na het avondeten nog training. Ik ben in Genesis ge-'
Voordat ik mijn zin af kan maken stormt Isabelle binnen.
'Cassiane Bianchi, wat was dat?' roept ze uit. 'Hoe kan ik je nou met Axel koppelen als je zo... Zo doet!'
'Isabelle...'
'Ik meen het! Volgens mij vind Claude je leuk!' protesteert ze.
'Bellatrix heeft wel een beetje gelijk,' bemoeit nu ook Rean zich ermee. 'Als iemand anders gevallen was had hij ze sowieso niet opgevangen!'
Gefrustreerd gooi ik mijn armen in de lucht. 'Alsjeblieft zeg!'
Ik voel dat ik weer bloos.
Ze openen beide hun mond om iets te zeggen, waar ik aan de glinstering in hun ogen te zien niet blij van word.
'Ik ben weg! Spreek jullie later!'
'Dag Cassi!' lacht Rean te vrolijk.

Reacties (2)

  • MrsNeymessi

    Ugh Izzy, hou je bezig met je eigen zaken

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    Haha geweldig. Ik ship Cassi en Torch.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen