"Cassi... Nee... Niet alweer..." Tranen lopen over mijn wangen. Ik ben zojuist mijn zusje wéér kwijtgeraakt.

"We moeten gaan, Fay." Zegt Axel zacht. "Als we hier blijven vinden ze ons. Denk je dat dat Cassi's situatie ook maar iets beter maakt?" Ik doe mijn mond al open om iets te zeggen, maar ik kan niets bedenken. "Zie je? Kom op, we moeten hier weg."

Ik kijk naar Julia, die bang tegen Axel aan staat. Ook zij heeft tranen in haar ogen. Ik moet ervoor zorgen dat ze hier weg komt. Ik moet ervoor zorgen dat ze veilig is. Ik knik en veeg de tranen van mijn wang, maar daarmee verdwijnt de pijn in mijn hart niet. Axel tilt Julia op en zo snel als het gaat rennen we weg van de academie. Na een tijdje komen we hijgend tot stilstand. Axel zet Julia neer en ik laat me op de grond vallen. Axel komt naast me zitten en slaat zijn arm om me heen. "We verzinnen wel iets. Echt waar."

"Cassi..." Snik ik. "Ik ben haar alweer kwijt. Wat moeten we nou doen, Axel? Wat gaat er nu gebeuren? Wat zullen ze met haar doen?"

"Ze zullen haar niets doen. Ze is een van hun beste spelers. Ze hebben haar nog nodig."

"Maar wat als...?"

"Maak je geen zorgen, Fay. Cassi... Cassi redt zich wel. Als jij jezelf maar redt." De tranen willen niet stoppen met stromen. De stilte die valt is ondraaglijk. "Misschien moet je proberen de detective te bellen." Zegt hij na een tijdje zacht.

Ik schuif hem mijn telefoon toe. "Doe jij dat maar. Ik kan het niet."

Hij pakt de telefoon op en toetst het nummer in. Gespannen luister ik hoe hij overgaat. Dan wordt er opgenomen. "Detective Gregory? Ik ben het, Axel Blaze." Geschrokken houdt hij de telefoon wat verder van zijn oor als de detective begint te schreeuwen.

"Blaze?! Is Fayline bij je? Waar op aarde hebben jullie gezeten?!" Schalt de stem van de detective door de telefoon. Ik krimp ineen bij het horen van mijn naam.

"Ja, ze is hier... En Julia ook."

"WAT?! Maar... Hoe? En Cassi?"

"Cassi is nog bij Alius Academie..." Zegt Axel zacht. "En wij hebben vervoer nodig."

Even is het stil. "Waar zitten jullie?" Zegt de detective dan, rustig ditmaal.

"Mount Fuji. Ergens halverwege. Een klein stukje van de basis van Alius Academie af."

"Jullie weten waar de basis is?!"

"We leggen het straks wel uit."

"Goed. Blijf waar jullie zijn, ik stuur iemand op jullie af." En de verbinding wordt verbroken. Een oorverdovende stilte volgt. Zwijgend wachten we. Met z'n drieën, zittend op de koude, rotsachtige ondergrond van de berg. Ik heb geen idee hoelang het duurt. Misschien uren. Misschien maar een paar minuten. Het voelt in ieder geval als een eeuwigheid. En dan, uiteindelijk, komt een klein, zwart busje de bergweg op crossen. Vlak bij ons komt hij tot stilstand. De detectie stapt uit en rent naar ons toe. "Mijn god, waar hebben jullie gezeten?!"

"Nou... Hier. Op de academie, eigenlijk. We gingen op zoek naar Cassi en Julia."

"Stap in. Leg het onderweg maar uit."

Gehoorzaam volgen we hem. "Goed. Begin maar bij het begin." Zegt de detective als we in het busje zitten.

Ik haal diep adem. "Nou, Cassi en ik verhuisden met mijn moeder vanuit Italië naar Japan. We-"

"Niet zover terug, Fayline. Begin maar vlak voordat jullie naar Okinawa zouden gaan." Zegt de detective, een beetje geïrriteerd.

"Goed. We zaten op uw kantoor, toen Cassi belde. Heel kort, om me te vertellen dat ze in orde was. Axel heeft uitgezocht waar het signaal vandaan kwam: mount Fuji. Op de dag dat we naar Okinawa zouden gaan, vertrokken we hierheen."

"Hoe kwamen jullie hier dan?"

"We gingen op zoek naar Gemini Storm. Hun aanvoerder, Jordan, zag mij voor Cassi aan, en we vertelden hem dat Axel zich bij Alius wilde aansluiten. Hij hielp ons binnen te komen. We vonden Cassi en Julia, en we maakten een ontsnappingsplan. Cassi heeft een blessure opgelopen, dus daardoor werd alles vertraagd. Maar uiteindelijk kon ze weer goed genoeg lopen en hebben we ons plan afgemaakt." Terwijl ik dit allemaal zeg, bedenk ik me dat dit allemaal nog maar een paar uur geleden is. "Wij ontsnapten, maar toen. Cassi er bijna was, werd ze tegengehouden..." Ik vecht weer tegen de tranen. "En zo kwamen we hier." Voeg ik er zacht aan toe.

"Zo te horen hebben jullie een hoop meegemaakt."Zegt de detective. "Ik denk dat het hoed is als jullie het eerst allemaal even laten rusten. Jullie moeten dit eerst zien te verwerken. Wij gaan een manier bedenken om Cassiane in veiligheid te brengen. En alsjeblieft, ga er niet zelf meer op af. Hebben jullie enig idee hoeveel zorgen we ons hebben gemaakt?!"

"In ieder geval meer dan onze ouders..." Mompel ik, en Axel knikt triest.

"Dit is serieus, Fayline. Het is enorm roekeloos wat jullie gedaan hebben. Het is beter als je het aan ons overlaat. Er had van alles kunnen gebeuren. We hebben geen idee waar ze toe in staat zijn, maar we moeten de dreigementen heel serieus nemen. Het was erg onverantwoordelijk en roekeloos van me om te besluiten en er zomaar vandoor te gaan."

Ik kijk beschaamd naar mijn voeten, wetende dat hij gelijk heeft. "Wacht." Dat is de stem van Axel. Ik kijk op. "Het is niet haar schuld. Het was mijn idee. Ik heb haar overgehaald."

Zowel ik als de detective kijken hem verbaasd aan. "Echt waar?" Vragen we tegelijkertijd. Ik meende me te herinneren dat het toch net iets anders gegaan is. Maar de blik in Axels ogen is duidelijk: speel nou maar gewoon mee.

"Ja." Zegt Axel vastbesloten.

"Dat stelt me zwaar teleur, meneer Blaze. Van Fayline had ik zoiets wel verwacht, maar van jou..."

"Hé!" Zeg ik beledigd.

"Niets persoonlijks." Voegt de detective er snel aan toe.

"Dat mag ik hopen..." Mompel ik. "Dus... Wat doen we nu?"

"Nou, 'we' doen helemaal niets. Wij gaan een manier bedenken om Cassiane te bevrijden, terwijl jullie onderduiken op Okinawa. Daar wachten jullie tot we Cassiane bevrijd hebben. Pak jullie zomerkleding maar in, want jullie gaan naar een tropisch eiland!"

Reacties (3)

  • MrsNeymessi

    Dit is het verschrikkelijkste verhaal ever, eerst zijn ze samen, dan worden ze gescheiden. Vervolgens komen ze weer samen nu worden we WEEER gescheiden. Wat doen jullie met m'n feelings D:

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    Zielig!!! Ze zijn weer gescheiden

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Oooh arme Fay en Cassi! Zijn ze elkaar alweer kwijt!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen