'Cassi...' zeurt Jordan voor de zoveelste keer. 'Nee, Jordan! Ik ga niet mee zwemmen!' zucht ik. Ik kan nu toch geen plezier gaan maken terwijl Raimon keihard traint en Fay waarschijnlijk stikt in het schuldgevoel en Paolo... Nee! Ik kan nu niet lekker gaan zwemmen en pret maken.
'Kom op, Cass! Iedereen gaat!'
'Daarom! Ik ga niet zwemmen met Dave,' protesteer ik zwak.
'Ik heb het je al gezegd, Cassi! Epsilon gaat niet mee, als enige. En trek nu je zwemkleding aan, want we gaan!'
Jordan trekt me omhoog en duwt me de badkamer in. Ik hoor hem in mijn kast rommelen en dan gooit hij mij bikini naar binnen.
'Jordan!' klaag ik.
'Opschieten, Cassi! Als je je niet omkleed gooi ik je namelijk zo in het water!'
'Waarom zijn we ook alweer vrienden?' roep ik klagelijk terug, maar ik draai wel de deur op slot en trek mijn bikini aan. Ik trek er een shirt en een korte broek overheen en loop dan de badkamer uit.
'Trek je schoenen aan, dan gaan we!' roept Jordan opgelucht. Ik trek met opzet mijn schoenen tergend langzaam aan. Jordan staat zowat te springen. 'Schiet nou op!'
Ik heb mijn schoenen net aan als Jordan me overeind trekt en weg rent, mij achter zich aan sleurend.
Op één of andere manier weet Jordan wel de gewone uitgang te vinden. Buiten gekomen rennen we het bos in.
'Weet je zeker dat we goed gaan?' vraag ik.
'Dank je voor het vertrouwen, Cass!' antwoordt Jordan sarcastisch.
Dan gaat hij langzamer lopen en staan we stil bij een groot meer. Het ligt prachtig in het bos en het zonlicht dat erop schijnt laat het water schitteren. In en om het water zijn inderdaad de anderen.
'Wow, het is prachtig!' lach ik.
Jordan grijnst. 'Ik wist dat je het leuk zou vinden!' hij trekt zijn shirt uit, trapt zijn schoenen uit en in een paar tellen ligt hij in het water.
Ik schop mijn schoenen ook uit en mijn kleding belandt in een slordige hoopje naast mijn schoenen.
'Is het diep?' vraag ik voor de zekerheid.
Jordan duikt naar de bodem. 'Ik kan hem niet aanraken, dus het zal wel redelijk diep zijn! Hoezo? Durf je niet?' grijnst hij als hij weer boven komt.
'Natuurlijk wel!' lach ik. Ik zet me af en duik diep het water in.
Het water plopt in mijn oren als het mijn lichaam omringt. Ik hou van het water, vooral onderwater. Het is zo kalm en al de problemen lijken zo ver weg. Alsof ik afgeschermd ben, mijn problemen verstopt achter een dunne beschermingslaag. Mijn longen beginnen te branden en met tegenzin zwem ik naar het oppervlak.
Als ik door het oppervlak heen breek is de betovering van de onderwaterwereld meteen verbroken.
'Mooie duik, Cassi!' lacht iemand.
Ik glimlach en veeg mijn haren uit mijn gezicht. Met trage slagen zwem ik naar het rustigere deel van het meer. Hoewel het met groot is blijft iedereen in de buurt van de handdoeken, die ik overigens vergeten ben.
Hoe verder ik van de groep verwijderd raak, hoe stiller het wordt.
Ik zwem nog een klein stuk onderwater en laat me dan met ogen dicht op mijn rug drijven.
De wrange gedachte dat Fay en Paolo het hier ook geweldig hadden gevonden schiet door mijn hoofd.
Ik vraag me af hoe alles geweest was als we nooit naar Japan waar verhuisd... Ik haat mezelf erom, maar een deel van mij is blij dat we zijn verhuisd, dat ik hier ben.
'Cassi?' doorbreekt een stem mijn gedachten.
Verschrikt adem ik uit en open ik mijn ogen. Ik verlies mijn balans en het water spoelt over me heen. Het komt in mijn neus, mond en ogen.
Proestend kom ik weer boven. Ik hoest het water uit mijn longen terwijl mijn ogen tranen.
'Shit! Sorry, Cass! Ik wilde je niet laten schrikken!'
Het is Claude. Hij zit in zijn zwembroek aan de kant en balanceert met een voetbal op zijn hoofd.
Hij laat de bal vallen en steek zijn hand naar me uit. 'Is alles goed?'
'Ja, natuurlijk,' lach ik terug. Ik pak zijn hand vast, maar in plaats van me op te trekken ga ik er met mijn volle gewicht aan hangen en trek ik Claude zo het water in. Met een grote plons belandt hij naast me in het water.
Hij schudt zijn hoofd en kijkt me verbaasd aan. 'Deed je nou net wat ik denk dat je deed?'
Ik grijns breed. 'Waarschijnlijk wel,' lach ik vrolijk. Ik spetter wat water in zijn gezicht.
'Oh, nu zal ik je krijgen!' Claude zwemt naar me toe en pakt me vast. Ik weet niet wat ik verwacht had, maar in ieder geval niet dat hij me weg zou gooien. Met een grote grijns op zijn gezicht zwaait Claude me een stukje boven het water uit, waarna ik met een plons weer neer kom. Lachend spetter ik meer water in zijn gezicht en ik duik snel onderwater.
Ik zwem snel weg, maar zijn hand omsluit mijn enkel al. Hij trekt me naar boven en ik werp weer een laag water in zijn gezicht.
Grijnzend spettert Claude terug, zodat we kinderlijk in een watergevecht belanden.
Een watergevecht dat ik ook zou gaan winnen als Claude niet ineens naar voren zwemt en mijn armen vastpakt. 'Geef je je over?' lacht hij.
'Nooit!' ik geef hem een por in zijn zij en hij laat verschrikt mijn armen los.
'Hé! Dat is vals spelen!' grinnikt Claude. Ik lach maar dan schiet het beeld van de bewusteloze jongen door mijn hoofd. Mijn lach betrekt. Ik zie gezicht van Fay voor me, geschrokken en verontwaardigd. En Paolo, angstig terwijl hij zegt dat hij me niet eens meer herkent.
'Cassi? Wat is er?' vraagt Claude bezorgd. 'N-niets,' zeg ik met onvaste stem. Ik duik onderwater, maar Claude trekt me weer omhoog.
'Cassi, kijk me eens aan,' zegt Claude serieus. 'Als dit om die wedstrijd tegen Raimon gaat, dat was niet jouw schuld! Je deed wat je moest doen om je broer en zus te beschermen, toch? Of wist je dat je schot zo sterk was geworden toen je schoot?'
Ik schud zacht mijn hoofd. 'Natuurlijk niet! Anders had ik nooit geschoten.' piep ik.
Claude legt zijn hand op mijn wang en veegt mijn natte haar opzij.
'Dat weet ik, Cassi. Daar ben jij te aardig voor, te menselijk,'
'Niet waar, Claude. Fay had dit bijvoorbeeld nooit gedaan!' ik trek me los en zwem naar de kant, waar ik kan staan. Claude komt achter me aan.
'Maar jij bent Fay niet, Cassi,' glimlacht Claude. Ik lach terug, maar mijn ogen lachen niet mee.
'Kom op, Cassi! Dit gedrag is niets voor jou! Wie het eerst aan de overkant is?'
Een beetje verbaasd kijk ik hem aan, maar als Claude grijnzend het water in duikt en naar de overkant zwemt schiet ik achter hem aan.
Ik haal hem in, maar vlak voordat ik de overkant bereik pakt Claude mijn enkel vast en hij tikt de kant net iets eerder aan. 'Gewonnen!' zegt hij uitdagend.
'Wie speelt er nou vals dan?' snuif ik verontwaardigd, maar een echte lach siert mijn lippen.
Claude lacht terug. 'Oké dan, wat jij wilt. Jij hebt gewonnen, hier is je prijs!' hij trekt me naar zich toe en tilt me een stukje boven het water uit. Dan geeft hij me een kus op mijn wang en gooit me zo het water in. Mijn wangen kleuren rood en ik blijf zolang mogelijk onderwater. Als ik weer bovenwater kom zwem ik naar Claude toe.
'Dan krijg jij een troostprijs,' lach ik en ik druk een vlugge kus op zijn lippen. Claude slaat zijn armen om me middel. Ik voel dat ik begin te blozen en ik wend mijn gezicht af.
Claude legt zijn hand onder mijn kin en dwingt me hem aan te kijken. Hij glimlacht lief en drukt dan zijn lippen op de mijne. Mijn gedachten tollen over een door elkaar als ik hem terug kus. Alle zorgen en problemen lijken voor het eerst verdwenen. Ik wilde dat ik de tijd stil kon zetten op dit moment.
Voor heel even is alles goed...

Reacties (5)

  • MrsNeymessi

    NEE WAAROM!! Cassi moest wat krijgen met Jordan :c

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    Shipname: classi

    3 jaar geleden
  • KidouYuuto

    Verder verder verder verder

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Cassi en Claude zijn zooooo CUTE!

    3 jaar geleden
  • Amberfoster

    ohh Claude en Cassi !!! verder plss

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen