Foto bij H1: Het begin ~ Nick

Eerste hoofdstuk.
Geniet ervan beste lezers.

Twijfelend keek ik naar het scherm voor me. Het was vrij riskant eigenlijk, nu ik er over nadacht… Zou ik het nog wel doen? En was die naam niet te raar? Ik bedoel, ‘TheDragonHunter’ klonk nu niet echt veelbelovend… De pen tussen mijn vingers bewoog heen en weer en een denkfrons stond op mijn voorhoofd getekend. Eén klik, één luttele klik en ik kon niet meer terug. Eén klik en ik kon het niet meer verwijderen. Mijn pen bewoog steeds sneller en ik maakte nadenkende geluiden. Toen besloot het lot dat ik te lang getwijfeld had en mijn pen vloog door de lucht, waarna een droge ‘klik’ door de ruimte schalde en mijn post zo geplaatst werd.

Drie dagen later liep ik met een tas koffie door mijn huis en met mijn gsm in mijn andere hand. Ik liep naar mijn tuin en zette me in de hangmat, om dan te genieten van de eerste ochtendzon van mei. Terwijl ik van mijn koffie begon te drinken, zette ik mijn wifi aan en nog geen twee seconden later begonnen de meldingen binnen te komen. Met een frons keek ik mijn e-mail na en ik zag een heleboel meldingen van reclame en nog enkele vragen over hoe je een probleem moest oplossen. Tot mijn verbazing zag ik ook meldingen van het forum waar ik mijn post had geplaatst. Ik besloot wat later te gaan kijken en beantwoordde eerst de mails met vragen, wat uiteindelijk langer duurde dan ik had verwacht.

Geschrokken schoot ik overeind toen ik mijn gsm hoorde afgaan. Verward keek ik om mij heen en ik zag dat ik in de hangmat in slaap was gevallen. Ik geeuwde even en rekte me uit, om dan mijn gsm te pakken. “Met Newland”, mompelde ik en aan de andere kant van de lijn hoorde ik iemand beginnen vragen over bij welke maatschappij ik zat en dat ik bij hun maatschappij korting of zoiets kon krijgen. Ik zuchtte even en zei dat ik niet geïnteresseerd was en legde meteen af. Ik keek op mijn scherm en zag dat ik nog enkele e-mails nog niet had gelezen. Ow ja, die berichten van het forum…

Ik opende het forum en ik zag dat ik vier meldingen had. Ik opende de berichten en fronste even. Kon het… Nee, foutje zeker. Ik vernieuwde de pagina, maar nog steeds bleven de reacties hetzelfde. Hè? Verward keek ik terug en na vier keer te vernieuwen, moest ik maar accepteren wat er stond.

Het kon niet waar zijn... en toch... Toch was het zo: ik had een positieve reactie.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen