Foto bij 101 • Er zit een luchtje aan



Harry Potter P.O.V.

Harry sloeg links af de gang in toen hij op de derde verdieping aankwam. Hij had Luna beloofd haar de Quibbler terug te geven zodra hij die had uit gelezen en aangezien hij haar niet zo vaak zag deze dagen, besloot hij het haar voor de les gauw even terug te geven. Harry was bekaf. Niet alleen zat hij zowat elke donderdag avond bij Dumbledore op het kantoor om zijn verhalen over Voldemort aan te horen, maar ook had de hoofdmeester besloten dat Harry Occlumency bijles moest krijgen van Snape. Begrijp het goed, die verhalen over Voldemort waren wel interessant, maar de bijlessen van Snape had hij toch liever overgeslagen. De informatie die hij de laatste dagen binnen kreeg was te veel om te bevatten. Hij kreeg zoveel nieuws te leren dankzij Dumbledore, zoveel meer inzicht op Voldemorts verleden dat hij langzamerhand begon te begrijpen doe de man zo betwist en bitter was geworden; het zat hem duidelijk in het bloed, dat had zijn moeder wel bewezen. Het gaf Harry het gevoel dat hij in het voordeel was, om zoveel over hem te weten. Natuurlijk was dat nog te betwijfelen.
Harry haalde een hand door zijn slordige haar heen en keek op toen iemans zijn naam fel uitsprak. Het gesis en de hatelijke ondertoon kon maar van één iemand afkomstig zijn; daar tegen de muur geleund zag hij Malfoy staan met -tot zijn schrik- Eleanor. Ze keek vermoeid uit haar ogen, zoals ze de laatste tijd wel vaker deed, maar iets leek niet in orde. Hij kon het zien in haar ogen, maar kon zijn vinger er niet op leggen. Eén ding zag hij wel, die glinstering en glans die zo vaak te zien was, leek te zijn verdwenen. Harry kreeg er een akelig gevoel bij als hij haar recht aanstaarde, mede ook omdat zij duidelijk liet merken dat ze niks van hem moest hebben. Hij wende zich van haar af en liep door tot hij het lokaal bereikte waar hij moest zijn en Luna zag staan. Hij haalde het blad uit zijn tas en drukte het haar in de handen. 'Dank je wel voor het lenen, Luna.'
Luna glimlachte en drukte het blad stevig tegen haar borst aan. 'Geen dank hoor.' Ze knipperde een keer met haar grote blauwe ogen en keek hem dromerig aan, Harry onzekermakend of ze werkelijkwaar ergens aan dacht. Hij keek nog een keer achterom en zag Eleanor weer met Draco praten. Luna's grote blauwe ogen volgden zijn blik en ze plukte hem aan zijn mauw. 'Is er iets?'
Harry schudde zijn hoofd. 'Malfoy. Ik vertrouw hem niet.'
'Ella lijkt hem wel te vertrouwen.'
Harry snoof een keer en fronste zijn voorhoofd nog dieper. 'En daar klopt al helemaal niks van. Wat moet hij van haar?'
'Harry, Ella is een verstandig meisje, ze weet vast wel wat ze doet.'
Harry haalde zijn schouders op. 'Dat betwijfel ik. Ik moet weer gaan, dag Luna.' Harry draaide zich om en liep weer terug naar de trappen, zonder nog oog te slaan op Eleanor en Draco die langsliepen. Er was iets niet pluis. Waarom zou Eleanor in godsnaam bij Draco rondhangen? Ze haat hem. Hij is gevaarlijk dat hoort ze te weten. Waarom negeert ze de realiteit? Waarom negeert ze zijn waarschuwingen? Hij kon het mis hebben, misschien spraken ze alleen over het huiswerk van de volgende les. Toch stond haar houding hem niet aan, het was haast vijandelijk naar hem gericht. Het knaagde aan hem dat hij zijn vinger er niet op kon leggen, maar het was niet in de haak.
Harry stormde de trappen op richting de toren en liep -zodra hij was binnen gelaten- de ingang door naar binnen. Hij zag al snel Hermione en Ron bij de haard zitten en plofte naast hen op de bank. Zonder hen te begroeten, vouwde hij zijn handen achter zijn hoofd en staarde nadenkend vooruit. Wat voor reden zou Eleanor hebben om met Malfoy rond te hangen? De vraag bleef maar rond zijn hoofd spoken en hij maakte zich steeds meer zorgen. Zijn eerste idee bracht hem de kriebels, wat als ze hem leuk vond? Hij moest er niet aan denken. Maar het feit dat Malfoy nu voor Voldemort werkten, dat baarde hem zorgen, want dat zou betekenen dat Eleanor in groot gevaar kon zijn.
'Harry!'
Hij voelde een harde klap op zijn hoofd en kwam tot de ontdekking dat Hermione hem met een krant op het hoofd had geslagen. 'Waar zit je met je hoofd. Ik vroeg hoe het bij Dumbledore gaat?'
Harry keek haar aan, toen naar Ron en keek toen Hermione weer aan. 'Jongens,' zei hij toen en ging rechtop zitten. 'Ik weet dat we hadden afgesproken dat we het niet meer over Eleanor zouden hebben, maar..-'
'Harry, kap daar mee! Ze heeft gezegd dat ze met rust gelaten wil worden. Waarom kan je dat niet respecteren?' zei Hermione fel, terwijl ze met de krant op en neer schudde.
'Kan jij dat wel dan?' sputterde hij tegen en keek Ron ook aan. 'Want ik kan niet zomaar ontkennen dat er niks aan de hand is.'
Ron zuchtte. 'We hebben alle drie al ruzie met haar gehad, wil je dat echt verergeren?'
'Ron, ze heeft ons al gedumpt. Hoeveel erger kan het worden?'
Ron haalde zijn schouders op. 'Ze is erg bekwaam met de staf.'
'Harry, waar gaat dit over?' Hermione keek hem doordringend aan. Harry kon duidelijk de zorgen in haar ogen zien staan en hij wist dat ze ook benieuwd waren, maar Eleanor was zo boos geworden op, nou ja, ondertussen wel iedereen. Hij begreep heel goed dat ze liever afstand houden dan dat ze straks een spreuk naar hun hoofd gejast krijgen. Harry zuchtte. 'Ik stuitte net op Eleanor in de gang, ze stond met Malfoy.'
'Malfoy? Waarom dan weer met Malfoy?' vroeg Ron verbaasd.
'Oh, die achterbakse rat! Had ze weer ruzie met hem?'
Harry schudde zijn hoofd. 'Dat was het rare, Hermione, ze stonden alleen te praten. Maar het was de manier hoe ze mij aankeek waar ik van schrok. Zo koud en kil, alsof ze me haatte.' Hij herinnerde zich opnieuw de duisternis die achter haar irissen verscholen lag en de donkere waas die als een dikke deken over haar ogen lag. In een fractie van een seconde leken haar ogen niet meer zo helder groen, maar donker, bijna zwart zelf. Rillingen kropen over zijn hele rug en hij probeerde het akelige gevoel van zich af te schudde.
'Maar dat doet ze toch helemaal niet?' hoorde hij Hermione vragen, de onzekerheid trilde in haar stem.
Opnieuw haalde Harry zijn schouders op. 'Ik weet het niet, Hermione, je hebt gezien hoe ze de laatste tijd doet. En ik vraag me af of Malfoy er iets mee te maken heeft. Weten jullie nog wat Dobby had verteld? Dat ze zoveel pijn had. Ik wil het haast niet zeggen, maar ik ben bang dat Voldemort daar de schuld van is.'
'Voldemort?' sputterde Hermione en slikte de woorden gauw in. Ze keek even schichtig om zich heen, maar het leek erop dat de aanwezigen geen aandacht aan hun schonken. 'Waarom denk je dat? Je hebt geen bewijzen, Harry.'
'Dat weet ik, maar het klopt allemaal gewoon niet. Zeker nu ze dit jaar opeens naar Malfoy toe trekt, net nu hij een Death-eater is geworden.'
'Nogmaals, daar heb je geen bewijs van, Harry. Eleanor is inderdaad veranderd, maar ze heeft het zelf gezegd; ze zit gewoon veel met haar ouders.'
'En dat geloof je?' vroeg Ron bits. 'Hermione, George zei zelf dat hij het niet geloofde. Wie schermt zich nou zo af van haar vrienden omdat ze problemen heeft met haar ouders?'
'Susan,' antwoordde Hermione en legde haar armen over elkaar terwijl ze aanvallend een wenkbrauw optrok. 'Of waren jullie al weer vergeten dat haar tante was vermoord deze vakantie en dat ze het halve jaar haast geen woord had gezegd'
'Susan zei überhaupt weinig,' bromde Ron. 'En trouwens, zij praat nu ook weer wat meer toch. Ik moet Harry gelijk geven, er zit een luchtje aan. Maar zonder bewijzen zijn we nergens en ik ga niet nog een keer op Eleanor afstappen.' Een seconde keek hij angstig uit zijn ogen. Nooit had Harry gedacht dat bij iemand te zien als ze over Eleanor spraken; het meisje dat zo goedhartig was en zo vol van leven. Het lastige was dat Harry wist dat Hermione gelijk had, hij had nergens bewijs van. Hij kon wel beweren dat Malfoy een Death-eater was of dat Voldemort achter Eleanor aan zat, maar niemand die hem zou geloven. Bovendien, wat zou Voldemort moeten met een Hufflepuff als Ella? Hij brak zijn hoofd er over om alles te laten passen, maar de puzzel leek gewoon nog niet compleet. Hij miste stukjes, of hij had er een aantal van de verkeerde puzzel toegevoegd. Harry dacht na, tegen wie sprak Eleanor nou nog wel normaal?
Even stond hij op en ijsbeerde door de kamer. Jenna kon hij van de lijst schrappen en met Susan praatte ze toch al vrij weinig. Ernie en Justin maakte zich niet zo druk om haar, dus daar had hij ook niks aan. Misschien dat hij wat van haar teamspelers kon proberen.
'Harry?' klonk Hermiones stem ineens. 'Waar denk je aan?'
'Ik wil weten of Eleanor nog tegen iemand normaal doet.'
Hermione staarde vooruit, zoals ze wel vaker deed wanneer ze nadacht. En toen plotseling keek ze Harry aan. 'Heb je Jayden geprobeerd?' opperde ze.
'De Beater?' vroeg Ron verbaasd en Hermione knikte. 'Hij was nog naar me toe gekomen, hij maakte zich zorgen. Die twee flirten af en aan met elkaar, hoor, ik ben niet blind. Verbaasd me dat zij er zelf nog niet achter zijn.'
'Jayden en Ella?' Ron trok zijn wenkbrauwen zo hoog op dat ze haast onder zijn haar verdwenen. Hermione zuchtte luid en rolde met haar ogen. 'Jullie zijn echt jongens, totaal geen oog voor dit soort dingen.'
Ron rolde met zijn ogen. 'Alsof wij op dat soort dingen letten.'
Hermione legde hoofdschuddend een hand op Rons schouder. 'Dan heb je nog veel te leren.'
Harry liet het gesprek tussen de twee aan zich voorbij gaan en stond op. 'Waar ga je naartoe?' hoorde hij Hermione hem naroepen, maar hij reageerde er niet op. Met haastige passen rende hij de toren uit, de trappen af en richting de great hall, waar hij Jayden aantrof met zijn jaargenoten. Hij wenkte hem met zich mee te lopen en even later zaten ze aan een van de tafels.
'Wat is er, Potter?' vroeg Jayden toen hij plaats nam.
Harry viel gelijk met de deur in huis. 'Jij bent een van de weinige waar Eleanor nog mee spreekt.'
De jongen knikte. 'En dat wil ik graag zo houden.'
'Dat begrijp ik heel goed,' ging Harry verder. 'maar ik vroeg me af of je ervan op de hoogte was dat ze met Malfoy optrekt.'
Jayden fronste verbaasd. 'Malfoy?'
Harry knikte instemmend en keek hem afwachtend aan. Jayden haalde zijn schouders op. 'Dus wat wil je dat ik met deze informatie doe?'
Harry was wat verbaasd over zijn onverschilligheid, zeker na wat hij had gehoord van Hermione.
Jayden liet zich echter geen uitleg aan de oren praten. 'Luister, Harry, ik begrijp heel goed dat je je zorgen maakt om haar, maar wat zij doet met haar leven is haar keuze. Omdat jij nou een hekel hebt aan Malfoy, betekend niet dat je iedereen erbij moet betrekken, want dat heeft ook geen zin. Ik mag die kerel ook niet, maar ik heb geen zin om daar een punt van te maken. Ik weet dat Eleanor zelf ook wel in gaat zien dat ze een fout begaat. Je moet haar gewoon laten, begrepen? Zo vererger je de zaak alleen maar, voor iedereen.' Jayden stond op van zijn plaats en liep weer terug naar zijn maten, terwijl hij Harry stomverbaasd achterliet. Waarom doet iedereen toch alsof hij de slechterik is? Waarom ziet niemand dat ze zichzelf in de problemen werkt zo?
Ergens begon Harry er meer over te piekeren. Hij kreeg haast elke dag wel naar zijn hoofd geslingerd dat hij was geobsedeerd met Malfoy. Misschien hadden ze gelijk. Misschien dat hij zich daarom extra druk maakte om Eleanor. Zat het dan allemaal in zijn hoofd? Waarom maakte niemand zich daar druk om?
Hij sprong op van tafel en liep in gedachten verzonken weer terug naar de toren, waar Ron en Hermione nog steeds op de bank zaten en opkeken toen hij langs hen heen schoot richting de slaapvertrekken. Hij opende zijn hutkoffer en haalde de Maraunders map eruit. Zijn ogen gleden langs elke hoek in het kasteel, tot hij uiteindelijk Draco door de gang zag lopen en daarachter aan liep Eleanor. Dit was het, zo kon hij ze in de gate houden. Als de anderen hem niet zouden helpen, dan loste hij het zelf wel op.

Reacties (8)

  • zwadderaartje

    Worden Draco en Ella nog verliefd op elkaar?

    3 jaar geleden
  • Gunderson

    Hij kreeg haast elke dag wel naar zijn hoofd geslingerd dat hij was geobsedeerd met Malfoy

    *Kuch* Drarry *kuch*

    4 jaar geleden
  • Chantilly

    Dit is zo'n goed verhaal, bae!

    4 jaar geleden
  • chanyeoI

    Harry, leave her be. If she wants to hang out with Malfoy, let her. If she for any reason doesn't want to hang out with him anymore, she won't do it anyway.
    +kudo

    4 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen