Foto bij H3: Haters & Lovers ~ Nick

We waren al enkele uren verder sinds ik die meldingen had bekeken. De avond begon langzaamaan te vallen en het werd wat donkerder. Mijn klusjesman was in zijn kamer en ik ging naar mijn eigen kamer, om daar mijn laptop op te starten. Gelukkig duurde dit niet zo lang en voor ik het wist, was ik aangemeld. Op het linker scherm opende ik het internet, terwijl ik op het andere mijn editor opende. Ik klikte ondertussen op het forum waar ik mijn post had geplaatst en leunde wat naar achteren.

Opeens voelde ik iets harig langs mijn benen komen en ik schoof mijn bureaustoel wat naar achteren. Mijn kat keek me lui aan en kroop terug langs mijn benen, om dan te spinnen en onder mijn bureau te gaan liggen. Oké, ik mocht niet te veel bewegen of mijn benen gingen onder de krassen staan…

Terwijl ik mijn best deed om mijn kat niet te stampen, opende ik mijn post om nog eens naar de reacties te kijken. Ondertussen begon ik ook al wat te werken op mijn ander scherm en toen er iets moest laden, keek naar die post. Er was een like of 3, twee mensen die mij gek noemde, nog ééntje die mij succes wenste en… ja hoor, die reactie stond er nog steeds. Iemand had dus degelijk positief op mijn post gereageerd.

Die iemand, met de naam Khanalight, zei dat ze het zag zitten om mee te doen en die test wou doen. Zodra ik dit had gelezen, had ik haar de link met de test doorgestuurd. Net toen ik mij af vroeg of ze die test echt ging doen, kreeg ik een melding dat iemand de test had afgerond. Meteen opende ik mijn versie van de online test en scrolde snel door te resultaten. Nee, onmogelijk… Ik ging terug naar de eerste vraag en begon toen aandachtig alle antwoorden na te lezen. Het was echt zo: ze had alles, op een foutje na, juist. Er zat een beveiliging op dat als je van tabblad zou wisselen voor informatie op te zoeken, dat de test ongeldig werd. Hoewel ze het dan nog haar gsm gebruikt kon hebben, wist ik dat ze dat niet gedaan had: volgens de timer had ze er een half uur over gedaan om 25 vragen over mythische wezens te beantwoorden. Dat ene foutje was eigenlijk geen fout, maar een verbetering van een vraag die ik fout had genoteerd: ik vroeg de naam van de Ierse elf die je kon herkennen aan het getik van een hamer. Zij had geantwoord dat het eerder een dwergachtige Ierse fee was en dat ik dan waarschijnlijk de leprechaun bedoelde… en ze had gelijk.

Toch vrij onder de indruk van haar resultaat stuurde ik een bericht naar haar met de vraag of ze naar New York kon komen om verdere afspraken te maken en wanneer dit voor haar kon; ik had toch tijd genoeg. Toen sloot ik het forum weer af en keek even naar buiten. Iemand die met mij mee wou doen en die zo’n resultaat kon halen… Glimlachend schudde ik mijn hoofd. Het kon nog altijd zijn dat ze het niet meende, maar als ze het wél meende, dan ging het niet lang meer duren voordat ik eindelijk nog eens op reis kon gaan…

Na twee uren intensief werken was ik eindelijk klaar met mijn meesterwerk. Het had me veel moeite gekost, maar nu was het eindelijk af. De reis was niet gratis, dus ik moest aan geld zien te komen en aangezien gewoon werken mij nooit genoeg geld zou opbrengen, moest ik het via een andere legale weg vinden. Ik zette mijn werk online, zodat anderen het online konden kopen. Hoewel dit vrij gewaagd was, had ik wel het gevoel dat het zou aanslaan…

Met een tevreden gevoel sloot ik mijn computer af en stond op, oplettend dat ik mijn kat niet stampte. Met een diepe zucht strekte ik me uit en keek even naar de klok. Het was al vrij laat, maar ik wou toch nog even gaan wandelen. Zo kon ik mijn gedachten wat op een rijtje zetten. Ik pakte mijn sleutels en liep naar buiten, om dan via mijn oprit naar de straat te wandelen. Het Lotuspark was niet al te ver, dus daar wandelde ik dan ook heen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen