Na een tijdje laat Axel me los. Hij veegt nog wat tranen van mijn gezicht en staat dan op. “Ik haal wel een glaasje water voor je.” Zegt hij zacht. Hij loopt naar de keuken.

Opeens hoor ik Thors dreunende voetstappen. “Fay!” Hoor ik hem roepen. “Fay, er is bezoek!”

Ik kijk verbaasd op. Bezoek? Stel… dat het Claude is. Of Xavier… of Dave! Ik huiver. Nee, Thor is heus niet zo stom iemand van Alius Academie mee te nemen. Met een raar gevoel in mijn maag sta ik op en loop ik naar buiten.

En dan zie ik haar. Ten minste, zo lijkt het. Voor hetzelfde geld spelen mijn gedachten nog steeds een spelletje met me, en is dit alles niet meer dan een illusie. “C-cassi?” Stamel ik.

“Fay!” Ze rent op me af. Pas op het moment dat ze me omhelst besef ik dat dit geen illusie is. Geen droom. Dit is echt. Cassi is hier, veilig en wel. Tranen van geluk stromen over mijn wangen.

“Cassi…” Mijn stem klinkt iel en breekbaar. “Ben je oké? Wat is er gebeurd? Wat speelt er tussen jou en Claude? En Xavier?”

“Rustig aan, Fay.” Dat is de stem van Axel. “Één vraag tegelijkertijd lijkt me wel genoeg.”

Ik laat Cassi los en knik. Dan pak ik haar arm en sleep haar mee Thors huis in. We ploffen op de bank en ik kijk haar indringend aan.”Begin maar bij het begin.” Zeg ik. “Ben je in orde?”

Ze knikt. “Ja, het gaat prima. Ze hebben me niets aangedaan, Fay. Echt niet.”

“Wat is er gebeurd? Hoe ben je hier gekomen?”

“Ik ging met Claude mee, er was wat gedoe en nu ben ik hier.”

“Cassi, dat is echt de meest wazige uitleg ooit. Zelfs voor jou. Dus… wat moest je nou met die alien?”

“Hij is geen alien.” Sputtert Cassi.

“Cassi! Neem je het nou echt voor hem op? Vertel op, wat is hier gaande?”

“Nou, hij bleek dus een niet zo leuke alien-kant te hebben, dus ik maakte het uit en-”

“WAT?! Cassiane Bianchi, je had echt iets met die alien?!”

“Hij is geen-”

“HET KAN ME NIET SCHELEN DAT HIJ GEEN ALIEN IS!”

“Fay… ik dacht dat ik hem leuk vond… maar toen… hij was zo arrogant… zo kil… Ik… Ik heb hem helemaal verkeerd ingeschat..."

Het kost me ontzettend veel moeite geen ‘Ik zei het toch.” te zeggen, maar ik weet me in te houden. “Cassi…” Zeg ik zacht. “Tijdens de wedstrijd was jij precies zo… Ik… Ik herkende je bijna niet meer!”

“Ik… Ik…”

“Fay…” Zegt Axel zacht. “Cassi-de-alien en Cassi zijn één en dezelfde persoon. Iets van die alien-eigenschappen zit gewoon in Cassi. Iedereen heeft goede kanten, maar ook minder goede kanten. Iedereen.”

Langzaam dringt het tot me door dat hij waarschijnlijk gelijk heeft. Ik knik en richt me dan weer tot Cassi. “En hoe zit het met jou en Xavier?”

Cassi's ogen worden groot. "Xavier? Niets! Ik moet er niet aan denken!" Ze huivert. "Wacht eens... Heeft Paolo... Hij heeft toch niet... Oh, ik had het kunnen weten!"

"Waar heb je het in hemelsnaam over, Cass?"

"Nou, ik had Xaviers telefoon gepakt, zodat ik Paolo kon bellen. Maar toen Xavier zijn telefoon terughad, belde Paolo dat nummer. Xavier nam op en toen hadden ze een heel gesprek... En ik denk dat hij door dat gesprek de indruk kreeg dat er iets speelde tussen mij en Xavier."

"Cassi! Paolo belde me... Hij zei dat jij iets met Xavier had! Hij was al helemaal bang dat hij de laatste single van onze familie was!"

"Nou, eigenlijk was hij dat ook..." Mompelt Cassi. Ze huivert nog een keer. "Xavier... Alsjeblieft niet! Hij is helemaal voor Izzy!"

"Wacht, zeg je nou dat Izzy hem leuk vind?"

"Ja, duh... Was dat je nog niet opgevallen?"

"Nou, eigenlijk was ik meer bezig met andere dingen..."

"Zoals?"

"Proberen te ontsnappen..."

"Dat ging alleen niet helemaal goed, hè."

"Dat kun je wel zeggen..." Mompel ik. "Ik had je daar nooit achter mogen laten, Cassi! Het spijt me zo! Ik had terug moeten komen, ik had-"

"Je hebt gedaan wat goed is." Onderbreekt Cassi me.

"Maar..."

"Niets maar. Het had veel slechter kunnen aflopen als je gebleven was. Ze waren al niet echt blij..."

"Wat hebben ze gedaan?"

Cassi grijnst. "Ze gaven me een escorte. Ik werd 24 uur per dag gestalkt door een van de aanvoerders. Dave hield het niet lang vol..."

"Je werd de hele dag geschaduwd DOOR DAVE?!" Nu voel ik me nog veel schuldiger dat ik haar heb achtergelaten. Dit is een ergere straf dan ik me kon voorstellen.

Ze knikt. "Ik weet niet wie van ons het zwaarder heeft gehad..." Zegt ze, nog altijd grijnzend.

In eerste instantie wil ik haar een bestraffende blik geven, gevolgd door een preek over verdraagzaam zijn tegenover anderen. Maar dit is Dave, dus stiekem ben ik ontzettend blij dat ze hem helemaal gek gemaakt heeft. Ik geef haar een knuffel. "Zo ken ik je weer, Cassi."

Plotseling laat ze me los en kijkt ze Axel aan. "Axel! Heel Raimon is naar je op zoek!"

"Weet ik. Ik kan niet naar ze toe. Heb je die drie mannen niet gezien? Ze zullen me zo weer meenemen naar Alius als ik me laat zien. Ik moet me gedeisd houden en wachten op het teken van de detective."

Cassi bijt op haar lip, knikt dan en draait zich om naar mij. "Jij blijft ook hier, hè." Vraagt ze me. Ik knik. "Dan blijf ik ook!" Kondigt ze aan.

"Nee." Zeggen Axel en ik resoluut.

"Raimon weet dat je er bent. Denk je niet dat ze naar je op zoek zullen gaan? Ze willen een uitleg." Zegt Thor. "Als je hier blijft, en ze vinden je, zal Alius Academie je ook vinden. Dan breng je niet alleen jezelf, maar ook Axel en Fay in gevaar. Je moet straks echt terug naar je team. Ik zal met coach Lina praten. Zij zal er voor zorgen dat de aliens je niet te pakken krijgen."

Cassi kijkt me aarzelend aan. Ik knik naar haar. "Dat is het beste." Zeg ik zacht. Ik omhels haar nog een keer. "Ik ben blij dat je terug bent."

"Ik ook."

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen