Foto bij Hoofdstuk 26

Jesse! Word wakker…’ Ik voelde hoe een natte vinger mijn wang porde en opende mijn ogen. Door het opgedroogde water ging dat openen niet bepaald evident. Het leek wel alsof mijn oogleden aan elkaar gelijmd waren. Uiteindelijk slaagde ik er toch in om weer voor me uit te kijken, om daarna meteen een bekende figuur voor me te zien.
‘Alluka,’ zei ik met een stem die liet vermoeden dat ik me zonet bezat had. ‘Wat doe jij hier?’ Die vraag was eerst vrij onlogisch; hij was hier omdat hij me gered had. Maar zodra ik mezelf wilde corrigeren, besefte ik dat ik eigenlijk alle recht had om die vraag te stellen. We zaten hier bij een waterval die uitmondde in een poel, niet het meer waar ik Alluka voor het eerst had gezien. Sinds hij niet zomaar over het gras kan trippelen om van de ene plaats naar de andere te gaan, was het een groot raadsel hoe hij hier was beland.
‘Ondergrondse watergangen,’ beantwoordde Alluka al mijn vragen in één keer. ‘Best sexy, niet?’
Ik probeerde me recht te zetten, maar voelde een enorme pijn in mijn rechter zij. Ik grimaste en bracht mijn hand langzaam naar de pijnlijke plek, om vervolgens te merken dat ik mezelf bij de val had verwond – er plakte immers bloed aan mijn handen.
‘Je mag van geluk spreken,’ zei Alluka. ‘Het had erger kunnen zijn.’ Hij maakte aanstalten om zijn eigen hand op mijn wonde te leggen, maar liet zijn arm al snel weer in het water zakken. Was hij bang om mij aan te raken? Of vond hij de lucht aan zijn arm gewoon niet zo aangenaam. ‘Je had dood kunnen zijn,’ zei Alluka. ‘Dus bedank me maar, ik heb alweer je leven gered.’
‘Alweer?’ zei ik. ‘Als ik me het goed herinner had je me de vorige keer bijna vermoord,’ zei ik, denkend aan de keer dat hij me mee het water in sleurde.
‘Heeft mijn flashy lichtbol je niet gered soms?’ Mijn gedachten dwaalden af naar mijn aanvaring met Boris die nacht… Zoiets maakte ik liever niet nog eens mee. En over die avond gesproken… Waar was Alluka’s parel naartoe? ‘Waar is die Kern trouwens?’
‘Eh…’
‘Heb je een spin gezien, toevallig?’ zei Alluka vervolgens. ‘Een vrij grote.’
Ik knikte langzaam. ‘Ja… Maar wat heeft dat er nu weer mee te maken?’
‘Ik heb je de kern van een spin gegeven die van grootte kan veranderen,’ verduidelijkte Alluka met een brede glimlach. ‘Hoe gaat met met Zuza? Je hebt haar toch geen pijn gedaan?’
‘Zuza?’ herhaalde ik. ‘Haar?’ Ik keek om me heen en hoopte dat Pim niet opeens uit de bosjes zou springen met de boodschap dat hij gelijk had. ‘Ik heb hem Emiel genoemd.’
‘Maak er dan maar Emilia van,’ knipoogde Alluka. ‘Dat merkt vast niemand op.’ Hij zwom een beetje dichterbij. ‘Je ziet er echt heel bleekjes uit. Weet je, wacht hier. Ik zal Neminis halen, hij kan je vast en zeker helpen. Hij is een genie als het aankomt op mensen beter maken met die plantjes van hem.’ Alluka knikte zelfzeker. ‘Ja, Neminis zal je wel beter maken.’ Hij richtte zijn blik even naar beneden. ‘Ik zou je nog iets willen vragen.’
‘Wat?’ kreunde ik.
‘Lach me niet uit, ik schaam me er al genoeg voor.’
Ik fronste diep.
‘Hoe zie ik eruit?’ Hij beet even op zijn lip en keek verlegen weg. ‘Niet dat ik onzeker ben of zo, maar…’ Hij zakte iets dieper weg in het water, tot enkel zijn ogen en zijn voorhoofd boven het wateroppervlak waren. ‘Er is een nieuwe waterleider,’ ging hij fluisterend verder. ‘En… Ik ben heel erg zenuwachtig. Ik wil gewoon een goede eerste indruk maken. Hij mag me niet haten.’
‘Hij zal je niet haten,’ stelde ik Alluka gerust. ‘Je bent cool. Hij zal je niet haten.’
Alluka’s ogen werden even groot, daarna verdween hij volledig onder het wateroppervlak. ‘Ik ga Neminis halen,’ hoorde ik hem nog net zeggen, voordat hij er onder het water vandoor raasde.

Neminis wees naar het meer dat zich eindeloos leek uit te streken. Tobio zou zo in het water kunnen plonzen, maar hield zichzelf in omdat Neminis erbij was en hij – zoals Zafron had gezegd – training nodig had. ‘Dit meer gaat waarschijnlijk je favoriete plek worden,’ vertelde Neminis hem.
‘Hoe weet je dat zo zeker?’ vroeg Tobio achterdochtig. Hij zette zich op een grote rots aan de rand van het meer en staarde in het diepblauwe water.
‘Omdat het ook Paris’ favoriete plek was,’ antwoordde Neminis alsof het de meest vanzelfsprekende zaak van de wereld was.
‘Ik ben Paris niet.’ Tobio haatte het om vergeleken te worden met anderen. Zeker in deze situatie. Hij kende die Paris niet eens. Telkens wanneer ze over de vorige waterleider spraken, voelde dat als een rechtstreekse belediging aan Tobio’s adres.
Neminis zweeg.
Tobio liet zijn hand rustten op het wateroppervlak. Het water was warm en als hij kon, zou hij zo een duik nemen.
En blijkbaar kon dat ook.
Plots zat er een slijmerige, geschubde hand rond Tobio’s pols en voordat hij het zelf goed en wel besefte, werd hij in het water getrokken. De greep verdween al snel weer van zijn pols en hij zwom omhoog om zijn longen opnieuw te vullen met zuurstof.
‘Oh… Mijn God! Sorry!’ hoorde Tobio, al klonk het niet echt als een stem, eerder als een gedachte, maar niet zijn eigen gedachten. ‘Dat was zo niet de bedoeling! Vergeef het me!’
‘Wie…’ bracht Tobio overdonderd uit.
‘Alluka,’ zei Neminis met een hoofdknik naar een punt ergens rechts van Tobio. Voorzichtig draaide Tobio zijn hoofd in de door Neminis aangegeven richting. ‘Je grootste fan.’
Tobio bestudeerde het watermonster dat half onder het water verborgen ging. Zijn hoofd leek bijna menselijk, zijn ogen staarden Tobio enerzijds nieuwsgierig, anderzijds verlegen aan. ‘Alluka,’ zei hij met een kleine glimlach.
Neminis keek het meermonster even vragend aan. Daarna knikte hij. ‘Ik moet ervan door,’ zei Neminis verontschuldigend. ‘Probeer niemand te vermoorden terwijl ik weg ben.’

Reacties (4)

  • LilsEvans

    Ik ben het met Jesse eens. Alluka is echt cool. Maar ik twijfel nog steeds wie het nou bij het rechte eind heeft, Noël of deze groep....

    3 jaar geleden
  • Altaria

    Zuza vind ik cooler klinken dan Emilia. Awhh Alluka kan wel schattig zijn

    3 jaar geleden
  • Croweater

    Pfoe, ik begin die namen een beetje door elkaar te halen. :')

    3 jaar geleden
  • Grace

    Ik dacht even dat ik een stukje had gemist ofzo omdat de anderen er plots niet meer waren :p

    wat schattig dat Alluka zenuwachtig was haha

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen