“ALIEN!”

Ik vlieg overeind. “Waar? Wie? Maakt eigenlijk ook niet uit, ik sla hem in elkaar!”

Axel grinnikt. “Ook als het Jordan is?”

“Hm… misschien… dan sla ik hem omdat hij die arme kinderen liet schrikken!”

“Ga nou eerst maar eens kijken wie het is.”

“Doe ik. En als het Dave is die de grote fout maakte hier te komen, is hij zijn leven niet zeker.” Zeg ik strijdlustig. Er ren naar de deur. Met Xavier en Claude heb ik overigens ook nog een appeltje te schillen. Ik zal ze leren voortaan bij mijn zusje uit de buurt te blijven!

"Cassi?!” Roep ik verbaasd uit als ik mijn zusje zie staan, die een hopeloze poging doet Freya, Appie en Leon te kalmeren. Ik storm op hen af en til Freya op. “Stil maar.” Zeg ik. “Het is goed. Ze doet jullie niets.” Ik kijk mijn zusje aan. Ze is drijfnat en heeft haar tenue nog aan. “Cassiane Bianchi, je-” Begin ik, maar ze laat me niet uitpraten.

“Jaja, ik weet het. Ik ben onverantwoordelijk en ik had Sue niet mogen slaan.”

Ik kijk haar onthutst aan. “Eigenlijk wilde ik iets zeggen over dat je helemaal nat bent en dat je deze kinderen liet schrikken…” Mompel ik. “Maar wacht… je hebt Sue… geslagen?”

Ze speelt nerveus met haar vingers. “Ja… maar ze verdiende het, echt waar!”

Ik stap op haar af en sla mijn arm om haar heen. “Goed gedaan, zusje.”

“Het spijt me echt… Wacht… Wat?!”

“Het werd hoog tijd dat iemand dat achterlijke kind eens op haar nummer zette!”

“Dus je bent niet boos?”

“Nee… Wacht, toch wel. Je moet die kinderen niet zo laten schrikken! En je maakt alles nat.”

“Sorry Fay….” Mompelt ze. “Ik ga me wel eerst even omkleden.”

Ze wil me voorbij lopen, maar ik hou haar tegen. Ik gooi haar een handdoek toe en glimlach. “Droog je eerst maar eens af.”

Cassi lacht. “Misschien heb je gelijk.”

“Ik heb altijd gelijk.” Ik zet Freya neer, draai me om en loop terug naar binnen, voordat Cassi de kans krijgt iets terug te zeggen.

“En?” Vraagt Axel lachend als ik op de bank plof. “Heb je Dave in elkaar geslagen? Moet ik een ambulance bellen?”

“Niet nodig. Het was Cassi.”

“Had je eigenlijk wel kunnen weten.”

“Tja… Misschien wel…”

“Heeft ze ons in het publiek zien staan?”

Ik haal mij schouders op. “Geen idee. Ze heeft er in ieder geval niets over gezegd, dus ik denk het niet.”

Axel knikt. Dan komt Cassi aanlopen. Ze ploft tussen ons in op de bank. Ik en Axel kijken haar geïrriteerd aan. Dan kijkt Axel naar mij en ik knik. Op Axels teken duwen we Cassi van de bank af. Ik schuif op zodat ik naast Axel kom te zitten, en Axel slaat zijn arm om me heen.

“En dan zeuren dat ik iets met Claude had.” Mompelt Cassi, terwijl ze overeind krabbelt.

“Axel is ten minste geen alien.”

“Claude is ook geen al-”

“Cassi!!!” Roepen Axel en ik in koor.

“Jullie lijken wel een getrouwd stel…” Mompelt Cassi. “En toch is Claude geen alien.”

Ik wil al iets terugzeggen, maar Axel schud zijn hoofd. “Bewaar dat maar voor later.” Hij richt zich tot Cassi. “Moet je niet terug naar Raimon? Straks gaan ze je nog verdacht vinden.”

“Doen ze al…” Mompelt ze.

“Als je nu met mij meegaat zal ik wel met ze praten.” Hoor ik Thor roepen. Hij stapt de kamer binnen.

Cassi zucht. “Tja, ik weet toch niet wat ik anders zou moeten doen. Tot straks!” Ze loopt achter Thor aan de kamer uit. Ik leg mijn hoofd op Axels schouder en doe mijn ogen dicht.

Voetstappen. Ik kijk geïrriteerd op. Wat nu weer?

“Fay?” Vraagt een kinderstemmetje zacht. Ik kijk op. Freya.

“Ja? Wat is er?”

Ze klinkt naast me op de bank. “Fay? Zijn alle aliens slecht?”

Dat is dezelfde vraag die Cassi me stelde toen in net op Alius Academie was. En ik ben niet van gedachten veranderd. Oké, Jordan is een uitzondering. “Ze hebben mijn zusje ontvoerd, ze moeten wel slecht zijn.”

“En Cassi?”

“Cassi is geen alien, Freya. De slechte aliens hadden haar meegenomen, en zeiden dat ze moest meespelen met hen.”

“Maar waarom zei ze dan geen nee?”

Ik zucht. Hoe leg je een klein meisje uit wat ontvoering en chantage is? “Nou… dat ging niet. Ze zeiden tegen haar dat ze ons pijn zouden doen als ze hen niet hielp.”

“Dat is gemeen…” Zegt ze zacht. “Maar tijdens die wedstrijd was ze zelf ook gemeen!”

Ik bijt op mijn lip. Dat gedeelte zit mij ook nog steeds dwars. “Ik denk dat moest van de gemende aliens. Maar nu is alles weer goed, je hoeft niet bang voor haar te zijn.”

Freya knikt. “Oké.”

Plotseling komt Thor de kamer binnenstormen. Zonder Cassi. Ik kijk geschrokken op. “Wat is er aan de hand?!” Vraag ik.

“Epsilon. Ze zijn hier.”

Ik spring overeind. Epsilon. Dave. “Waar is Cassi?”

“Bij Raimon, de wedstrijd begint zo.”

“Nou, waar wachten jullie dan op? Kerstmis? Kom op, geen tijd te verliezen!” Zeg ik gejaagd.

Axel en Thor knikken. Onmiddellijk roept Thor de kinderen bij elkaar en Axel en ik trekken onze jassen aan. Ik wil zo snel mogelijk naar het veld. Ik wil Dave verpulverd zien worden. Het liefste nu meteen.

Ik sprint voor de rest uit, richting het stadion. Opeens word ik ingehaald door Axel. Hij gebaart dat ik moet stoppen. Hijgend kom ik tot stilstand “Wat is er?” Vraag ik.

“Als je niet wil opvallen, kun je beter gewoon gaan lopen. En wacht even op de rest.”

Ik zucht. “Best.” Mompel ik. Het gaat me allemaal veel te langzaam. Ik snap ook wel dat Freya niet zo snel is, maar nu kan ik alleen maar denken aan dat ik Dave verpulverd wil zien worden.

Eindelijk zijn ze er. We lopen naar het stadion en gaan helemaal boven zitten, verscholen tussen de toeschouwers, met mijn gezicht verborgen in de schaduw van mijn capuchon. Mijn oog valt op de drie groene mannen aan de overkant van het veld. Alius Academie. Dan richt ik me op het veld, op de aftrap. We zijn begonnen.

Reacties (5)

  • MrsNeymessi

    GO CASSIII LAAT DIE FUCKING DAVE EEN POEPIE RUIKEN:9~

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    Haha Dave, je krijgt je karma wel van Cassi.

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Super!
    SNEL VERDERR!!
    =)

    3 jaar geleden
  • KidouYuuto

    Snel verderrrr =D

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    Leuk hoofdstuk!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen