Moe door alle hectiek van vandaag stap ik de tent binnen. De andere meisjes liggen al in hun slaapzak en praten met elkaar over -hoe kan het ook anders- Mark. Dan valt het me op dat er één slaapzak leeg is. Cassi is er niet. “Waar is Cassi?” Vraag ik.

Sue snuift en komt overeind. “Geen idee. We mogen blijven zijn dat die alien er niet is.”

Dat had ze nou niet moeten zeggen. Met twee stappen ben ik bij haar en voor ik het weet heb ik haar een klap in haar gezicht gegeven.

“Het is dus toch een familietrekje.” Grinnikt Tori.

Ik kijk Sue, die door mijn klap plat op de grond is beland, recht aan. Mijn ogen schieten vuur. “Cassi is geen alien.” Zeg ik ijzingwekkend kalm. “Jij hebt het recht niet zo over haar te praten. Je hebt niet eens een poging gedaan haar te leren kennen zoals ze echt is. Wat ze ook beweert, ik geloof haar niet als ze zegt dat ze uit vrije wil die wedstrijd speelde. Dat zou ze nooit doen.”

“Ja, en jou moeten we geloven? Als zij een alien is, en jij bent haar zus… Dan ben jij ook een alien!” Concludeert Sue.

Een soort rode waas verschijnt voor mijn ogen. Pure woede, pure haat. Ik sta op het punt haar aan te vliegen als iemand mijn armen vastpakt. De waas verdwijnt en ik kijk recht in de donkerbruine ogen van Axel.

“Goede timing, Axel.” Zegt Tori.

“Laten we even naar buiten gaan.” Zegt hij teen mij. Ik knik. Op dit moment wil ik alleen maar Sue’s kop nooit meer zien. Axel pakt mijn hand en neemt me mee de tent uit. “Wat heeft Sue gedaan om je zo kwaad te krijgen?”

“Ze zei dat Cassi een alien is en dat ze blij was dat ze er niet was. Ik laat zoiets niet zeggen over mijn zusje.”Axel knikt en slaat zijn arm om me heen. “Axel? Weet jij waar Cassi is?”

“Volgens mij zag ik haar daarstraks de spelersbus ingaan.” Antwoordt hij.

Ik kreun. “Dat meen je niet…” Zeg ik. Maar aan Axels gezicht zie ik dat hij het wel meent. “Ik ga even kijken. En zonodig Scotty bij haar vandaan houden.”

Axel knikt. “Ik kom zo wel kijken of je hulp nodig hebt.” Zegt hij, en dan loop ik weg, naar de bus.

Als ik de bus binnenstap zie ik dat zeker de helft van de jongens al ligt te slapen. Ik speur de bus af op zoek naar mijn zusje. Dan valt mijn oog op de achterbank. En daar ligt ze. Helemaal alleen, en zo te zien wordt ze geplaagd door nachtmerries. Even aarzel ik of ik haar wakker moet maken, maar ik besluit het niet te doen. Ik ga naast Jude zitten. “Hey Jude.”

“Hoi Fay.” Er valt een lange, pijnlijke stilte. Er is zoveel gebeurd, zoveel veranderd. Jude werpt een blik op Cassi. “Ze kan die wedstrijd onmogelijk uit vrije wil gespeeld hebben.” Concludeert hij.

Ik knik. “Maar er moet iets gebeurd zijn, iets dat ze ons niet wil vertellen, om welke reden dan ook.”

“Maar ik snap het gewoon niet. Ze snapt toch wel dat ze haar nooit gaan vertrouwen als ze dingen blijft verzwijgen?”

“Dat weet ze heel goed. Er moet een reden zijn. Dat kan niet anders.”

“Denk je dat ze het ooit gaat uitleggen?”

“Ik denk het wel. Ooit. Als dit alles voorbij is.”

“Denk je dat het voorbij is als we Diamond Dust verslaan?”

Ik denk terug aan mijn tijd op Alius Academie. Gemini Storm en Epsilon mogen dan wel verslagen zijn, dat geldt zeker niet voor Diamond Dust, Prominence en Genesis. Ik schud mijn hoofd. “We zijn nog lang niet klaar. Dat is het pas als we Genesis verslagen hebben.”

Jude knikt. “Cassi’s oude team…”

Ik werp nog een blik op mijn zusje, die nog steeds onrustig ligt te slapen en knik. “Met Xavier…” Opeens schiet de verontrustende gedachte door me heen dat Cassi een escorte heeft gehad. 24 uur per dag. Ook door Dave, Claude en Xavier. Ik wordt misselijk. Ik moet er niet aan denken dat zij Cassi de hele nacht in de gaten hebben gehouden. Ik huiver.

“Wat is er?” Zelfs zonder naar me te kijken -al kan ik het door zijn bril niet helemaal goed zien- heeft Jude door dat er iets mis is.

“Ik bedacht me net nog een extra reden om Xavier te verpletteren.” Grom ik.

“Dat doen we ook. Maar eerst Diamond Dust.”

“Met Bryce…” Mompel ik.

“Fay, jij bent op Alius geweest. Weet jij iets over hen?”

Ik schud mijn hoofd. Ik weet helemaal niets over Diamond Dust. “Ik ontmoette Bryce vandaag pas voor het eerst.”

“Maar weet je niets over de speelstijl van Alius over het algemeen?”

Ik schud mijn hoofd weer. “Voor zover ik weet heeft ieder team van Alius Academie een andere speelstijl. Gemini Storm is vooral gericht op snelheid, Epsilon is vooral gericht op het mentaal breken van hun tegenspelers, Prominence is gericht op fysieke kracht; vuur. Genesis… ik heb eigenlijk geen idee waar Genesis op gericht is. Het is een hele diverse groep, maar wel het sterkste team van de Academie. En van Diamond Dust weet ik helemaal niets.”

Jude knikt. “Dus dan is er maar één manier om daar achter te komen…”

Ik knik. “We moeten tegen ze spelen… en winnen.”

De deur van de bus gaat open en Axel stapt binnen. Dan ziet hij mij. “Nog steeds hier?”

Ik knik. “Ik wilde zo teruggaan naar mijn tent, maar…” Ik kijk naar Cassi. Axel volgt mij blik en knikt.

“Ik let wel op haar.”

Ik werp een wantrouwende blik op de andere jongens in de bus, maar knik dan. Met Axel in de buurt kan er weinig gebeuren. En ik denk dat Jude ook aan mijn kant staat. Hij snapt in ieder geval dat het spelen van die wedstrijd niet Cassi’s beslissing was. Ik geef Axel een zoen, zwaai naar Jude en stap de bus uit. Ik loop terug naar de tent en laat me op mijn slaapzak vallen. De anderen zijn gelukkig allemaal al in slaap gevallen. Ik sluit mijn ogen, en voordat ik het weet zink ik weg in een droomloze slaap…

Reacties (5)

  • MrsNeymessi

    Gelukkig maken ze Cassi niet wakker, als je mensen met een nachtmerrie wakker maakt heeft dat nare gevolgen.. D;

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Ooooohh Sue slaan! Ik wil ook!
    Arme Cassi...
    Snel verder! BD

    3 jaar geleden
  • Kyonakoenen

    haat aan Sue!!!!!

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    snel verder!

    3 jaar geleden
  • Amberfoster

    spannend snel verder!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen