Ik vlieg Jordan om de hals om hem een paar seconden later weer los te laten. 'Ik eh... het spijt me dat... alles. Dat is zomaar weg was en...' zeg ik zacht. Jordan glimlacht en slaat mijn armen om me heen. 'Het is oké, Cassi,' lacht hij in mijn haar. Dan laat hij me los, zich niets aantrekkend van alle starende blikken van Raimon.
'Janus? Ben jij dat?' vraagt Mark verbaasd. Jordan lacht, 'nou eh... soort van, noem me alsjeblieft Jordan!'
Mark opent zijn mond weer, maar Fay beent naar hem toe en trekt hem aan zijn capuchon bij ons weg. 'Laat ze nou even rustig bijpraten!'
Jordan grinnikt zacht. 'Dus... je hebt me nooit vertelt dat je een tweelingzus hebt! Jullie lijken echt enorm veel op elkaar!'
Ik rol met mijn ogen. 'Weet ik.'
'Hé Cassi, wat is er nou allemaal gebeurt tussen jou en Claude?' vraagt Jordan nieuwsgierig.
Ik kreun. 'Moet je dat nu echt vragen? Daar denk ik liever niet aan...'
Jordan grijnst breed en zijn donkere ogen glinsteren. 'Ach ja, ik wil het eigenlijk wel weten! De wildste verhalen gingen rond nadat Claude zonder jou terug kwam. Is het echt zo'n drama als ik gehoord heb?'
'Wat voor verhalen?' vraag ik, zijn vraag negerend.
'Och, vanalles... je wil het niet weten...' lacht Jordan plagend. Ik kreun weer.
'Ja, het was volgens mij wel een redelijk drama, maar... dat vertel ik je later wel!'
Midden in de kamer licht ineens een hologram van vader op. 'Jullie denken nog steeds dat deze kinderen uit één of ander melkwegstelsel komen, is het niet? Nou, daar is niets van waar. De kinderen van Alius zijn geen aliens.'
'Wat?!' Mark kijkt hem verbijsterd aan.
'Het zijn gewone kinderen, alleen zijn hun krachten enorm toegenomen dankzij de Aliusrots.'
'Maar... waarom zou iemand ooit hieraan mee willen doen?' vraagt Mark.
'Och, ze zijn niet anders gewend.' Vader valt even stil en dan kijkt zijn hologram mij recht aan. 'En anders hebben we genoeg manieren om te zorgen dat er meegewerkt wordt, toch Cassiane?' zegt hij glimlachend. Ik word rood en kijk naar de grond. Hoewel ik het niet zie, weet ik dat iedereen me aankijkt. Jordan pakt mijn hand en knijpt er zacht in.
'W-wat bedoelt u?' vraagt Mark.
'Niets bijzonders, jongen. Als iemand niet vrijwillig meewerkt moeten we gewoon andere methodes toepassen, en dat werkt prima, Cassiane weet daar alles van.'
Ik bijt zo hard op mijn lip dat ik bloed proef. Vader praat verder en ik kijk weer op.
'Het begon allemaal vijf jaar geleden, toen er een meteoriet hier op Mount Fuji neerstortte. We onderzochten en analyseerden hem, en ontdekken dat hij de kracht bezat om de menselijke capaciteiten veel groter te maken. Ik was...'
Vader praat door, maar mijn gedachten dwalen af. Ik ken dit verhaal al. Jordan heeft mijn hand nog steeds vast en ik glimlach dankbaar naar hem.
'Jullie hebben de krachten van de Aliusrots zelf gezien,' zegt vader. Op de muur verschijnen beelden van de eerste wedstrijd tegen Alius.
'Is dat... Gemini Storm?' vraagt Mark. Jordan verstijft en nu knijp ik zachtjes in zijn hand. Ik kijk naar de beelden van de wedstrijd, ik heb ze nog nooit gezien.
'Je voetbalt wel goed, Jordan,' fluister ik luchtig als het beeld overgaat op beelden van de wedstrijd met Epsilon. Het beeld verandert weer een deze keer zijn er beelden van de wedstrijd met Genesis te zien. Vader praat verder, maar ik hoor het niet meer. Ik kan niet anders dan geschokt kijken naar het scherm. Ik zie mezelf, maar ik herken mezelf amper. Ik zie de gemene grijns op mijn eigen gezicht en huiver. Het meisje op het scherm springt in de lucht en schiet een superschot op doel. Mijn knieën knikken en ik voel me duizelig. Ik zie Shawn naar de bal rennen en ervoor springen. Als de bal hem raakt krimp ineen. 'Cassi, kalmeer. Het is oké, kijk me aan. Kom op, niet meer naar dat scherm kijken, kijk naar mij. ' Sust Jordan. Ik kijk hem met tranen in mijn ogen aan. 'Je kon niet anders, Cassi. Je kon er niets aan doen.'
Ik merk dat ik tril. Fay komt achter me staan en legt haar hand op mijn schouder. Ze zegt niets om de aandacht niet op mij te vestigen. Het hologram van vader verdwijnt en er gaat een deur open. Het licht verblindt ons, maar Wyles' silhouet tekent zich duidelijk af. 'Kom mee,' zegt hij. Het blijft een enge man.
Jordan laat mijn hand los. 'Ik kan niet mee naar hem, ga maar.' Zegt hij zacht.
'Bedankt dat je... nou ja, dat je er was, Jordan. Kom, Cass,' zegt Fay voorzichtig. Ik knik en loop naar buiten.

We staan buiten bij vader. 'Hallo vader,' zegt coach Lina.
Vader glimlacht vriendelijk. 'Hallo Lina. En hallo Cassi, wat leuk om je weer te zien. Ik had je hier niet zo snel alweer terug verwacht.'
Ik bal mijn handen tot vuisten maar richt mijn blik strak op de grond zonder iets te zeggen.
'Je hebt precies gedaan wat ik van je verwacht had, Lina. Ik ben trots op je.'
'Wat?' vraagt de coach verrast. Opgelucht dat de aandacht niet meer op mij gericht is kijk ik op.
'Ja, jullie hebben maanden getraind om dit te bereiken, dat is het bewijs dat de kracht van Alius ongelofelijk is! En nu worden jullie zo meteen ingemaakt door Genesis.'
'Heb ik... nee...' mompelt Lina in zichzelf.
'Jawel, je hebt precies hetzelfde gedaan als ik hier bij, alleen de sterken blijven over. Genesis wacht binnen op jullie.' Hij draait zich om en loopt weg.
Coach Lina staart in stilte voor zich uit.
'Ik... ik dacht... sorry, het spijt me. Ik moet jullie bekennen dat ik wist van Alius, maar ik dacht we mijn vaders plannen tegenhielden, maar... ondertussen deed ik precies hetzelfde als hij deed.'
Ik stap naar voren. 'Dat is niet waar, coach,' zeg ik. Ik verwacht weer een gemene alien-opmerking van Sue, maar het blijft stil dus ik praat verder. 'Ik heb bij Alius gespeeld, ik heb bij Raimon gespeeld. U heeft nooit hetzelfde gedaan als hij deed. En ik kan het weten.' Zeg ik overtuigd.
'Nee, ik... ik ben het niet waard om jullie coach genoemd te worden...' zegt de coach. Mark barst nu ook uit. 'Wat een onzin! U hebt ons geleerd te winnen met stijl en te verliezen met waardigheid! Dankzij u staan we hier, u bent onze coach en we hebben u nodig!' zegt Mark.
De rest valt bij. 'Inderdaad!'
'Ik ben nooit groot fan van u geweest, maar u heeft altijd gedaan wat het beste was,' zegt Erik.
'Het spijt me dat ik u een spion noemde!' zegt Sue overdreven. Irritant kind. Het gezicht van de coach klaart een beetje op.
'Ik wil u graag bedanken voor alles, coach,' zegt Shawn.
'Bedankt Shawn, bedankt... allemaal. We gaan vandaag winnen!' zegt ze. 'Kom, we gaan naar de kleedkamers en... hoe komen we daar ook alweer...' voegt ze er zacht aan toe. Ik zucht en stap naar voren. 'Volg mij maar,' zeg ik met tegenzin. Ik leid ze door de gangen van de Alius Academie tot aan de kleedkamers. 'Hier kunnen we omkleden. Ik ben zo terug, ik moet even wat halen.'
Ik laat ze binnen en ren dan weg. Ik sprint snel naar de kamer van vader en gluur voorzichtig om de hoek. Als in zie dat er niemand is glip ik naar binnen. Ik doorzoek vlug wat laden totdat ik mijn telefoon zie liggen. Hij is helemaal leeg, maar het is zeker de mijne. 'Hebbes!' zeg ik triomfantelijk. Ik ga snel de kamer weer uit voordat ik weer in dezelfde situatie kom. Ik loop in de richting van mijn kamer, ik loop naar binnen maar schrik achteruit, er zit iemand. Het is Isabelle.
'Ik hoorde dat jullie er waren, ik wist dat je hierheen zou komen,' glimlacht ze vrolijk. Ze springt overeind en slaat haar armen om me heen. 'Ik was zo bezorgd, Cassi! Ik ben zo blij je weer te zien!' mompelt ze. Daarna laat ze me los en geeft me een zachte tik tegen mijn wang. 'Waag het niet om ooit nog eens zoiets te doen!' ze lacht en knuffelt me weer.
'Ga nu maar snel naar Raimon, anders krijgen ze nog argwaan. Tot straks, op het veld...'

Reacties (3)

  • DeNaamIsGideon

    en IAmNoah zit naast me en zegt dat Classi beter is

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    WOOHOO JASSI

    3 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    CASDAN OF JORSI IS REAL GASTEN EN ISABELLE IS ECHT EEN SCHATJE.(yeah)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen