Cassi komt aanlopen. Ik ren op haar af. “Cassi! Waar heb je gezeten?” Vraag ik. “Iedereen wacht op je! En ik denk niet dat ik Sue's opmerkingen nog veel langer aankan…”

Ze grijnst. “Even iets ophalen.” Ze steekt haar telefoon in de lucht. Ik schud lachend mijn hoofd.

“Was te verwachten. Maar het is wel ‘verdacht’.”

“Weet ik. Ik werd opgehouden door... iemand.”

“Wie? Claude? Ik sla hem in elkaar!”

“Nee! Rustig maar, het was hen niet. Het was Izzy.”

“Huh? Wat? Serieus? Izzy?”

Cassi knikt. “Ik weet het heel zeker.”

“Kom op jongens, we gaan beginnen!” Roept Mark.

“Succes, Cassi. Je kunt het!" Roep ik. Ze knikt en rent het veld op. De rest gaat ook klaarstaan. Helaas even kruist mijn blik die van Xavier, maar ik wens snel mijn ogen af. De fluit klinkt. Ze zijn begonnen. Mark weet een schot van Genesis weet te stoppen met zijn krachtige kopstoot. Ze zijn goed bezig. Nog wel. Maar dit is niet de ware kracht van Genesis. Nog lang niet.

Sue's Spitsenschot schiet op het doel af, maar hij wordt met gemak gestopt door de keeper van Genesis. Natuurlijk. Dat schot is al net zo waardeloos als degene die hem bedacht.

Even later schiet ook Axels Vuurbal Storm richting de goal, maar de keeper weet ook deze te stoppen, met behulp van zijn Ondoordringbaar Net. Dit gaat niet goed. De Vuurbal Storm is ons beste, meest geweldige schot, en als ze die al zo gemakkelijk kunnen stoppen... Ik kijk opzij, naar Shawn. Hij mag nu wel weer eens een keer het veld op. Als in: NU. Ik wil wel eens zien wat die ‘topspits’ nou eigenlijk waard is. Tot nu toe heb ik nog niet veel van zijn kwaliteiten gezien.

Nu schieten Izzy en Xavier naar voren. Xavier schiet zijn Meteoor Mes op Darren af, die onmiddellijk reageert met Oneindige Handen. Maar hij is niet sterk genoeg. Bij lange na niet. 0-1. Nou, dat begint lekker. En wacht maar tot ze hun ware kracht laten zien…

En weg is het zelfvertrouwen. Verdwenen, als sneeuw voor de zon. Ergens begrijp ik dat ook wel. We zijn sterker dan we ooit geweest zijn, en toch weten ze zo gemakkelijk te scoren. Gelukkig heeft Xavier niet meteen alles gegeven. Dan zou er echt geen redden meer aan zijn. En het was ongelooflijk zielig voor Darren geweest.

"Kijk niet zo teneergeslagen." Zegt coach Lina opeens. Mijn mond valt open van verbazing. Gaat ze nou echt een speech geven? Dat had ik echt niet van haar verwacht. "Vertrouw op alle trainingen die jullie kregen. Die trainingen helpen jullie hier doorheen. Dit is een tegenslag, meer niet. Jullie hebben vaker tegenslagen getrotseerd, jullie kunnen het! Waar is jullie zelfvertrouwen? Geloof in jezelf, dan gaat dit lukken! Geloof in jezelf om dat ik in jullie geloof."

Wauw. Dat was nog lang zo slecht nog niet. Niet zo goed als Mark, maar het werkt wel. Het team heeft zijn vertrouwen weer een beetje terug en lijkt weer klaar te zijn voor de strijd. Alleen Darren lijkt niet overtuigd. Hij staat roerloos in de goal en staart naar zijn handen. Ik hoop dat hij zijn kracht op tijd hervindt. Een schattige-maar-niet-zo-geweldige keeper is nog altijd beter dan een keeper die zo druk bezig is met zich rot voelen en naar zijn handen staren dat hij alle ballen doorlaat.

Helemaa aan de andere kant van het veld sprint Axel richting de goal. Sue wordt gedekt. Al zou hij waarschijnlijk toch niet naar haar passen… Ik bedoel… Ze kan echt niets… Ach, Axel zal wel een plan hebben. Dat heeft hij altijd. Hij knalt zijn Vuurbal Storm -wat een mooi schot is dat toch- richting de goal... Nee, naast de goal! En daar komt Mark aanrennen, die met zijn Krachtige Kopstoot het schot versterkt. Hij had dus inderdaad een plan. Ik wist het wel!

Als het nou ook nog zou werken, zou dat helemaal super zijn, maar dat blijkt te veel gevraagd. Ondoordringbaar Net weet eh... Vuurbal Kopstoot te stoppen. Vuurbal Kopstoot klinkt eigenlijk nog niet eens zo slecht. Ik ben beter in namen bedenken dan Willy. Veel beter.

Cassi komt aan de bal. Ze sprint naar voren, klaar voor haar Morgenster.

“Zou je dat nou wel doen, Cassi?” Vraagt Xavier. “Kun je je de vorige keer niet meer herinneren? Wil je nog een teamgenoot het ziekenhuis in helpen? Wij zijn ten slotte teamgenoten, toch?”

Cassi komt aarzeld tot stilstand. Heel Raimon begint te joelen. Dat ze moet schieten. Hen moet verpletteren. Zichzelf moet bewijzen. Ze aarzelt. Te lang, want Sue begint zich ermee te bemoeien.

“Zie je wel, die alien probeert tijd te rekken voor haar teamgenoten. Ze zorgt er gewoon voor dat wij geen kans krijgen om te scoren.” Zegt ze.

Cassi’s gezicht verrekt van woede. En dan is het alsof er een enorm lampje gaat branden. “Hier, Sue!” Schreeuwt ze, en ze passt de bal keihard naar Sue. Die zag dit niet aankomen, kan de bal niet goed aannemen en wordt op de grond gesmeten. De bal rolt weg. Izzy pakt hem en vliegt naar voren. Het lukt Xavier om aan de dekking van Mark en Jude te ontsnappen. Izzy passt naar hem en Meteoor Mes weet de Oneindige Handen alweer te doorbreken. Dan springt Hurley er plotseling voor. De bal kaatst via zijn been tegen de lat en hijzelf belandt ondersteboven in het net. En hij kan er nog mee lachen ook. Hurley is een heel… bijzonder iemand. Maar wel een hele goede vriend. Hij staat gewoon weer op, spreekt Darren de moed in en gaat vrolijk weer op zijn plek staan. Ik schud lachend mijn hoofd. Wat ben ik blij dat die idioot deel uitmaakt van ons team.

Keer op keer valt Genesis aan. Onze verdediging staat zwaar onder druk. Uiteindelijk zelfs zo erg dat Sue besluit mee te gaan verdedigen -niet dat ze dat wel kan. Axel rent ook terug naar achteren. Kijk, daar hebben we ten minste iets aan. De aanvallen blijven komen, telkens weer komen ze bijna door onze verdediging. Dit houden we niet lang meer vol. Vroeg of laat storten onze spelers in en scoren ze de ene naar da andere goal. Maar zover komt het niet. Want opeens staat Shawn op.

Reacties (1)

  • MrsNeymessi

    DAAR KOMT SHAWN MET Z'N IJS MOVES *doet karate bewegingen*

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen