Ik wil mijn ogen sluiten, maar ik kan het niet. De gemene grijns op Nathans gezicht, het glinsterende kristal om zijn nek. Zijn woorden echoën door mijn hoofd. Het is mijn schuld. Het is mijn schuld dat hij zo doet, dat hij de kracht van de Aliusrots gebruikt. Het is mijn schuld...
Als er een fluitje klinkt weet ik eindelijk op te kijken. Ze hebben gescoord. De Dark emperors hebben gescoord. 1-0.
Ik bal mijn handen tot vuisten. Ik móet iets doen. Ik zet langzaam een paar stappen richting de bal. Fay knikt bemoedigend. Nathan heeft de bal. Ik ren naar hem toe en ga tussen hem en het doel staan. 'Ik... je komt er niet langs!' ik kan geen overtuiging in mijn stem krijgen. Nathan grijnst gemeen. 'Ach, Cassi, Cassi toch, het is nog wel jouw schuld. Ik deed dit voor jou, Cassi! Ik maakte me zorgen om je, ik kon er 's nachts niet van slapen. Kan je je indenken hoe het voor mij was toen ik zag dat je bij Alius hoorde? Ik wist dat je zoiets nooit vrijwillig zou doen, dus moest ik je redden. Ik kon je daar niet achterlaten. Er bleven twee opties over. Hopeloos trainen, maar nooit sterker worden, of naar jou opzoek gaan. Ik deed het laatste. Ik ging naar de Alius Academie, opzoek naar jou, maar in plaats daarvan vond ik de Aliusrots. Dankzij jou, het is jouw schuld!'
Verstijfd blijf ik staan. Mijn adem stokt en tranen prikken achter mijn ogen. 'Nathan... ik... het is... het spijt me.'
Nathan kijkt me even verdwaasd aan, maar dan gloeit het kristal om zijn hals kort op. De verdwaasde uitdrukking verdwijnt en hij lacht. 'Te laat, Cassiane Bianchi,' zegt hij kil. Hij passt de bal naar Kevin en rent weg. Ik zak op mijn knieën en tril over mijn hele lijf. Mijn schuld...
Iemand knielt voor me neer en pakt mijn schouders vast. 'Cassi. Cassi! Kijk me aan.'
Ik kijk langzaam op. Recht in de ogen van Erik, de laatste persoon die ik verwacht had.
'Ik weet dat ik je eerst niet vertrouwde, maar dat is anders nu. We hebben je nodig om ze terug te krijgen, Cassi. En we gaan ze terug krijgen. Door te winnen!'
Ik veeg de tranen uit mijn ogen en Erik staat op. Hij steek zijn hand uit en helpt me overeind. Weer klinkt er een fluitje. Weer is er gescoord, door Kevin ditmaal. 2-0.
'Sterk zijn,' fluistert Erik zacht voordat hij terug rent naar zijn positie. Ik bijt op mijn lip en kijk naar Nathans kille ogen. Dit is mijn schuld, dus moet ik het recht zetten. En dat kan alleen door te voetballen.
De Dark emperors gaan weer in de aanval en deze keer ben ik vastbesloten om zorgen dat het geen doelpunt wordt.
Steve en Timmy haken hun armen in elkaar en omringt door een tornado draaien ze de lucht in. Dan trappen ze de bal beiden van bovenaf. 'Revolutie V!'
Ik sprint terug naar doel. Darren kan deze bal niet houden, maar dit gaat geen doelpunt worden!
'Oneindige handen!' Darrens oneindige handen trillen onder de kracht van het superschot. Mark gaat achter hem staan en duwt met zijn handen tegen Darrens schouders. Samen zijn ze sterker, maar niet sterk genoeg. Ik sprint de laatste meters en als de supertechniek breekt en Mark en Darren beide de de grond vallen ben ik er. Ik spring voor de bal en kaats hem weg. De bal botst tegen de lat en schiet dan uit het veld. Ik land netjes op mijn voeten en glimlach naar Nathan. 'Vanaf nu krijgen jullie het niet meer zo gemakkelijk!'
Nathan glimlacht kil terug. 'Grote praatjes voor zo'n klein meisje,' schampert hij. Hij gaat weer in de aanval en zijn spel wordt erg ruw. Hij trapt expres een bal in Marks maag en duwt Hurley omver.
Dan klinkt het rustsignaal voordat hij te ver gaat.

Rusteloos wip ik op mijn tenen en kijk ik naar Nathan. Ergens daarbinnen in zit de echte Nathan nog, ik weet het zeker!
'Het is een onbegonnen werk! Ze kennen al onze sterke en zwakke punten, ze zijn onze teamgenoten!' zegt Mark gefrustreerd.
'Er is vast een oplossing...' mijmert Sue. Coach Hillman stapt naar voren, 'die is er inderdaad! De oplossing is eigenlijk heel gemakkelijk. Hurley en Fay. Ze kennen de sterke en zwakke punten van iedereen, maar niet van Hurley en Fay.'
Het blijft even stil en dan knikt Hurley. 'Dat zou wel eens kunnen werken!'
'We zullen golven maken en zo de weg voor jullie vrij maken.' Zegt Jude.
'Golven, zeg je? Dat komt goed! Er is geen golf die ik niet aan kan, dus bereid je maar voor op een vloedgolf!'
Fay glimlacht onzeker. Ik kijk haar serieus aan en knik. Ik weet dat ze het kan.
Het spel begint weer en er komt een pad door het midden vrij. 'Nu, Hurley!' roept Jude.
Hurley schiet zijn supertechniek recht over het veld richting het doel van de Dark emperors. De keeper weet hem tegen te houden maar de bal kaatst terug. 'Fay! Jouw beurt!' roep ik. Fay knikt kort en rent dan naar voren. Ze springt in de lucht en knalt haar IJsvlinder op het net af. De bal vliegt voorbij de keeper en belandt in het net. 2-1!
Ik vlieg Fay om de hals. 'Geweldig gedaan, zus!' lach ik. Fay lacht een beetje verbaasd. 'Zat hij nou echt?' vraagt ze overdonderd. Ik grijns breed, 'ja!'
Het spel gaat verder en Axel en Shawn scoren de gelijkmaker met hun Koudvuur schot.
'Dit is onmogelijk!' gromt Nathan. Ze stormen weer naar voren zonder uit te kijken voor wie dan ook. Dan schoppen ze met z'n drieën tegen de bal en er verschijnt een duister aura in de vorm van een feniks. 'Duistere feniks!' het schot breekt door Darrens oneindige handen. De Dark emperors staan weer voor. 3-2...
Bal na bal wordt op doel geschoten, maar de verdediging houdt stand. Nou ja... soort van... iedereen gooit zich voor de bal om hem tegen te houden, maar dat is vermoeiend en pijnlijk. Steeds meer spelers vallen op de grond en komen niet meer overeind. Samen met de rest van de aanvallers ren ik terug om de verdediging te helpen. Nathan en de rest krijgen weer een kans en schieten nog een duistere feniks op doel af.
'Deze keer heb ik hem!' roept Darren. 'Oneindige handen!'
Hij houdt de bal, maar valt daarna op de grond. Mark loopt wankel naar hem toe. 'Goed gedaan! Laat mij eens kijken,' hij trekt Darrens handschoenen uit. Zijn handen zijn rood en opgezwollen. Hij kan zo geen bal meer houden.
'Geef het nou maar op,' grijnst Nathan vals.
'Nooit!' zegt Mark vastbesloten. 'Ik ga weer keepen!'
Niet veel later staat Mark in zijn oude keeperstenue onder de lat. Nathan neemt een penalty en de bal raast op Mark af. 'Hand van God!' hij stopt hem.
'Vergeet niet dat we nog steeds een team zijn!' roept Mark. Hij gooit de bal weer naar Nathan. 'Schiet maar! Dit is geen spelletje. Voetbal is geen spel, het is ons leven!'
Nathan schiet weer, maar Marks hand van God is sterker. Ik ren wankel naar voren om de bal af te pakken, maar Nathan schiet de bal vol tegen me aan. De bal kaatst terug naar hem en ik val op de grond. Nathan schiet weer, nu schieten ze met een supertechniek. Trio Trap vliegt op Mark af. 'Hand van God!' even hapert zijn hand, maar dan heeft hij de bal. Dan valt hij op de grond. 'Sta op, Mark!' roept Nelly.
'Geef je toch over,' grijnst Nathan vals. 'Jij kan niet meer, je team kan niet meer... Geef toch op!'
Ik probeer op te staan, maar ik zak door mijn benen. Sylvia begint ineens te schreeuwen: 'Hup, Raimon, hup! Hup, Raimon, hup!'
Anderen vallen haar bij. Iedereen moedigt ons aan. Ze willen dat we winnen, we moeten winnen! Niet alleen voor onszelf, of voor hen, maar we moeten winnen voor onze vrienden. Ik sta langzaam op en strompel naar Fay. Ik help haar overeind en samen helpen we de rest. Alleen Mark ligt nog.
'Sta op, Mark. Doe het voor ons, doe het voor hen, doe het voor voetbal!'
Mark staat traag en krampachtig op. 'Het is geen spel...' zegt hij. Hij heft de voetbal boven zijn hoofd. 'Het is ons leven!' schreeuwt hij.
Op dat moment lijkt hij tot ze door te dringen. Nathans gezichtsuitdrukking verandert. Hij glimlacht zoals ik van hem gewend ben, vriendelijk. Het kristal om zijn hals barst er valt dan uit elkaar. 'Ik weet het weer,' fluistert hij. Mark glimlacht, maar valt dan flauw op de grond. Mijn hoofd zit nu even te vol om me zorgen over Mark te maken. Ik ren op Nathan af en vlieg hem op de hals.
'Nathan, ik heb je zo gemist!' daarna laat ik hem los en sla ik hem hard tegen zijn schouder. Hij kijkt me overdonderd aan en wrijft over zijn schouder. 'Hoe durf je om naar Alius te gaan! Dat was gevaarlijk!'
'Ik...' stamelt Nathan. 'Ik deed het voor jou... ik wilde je redden... het spijt me...'
Ik geef hem een zachte tik tegen zijn wang en sla mijn samen weer om zijn nek. 'Je bent een enorme idioot, Nathan Swift.' Er dansen weer tranen in mijn ooghoeken, maar deze keer zijn het tranen van blijdschap. Misschien komt het nu eindelijk goed...

Reacties (5)

  • Amberfoster

    Mark laten liggen en jiji Cassi voel ik liefde tussen jou en nathan spelen:O

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Nathan is teruggggg!!!

    Go Fay!

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    Ja laat Mark maar liggen het is niet alsof hij het juist was die Nathan terug gehaald heeft ofzo.

    3 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    Lang genoeg tho?

    3 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    Wowowowow, Mark ligt bewusteloos op de grond en het enige waar Cassi aan denkt is Nathan die weer normaal is?? CASSIANE BIANCHI WAT DENKEN JIJ! Zomaar Mark laten liggen..
    FAY HEEFT GESCOORD :o
    Mark is weer eens heel erg overtuigend en laat dat Aliensteen ding barsten. :'D

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen