‘En met dat nieuwe bloed begonnen we de strijd tegen Epsilon. Maar we hadden er niet op gerekend hoe ongelooflijk sterk deze nieuwe vijand zou zijn. Dus we gingen terug naar Raimon om te trainen voor het volgende gevecht tegen Epsilon. Maar Kevin had nooit iets gezegd over de blessure aan z’n been.’ Mijmert Mark.
'Het is gek om nu eindelijk te horen wat hier precies gebeurd is terwijl wij weg waren,' lach ik naar Fay. Ze knikt glimlachend.
‘Het was groots van Kevin om zijn plek als aanvaller aan mij toe te vertrouwen.’ Zegt Shawn. ‘Maar toen hij het team verliet, deed dat pijn. En het was een flinke mentale klap voor mij. Ik was zo streng voor mezelf. Ik moest sterk en zelfverzekerd zijn. Ik verlangde naar perfectie. Daardoor kwam de persoonlijkheid van Aiden in mij naar boven.’
Er valt een korte stilte.
‘Die Xavier die ik die avond ontmoette, die mocht ik wel. Ik dacht dat ik vrienden met hem kon zijn, maar…'
'Maar hij was mijn aanvoerder, hij hoorde bij het sterkste team van Alius Academy: Genesis.' Maak ik Marks zin af. Fay legt haar hand op mijn schouder en geeft er een bemoedigend kneepje in.
'Volgens mij was dat het moment dat je helemaal doorsloeg, Shawn.’ Zegt Mark. Shawn knikt afwezig.
Ik draai mijn hoofd van Shawn weg. 'Het spijt me voor... dat, Shawn,' zeg ik zacht.
Shawn glimlacht. 'Het is goed, Cassi. Je was gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Het was toch wel gebeurt, ook zonder jouw schot...'
Ik slaak een opgeluchte zucht. Misschien heeft Shawn gelijk...
‘Na die wedstrijd verlieten Nathan en Tod het team. Dat was heftig… Nathan én Tod tegelijkertijd kwijtraken. Maar op die zwarte dag gaf Darren mij de moed die ik nodig had. De moed om weer op te staan en door te gaan.’ Verandert Mark van onderwerp.
‘Vervolgens kregen we een telefoontje van coach Hillman. Er bleek een speler te zijn in Okinawa, die ze de Vlammenspits noemden.’ Zegt Shawn.
‘Natuurlijk dachten wij meteen dat Axel de Vlammenspits was.’ Mijmert Mark.
‘Ja, inderdaad. We dachten dat we hem in Okinawa zouden vinden, hè.’
‘Ja, klopt,’ antwoordt Mark. ‘Niemand twijfelde eraan dat hij daar zou zitten. Ik geloofde dat we elkaar daar allemaal weer zouden zien. Daar was ik echt van overtuigd.’
'En jullie vonden hem.' Lacht Fay.
Precies op dat moment komt Axel aanlopen. Hij gaat bij ons staan en slaat zijn arm om Fay's middel. Hij drukt een vlugge kus op haar hoofd.
'Hey Axel,' lacht Mark. Ik loop een stukje bij ze weg en kijk naar de ondergaande zon. Het is inderdaad prachtig hier! Ik staar in de verte en denk aan alles wat er gebeurt is. Het is ongelofelijk wat de laatste weken allemaal gebeurt is! Eerlijk gezegd dringt het besef dat ik ontvoert was nu pas tot me door. Toch vind ik het niet erg. Ik zou deze gebeurtenissen niet terug willen draaien, ik ben ondanks alles blij met wat ik gedaan heb. Ik heb zoveel leuke mensen ontmoet en ik heb zoveel beleefd. Ik glimlach in mezelf. Het was niet altijd makkelijk, maar het was het waard!
Axel trapt keihard tegen de band aan. Ik draai me om en luister weer naar het gesprek. 'Over de vlammenspits dus,' bromt Axel glimlachend.
'Ja, toen we in Okinawa waren om hem te zoeken wist ik bijna zeker dat jij het was.' Zegt Mark.
'Dat was een moeilijke periode, want ik wilde me dolgraag bij jullie aansluiten. Maar dat was helaas niet mogelijk. Ik vond het vreselijk om niet bij jullie te kunnen zijn. Het leek wel alsof er geen einde aan kwam.'
Fay knijpt in zijn hand en ze glimlacht zwak.
'Het gebeurde vlak nadat Julia ontwaakte uit haar coma. Ik was bij haar op bezoek geweest, om haar een knuffelbeer te geven, aangezien ik het zelf te druk zouden krijgen met dat Alius-gedoe om haar vaak te komen bezoeken. Dat was de eerste keer dat ik werd benaderd door die griezels van Alius Academy.' Zegt Axel. 'Ze dreigden dat ze Julia iets aan zouden doen als ik weigerde te helpen. Maar ik kon ook niet zomaar mijn vrienden bij Raimon verraden. Daarom speelde ik zo slecht tegen Gemini Storm, ik had andere dingen aan mijn hoofd. En toen werd ik uit het team gegooid.'
'Op dat moment kon niemand zich voorstellen waarom de coach dat deed. En ik ook niet. Maar toen ik in je ogen keek, wist ik dat er iets niet goed zat. Ik wist dat je een goede reden had om weg te gaan, maar dat je niets kon zeggen. Iedereen had het er ontzettend moeilijk mee dat je opeens niet meer bij ons in het team zat. Vooral Kevin had het zwaar.'
'Het is zo gek, op dat moment was ik al op de Alius Academie...' denk ik hard op. Mark glimlacht kort.
'Dat was ook de reden dat Kevin zo kwaad was toen jij bij het team kwam, Shawn. Hij wilde gewoon met Axel spelen. Kevin was woedend omdat Axel uit het team gezet was. Op dat moment dacht ik: nu is het de hoogste tijd om dingen te veranderen. Ik dacht bij mezelf: we moeten een team worden dat goed is voorbereid op de terugkomst van Axel.' Zegt Mark overtuigd.
'Axel en ik hadden precies hetzelfde.' Glimlacht Fay.
'Echt waar?' vraagt Shawn verrast.
'Ja,' glimlacht Axel. Hij kijkt Fay even aan en ik zie aan zijn ogen dat hij echt van haar houdt. 'Mede dankzij detective Gregory konden we ons op dat moment verschuilen in Okinawa. Ik heb me suf getraind om weer terug te kunnen komen in het team.'
'Dat kun je wel zeggen, ja,' grinnikt Fay. 'Dat plan ging bijna mis toen Cassi zich er ineens mee bemoeide, weet je nog, Cass?'
Ik kreun overdreven. 'Alsjeblieft zeg, ik hoef daar niet aan herinnerd te worden! Ik bedoelde het wel goed, in ieder geval....'
Axel lacht. 'Het maakt ook niet uit, want het is goed gekomen!'
'Dat is echt te gek, zeg!' zegt Shawn.
'Jij was anders al geweldig vanaf het begin!' zegt Mark tegen Shawn. 'Dankzij jouw inspanning hebben we Gemini Storm verslagen! Maar toen wisten we nog niet dat het gevecht pas net begonnen was. De volgende teams stonden al klaar, zoals Epsilon en Royal Academy Redux, waar Ray Dark ons opwachtte. En toen kwam Genesis!'
Terwijl Mark het zegt schieten alle ogen even kort naar mij. 'Ik vond het verschrikkelijk om die wedstrijd te spelen,' verzucht ik.
Mark lijkt wat te willen zeggen, maar houdt zich op het laatste moment in. Hij zucht en praat verder.
'We moesten alsmaar sterker worden, want de teams werden steeds gevaarlijker. We ontmoetten nieuwe spelers, en we leerden nog meer moves. Nieuwe, en oude moves. En zo werden we steeds beter. En toen we hoorden van de legendarische vlammenspits, zijn we afgereisd naar Okinawa, waar we weer een nieuwe goede speler vonden. En die speler was Hurley Kane!'
'Dat was ook het moment dat ik eindelijk ontsnapte uit de greep van Alius. Maar ik voelde me eerst absoluut niet thuis bij Raimon! Niemand vertrouwde me, hoewel dat niet zo raar was... en ik weet niet of ze dat nu wel doen, trouwens...' mijn stem hapert even voordat ik verder ga. 'De eerste tijd bij Raimon miste ik de Alius Academie zelfs. Ik had daar vrienden, maar hier had ik niemand, behalve Fay en Axel, maar die hadden hun eigen zorgen. Ik twijfelde een hele tijd waar ik nou bij hoorde, en eerlijk gezegd begon ik Italië meer en meer te missen. Maar nu begin ik me eindelijk een beetje op mijn plek te voelen hier, bij Raimon. Misschien is dit wel de plaats waar ik thuis hoor! Hoewel er nog genoeg te doen valt...'
Fay laat Axel los en slaat haar armen om me heen. 'Daar heb je zussen voor, Cass. Ik help je!'
Axel legt zijn hand op mijn schouder, 'en ik help je ook.'
Mark springt op. 'En ik ook!'
'Daar heb je vrienden voor,' glimlacht Shawn. Ik glimlach. Ik weet zeker dat het weer goed komt. Ik ben niet alleen. Ik ben ook nooit alleen geweest. Ik heb altijd mijn vrienden gehad.
'Bedankt,' fluister ik zacht. 'Voor alles.'

Reacties (3)

  • Amberfoster

    Het valt me op d a sam nog niet is toegetakeld door AXELLLLL(flower) te roepenxD

    3 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    Cassi en Fay zijn goalss

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Nee, je bent niet alleen!

    En als je mocht kiezen; liever alleen of met Sue?
    Ik weet het antwoord wel.
    xD

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen