Foto bij 079 ~ Marika Houghton

II 079 II


Omdat het kerstavond is.

"Marika," zegt een stem dan.

Wat heel anders dan die verdraaide stem van de daleks. Menselijk en doe ik mijn ogen open.

Harry.

Huilend val ik bijna om maar een paar sterke armen vangen me op. Waarop mijn hoofd opgetild word.

"Waar is Liam?"

Niet in staat om iets te zeggen, schud ik mijn hoofd en verschuil ik in zijn armen.

"Shit," vloekt hij maar dan tilt hij mij op. "Het schip is gerepareerd. We moeten weg voor het te laat is." Wel drukt hij nog een troostende kus op mijn voorhoofd en loopt hij weg. Met mij in zijn armen.

Pas als ik neergelegd wordt, besef ik me dat we in het schip zijn.

"Zayn!"

"Moment," reageert Zayn. "Aan de kant, Xander."

"We moeten echt weg als we dit willen overleven," klinkt Kellan.

"Prinses."

Een stevige doch zachte hand wordt op mijn voorhoofd gelegd. Daarna tegen mijn wang. Om vervolgens diezelfde hand op mijn buik te leggen.

"Harry, wat is er gebeurd?"

Ik kijk op naar Niall, die me bezorgd vlug controleert voor zover dat gaat. Zelf ga ik zitten en glimlacht de blonde man wat. Als een teken dat hij niks kan vinden.

Maar Harry schudt zijn hoofd. "Lenar, Varon, schiet op. We kunnen zo weg." Kort kijkt hij naar Zayn. "Zorg dat we zo in de lucht meteen over kunnen naar warpsnelheid."

Lenar en Varon komen dan aangerend. Aaren komt net weer om de hoek en is nog net op tijd. Maar vlak voor Varon en Lenar het schip bereiken, worden ze dood geschoten en hebben we het allemaal kunnen zien.

De deur gaat dan dicht. "Het is daarbuiten nu alleen nog een zelfmoordmissie. Zayn, haal ons hier weg," beveelt Harry.

"En Liam dan?"

"De kolonel," klinkt het door elkaar.

Ik kijk omlaag en ligt mijn hand op mijn buik. Meteen verschijnt het beeld weer voor mijn ogen dat Liam werd dood geschoten en rollen de tranen over mijn wangen.

"Hij heeft het niet gered," zegt Harry dan voor me en gaat hij achter de piloten staan. Tegelijk dat we de lucht in gaan. "Hij zal ongetwijfeld alles gedaan hebben om Marika tijd te geven om weg te komen. Naar warpsnelheid."

Rondkijkend zie ik alleen Zayn, Xander, Harry, Niall, Kellan en Aaren nog. Van het team dat er eerst was, is haast niks meer over. Gelukkig zijn het vooral mannen van mijn eigen team.

Het verschil naar warpsnelheid is te merken aan het schip maar dan voel ik al een paar armen.

"Sst," sust Harry me en beland ik zelfs op zijn schoot. "Hij zal alles gedaan hebben voor je om weg te komen. Dat weet ik wel zeker."

Ik snik even. "Ik... ik zag het gebeuren..."

"Had door gelopen," onderbreekt hij mij. Zijn gezicht verraad niet veel maar in zijn ogen zijn de emoties te zien. Pijn, moeheid en tegelijk dat hij wat opgelucht is. "Blijf vechten," fluistert Harry dan. "Je hart klopt dan voor Liam maar ook voor de baby..."

"De baby?"

"Ja," knikt Niall en komt hij naast ons zitten. "Ze is zwanger," bevestigt hij nog eens. "Nog een paar weken en je kan het bekend maken. Dat wilde je al doen."

"Fijn om te weten dat we in deze tijd ook nog goed nieuws kennen. Gefeliciteerd," zegt de stem van Kellan.

Aaren glimlacht weer wat. "Uiteraard dat we met u meeleven."

"Ik vind het alleen jammer dat..." Zelfs in warpsnelheid is het nog te voelen dat er een explosie plaats heeft gevonden en zorgt het ervoor dat Zayn niet uit kan praten.

De sterke armen van Harry zorgen er voor dat ik echter stevig vastgehouden word terwijl Zayn het schip hersteld. "Wat was dat?"

Het is te horen dat Zayn wat knoppen indrukt. "Dat... dat zijn naschokken. Gallifrey is vernietigd en wel samen met de daleks die nog op en rond de planeet waren."

"Zayn, wat wilde je net zeggen." Kort kijk ik Harry aan en dan naar de piloot.

De man zucht even. "Dat ik het jammer vindt dat we niks van Liam hebben. We zouden hem dan een normale begrafenis kunnen geven. Iets wat hij wel verdient."

"Marika," begint Harry en draait hij mijn hoofd. "Al moeten we een lege kist in de grond leggen, er zal een plechtigheid zijn. Er zullen mensen zijn die afscheid willen nemen. Jij ook."

Knikkend veeg ik de tranen weg en leg ik mijn hoofd op zijn schouder. "Dank je." Tevens kan ik zien dat Harry zijn andere arm om Niall heen legt. Gelijk snap ik waarom hij wat opgelucht is. Hun zijn elkaar niet kwijt geraakt. Iets wat toch wel zeer doet want ik ben wel mijn man kwijt.

Reacties (3)

  • CaptainChaos0

    oohh screw you noo niet Liam!!!
    kan hij niet herijzen uit zijn as zoals een Phoenix??
    aahhw ik vindt het zo zielig voor Marika.

    3 jaar geleden
  • Tomlinsbear

    hoe kan je Liam nou dood laten gaan op kerstavond en Louis' verjaardag? ach, er is nooit een goed moment voor.
    Vooral triest dat ze nu de kinderen in jaar eentje moet groot brengen

    Love you

    3 jaar geleden
  • Malikx

    Ben steeds boos op je... omdat je hem dood liet gaan... ook al gebeurd alles voor een reden -zucht-

    Houvan je

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen