Foto bij 080 ~ Marika Houghton

II 080 II

Wanneer ik wakker word, is dat omdat ik zachtjes geschommeld word. Net als dat ik een lichte pijn in mijn nek voel. Wat dan te verklaren is omdat Harry me draagt en lig ik met mijn hoofd tegen zijn schouder.

Mooi, het voelt toch aan alsof ik op ben. Moe, uitgeput en gebroken. Vooral omdat het eerste dat door mijn hoofd gaat, is dat ik Liam niet bij me heb. Zachtjes snik ik.

"Sst, we zijn zo binnen," verzekert Harry mij dan. "Dan wil ik eerst dat u zich op gaat frissen. Straks zal er thee geserveerd worden en moeten we toch gaan kijken of we uw ouders kunnen vinden."

Ik veeg de paar tranen weg en ben ik blij dat hij me draagt. Puur omdat ik mijn benen niet vertrouw. "Dank je."

Nooit zal ik de afgelopen vierentwintig uur vergeten. De langste nacht en dag van mijn leven. Ik voel me dan ook echt uitgeput. Lichamelijk maar ook geestelijk. Vooral dat Liam er niet is, is een aanval op mijn mentale toestand.

Dan zijn we binnen en weet ik dat het ons nieuwe huis zal worden. "Harry, de rechterkant, alsjeblieft, boven jullie."

De man knikt en gaat hij de trap al op. "Is goed. Wel dat Niall en ik voor de aankomende nacht in de kamer naast u slapen. Als er wat is, kom dan gewoon."

"Ik denk niet dat ik kan slapen de komende nacht..."

"Probeer het, u moet ook aan de tweeling denken," onderbreekt hij mij en doet Niall een deur open. Om mij dan op een bed te leggen. "We hebben zelf ook onze nachtrust nodig." Hij knielt dan voor me neer. "De afgelopen vierentwintig uur waren slopend en hebben we niet kunnen slapen. Dus ja, we doen er goed aan om toch naar bed te gaan. Het belangrijkste is dat u zo wel wat rust kunt krijgen."

Niall knikt instemmend. "Het zal wennen zijn maar ik raad iedereen aan om vanavond om een redelijke tijd naar bed te gaan. Des te sneller hebben we straks een ritme gevonden waar we ons goed bij voelen."
***
Omgekleed in een wijde rok met een even wijd shirtje erop, ga ik met mijn tweede kop thee naar het commandocentrum. Eerst heb ik geprobeerd om het rustig aan te doen en ook in alle rust het eerste kop thee gedronken.

Nu wil ik echt wat gaan doen. Te beginnen met uitzoeken waar mijn ouders zijn. Waar de rest van mijn familie is? Proberen contact op te nemen met mijn grootouders op Forestia.

In de deuropening van het commandocentrum is het te zien dat Aaren bij het communicatie gedeelte zit. Kellan bij de tafel met Harry. Waar ik uit op kan maken dat hun ook moeilijk stil kunnen zitten.

"Harry," begin ik dan en loop ik naar hem toe.

Hij schenkt me slechts een glimlach.

"Ik wil weer een normaal team van beveiligers hebben. Dus het belangrijkste is om eerst te inventariseren wie we hier op Atashi hebben om het team aan te vullen," vertel ik. "Het team is nu te klein om ergens heen te kunnen gaan. Het liefst wil ik binnenkort naar Forestia om te zien hoe het daar gaat bij mijn grootouders."

Harry draait zich om naar de tafel, en naar de projectie erboven. "Ik heb net Zayn en Xander weer de lucht in gestuurd om de dorpen af te gaan. Hopelijk dat we zo dan snel bericht krijgen van de andere koningshuizen." Zelf heeft hij ook kop thee vast. "Als we weten wie hier allemaal zijn, gaan we het aankondigen dat we mensen nodig hebben."

Ik loop naar een andere tafel en start een projectie erboven met het melkwegstelsel. "We moeten een ander alternatief hebben, mochten we hier ontdekt worden,” zucht ik. “Als Zayn terug is, moeten we kijken hoe we de dorpen hier kunnen versterken."
***
"Hier lijkt me dan het beste, Parthalan," wijst Harry aan. "Dat ligt nog dichter bij de grens. De uitvlucht kan dan letterlijk twee kanten op omdat je ook zo in het andere melkwegstelsel zit."

Samen met Harry en Kellan hebben we onze eigen melkwegstelsel uitgekamd naar mogelijke alternatieven voor ons volk. Nu lijkt het eindelijk alsof we iets gevonden hebben.

Ik neem een slok van mijn thee. "Goed, dan heb ik een paar dingen," zeg ik en zet ik mijn kop thee neer. "Een, eerst een optimaal team dat weer normaal kan functioneren en dat ik dan soms weg kan."

Harry lijkt het daar mee eens te zijn.

"Twee, als Zayn terug is, wil ik een groep van specialisten samenstellen en dat hun naar Parthalan gaan. Om te inventariseren wat er moet gebeuren, hoe we de huizen kunnen verstevigen en hoe het zit met de basis dingen," vertel ik. "In ieder geval dat er eten, water en elektriciteit is want dan kunnen zij aan het werk gezet worden..."

"Ben ik helemaal voor," knikt Kellan en laat hij mij niet uitpraten. "En ongetwijfeld dat u dan met de specialisten naar Parthalan wil om daar met hun om de tafel te gaan, zodat hun ook de mensen hebben om aan de slag te kunnen. Het belangrijkste is eerst het overzicht van iedereen die hier op Atashi is."

Dat betekend dat we eerst op Zayn moeten wachten. In een minuut van stilte, neem ik weer een slok van mijn thee.

Al is Aaren dan druk bezig. "Ik heb net contact met Zayn."

"Op het scherm," commandeert Harry.

Het grote scherm flikkert even en kan ik Zayn zien zitten. Samen met Xander naast hem. "Zayn, we hoopten snel van je te horen. Hoe staat het ervoor hier op Atashi?" Dat ik gelijk het woord neemt, maakt voor Harry blijkbaar niet uit.

Zayn zucht even. "Ik heb goed nieuws maar ook slecht nieuws," begint hij dan. "Xander stuurt al een rapport naar jullie met iedereen die we gesproken hebben. Dat bevat namen, hun status, beroep en rang. Ik heb zelf een paar gesproken die in het leger zitten."

Gelijk kijk ik naar Harry. "Zit daar luitenant Barnetti tussen?"

Om nu te knikken. "Ja, maar zijn schip heeft enorme schade opgelopen. Hij hoopt het te kunnen repareren..."

"Zorg dat hij naar het paleis komt, het liefst met een lijst van het personeel dat hij nog heeft voor op het schip," onderbreekt Harry de man nu.

Nu betrekt Zayn's gezicht. "Het goede nieuws is dat Forestia, Oceea, Trevani, en nog wat planeten zich buiten de oorlog hebben gehouden. De daleks zullen dan ook niet uitwijken naar hun omdat ze ons niet geholpen hebben." De man slikt zichtbaar. "Het slechte nieuws is dat we niet alleen Forsytha kwijt zijn, maar het schip van uw ouders lag daar omdat ze onder vuur kwamen te liggen."

Het bloed trekt uit mijn gezicht bij het nieuws. "Hun waren toch al bij de eerste teken van oorlog geëvacueerd?"

"De daleks waren er sneller dan geanticipeerd werd," verteld Zayn. "Vervolgens hebben ze Forsytha volledig onder vuur genomen en daardoor is de planeet binnen tien minuten ontploft. Niemand heeft het overleefd."

Nog voor ik iets kan doen, voel ik twee sterke armen om me heen en sta ik opeens in de omhelzing van Harry. Tranen verlaten mijn ogen en verstop ik mijn gezicht in zijn shirt.

Reacties (4)

  • CaptainChaos0

    oohhgodd!! je maakt het alleen maar erger,
    gaat iedereen dood hier?

    3 jaar geleden
  • Tomlinsbear

    Ze is nog redelijk rustig onder het feit dat Liam nu dood is. Ik was al lang geflipt

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Huh? Maar als Liam dood gaat, gaat Marika toch ook dood? Was het zijn zielsverwanten.. En je zei in het begin van het verhaal dat als ze geruime tijd zonder elkaar zijn, hun tweede hart het begeeft.. Dus dan gaan Marika (en de tweeling, want ik denk dat het onmogelijk is dat ze nu al levensvatbaar zijn) dood?
    Of is mijn redenering fout?

    In ieder geval, wel een fantastisch verhaal!!:)

    Xxx

    3 jaar geleden
  • Malikx

    Nog steeds boos pfu liam zomaar dood laten gaan.... maar wel
    Goed
    Dat ze veilig zijn

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen