Ik ren op Cassi af, die met Nathan staat te praten. Beter gezegd, ze staat in zijn armen. Ik kuch en reik haar mijn telefoon aan. Ze kijkt me verbaasd aan. “Ik dacht dat je Paolo wel even zou willen bellen.” Zeg ik. Cassi knikt, pakt dankbaar de telefoon aan en gaat een eindje verderop staan. Ik draai me om naar Nathan. “En jou hou ik goed in de gaten, Swift.” Dan keer ik hem mijn rug toe en loop richting Axel. Ik laat me meteen in zijn armen vallen. “Is het voorbij?” Vraag ik. “Is het echt voorbij?”

“Ja, dat Alius-gedoe is voorbij. Maar deze wedstrijd niet. En… je staat midden op het veld. Wacht even…” Hij laat me los, neemt de bal aan van Jude, scoort een goal alsof het niets is en loopt dan weer terug naar mij. “Zo, waar waren we?”

Ik kijk hem even verward aan, maar glimlach dan. “Hier.” En ik druk mijn lippen op de zijne.

Een paar uur later zit ik thuis, op mijn kamer. Alles voelt zo… normaal. Bijna onnatuurlijk. Ik denk dat ik aan de abnormale omstandigheden gewend ben geraakt. Misschien dat ik ze zelfs wel een beetje ga missen. Misschien, een heel, heel klein beetje.

“Fay?”

Ik kijk op. “Wat nu weer, Cassi?”

Ze haalt haar schouders op. “Gewoon, ik wilde Mark even gaan zoeken. Ik wilde nog even met hem praten.”

“Eh… Oké.” Ik sta op en trek mijn schoenen aan. Ik wil eigenlijk ook nog wel even met Mark praten. Over alles wat er gebeurd is. Over hoe het nu verder moet.

“Hey Mark.” Groet ik zodra we op zijn trainingsplek aankomen.Dan zie ik dat Shawn er ook bij is. “Oh, hoi Shawn.”

Mark kijkt om. “Oh, hoi Fay, hoi Cassi. Hoe – WAAH!’ Zegt hij, maar dan krijgt hij zijn autoband in zijn gezicht. Ik schiet in de lach. Typisch iets voor Mark. Nu voelt het écht weer normaal. Hij gaat kreunend op het bankje zitten met zijn voetbal op zijn schoot. “Zo, die klap kwam hard aan.” Kreunt hij.

‘Hé, gaat het wel?’ Vraagt Shawn.

Mark lacht. “Ja, ik ben wel gewend om klappen te krijgen.”

Shawn grinnikt en kijkt naar het uitzicht. Ik volg zijn blik. Het is prachtig. “Wat een waanzinnig uitzicht heb je hier, zeg.”

“Ja hè.” Zegt Mark. “O, dit is natuurlijk je eerste keer op het trainingsveld, of niet?”

“Ja.” Antwoordt Shawn. “Ik kon natuurlijk niet weggaan zonder dit gezien te hebben.”

“Oh, dat is ook zo.” zegt Mark. “Nu weet ik het weer. Je gaat morgen weer terug naar huis, hè Shawn.”

Shawn kijkt Mark aan. “Dat klopt. Maar ik wilde gewoon graag nog even met je praten voordat ik weg zou gaan.”

“Weer helemaal terug naar Hokkaido.” Zucht Mark. “Dat gaat wel een lange reis worden dan.”

Shawn gaat naast Mark op het bankje zitten. “Niet met het vliegtuig, hoor. Dan doe je er maar een klein uurtje over.”

“Wat? Je meent het! Dat valt mee! Dan kunnen we je gewoon komen opzoeken!” Zegt Mark enthousiast.

“Als de aliens weer aanvallen, toch?” Lacht Shawn.

“Nou, eigenlijk zijn ze-” Begint Cassi, maar ik snoer haar de mond.

“Nou, laten we daar niet op hopen.” Mark grijnst schaapachtig. “Ja… het gevecht tegen Alius Academy. Zo hebben we je ontmoet, weet je nog? Ze stonden ons op te wachten bij de school nadat we Voetbal Frontier Toernooi hadden gewonnen. Ze verwoestten de school en daagden ons uit tot een wedstrijd. Dat team heette Gemini Storm. We waren niet opgewassen tegen Gemini Storm. Ze gebruikten voetbal als vernietigingsmiddel. Als ik eraan denk hoe Steve en Timmy zich gevoeld moeten hebben… Coach Lina nam de leiding van het team op zich en we gingen samen op zoek naar nieuwe spelers. We wilden het sterkte team ter wereld samen stellen. Kort daarna hadden we bij Nara onze tweede confrontatie met Gemini Storm. Helaas verloren we die wedstrijd ook. En toen…”

“Toen werd Axel uit het team gegooid en ‘verdwenen’ Cassi ik.” Maak ik zijn zin af. “Na de wedstrijd ging Cassi naar een paar ‘fans’. Toen ze niet terugkwam, begon ik me meer en meer zorgen te maken. En toen kwam Axel. Hij legde alles uit en hielp me. De detective had met de coach besproken dat het veiliger zou zijn als Axel en ik uit het team zouden verdwijnen. Daarin werd jullie verteld dat ik in Italië zat en daarom schopte de coach Axel uit het team.”

“Het vertrek van Axel was een grote schok voor iedereen.” Vervolgt Mark. “Vlak daarna hoorden we over een geweldige aanvaller die in Hokkaido woonde. Ik had nooit verwacht dat ik jou daar zou vinden, Shawn.”

“Ja, het was alsof het lot ons samenbracht.” Antwoordt Shawn.

“En dankzij de aanwijzingen van Shawn ontdekten we een nieuwe manier om onze snelheid en kracht te vergroten. En toen kwam onze derde wedstrijd tegen Gemini Storm. Wat een fantastisch moment. We hadden een paar te gekke spelers voor en achter je. Ons team begon eindelijk vorm te krijgen.”

“Behalve dat ik nog steeds wanhopig probeerde perfect te zijn.” Zegt Shawn.

“En dat ik nog steeds bij op Alius Academie zat.” Zegt Cassi.

“En dat ik en Axel het belachelijke plan in ons hoofd hadden gehaald om haar en Julia te redden, en vervolgens ook op Alius vast kwamen te zitten.” Voegt ik eraan toe.

“Maar we versloegen uiteindelijk Gemini Storm en redden de wereld! Maar net toen we dachten dat we veilig waren… kwam er opeens een sterker team opdagen. Epsilon.” Zegt Mark.

Ik doe alsof ik moet overgeven. “Alsjeblieft, Mark. Noem die naam nooit meer.” Zeg ik dramatisch.

“Ja, we probeerden. Dave’s lelijke rotkop juist te vergeten.” Valt Cassi me bij.

Maar Mark gaat onverstoorbaar door. "We bleven waanzinnige spelers vinden in de meest waanzinnige plaatsen, toch? We hadden Tori, Scotty… en laten we Sue niet vergeten!”

Ik en Cassi kreunen. “Kunnen we haar alsjeblieft wél gewoon vergeten?”

“Ja…” Zeg ik. “Liefje, ik laat je echt nooit meer gaan! Onze relatie is zooooo geweldig.” Immiteer ik haar. “Arme Erik!”

Cassi lacht en de jongens kijken ons een beetje bedeesd aan. Dat is nog iets wat tijdens al dit gedoe niet veranderd is: de meeste jongens kunnen ons nog steeds niet volgen. Ik grijns van oor tot oor. Dit is precies zoals het moet zijn.

Reacties (2)

  • MrsNeymessi

    ALLES IS NIET WAT HET LIJKT..
    Straks gebeurt er weer iets, juich niet te vroeg eh..

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Inderdaad! Jongens hoeven niet alles te snappen!

    En inderdaad; Arme, Erik! Kunnen ze Sue niet gewoon uitgummen, of zo?
    xD

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen