Foto bij Special solutions for special needs

Ik ruimde de spullen op een systematische manier in. Zette de boter en de eieren in de koelkast, deed de deur weer dicht en leek mijn focus daar achter te hebben gelaten.
Ik vroeg me af hoe dit nu moest. We wisten van elkaar en van onszelf wat we met de toekomst wilden, maar het werd elke keer zo lastig dat te bereiken. Natuurlijk, niets lukte meteen en vooral levens zoals deze veranderden stapje voor stapje, maar het ging nog steeds voor mijn gevoel te langzaam. En wie moest ik de schuld geven? Mezelf, omdat ik wel mijn eigen stappen had ondernomen, maar Harry niet die van hem? Waarom had hij niets gezegd? Hij hield zo van zijn leven zoals het was als zanger, zoon, vriend, idool. Als Harry.
Het was me opgevallen dat er geen muziek meer klonk en dat Harry ook niet meer zong. Het deed mijn schouders een stukje zakken. Ik had gewild dat hij verder was gegaan met datgene waar hij zo van genoot.
Ik klopte zacht op de deur voordat ik deze een stukje opendeed en door het kiertje spiekte. Harry, die met de armen over elkaar geslagen en een blouse over zijn schouders gelegd in de stoel zat, had nadenkend over de rand naar het uitzicht zitten staren voordat hij zijn hoofd mijn kant opdraaide.
‘Hey,’ glimlachte ik schaapachtig terwijl ik de deur verder opendeed en met twee mokken thee het balkon opstapte. Harry reikte naar de stoel achter hem, tilde deze over zichzelf heen en zette deze naast zich neer terwijl ik de deur weer achter me dicht deed. Hij glimlachte naar me terwijl hij een mok van me aannam en ik ging zitten.
Even zaten we zo. Ik blies zacht in mijn mok en staarde naar de heldere lucht terwijl ik al langzaamaan duf begon te worden. Harry klopte met zijn vrije hand op zijn schoot en reikte vervolgens naar mijn benen. Ik liet hem ze optillen en op zijn schoot leggen.
Ik sloot op een gegeven moment mijn ogen. Gewoon, voor heel even.
‘Drink je thee of ga naar bed, Abs.’ Mijn ogen schoten open en vlogen zijn richting op. ‘Wat?’
Harry gebaarde naar de mok in mijn handen. ‘Je thee. Drink het op of ga naar bed.’
Ik trok mijn wenkbrauwen op. ‘Daar hou ik niet zo van, Harry.’
Een paar ogen keken me over de rand van de mok vragend aan. ‘Waar niet van?’
‘Dat commanderen. Moet je niet doen.’
Kraaienpootjes verschenen erbij. Ik fronste. ‘Ik meen het. Niet doen. Ik ben je dienstmeid niet.’
Harry suste, pakte mijn hand en drukte er een kus op. ‘Dat weet ik. Het was een grapje. Deels. Je bent moe en prikkelbaar. Ga lekker naar bed.’ Bij elke zin gaf hij een kneepje in mijn hand.
‘Kom je dan ook zo?’ Ik staarde hem aan. Hij staarde terug. Zette zijn mok neer zonder weg te kijken.
‘Zeker weten.’

Geklop op de badkamerdeur. ‘Kan ik binnen komen?’
‘Ja, nog heel even,’ licht beteuterd keek ik naar de onderbroek om mijn enkels. Ik had niet door gehad dat het weer tijd was, ook al verklaarde dat misschien wel de ietwat heftige reactie op Harry’s gezang.
Ik rommelde in mijn toilettas, haalde er de nodige spullen uit en legde deze naast de douche. Toen ik het water open had gedraaid ging ik eronder staan.
‘Je kan binnenkomen,’ ik hoorde meteen de deur opengaan en later weer in het slot vallen. Geritsel klonk aan de andere kant van het douchegordijn. Ik kon zijn schaduw erdoorheen zien en zag hem vlakbij staan.
‘Ben je ongesteld?’ Hij klonk niet teleurgesteld, eerder nieuwsgierig en bezorgd.
‘Jep,’ ik zuchtte licht en waste mezelf nog een extra keer.
‘Hoe gaat het nu?’
‘Prima. Het is gewoon irritant.’
‘Snap ik.’
Vervolgens klonk er alleen maar het gekletter van het water. Toen stak Harry even later zijn arm naar binnen, en ik glimlachte toen ik zag dat hij mijn tandenborstel met tandpasta erop uitgereikt hield.
‘Dank je.’
‘Kijk maar wanneer je eruit komt. Ik heb je pyjama hier net neergelegd en wacht in bed op je, oké?’
Ik stond onder de straal water met mijn armen om mezelf heen geslagen en te glimlachen.
‘Klinkt perfect.’
Toen ik even later de slaapkamer binnen tippelde was alleen het nachtlampje aan. Voor de rest was het pikkedonker omdat de gordijnen goed dicht waren geslagen, en toch kon ik Harry onder de dekens zien liggen. Hij reageerde niet toen ik erbij kroop en ook niet toen ik over hem heen boog om een kus op zijn wang te drukken. Hij bleef regelmatig in en uit ademen terwijl ik een arm om zijn zij legde en met mijn wang tegen zijn rug geplakt ging liggen.
Binnen tien minuten was ik hem achterna.

Die ochtend hadden we niet echt de kans gekregen om lekker te blijven liggen. Niet alleen was dat omdat we zelf allebei vroeger dan normaal wakker werden, maar omdat dat ook voor de jongens gold, maar dan zelfs eerder. Ze verveelden zich al gauw en kwamen ons toen vergezellen.
Dan had ik nog mijn eigen probleem, wat er voor zorgde dat ik meteen uit bed sprong toen mijn ogen eenmaal open waren gesprongen. Een hand probeerde me nog kreunend terug te trekken, maar ik trok me los en spurtte naar de badkamer.
Toen ik terugkwam trof ik Harry op zijn rug aan met aan elke kant een kind tegen hem aangelegen. Alle drie keken ze naar het scherm van Harry’s telefoon, terwijl Charlie daar een spel op speelde. Ik wilde doorlopen naar de keuken om iets van een ontbijt te gaan maken.
‘Wacht,’ ik bleef in de deuropening staan en draaide me om, Harry keek eerst nog even naar mijn blote benen voordat hij met een zwakke glimlach opkeek, ‘ik heb al plannen voor ons gemaakt. Het is nu zes uur ’s ochtends, dus perfect om erop uit te gaan – vooral voor mij.’
‘Oké?’ Ik leunde tegen de deurpost aan en sloeg mijn armen over elkaar. ‘Wat had je in gedachten?’
‘Ik sprak James gisteren nog even. Hij gaat met zijn vrouw en kinderen een dagje naar het strand.’
Ik fronste licht en ging op mijn andere been staan. ‘Het strand? Wat rond deze tijd heel erg druk is? Het lijkt me heel erg leuk, hoor, daar niet van! Maar ik maak me zorgen om de kinderen.’
‘Allemaal geregeld,’ stelde Harry me gerust, ‘want dit klinkt misschien heel stom weer, maar James heeft een vriend die een stukje privé bezit. Niemand kan er komen behalve hij of de mensen die hij uitnodigt. Vandaag zijn we uitgenodigd.’
Ik staarde naar het tafereel voor me en hield me even stil. Harry, die me afwachtend aan had gekeken, gaf zijn aandacht weer aan Charlie toen deze daar mekkerend om vroeg. Toen Harry even later weer vragend naar me keek en ik nog steeds niets had gezegd, zuchtte hij licht.
‘Kijk, ik weet dat je alles het liefst zo normaal wil houden, Abs, maar dat is het hem juist. Ook die andere dingen kunnen iets normaals zijn. Waar ben je bang voor? Dat het ons verandert en maakt tot arrogante zelfzuchtige wezens? Dat de jongens zo opgroeien?’
Ik suste alleen toen ik Tristan met een frons van zijn vader naar mij zag kijken. Hij zette zich van hem af en ging rechtop zitten.
‘Heb je dorst, Tristan? Wil je iets te drinken?’
De jongen knikte.
‘Kom maar,’ ik stak mijn hand uit en negeerde Harry’s blik terwijl Tristan van het bed afkroop en naar me toeliep. Hij nam mijn hand aan en liep met me mee naar de keuken.
Ik had Tristan met een glas melk aan de eettafel gezet terwijl ik zelf iets van een ontbijt voor vier in elkaar aan het flansen was. Vier eieren gingen de pan in terwijl plakken brood in het broodrooster stonden te grillen.
Ik keek vluchtig opzij toen ik vanuit mijn ooghoek Harry en Charlie zag verschijnen. Even ontmoette ik Harry’s blik en ik keek gauw weer voor me uit terwijl hij de koelkast opendeed en het pak melk eruit haalde. Adem blies in mijn nek toen hij langs me naar het kastje met de glazen reikte, en ik verstijfde licht toen ik een lichte handdruk op mijn heup voelde. Het voelde niet verkeerd, daar niet van, maar het verraste me wel een beetje.
Harry had ook een vol glas voor Charlie neergezet, en beide jongens zaten nu tegenover elkaar stilletjes te slurpen. Het was de reden voor Harry om dichter bij me te komen, zodat ze ons niet zouden horen praten.
Hij leunde tegen het aanrecht aan en staarde naar de zijkant van mijn, voor mijn gevoel rode, gezicht.
‘Kijk me aan,’ klonk hij zacht, lief en dwingend. Ik legde het bestek langzaam weer neer en beantwoordde toen met enigszins wat tegenzin zijn blik. Hij glimlachte per direct naar me, legde nu een hand op de andere heup en trok me zo dichter naar zich toe. Zijn gezicht was dichtbij. Ik draaide de mijne daardoor weg.
‘Ik wilde dat je me aankeek zodat je kon zien dat ik geen steek ben veranderd,’ zei hij zacht, ‘niet sinds we elkaar kennen en ook niet sinds X Factor. Natuurlijk ben ik ouder geworden, maar ik ben nog steeds die Harry van toen, en zal die ook altijd zijn,’ ik glimlachte zwak toen hij automatisch vanwege het bijgeloof op het aanrecht klopte, ‘en dingen zoals deze veranderen me niet. Ze maken het wel makkelijker en daardoor fijner om een leven zoals deze te leven.’
‘Hm,’ reageerde ik alleen toen Harry mijn reactie daarna afwachtte, en gaf hem een zachte duw met mijn heup. Ik zag hem vanuit mijn ooghoek glimlachen.
‘En als je het zo bekijkt – ik heb soms ook wat meer te verduren dan een gemiddeld mens, vooral als het aankomt op contact met anderen en mijn echte vrijheid op straat. Net zoals iemand die ziek is de beste medicijnen wilt, de beste middelen voor het probleem, wil ik de vrijheid om op straat of in de lucht te zijn. Op een strand of in een vliegtuig.’
Ik porde hem in zijn zij. ‘Je kan zoiets niet met ziekte vergelijken, Harry. Privé vliegen of zonnen is geen kwestie van leven of dood.’
‘Maar je begrijpt mijn punt, toch?’ ging Harry erop in. ‘Als iemand een probleem heeft wil hij of zij de best mogelijke oplossing. Ik ook. Wij ook.’
‘Hm.’
‘Hm? Betekent dat oké?’ Hij pakte me geamuseerd steviger beet en wiegde ons zacht heen en weer.
‘Misschien.’
Harry lachte zacht en kuste me op mijn wang. ‘Ook een goedemorgen, lieverd.’
‘Wacht,’ ik draaide me om en pakte zijn pols beet toen hij al weg wilde lopen. Hij draaide zijn hoofd naar me toe en keek me met opgetrokken wenkbrauwen geamuseerd aan. ‘Hm?’
Ik glimlachte, ging op mijn tenen staan en kuste hem op zijn mond. Toen ik me niet terugtrok draaide hij zich volledig om en sloeg een arm om me heen.
‘En over... gisteren… trouwens,’ kwam er tussendoor nog over mijn lippen, en hij humde er tegenaan, ‘ik wil graag dat je er lekker over nadenkt deze week… maar... dan we het voor nu laten... álles... hm... en gewoon alleen maar genieten van... de vakantie.’ Ik pakte zijn shirt beet en trok er zacht aan.
‘Dat is totaal geen probleem,’ hij drukte nog een kus op mijn mond voordat hij me losliet en wel ondertussen naar me grijnsde. ‘Helemaal géén probleem.’


Hallo hallo!
Het is weer even geweest, I know, maar het komt vanzelf :-) ahaha
Ik heb trouwens een soort van uitslag van de opleiding in Amsterdam teruggekregen, als iemand daar geïnteresseerd in is ahaha
De toetsuitslagen (ik moest er met toetsdag twee maken) waren dus 8,1 en 8,2, waar ik echt heel blij ben, vooral aangezien ik dan sinds februari 2015 al niet meer naar school was gegaan. Gelukkig kan ik blijkbaar dus nog steeds leren :-)
Dat, samen met mijn antwoorden bij de vragenlijst die ik vooraf al in moest vullen, en de indruk die ze bij de schooldag van me hebben gemaakt, heeft me een rangnummer gegeven, wat 094 is. Nou, als je, zoals in mijn geval, dat dus eerst leest klinkt dat ook heel positief. Er werd immers gezegd: hoe lager, hoe beter, en dat er een 0 voor staat betekent dat er nog honderdtallen zijn en ik zit daar dus onder!! Fijn!!
Bij verdere research heb ik op de website van HvA dus gezien dat als je tussen 1 en 340 zit je bijna dan al wel niet 100% zeker bent van een plek. Zit je tussen 340 en 545 dan is het twijfelachtig. En!! Ik ben [email protected]? Dus?!?!?!
Helaas kan ik nog niet officieel zeggen dat ik ben geplaatst, alleen geselecteerd door de opleiding, want DUO doet nog een centrale loting (waarbij ze dus heel erg kijken naar de ranglijst van de opleiding) en de uitslag daarvan krijg ik pas 18 juli! Ook drie dagen na mijn twintigste verjaardag! Uhm!
Maar ja, ik ben dus blij en gespannen tegelijkertijd. Wil héél graag naar die opleiding en voel dan echt alsof ik weer iets met mijn leven kan :-)

Maar!! Enough about me!! Hoe is het jullie vergaan? Sommigen van jullie hebben examens gehad - hoe ging dat? Goed vertrouwen? Wat zijn de plannen voor daarna? Tell me!!!!

Reacties (5)

  • CaptainChaos0

    ohgod!!
    ik hou van dit verhaal..
    hoe is je loting inmiddels verlopen?
    ga je ook nog verder hieraan ik heb in iedergeval nu een abo heheh + kudo

    x

    3 jaar geleden
  • Lovecandy

    ik heb nog steeds examen, das dan ook de reden dat ik het pas nu lees, oeps!
    ben trouwens blij voor je!

    3 jaar geleden
  • biancadokkum

    Wat mooi geschreven weer <3!
    Heel veel succes met je loting en ik zal voor je duimen:)!

    Ik heb mijn opleiding afgerond en ben in afwachting van de uitslag moet daarvoor nog 2 weken wachten en dan heb ik begin juli diploma uitreiking en daarna geen school meer:)!

    3 jaar geleden
  • fleurence

    Succes met de loting, ik zal voor je duimen! Het hebben van nummer 94 is hopelijk al een goed vooruitzicht.

    Zelf heb ik woensdag mijn laatste examen (wat ik makkelijk ga behalen) en begin juli mijn diploma uitreiking. Nooit meer naar school.. klink toch wel heel vreemd.

    3 jaar geleden
  • LarryNiam

    wat lief<3
    snel verder:)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen