Foto bij 097 ~ Marika Houghton

II 097 II

Om de drie dagen kan een ander dorp weer kennismaken met de tweeling. Waarvan ik zelfs gehoord heb dat het ook feest is in de dorpen zelf. Allemaal ter ere van de tweeling.

Eergisteren was er weer een dag waarbij een dorp de tweeling kon zien. Iets waar de meeste naar uitkeken en zijn ze blij dat het mogelijk is om ze te zien. Toch is het wel Harry's idee geweest om dat hier te doen in het paleis. Wat, in zijn woorden, een gecontroleerde omgeving is. Tegelijk dat de beveiliging ook volledig paraat is en zijn alle tien de mannen helemaal op de been.

Morgen het laatste dorp en dan zit het erop. Wat ook wel mag want we hebben voor vier weken lang, om de drie dagen, het paleis opengesteld zodat het volk kennis kan maken met de tweeling.

Dat Norah en Brennan anderhalve maand oud zijn, is te merken omdat ze wat langer slapen. Nu maken ze me hooguit vier keer wakker in de nacht. Wat voorheen zes tot zeven keer geweest is.

Van achteren worden er een paar armen om me heen gelegd. “Het is te zien dat je langzaamaan je nachtrust wat terug krijgt,” mompelt Louis en drukt hij een kus in mijn hals.

Waarop ik me omdraai in zijn armen. “Het scheelt ook dat ik omringt ben door personeel waar ik mee bevriend ben.” Ik kus hem kort en sla ik mijn armen om zijn nek. “En dat ik een paar goede vrienden heb. Zelfs een in het bijzonder,” zeg ik zacht.

“Ik mag hopen dat je mij daarmee bedoelt,” reageert hij en tilt hij mijn hoofd op.

Zuchtend kijk ik hem aan. “Nee, ik bedoel Dezi...”

“Oh, je verkiest een baby boven mij,” verontwaardigt laat hij me los. “Dat Brennan en Norah boven mij staan, oké, dat kan ik nog begrijpen maar Dezi. Die hoort bij Niall en Harry.”

Om nu in de lach te schieten door zijn gezicht. “Natuurlijk bedoel ik jou,” glimlach ik en leg ik mijn armen weer om hem heen.

Gelijk grijnst Louis en drukt hij zijn lippen op de mijne. Wat eerst een lieve kus is maar daarna eist zijn tong mijn mond op. Tegelijk dat zijn handen over mijn rug gaan. Voorzichtig dat hij me achteruit duwt tot we op mijn bed belanden en glijdt zijn hand onder mijn shirt omhoog.

Naar adem happend, verbreek ik de zoen en kijk ik hem aan. Zijn anders helderblauwe ogen zijn heel wat donkerder. Tevens dat het beetje groen nu totaal verdwenen lijkt te zijn.

Zachtjes schudt hij zijn hoofd. “Als je het niet wilt, moet je dat nu zeggen.” De belofte is in zijn ogen te zien.

Even vraag ik mezelf af of ik het wel wil. De tweeling is best dichtbij. Aan de andere kant mis ik het en gaat het verlangen door me heen. Kom op, geef antwoord. Behalve dat, de tweeling slaapt net dus hun worden minstens over een uur pas wakker. Als het niet later is. Mijn handen lijken een eigen wil te hebben en pak zijn shirt bij de onderkant vast. Om kort een kus onder zijn oor te drukken. “Wel met bescherming,” fluister ik. “Het is voor mij te vroeg om de pil te slikken. Of iets anders.”

Verrast trekt hij zijn eigen shirt uit. “Heb ik,” knikt hij even zacht en trekt hij mijn shirt uit. “En ik zal voorzichtig zijn,” beloofd hij me. Vervolgens trekt hij nog mijn broek uit en kruip ik onder de dekens.

Met mijn ogen volg ik hem als Louis zijn broek uit trekt en komt hij bij me liggen. Met mijn vinger ga ik over zijn borstkas waar ik een paar tatoeages zie.
***
Wanneer ik wakker word, is dat niet van de tweeling maar van een hand, die over mijn arm streelt. Me omdraaiend, lig ik gelijk weer in Louis' armen.

“Hi schoonheid,” mompelt hij tevreden en trekt hij me dichter tegen zich aan. Een kus volgt vanzelf. “Het is beter dat we er uit gaan. Of dat ik me in ieder geval aankleed,” zucht hij. “Meer omdat er voor jou niet moeilijk gedaan wordt. Als Harry mij hier vindt, is er oorlog.”

Ik kruip dichter tegen hem aan. “Maar dan snapt Harry het zelf ook niet. Ik ben meer dan alleen een prinses en een moeder. Waarom ben jij de enige die dat ziet?”

Hij haalt zijn schouders op. “Geen idee,” glimlachend kust hij me. Om dan toch uit bed te gaan en trekt hij eerst zijn boxershort aan. Zijn broek volgt even snel. “Maar het is jammer dat de rest het niet ziet. Bijna teleurstellend want iedereen wilt wel iemand vinden waar hij of zij, zichzelf bij kan zijn. Een arm om je heen. Wat intimiteit als een kus, zoenen of wat knuffelen.” Hij trekt zijn shirt over zijn hoofd. “Alleen bestaat vijfennegentig procent uit mannen hier en mannen zien het vaak even anders. Tenzij ze zussen hebben want anders doet het hun niks.”

Zelf ga ik uit bed en kleed ik me ook snel aan. Dat is tot ik mijn bh aan heb want dan begint Norah te huilen. Honger, snap ik meteen.

“Ga jij maar zitten.” Louis lijkt de huilbui ook te herkennen en tilt hij Norah uit de wieg. Om haar in mijn arm te geven.

Ik leg haar goed en begint ze te eten.

“Brennan ook.”

Met mijn blik op Norah, knik ik. “Ja, hij zal zo wel wakker worden.” Ik krijg mijn zoon vast en helpt Louis om mijn bh los te maken. Wat makkelijk kan omdat het een voedingsbeha is. “Kom op, lieverd. Je zus was al wakker.” Dan is het te zien dat hij zijn handjes op mijn borst legt en zoekt hij met gesloten ogen.

“Nu zijn ze nog lief en schattig,” grinnikt Louis. “Wacht maar tot ze tien jaar zijn.”

Even wordt er geklopt en gaat de deur open. Waar Harry staat. “Gewoon inventarisatie waar iedereen is,” zegt hij met een grijns.

Ik hum vanzelf wat. “Wat heb je met Niall gedaan?”

Nu betrekt zijn gezicht meteen. Net als dat er een glans in zijn ogen sluipt. “Niks, Dezi is wakker. Misschien dat hij met de tweeling kan spelen.”

Hoofdschuddend kijk ik naar Harry. “Pas als ze zelf zes maanden oud zijn. Nu doen ze niks anders dan slapen of mij wakker houden omdat ze honger hebben of een schone luier willen,” grap ik. “Daar zal Dezi nog even geduld mee moeten hebben. Maar dwaal niet af, die blik in je ogen zegt mij dat Dezi ook net wakker is. Ik ben niet gek, Harry.”

Betrapt komt hij bij me zitten op het bed. “Ja, ja, hoe komt het dan dat jij je shirt uit hebt?” Zijn blik gaat van Louis naar mij.

“Dit is makkelijker want anders zit mijn shirt hier bovenin te strak,” verklaar ik. “Zit niet lekker ook en ik was toch in mijn slaapkamer.” Dat is niet gelogen.

“Je moet ook niet constant de tweeling naar een andere kamer brengen. Hoe lang wilde je ze nog hier in je eigen slaapkamer houden?”

Daar denk ik zelf ook soms aan. “Ik denk tot ze één jaar zijn of zo.” Mijn blik gaat omlaag naar de twee en drinken ze rustig verder. “Ik zou het echt niet weten. Misschien tot ze aan de fles zitten?”

“Mijn moeder deed het tot ze zes maanden oud waren. Dan heb je redelijk je nachtrust terug, kunnen ze overdag in hun eigen kamer liggen en als je zelf naar bed wilt, leg je ze in de wieg hier,” legt Louis uit. “Dus laat ze overdag maar alvast aan hun eigen kamer wennen. Een kamer die ze zullen delen tot ze tieners worden.”

Dankbaar knik ik naar Louis. Juist met dit soort momenten is het fijn dat iemand er meer ervaring mee heeft. “Dank je, ik wil ze zeker wel langzaam laten wennen aan hun eigen kamer.”

“Graag gedaan.” Met een zucht staat Louis op. “Ik ben in de studeerkamer, als je me zoekt.” Hij kijkt naar Harry. “Ook handig aangezien je bezig bent met de inventarisatie van waar iedereen is. Maar ik denk dat de belangrijkste twee nu plat liggen.” Bij de deur draait hij zich om. “En dan bedoel ik Niall en Dezi.”

“Louis,” reageert Harry meteen en schiet ik in de lach.

Reacties (2)

  • Tomlinsbear

    Ze begon met Louis en eindigt met Louis. Tenzij je hem nu ook laat doodgaan, dat vergeef ik je niet

    4 jaar geleden
  • Malikx

    Seks met lou... oke het was lief en lou is lief maar
    Ik wil nog steeds liam!! Ik ga wenen

    Houvan je

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen