Foto bij 108 • Een les geleerd



Draco Malfoy P.O.V.

'Schiet eens op, Draco, we komen nog te laat.' Pansy's schelle gekrijs galmde door de gemeenschappelijke ruimte. Draco rolde met zijn ogen en liep de slaapvertrekken uit. Met trage passen stapte hij de trap af naar beneden, waar hij Pansy en Blaise aantrof. 'Waar bleef je zeg,' mopperde Pansy en keek op haar horloge.
'Ik ben er nu toch,' gromde Draco terug en liep langs haar heen. 'En trouwens, jullie kunnen ook zonder mij weg. Ik ben toch te jong om de apparitiontest te doen. Ik moet zo naar de les.'
Een paar vijfde jaars meisjes volgde hem aandachtig met hun ogen en toen hij hen een blik wierp, draaiden ze giechelend hun hoofd om. Hoewel Draco voorheen niets liever deed dan met een van hen te flikflooien, schonk hij er nu vrij weinig aandacht aan. Pansy die achter hem aan kwam hobbelen wierp de jongere jaars een woeste blik, als een aasgier die zijn prooi beschermd tegen hongerige ogen. Zonder acht te slaan op haar, liep Draco de gemeenschappelijke ruimte uit.
'Ik heb je gemist bij de wedstrijd zaterdag.' Blaise kwam naast hem lopen. 'Waar hing je uit, man.'
'De bibliotheek,' antwoordde Draco droog en keek zijn vriend aan, wie echter ongelovig een wenkbrauw hief.
'Ik moest nog wat boeken terugbrengen en wat huiswerk inhalen,' verklaarde Draco. 'Hoe was de wedstrijd?'
Blaise haalde zijn schouders op. 'Prima. Geen ongevallen en zoals verwacht geen overtredingen.'
Draco gniffelde. 'In andere woorden het niet waard om te aanschouwen.' Het drietal sloeg rechtsaf de trappen op richting de begane grond, waarna ze het schoolterrein opliepen richting de wagens. Verderop zag hij een aantal Gryffindors lopen, waaronder het gouden drietal. Draco wende zijn gezicht af toen Granger hem met opgeheven wenkbrauw aankeek.
'Wat zit die Granger nou de hele tijd te loeren naar je,' siste Pansy in zijn oor en hij draaide zich van haar weg. 'Kun je dat ook doen zonder in mijn oor te regenen?'
Pansy keek hem beledigd aan; de diepe frons op haar voorhoofd deden haar onooglijke gezicht geen goed. 'Ik ga wel in de andere kar zitten.' Met geheven hoofd stapte ze bij hem weg en klom in de kar die achter hen geparkeerd stond. Draco schonk er geen aandacht aan. Zijn ogen gleden de bosrand langs opzoek naar Eleanor. Even verderop, drie karren van hem verwijderd, zag hij haar staan, naast haar Quidditch teamspelers. Haar bruine haar bungelde over haar schouders en de wind speelde zachtjes met de donkere lokken. Ze droeg haar schooluniform, net zoals alle anderen, echter viel het hem op dat haar rok een stuk korter was in vergelijking met die van de andere meisjes. Het kriebelde zijn maag en stiekem hoopte hij dat ze iets zou laten vallen, zodat hij meer zicht zou krijgen op haar achterzijde wanneer ze het van de grond zou rapen. Ze draaide zich naar hem om, duidelijk bewust van het feit dat er naar haar gekeken werd. Een speelse glimlach sierde haar lippen en ze knipoogde vluchtig naar hem. Een tweede paar ogen eisten zijn aandacht op en hij zag dat Bates met een diepgewortelde haat zijn kant op kijken. Hij greep Eleanor bij haar arm en tilde haar de wagen in, waarna hij ook in de wagen klom en voor haar ging zitten, zodat Draco's uitzicht compleet werd verpest. Hij gromde binnensmonds. Hij had een hekel aan Jayden Bates. Hij waagde het Eleanors aandacht op te eisen. Zij behoorde alleen aan hem. Ze was een streling voor zijn ego, een verzachting voor zijn pijn en een uitweg uit zijn problemen. Alleen hij mocht daar van genieten. Het meest begeerde meisje van school en ze was er alleen om hem te plezieren. Althans, dat was wat hij zichzelf deed geloven.
'Draco.'
Een heldere stem schudde hem uit zijn gedachten. Hij draaide zich om en keek Blaise vragend aan. Blaise was al in de kar gestapt en torende boven hem uit.
'Je lokt een gevecht uit, Draco.' Zijn toon was waarschuwend.
'Waar heb je het over?'
Blaise zuchtte vermoeid. 'Bates. Je weet hoe gesteld hij is op Whelan. Je denkt toch zeker niet dat hij haar uit het oog verliest. Waarom denk je anders dat hij hier is? Die heeft zijn test al lang gehaald hoor.'
'Wat boeit mij dat?' mompelde Draco.
Blaise had zijn ogen op hem gefixeerd en hield hem aandachtig in de gate. Iets waar Draco zich aan begon te ergeren. 'Kun je het zien?'
'Wat zie je in haar? Behalve dan het feit dat ze knap is.'
Draco keek hem aan met ontsteltenis, maar sprak geen woord. Was het te duidelijk?
'Ik ben je beste vriend. Ik ben echt niet blind, man. Je loopt al jaren om die griet te kwijlen.'
Draco weigerde zijn vriend aan te kijken. Niet wetend hoe hij precies op die opmerking moest reageren. Blaise grinnikte en ging achterover op de kar zitten, met zijn handen achter zijn hoofd gevouwen. 'Mij maakt het niet uit hoor. Die Hufflepuffs vallen wel mee. Ik ben vorig jaar nog met een van hen in bed beland. Ik kan je vertellen, ze zijn niet hebberig.' De gebruinde jongen lachtte hard om zijn eigen grap voordat hij Draco weer aankeek. 'Maar die muts is onbereikbaar. Al helemaal met die bodyguards om zich heen.'
'Niet geheel onbereikbaar,' mompelde Draco toen zo zacht dat Blaise hem niet hoorde en hij lachte in zichzelf. Hij hoorde hem kort neuriën, als blijk dat hij niet gehoord had wat Draco had gezegd. Maar toen hij merkte dat Draco zijn zin niet zou herhalen, ging hij onbeschaamd door met praten. 'Reken er maar wel op dat Pansy hier nog een punt achter gaat zetten.'
Een grinnik ontsnapte zijn keel. 'Wat zij doet laat me koud. Als jij je mond maar houd.'
Blaise leunde voorover met zijn armen op de kar, zodat hij net wat boven Draco uitkwam. 'Hé, ik zeg niks hoor.' Blaise gebaarde dat hij zijn mond snoerde en sloeg Draco toen een keer op zijn schouder. Totaal gebioligeerd bleef hij naar de stilstaande kar staren waar Eleanor inzat en af en toe ving hij een glimp op van haar glanzende, zachte lokken of haar stralende glimlach. En helaas werd dat af en toe afgewisseld door de woedende blik van Bates. Draco liet zich echter geen van die keren kennen en hief uitdagend zijn wenkbrauw, waarna hij een spottend lachje liet zien. Hij was niet bang voor die Beater; Eleanor had haar keuze gemaakt en ze koos voor hem. Eens deze dagen zou hij hem dat nog flink onder de neus schuiven.

'Allemaal nog te jong voor uw Apparition test zie ik? Allemaal nog geen 17?' sprak de opgewekte stem van professor Slughorn door de klas. Draco staarde hem verveeld aan. Zou je denken, oude man, dacht hij, anders zaten we hier niet, idioot.
Draco keek om zich heen. Alleen McMillan en Potter zaten nog in het lokaal. Hij werd hoe langer hoe bozer dat hij hier zat. Zijn jaargenoten kregen nu de kans apparition onder de knie te krijgen en hij zat hier vast aan de grond genageld en gedwongen tot lopen totdat hij ook eindelijk 17 was. De enige troost die hij had was dat Potter ook niet kon uitblinken met zijn apparition talenten deze keer en dat Eleanor hem vast wel mee zou nemen ergens heen als hij er om vroeg. Draco volgde professor Slughorn met zijn ogen door het lokaal.
'Nou,' sprak de man toen. 'Dan gaan we maar iets amusants doen.'
'Dat klinkt goed, professor!' riep Macmillen slijmerig en Draco rolde zijn ogen. 'Wat bedoeld u met amusant?' vroeg hij toen.
De professor bleef even nadenkend stil staan en toen verscheen er weer een brede glimlach op zijn gezicht. 'Verras me maar!'
Draco zuchtte diep en staarde verveeld naar zijn bureau. Kon hij niet gewoon nu weglopen?
Ineens voelde hij ogen gaten in de zijkant van zijn hoofd branden en hij keek met een ruk om naar de tafel naast zich, waar Potter hem met grote ogen opnam. Draco trok zijn lip een keer mokkend op en wende toen zijn gezicht af. Potter moest hem nu nog meer haatte dan normaal, nu Eleanor, door hem, niet meer met hem praatte. Ergens bracht het hem vreugd en trots dat hij de nijd van Potter nog meer voedde. Draco zat zijn les uit en liep daarna direct richting de schoolgronden, waar hij geduldig bij een muurtje bleef wachten tot zijn jaargenoten zouden terugkeren. Tot zijn grote teleurstelling waren Granger en Weasley de eerste die hij langs zag komen lopen.
'Het lukt je de volgende keer vast beter, Ron,' hoorde hij Granger hem opbeuren. Draco glimlachte breeduit. Die loser was niet geslaagd. Waarschijnlijk had die sukkel zijn arm laten liggen tijdens het verschijnselen.
'Ik weet het niet hoor, Hermione, jij kan makkelijk praten. Jou lukte het in één keer.'
'Houd op met zeuren! Kom op, we moeten Harry zoeken. Hij heeft vanavond weer Occlumency bij Snape, dus hij zal wel een oppepper kunnen gebruiken. Nu zeker..' Het gekakel van Granger stierf langzaam weg toen ze hem passeerde. Draco bleef als verlamd stilstaan en staarde met grote ogen richting de bosrand. Potter krijgt Occlumency lessen van Snape?
Woedend klemde hij zijn kaken op elkaar en stormde het kasteel binnen. Die vuile verrader, dacht hij. Hoe kon hij de vijand zijn trucjes leren? Wat als hij straks wist hoe hij Legimency moest gebruiken? Potter zou erachter kunnen komen wat hij van plan was of nog erger, de Lord zijn plannen dwarsbomen. Draco bleef abrupt stilstaan. Potter zou het kunnen gebruiken op Eleanor! Zij was daar niet tegen bestand. Ze zou er niet aan kunnen ontsnappen. Draco versnelde zijn passen en renden de trap met twee treden tegelijkertij af de kerkers in. Groene lantaarns verlichtte zijn pad terwijl hij zijn weg baande naar het kantoor van zijn afdelingshoofd. Daar bonkte hij met zijn vuist op de deur totdat deze met een flinke zwaai openging. 'Meneer Malfoy, wat heeft dit te betekenen?' vroeg Snape nijdig.
Draco negeerde hem en stormde zijn kantoor binnen. 'U geeft Potter Occlumency lessen? Wat bezield u?'
Snape sloot kalm de deur achter zich dicht en keerde zich tot Draco. 'Allereersr zijn dat mijn zaken, Draco. En ten tweede, het schoolhoofd heeft me dit opgedragen. Ik heb geen keus.'
'Natuurlijk wel!' kraamde hij onbeschaamd. 'Aan wiens kant staat u eigenlijk?'
'Dat weet jij zelf ook wel, Draco, maar ik kan het schoolhoofd niet negeren als mij iets word opgedragen.'
Draco sloeg overdreven zijn armen in de lucht en zetten een paar passen dichter naar Snape toe. 'Weet u wel waar u mee bezig bent? Dit kan alles verzieken! U brengt mij in gevaar, mijn ouders en het hele plan! Hoe kunt u zoiets stomzinnigs doen!'
'Let op je woorden, Draco!' Zijn stem was plotseling dieper en luider, met een waarschuwende ondertoon. Maar Draco was niet onder de indruk. 'Nee. Het kan me wat verrotten hoe ik tegen u praat. U begaat een fout en dat mag u weten ook. U hebt geen idee wat voor problemen dit kan veroorzaken.'
Er viel een stilte, waarin Snape Draco grondig opnam. Hij had zijn handen bijeen gevouwen voor zich en keek met een doordringende blik op Draco neer. Rilligen liepen plotseling over zijn lichaam, toen hij de kille blik in Snapes zwarte ogen zag.
'Hm,' neuride hij toen. 'Ik heb het idee dat dit niet over het plan gaat. Is het wel, Draco?' Zijn wenkbrauwen schoten omhoog en een bijna onzichtbaar, sluw lachje gleed over zijn lippen.
Draco's borstelige wenkbrauwen gleden dieper over zijn ogen. Hoe durfde hij aan hem te twijfelen!
'Blijf uit mijn buurt, verrader!' met die woorden stoof hij langs Snape heen het kantoor uit en maakte baan naar de zevende verdieping. Gedachten schoten door zijn hoofd heen. Koortsachtig begon hij plannen te broedden, maar hij wist niet waar hij moest beginnen. Er kon zoveel mis gaan door de acties van Snape. Als het plan zou mislukken door zijn toedoen, zou dat niet eens zijn eigen leven kosten, maar ook dat van Draco en zijn familie. Lord Voldemort zou nooit de macht kunnen verkrijgen over de school en Dumbledore zal hem verslaan. Eleanor zou haar leven moeten lijden door de ketting. Snape bracht zoveel mensen in gevaar door zijn stomzinnige acties.
Draco stormde de Room of Hidden Things binnen en schrok op toen hij een schaduw door de kamer zag bewegen. Even bleef hij staan luisteren en greep toen naar zijn staf, die hij dreigend hief terwijl hij naar het centrum van de kamer liep. Hij gluurde langs een grote stapel boeken, maar kon niet opmaken wie zich in zijn domein had gewaagd. Draco slikte een keer moeizaam en sprong vanachter de stapel vandaan. 'Arretica!'
Een grijs licht schoot uit zijn staf, waarna een stevig net de indringer gevangen nam. Een gil galmde door de kamer heen en toen Draco dichterbij kwam, haalde hij opgelucht adem toen hij zag wie het was.
'Wel alle jezus, Draco! Ben je wel helemaal lekker in je hoofd!' tierde Eleanor, terwijl ze vocht met het net. 'Haal me hieruit!' Haar wangen zagen rood van kwaadheid en haar haren in de war door het net. Draco grinnikte opgewekt. 'Nee, ik denk dat ik je zo maar even laat liggen.'
'Je waagt het niet, verdomme!'
Lachend boog hij voorover en haalde het net van haar af. Hij smeet het aan de kant en hield het meisje overeind.
'Ik kwam hier om te vieren dat ik ben geslaagd, maar nu ben ik te boos op je,' bromde ze geërgerd en legde haar armen over elkaar.
Langzaam en met een brede grimas rond zijn lippen, boog hij zich naar haar toe, tot zijn lippen haast de rand van haar oor raakte. 'Ohja?' vroeg hij uitdagend, 'Mij maakt het niets uit. Je wordt alleen maar sexyer als je boos bent.'
Het rood van haar wangen verspreidde zich plotseling over haar gehele gezicht en haar ogen groeide groot. Het hevige deinden van haar borst vertelde Draco dat hij raak had geslagen. 'Hm.. Misschien ben je nu toch niet zo heel boos meer.' Hij grinnikte en blies een keer zachtjes in haar oor.
Ze sprong direct opzij en sloeg naar haar oor. 'Kappen!' siste ze. 'Nee, ik ben wel boos op je.'
Draco haalde zijn schouders op en gniffelde. 'Goed dan, dit hervatten we een andere keer wel. Ik moet je iets belangrijks vertellen.'
De serieuze klank in zijn stem leek haar te alarmeren, want ze keek direct om en schonk hem de volle aandacht. 'Wat is er?' De roodheid verdween van haar wangen en ze leek het akkefietje haast al weer vergeten.
'Je geheim is in gevaar. Potter volgt occlumency lessen bij Snape. En het zou me niks verbazen als hij binnekort ook Legimency onder de knie krijgt. Hij kan het op jou gaan gebruiken.'
'Dat zou hij nooit doen!' sprak ze hem tegen. 'Dat durft hij niet.'
'Wees toch niet zo goedgelovig. Ik wed dat onze beroemdheid alles uit de kast zou halen voor een avontuurtje. Denk maar niet dat je gespaard blijft.'
Ze staarde nadenkend zijdelinks naar de grond en legde een vinger tegen haar onderlip. Draco zuchtte. 'Denk na. Als wat jij zegt de waarheid is en ik de enige ben waarbij de ketting het toelaat dat je hierover praat.. Dan heb je de school ten dode opgeschreven, mochten ze er ooit achter komen. En hoewel het mij geen zier uitmaakt wat er met al die losers gebeurd, eerlijk, het zou mijn taak makkelijker maken als al die sukkels uit de weg zouden zijn geruimd. Voldemort zou me op zijn knieën bedanken dat ik de wereld van Potter heb verlost..' Nadenkend legde hij zijn vingers tegen zijn kin. Niet om haar te treiteren, maar omdat hij het idee echt overdacht.
'Nee, nee, doe dat niet.' Eleanor keek hem met smekende ogen aan. 'Zou je zo egoïstisch zijn mij zoveel leed te bezorgen zodat jij van je aartsvijand af ben?'
'Had je anders verwacht van mij?'
Ze greep zijn colbert vast en keek hem indringend aan. 'Ja! Je denkt te slecht over jezelf. Als je ook maar een greintje respect hebt voor mij, doe je me dat niet aan.'
Hij viel even stil en fronste nog dieper. Het verdriet in haar ogen gaf hem een hol gevoel in zijn borst en even voelde hij zich gevangen door haar heldere groene ogen, die door het licht en de tranen schitterden als opgepoetste smaragden. Toen glimlachte hij. Hoewel zijn plan voor Potters dood hem verleidelijk in de oren klonk, was hij niet van plan dat voort te zetten. Voldemort zou hem omleggen als Draco van school zou worden getrapt omdat hij zijn bevelen had genegeerd en de Chosen One zelf had gedood. Bovendien zou dat betekenen dat hij daarbij Eleanors leven zou verwoesten, en dat wilde hij niet. Met zijn duim veegde hij zachtjes een ontsnapte traan van haar wang en zei toen: 'Echter, de heer zou Potter het liefst met eigen hand ombrengen. En mijn taak ligt daar niet.'
Een opgeluchte glimlach streek over haar gezicht en ze pakte zijn hand vast. Het lukte haar duidelijk niet te spreken, zo overdonderd was ze door alle plotselinge emoties. Die glimlach was maar van korte duur, want al gauw stroomde er meer tranen over haar wang, deze keer van pijn.
'De ketting,' bracht ze hakkelend uit en ze trilde op haar benen. Voorzichtig ondersteunde hij haar en omarmde haar rillende lichaam. Na een tijdje leek de pijn weg te zakken. Het was gelukkig een minder heftige aanval, maar zelfs nu was haar nek verhit en pijnlijk en liet ze hem niet dichterbij. Hij wilde haar helpen, maar zodra zijn vingers naar haar nek reikten, nam ze afstand. Draco keek haar aan en zuchtte.
'Ik kan je zeggen dat je hen moet laten en voor jezelf moet kiezen, maar goedheid is net zo goed dwaasheid. Potter zal je geheim verklappen..'
Een diepe zucht rolde over haar rode lippen en ze sloeg haar ogen neer. 'Ik kan niet leven wetend dat de dood van velen mijn schuld is. Dan heb ik nog liever dat Voldemort de macht over de school verkrijgt, als dat zou betekenen dat ieder van hen in leven zou blijven.' Haar stem werd met elk woord zachter. En toen ze weer naar hem opkeek, waren haar ogen nat van de tranen. 'Waarom is egoïstisch zijn zo moeilijk? Deze keuzes zijn onmenselijk om te maken.'
Draco sloeg zijn armen om haar heen, waardoor deze op haar schouders steunde en hij drukte haar tegen zich aan. Haar armen krulden zich om zijn lichaam en hielden hem stevig vast. Een zachte kus drukte hij op haar voorhoofd. 'Ik noem het niet egoïstisch, ik noem het strijden voor je geliefden,' sprak hij, denkend aan zijn ouders. 'Ik ga je leren occlumency te weerstaan.'

Reacties (7)

  • EvilDaughter

    Omg Draco, die zin had ik niet uit je mond verwacht. (Dat eennalaatste wat hij zei)
    Aaaaahhhh die gif(H)
    FangirlingxD

    4 jaar geleden
  • Tribbiany

    Ik had een tijd niet zo veel tijd (mooie zin (: ), maar nu ben ik weer bij (:

    Weer supergoed! ik ben echt totaal niet jaloers op je schrijftalent hoor....

    Wel dus ):
    :X

    4 jaar geleden
  • Altaria

    Wauw

    4 jaar geleden
  • Histoire

    Zijn ze nu eigenlijk een koppel of hoe moet je dat precies zien wat die twee hebben? Er zit wel tederheid en bezorgdheid ook in, precies nog in de fase tussen lust en liefde :'D.

    4 jaar geleden
  • HopeMikaelson

    Poor Ella!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen