Foto bij Proloog

Oslo stapte het feeënrijk in. Zijn laatzen maakten sporen in de zachte grond. Het was nacht, en Oslo haalde een fakkel tevoorschijn. Hij stak hem aan, en hield hem bij de grootste boom. Snel rende hij weg, en bekeek hoe het hele woud afbrandde. Het gegil van levend verbrandende feeën galmde door de donkere nacht. Toen de zon een klein beetje opkwam, was de laatste boom bijna verbrand, en lagen alle lijken in een bloederige hoop aan Oslo's voeten. En toen zag hij het, er kwam net een fee aanvliegen, die van schrik en verdriet een meter of twintig viel. Voordat ze nog iets kon doen, pakte Oslo zijn boog, en schoot haar in één van haaf vleugels. Ze viel buiten westen naar benden, en voordat ze de grond raakte gooide Oslo snel een spreuksleutel op de grond die haar afremde, en op een paar meter boven de grond liet zweven. Hij gooide haar achterin een wagen, en klom voorop op het paard. hij reed weg, en liet het verwoeste rijk achter zich.

Reacties (2)

  • BethGoes

    ai.. die bomen... wat een slecht mens!

    4 jaar geleden
  • Tijgerbloed

    arme bomen!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen