'Moeten we ze wakker maken?' hoor ik iemand ver weg vragen.
'Maar ze liggen zo schattig! Zal ik een foto maken?' Dat is Isabelle, toch?
Iemand duwt zacht tegen mijn schouder. 'Wakker worden, Cass, we moeten straks naar training!'
'Ik wil niet,' kreun ik zonder mijn ogen te openen. Isabelle gniffelt. Ik open met tegenzin mijn ogen. Sinds wanneer staat de wereld scheef?
Het kost mijn slaperige brein en paar tellen om te realiseren dat mijn hoofd scheef ligt, en het duurt nog langer voordat ik met realiseer hoe dat komt. Ik lig met mijn hoofd op Xaviers schouder. Jordan kijkt me met een betekenisvolle grijns aan, zijn donkere ogen glimmen speels.
Direct vlieg ik overeind, waardoor Xavier ook wakker wordt. 'Waag het niet, Greenway!' zeg ik uitdagend tegen Jordan. Jordan grijnst vrolijk. Hoewel hij niets zegt, kan ik precies aan hem zien wat hij denkt. Jordan is zo'n open boek.
'Wat is er?' vraagt Xavier slaperig.
'Niets bijzonders, we moeten alleen opstaan. Ik denk niet dat die nieuwe coach het op prijs stelt als we te laat komen.'
Ik sta met tegenzin op. 'Oké... Fay, weet jij waar in mijn tenue gelaten heb?'
'Waarschijnlijk in de badkamer, of zoiets,' ze rolt met haar ogen. Ik stap van mijn matras af, dan valt het me pas op dat overal, maar dan ook overal popcorn ligt. 'Popcorn was toch jouw idee, Jordan? Dan mag jij het opruimen!' grijns ik. Ik gooi mijn handen in de lucht. 'Het is overal!'
'Het zit zelfs in je haar,' grinnikt Xavier.
Ik haal een hand door mijn haar heen. 'Waar?'
Xavier komt dichterbij staan. 'Hier,' hij plukt wat popcornkruimels uit mijn haar.
'Eh, bedankt,' lach ik. Dan ren ik weg. 'Ik claim de badkamer!'

Een uur later lopen we gezamenlijk naar Raimon.
'De eerste echte trainingsdag als het nationale team... ik vind dit echt leuk!' lach ik.
Fay knikt instemmend. 'Ik kan niet wachten tot we naar Liocott gaan!'
'Verwacht er nog maar teveel van, hè! Straks komen we niet eens door de kwalificatieronden! Hoogmoed komt voor de val,' glimlacht Jordan.
Als we bij Raimon aankomen zijn de meesten er al. Iedereen is een beetje aan het inspelen.
Nathan passt de bal naar me toe. Ik kaats hem door naar Fay, die hem zo hard mogelijk naar Nathan schiet.
'Je zou kunnen doen alsof je hem niet haat vanwege dat Dark Emperors gedoe?' suggereer ik.
Fay doet een paar tellen alsof ze er series over nadenkt en schudt dan haar hoofd. 'Echt niet.'
Dan komt ook Austin het veld op rennen en is iedereen er. 'Sorry dat ik laat ben!' verontschuldigt hij zich ernstig.
'Geen probleem, maar is het niet handiger om voortaan hier te overnachten? Iedereen die verder weg woont doet dat,'
Austin schudt zijn hoofd en kleurt rood. 'Ikke eh... ik kan niet zo goed slapen als ik niet in mijn eigen bed lig,' verklaart hij na een iets te lange stilte.
'Oh, dat is vervelend!' antwoordt Mark vriendelijk.
'Ach, het kleine jongetje kan gewoon niet slapen zonder een kusje van zijn mama,' zegt Caleb gemeen. 'Doe toch niet zo kinderachtig!'
'Hé! Doe niet zo gemeen, joh!' valt Hurley uit. Austin kijkt beschaamd naar de grond. Austin ziet er zo kwetsbaar uit, dat ik boos op Caleb word. Hurley legt een hand op Austins schouder. 'Laat hem maar! Hij kletst maar wat.'
Ik stamp boos naar Caleb toe en ga wijdbeens voor hem staan.
'Wat bezielt jou wel niet, idioot?' bries ik boos. Ik zet mijn handen op mij heupen. 'Laat die arme jongen toch met rust! Voordat je commentaar op hem mag geven moet je eerst maar eens iets aan je eigen persoonlijkheid geen doen, zeg!'
Caleb kijkt me een paar tellen verbaasd aan, maar dan slaat zijn blik om naar geïrriteerd. 'Och, wat word ik nu bang. Een klein meisje dat me de les leest, heel intimiderend,' zegt hij sarcastisch.
'Hé!' zeg ik verontwaardigd. Caleb grijnst vals en duwt me hard aan de kant, waardoor ik op de grond val. 'Ga nou maar weer met je poppen spelen, of zoiets,' pest hij.
Fay rent direct deze kant op en ze kijkt Caleb furieus aan. 'Dat je niet normaal kan doen tegen anderen is tot daar aan toe, maar van mijn zusje blijf je af!' het lijkt alsof ze hem wil gaan slaan, maar dan komt Axel naast haar staan. 'Doe maar niet, Fay. Het brengt allemaal maar problemen,' zegt hij rustig.
Isabelle en Xavier rennen naar mij toe en helpen me overeind. 'Gaat het?' vraagt Izzy bezorgd. Ik klop mijn kleren af en geef Caleb een boze blik. 'Vanbuiten wel, maar mijn waardigheid is wel gekrenkt,' antwoord ik dramatisch. Izzy rolt met haar ogen, maar grijnst wel.
'Wat is er mis met die jongen? Wat een idioot!' zegt Xavier boos.
Ik hou mijn hoofd een tikkeltje schuin en kijk met een paar tellen onderzoekend aan. 'Niet zo boos kijken, daar krijg je rimpels van,' plaag ik. Dan ga ik naast Fay, tegenover Caleb, staan. 'Waarom deed je dat?' vraag ik zo rustig mogelijk, maar van binnen kook ik van woede. Wie denkt hij wel dat hij is?!
'Wat?' snauwt hij.
'Doe niet alsof je dom bent,' zegt Fay fel.
'Waarom doe je zo gemeen?' vraag ik verveeld.
Caleb kijkt ons verbaasd aan, maar schudt dan zijn hoofd. 'Dat gaat jullie helemaal niets aan,' moppert hij.
Ik wil er net tegenin gaan, als de coach het veld op komt lopen.
'Voordat we beginnen met trainen wil ik jullie aan iemand voorstellen,' hij wijst op het meisje dat naast hem staat. Ze haalt blozend een hand door haar lichtpaarse haren als iedereen haar aankijkt. 'Dit is mijn dochter: Camilia. Zij zal als manager mij helpen met de trainingen,'
Mark loopt naar het meisje toe.
'Hoi, Camilia! Leuk dat je komt helpen,' lacht hij.
Camilia glimlacht voorzichtig terug. 'Dat vind ik ook, Mark,'
'Oh, je weet mijn naam nog! Maar dat is ook niet zo raar, want op de basisschool heette ik ook al Mark,' lacht hij.
'Sorry, Mark, maar ik ken je naam omdat je je laatst bent komen voorstellen, weet je nog?'
Ik kijk om me heen om Caleb verder te verhoren, maar die jongen heeft goed gebruik gemaakt van de afleiding en is weggevlucht.
Coach Travis klapt in zijn handen. 'Voordat we gaan beginnen heb ik een vraag: denken jullie het FFI te kunnen winnen?'
'JAAAHH!' schreeuwt het team.
'Dan moet dat ten eerste duidelijk zijn, op dit niveau kunnen jullie dat niet. Ik ga mijn best doen om jullie beter te maken, en daarvoor verwacht ik gehoorzaamheid. Jullie doen wat ik zeg, wanneer ik het zeg, ik duld geen tegenspraak. Ik ben de coach en jullie luisteren naar mij, ook als je het er niet mee eens bent, is dat duidelijk?'
Iedereen kijkt hem met open mond aan.
'Is dat duidelijk?' herhaalt hij streng.
Iedereen knikt. 'Ja, coach.'
'Mooi, dan gaan we nu trainen!'

Reacties (2)

  • Opperbibbsie

    Haha! Jordan is geweldig!
    (dance)

    UGG... Caleb...
    :X

    2 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    wat een gemene personen, ze zijn overal, op het voetbalveld, in de zolder van je huis, in een story op Quizlet en op je boterham, je kan er gewoon niet omheen...

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen