Het was een verleidelijk aanbod, moest hij toegeven. Zijn viool weer terug en zijn bladmuziek...en de voorwaarde van 'een vriend maken' had Lupos gelukkig laten vallen. Het was makkelijker dan stelen, al had hij daar ook geen problemen mee, en hij kon ze duidelijk niet verslaan. Dus moest er een addertje onder het gras zitten, dat kon niet anders. No way dat zijn overwinnaars zo genadig waren uit de goedheid van hun hart Een lange tijd zocht hij ernaar maar er viel niks te vinden dat hem erg zou benadelen. Tenslotte knikte hij zwijgend.
'Ik wil nog een excuus voor wat je tegen mij zei, Holmes,' zei Anderling opeens scherp.
'Well, you ain't gonna get it*,' antwoordde hij.
'200 punten aftrek.'
Lupos zag eruit alsof hij daartegen wilde protesteren maar zweeg. Sherlock liep naar de deur.
'Sherlock, waar denk jij heen te gaan?'
'De bieb, professor.'
'Had ik je al toestemming gegeven te gaan?'
'We hebben elkaar toch niets meer te zeggen?'
'Ik heb jou nog wel iets te zeggen,' antwoordde Perkamentus. 'Jullie mogen gaan,' vervolgde hij tegen de rest.
Peinzend wachtte Sherlock af en werd volkomen verrast toen Perkamentus aarzelend tegenover hem ging zitten.
'Ga weg,' zei Sherlock, die een kleine trilling niet uit zijn stem kon houden.
'Your bullies never did this, did they?**'
'Wat?'
'Tegenover je zitten.'
'Nee, hoezo?'
'I was just wondering why you flinched if your bullies never did this.***'
'I didnt flinch!****'
'Yes you did, and your voice started to tremble.*****'
'Sir, perhaps there are people reading this who dont know English. Shall we speak Dutch?' Moest Sherlock weer eens de laatste beetjes vierde muur breken.
'Een uitstekend idee, Sherlock...although the Sherlock I thought I knew never cared about that,' zei Perkamentus.
'Praat Engels óf Nederlands, alstublieft.'
Perkamentus zweeg en zette verscheidene sterretjes op wat perkament, daar verschillende dingen bij zettend die Sherlock met enige moeite ondersteboven kon lezen.

* Wel, u zult het niet krijgen.
** Je pesters deden dit toch niet?
*** Ik vroeg me gewoon af waarom je ineenkromp als ze dit nooit deden.
**** Ik kromp niet ineen!
*****Ja dat deed je wel, en je stem begon te trillen.
****** Meneer, misschien zijn er mensen die dit lezen en geen Engels kennen. Zullen we Nederlands spreken?


'Nu dat geregeld is voor de lezers kunnen we andere dingen bespreken, lijkt me.'
'Zoals?'
'Zoals je gedrag.'
Sherlock dwong zichzelf rustig te blijven ademen te verzinnen wat hij kon doen om de straf zo licht mogelijk te maken. Op dit moment schoot hem niets te binnen maar dat zou straks wel komen.
'Ongetwijfeld begrijp je,' vervolgde Perkamentus. 'dat we zulk gedrag niet zomaar kunnen tolereren?'
Sherlock knikte zwijgend; dat scheen momenteel de beste optie, al begreep hij het niet. Zijn leraren hadden zich een stuk erger gerdragen en konden niet gestraft worden omdat degene die daarover ging...tja, die zat tegenover hem en had eraan meegedaan, gleeful
'Als straf zul je een maand lang Scheurbek verzorgen. Hagrid zal je zeggen wat te doen en je mag hem noch professor Anderling beledigen. Morgen verwacht ik een excuus aan Anderling. Nu mag je gaan,' zei Perkamentus streng.
Sherlock liep weg zonder in te stemmen of te weigeren, denkend over wat hij moest doen. Uiteraard was er geen sprake van excuses aan Anderling maar wat Scheurbek betreft...dat was een twijfelgeval. Hij besloot eerst maar eens naar de bieb te gaan en fabeldieren op te zoeken. Daarna zou hij Hagrid een brief sturen en hem vragen wat hij moest doen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen