Foto bij 82.

Hanna Rosa Waldner

Maandag. Ik haatte maandagen. Waarom waren maandagen zo ver van het weekend, maar het weekend zo dichtbij maandag? Het was oneerlijk! 'Guten Morgen Hansie,' klonk de vrolijke stem van mijn zusje.
Een protesterend geluid kwam uit mijn keel. 'Ik wil slapen,' zei ik en trok de dekens over mijn hoofd.
Britta lachte. Waarom was ze zo vrolijk? 'Het spijt me, Hannie,' zei ze en enkele seconden later voelde ik hoe ze bovenop me kwam liggen, wetend hoe ik erg ik dat haatte. 'Maar Zabini vermoordt je als je er niet bent,'
Diep zuchtte ik en probeerde haar van me af te duwen. 'Ik kom al, ik kom al. Ga alsjeblieft van me af, B,' zei ik.
Gelukkig stond ze op en trok me uit bed. 'Hup, hup. Aankleden jij!'
Zuchtend stond ik op en pakte mijn kleding voor de dag.
Nadat ik aangekleed was, pakte ik mijn tas met boeken voor deze dag.

Er gebeurde niets spannends vandaag. Alleen onze Verschijnsel en Verdwijnsel cursus was wel interessant geweest.
'Tadaaa,' zei Britta grijnzend toen het haar de eerste keer al meteen lukte. Op Beauxbatons hadden we dit al geleerd, dus konden we het allebei al. Daarom snapte ik eigenlijk ook niet waarom we deze cursus van Gideon moesten volgen, maar hij vond dat het nooit een verspilling was om hier in te investeren.
Allie keek bewonderend naar Britta en mij. 'Wauw! Als jullie het doen ziet het er zo gemakkelijk uit!'
'Oefening baart kunst,' zei ik glimlachend en verdwijnselde naar de volgende hoepel. Die hoepel bevond zich naast Koen. Ik wist dat dit gemeen was, maar ik moest hem even plagen. 'Boe,' zei ik zacht in zijn oor.
Geschrokken draaide hij om en keek me glimlachend aan. 'Jij mag me wel vaker laten schrikken,' grijnsde hij en drukte een kusje op mijn lippen.
Ik humde wat instemmend en drukte mijn lippen opnieuw op de zijne. 'Dat zal ik ook zeker doen,' zei ik zwoel. Wat was hij toch leuk. Mijn blik gleed door de zaal en gelijk vingen een paar stormgrijze ogen mijn blik. Scorpius. Op zijn gezicht verscheen een brede grijns en hij knipoogde naar me. Zijn grijns verdween echter toen Koen zijn arm om me heen legde en me tegen zich aandrukte. Ik wendde mijn blik af en keek Koen grijnzend aan. 'Hoe vaak is het jou eigenlijk al gelukt?' vroeg ik nieuwsgierig en prikte in zijn borst.
'Eigenlijk nog geen één keer, ik denk dat ik privéles nodig heb,' zei hij lachend.
Lachend keek ik hem aan. 'Oké, vanavond om acht uur in de keukens,' zei ik en verdwijnselde. Verdwijselen was zo misselijk makend, bah. Maar gelukkig was ik er al een beetje aangewend. Ik verschijnselde naast mijn zusje die met Allie en James stond te kletsen. 'Hallo,' begroette ik hen glimlachend.
'Gaat goed, Han!' complimenteerde James me.
Dankbaar keek ik hem aan. 'Bedankt James, hoe gaat het bij jou?'
Hij knikte. 'Ja, het gaat wel. Ik ben geen natuurtalent, maar ik heb nog geen ledematen verloren,' antwoordde hij nuchter en haalde een hand door zijn warrige donkerbruine haren.
'Gelukkig maar,' zei Allie lachend. 'Ik ga even kijken hoe het met Colton is,' zei ze en liep richting Colton die iets verderop stond.
Britta richtte zich tot James. 'Dus ik denk dat het effectiefste de verfbommen of die dans spreuk zijn,' zei ze grijnzend. Dit ging sowieso over de wraakactie tegen Quinten. Ik hoopte stiekem dat ze het vergeten was en het met een sisser af lieten lopen, maar het tegendeel bleek.
James knikte instemmend. 'Ja, ik ben voor de dans spreuk. Maar jij hebt de doorslaggevende stem, dat weet je,'
Breed grijnzend keek mijn zusje James aan. 'Dans spreuk,'

Reacties (3)

  • magiclove

    snel verder

    4 jaar geleden
  • HopeMikaelson

    Britt je bent nog in love. Dat weet ik gewoon.
    😋😋😍 Brimes is zo leuk ❤️❤️

    4 jaar geleden
  • 7Layers

    Snel verder!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen